จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 401

บทที่ 401: รั้งทีม

ลูหลี่และคนอื่นๆใช้เวลาไม่นานนัก เพื่อที่จะไปยังห้องโถงสอบสวนหลัก

มีเลือดสดๆอยู่ที่นี่มากกว่าด้านนอกเสียอีก และก็มีกำแพงล้อมรอบทุกด้านพร้อมด้วยโคมไฟกะโหลกที่มีเปลวไฟสีเขียวกะพริบอยู่ข้างใน บางทีพวกเขาก็ได้ยินเสียงอันทรมาน ซึ่งพวกมันก็อาจจะเป็นดวงวิญญาณของคนที่ตายในอดีต

ผู้สอบสวนวิเชสไม่ได้มีอะไรที่เหมือนกับสิ่งที่ซากุระคิดเลย เขาเป็นคนน่ารักเมื่อตอนที่เขายังเด็กอยู่ แต่นั่นไม่ใช่อีกต่อไปในตอนที่เขาโตแล้ว

เมื่อลูหลี่และคนอื่นๆเห็นเขา เขาก็กำลังจะถอดหนังของนักโทษและโรยเกลือลงบนบาดแผล นักโทษนั้นกรีดร้องออกมาด้วยความทุกข์ทรมาน

วิเชสค่อนข้างที่จะสง่างามและการเคลื่อนของเขาก็ดูนิ่มนวล นอกจากนี้แล้ว เขายังมีรอยยิ้มที่ดูอ่อนโยนบนใบหน้าของเขา

อย่างไรก็ตาม ด้วยความตรงข้ามนี้ มันได้ทำให้ผู้เล่นรู้สึกอึดอัดมากขึ้นเท่านั้น

"คนที่ออกแบบตัวละครตัวนี้ต้องเป็นคนที่ออกแบบตัวละครผิดแน่ๆ" อาเซอร์ซีบรีสกล่าวสรุป

"นักออกแบบเกมคนไหนที่ไม่เคยทำผิดพลาดกัน?"พเนจรนั้นคิดต่างออกไป

"พี่ชายของฉันเอง ก็อยากเรียนเกี่ยวกับการออกแบบเกม" มาสเรนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา

ดอกไม้อ้างว้างยังคงนิ่งและไม่พูดอะไร เขาต้องเงียบๆไว้ก่อน เพื่อที่จะคิดหาหนทางแก้แค้นให้กับคนสองคนนี้ ที่ดูถูกอาชีพในอนาคตของเขา

"เอาล่ะ อย่าเสียเวลากันเลย" ลูหลี่กล่าวขัดจังหวะพวกเขา เพราะไม่สามารถรอได้แล้ว "นี่คือ วิเชส เขาเป็นพ่อมดและทักษะที่ทรงพลังที่สุดคือ ทักษะพื้นที่ที่มีเอฟเฟคเผาไหม้ มันจะส่งผลต่อผู้เล่น 5 คนในแต่ละครั้งของการใช้และถ้านายโดนมัน นายจะต้องลบบัพมันในทันที "

มีอาชีพสายเวทย์หลายสายที่สามารถลบดีบัพได้ ในกลุ่มทหารรับจ้างซินซินเองก็มี นักบวช ชาแมน และ พาลาดิน

มาสเรน ซากุระและพเนจร แต่ละคนต้องรับผิดชอบเพื่อนร่วมทีมสองคนต่อพวกเขาหนึ่งคน หากพวกเขาไม่สามารถลบบัพได้ทันเวลา พวกเขาจะต้องใช้ทักษะลดความเสียหายแทน

สำหรับลูหลี่แล้ว เขามีทักษะซ่อนเงาอยู่แล้ว ซึ่งไม่เพียงแต่จะลบดีบัพไป แต่มันยังทำให้เขาสามารถต้านทานเวทย์มนต์ได้ในช่วงระยะเวลาหนึ่ง นอกจากนี้แล้ว เขายังมีทักษะก้าววายุ ซึ่งทำให้เขาเป็นอมตะชั่วคราว ด้วยทักษะทั้งสองอย่างนี้รวมกัน เขาจึงไม่ต้องการให้ใครมาปกป้องเขาเลย

ห้านาทีหลังจากการต่อสู้เริ่มขึ้น HP ของวิเชสก็ได้ลดลงไปกว่าครึ่ง เขาไม่ได้มี HP เหลืออยู่มากนักเท่าไหร่

ในเวลานั้นเอง เขาก็เริ่มใช้ทักษะพื้นที่เผาไหม้ของเขา

ในชีวิตก่อนหน้าของลูหลี่เอง เขาเริ่มมาที่อารามสีแดง ในตอนที่ทุกๆคนระดับมากกว่า 30 ในเวลานั้น เกมได้ออกมาหลายปีแล้ว และก็ได้มีผู้เล่นคิดค้นเทคนิคต่างๆที่แข็งแกร่งขึ้นมา ซึ่งด้วยระดับที่สูงและอุปกรณ์ที่แข็งแกร่ง นั้นก็หมายความว่า พวกเขาสามารถต้านทานการเผาไหม้ได้อย่างง่ายดาย

นอกจากนี้แล้ว ในตอนนั้น บริษัทเกมได้ลดความแข็งแกร่งของดันเจี้ยนทั้งหมดลง

หากจะพูดสิ่งที่เกิดขึ้นก็คือ เอฟเฟคพื้นที่ของการเผาไหม้นั้นหนักกว่าที่ลูหลี่คิดเสียอีก ในชีวิตก่อนหน้านี้ เขาไม่เคยมีปัญหากับมันเลย แต่ตอนนี้พวกเขากลับต้องพยายามอย่างหนัก

ในการที่มันใช้ทักษะนี้ครั้งแรก ทีมของซากุระได้ถูกเผาไหม้ยกทีม รวมถึงตัวเธอด้วย ถ้าทุกคนระดับสูงกว่านี้เล็กน้อย พวกเขาคงจะสามารถทนไฟได้มากกว่านี้

อย่างไรก็ตาม เมื่อซากุระเห็นว่าสมาชิกทีมของเธอกำลังถูกไฟเผาไหม้ด้วย เธอจึงตกใจมากและไม่รู้ว่าจะทำอะไรดี

ลูกชิ้นงา เป็นหนึ่งในผู้เล่นที่สร้างความเสียหายหลัก ดังนั้นแล้ว เธอจึงใช้เหตุผลนี้เพื่อที่จะลบดีบัพเขาก่อน อย่างไรก็ตาม เมื่อถึงเวลาที่เธอตัดสินใจได้แล้ว เธอกลับไม่ได้ลบดีบัพของตัวเธอออก ดังนั้นแล้ว เธอจึงตายเป็นคนแรก

ส่วนความฝันที่เหลืออยู่ก็ตายตามไป ด้วยการที่ถูกเผาไหม้เหมือนกัน

ในครั้งที่สองของการใช้ทักษะ ดีบัพไม่ได้ถูกลบไปอย่างรวดเร็วนักและพเนจรก็ได้ตายลงไป

แค่บอสใช้ทักษะนี้สองครั้ง มันกลับฆ่าผู้เล่นไปถึงสี่คน นี่เป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น และยังเหลืออีกมากที่จะไปถึงจุดสิ้นสุด แต่บอสกำลังเผาพวกเขาทั้งหมดให้กรอบอยู่

"ยอมแพ้และลองใหม่อีกครั้งเถอะ" ลูหลี่ถอนหายใจก่อนที่จะประกาศความพ่ายแพ้ในการต่อสู้กับวิเชสเป็นครั้งแรก

ความพยายามเป็นสิ่งที่ดี แต่หากพยายามอย่างดื้นรั้นราวกับคนตาบอด มันก็คงจะเป็นแค่การเสียเวลาเปล่าเท่านั้น

"ว้าว เราถูกกวาดล้างซะแล้ว" อาเซอร์ซีบรีสผิวปากขณะที่เขากำลังถูกไฟเผาตายอย่างรวดเร็ว

"ดูเหมือนว่ากลยุทธของนายคงจะมีอะไรบางอย่างผิด" พเนจรกล่าวขณะที่ริมฝีปากของเขาคุดคู้ด้วยความเยาะเย้ย เขากำลังดูถูกตัวของลูหลี่อยู่ แต่ตัวของเขาเองก็โล่งใจเล็กน้อย เพราะลูหลี่ไม่ได้รู้ไปเสียทุกอย่างและเขาก็ยังคงมีความผิดพลาดอยู่บ้าง

เขาในตอนนี้เชื่อว่าลูหลี่นั้นเข้าใจในตำนานของเกมรุ่งอรุณและเข้าใจในตัวของวิเชสดี อย่างไรก็ตาม เขาไม่เชื่อว่าข้อมูลที่เขามี มันจะช่วยให้เขาสามารถเอาชนะดันเจี้ยนได้อย่างง่ายดายหรอก

"ใช่" ลูหลี่ถอนหายใจ พวกเขาถูกกวาดล้างยกทีมไปแล้ว แต่นั้นไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร

สมาคมอื่นๆเองก็ยังติดอยู่ที่ดันเจี้ยนคลังแสง พวกเขายังไม่ได้รู้ถึงเรื่องทักษะกรดบวกและลบของเฮโรดเลย

"เราต้องคิดหาทางที่แตกต่างออกไป ทักษะเผาไหม้ของเขามันแข็งแกร่งเกินไปแล้ว มันแย่มากเลยที่เราไม่มีคัมภีร์ป้องกันเวทย์มนต์ "พเนจรกล่าวด้วยความเศร้า เพราะว่าคัมภีร์ป้องกันกายภาพมีส่วนอย่างมากในการจัดการกับเฮโรด

"เราควรที่จะเคลียร์ในความยากระดับสูงสุด ด้วยระดับแค่นี้ ไม่มีทางอื่นเลยนอกจากจะโดนเผาตาย"อาเซอร์ซีบรีสบ่น

เขาพูดถูกแล้ว เหตุผลที่ธรรมดาและอธิบายได้ง่ายๆเลยว่า ทำไมกลุ่มทหารรับจ้างซินซินถึงโดนกวาดล้างไปยกทีม นั้นเพราะลูหลี่ต้องการที่จะเคลียร์ดันเจี้ยนในความยากระดับฝันร้าย

"นายรู้ไหมว่าดันเจี้ยนความยากระดับสูงสุดจะมีอัตราการดรอบอุปกรณ์ระดับทองที่น้อยมากเลย?!"ลูหลี่ตอบกลับไป

"เราได้รับอุปกรณ์ทุกๆครั้งที่เราสู้กับบอสในความยากระดับฝันร้าย งั้นก็พยายามต่อไปเพื่ออุปกรณ์ระดับทองล่ะกัน"

พเนจรโบกของเขา เพื่อบอกให้อาเซอร์ซีบรีสจัดการกับฝูงมอนเตอร์ที่อยู่ใกล้กับทางเข้า

"เวลานี้ พวกเราทุกคนจะต้องจัดตำแหน่งกัน ดังนั้น จะไม่มีทีมสามคนอีกแล้ว พวกเราทั้งหมดคือทีมเดียวกัน เมื่อไหร่ก็ตามที่มีคนสามคนกำลังจะถูกเผาไหม้อยู่ ให้ลบดีบัพออกจากหนึ่งในนั้น แต่ก็ต้องทำให้แน่ใจด้วยว่าอีกสองคนที่เหลือจะต้องไม่ตกใจ ฉันจะเป็นคนสั่งเองว่าให้ทำอะไร "ลูหลี่สั่ง เขาเริ่มที่จะปรับกลยุทธแล้ว

"จะเกิดอะไรขึ้นถ้าคนที่โดนเผาไหม้เป็นคนที่ลบดีบัพเอง?"

"แน่นอนว่าเธอจะต้องจัดลำดับความสำคัญด้วยการปกป้องตัวเองก่อน ซากุระทำได้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ส่วนความฝันที่เหลืออยู่ เธอควรที่จะใช้ทักษะลดความเสียหายของเธอเอง "ลูหลี่กล่าว

"โอเค ในครั้งนี้หนูจะใช้มัน" ความฝันที่เหลืออยู่พยักหน้าอย่างน่าสงสาร

ความเร็วในการตอบสนองของเธอนั้นค่อนข้างที่จะช้า โดยปกติแล้ว มันจะไม่สำคัญเท่าไหร่นัก หากเธอสามารถทำตามได้ อย่างไรก็ตาม ในสถานการณ์เช่นนี้ การตายของเธอไม่เพียงแต่จะลดคนที่ช่วยสร้างความเสียหายไป แต่ยังลดขวัญกำลังใจทั้งหมดของทีม

"เมื่อเธอว่างๆ เธอควรที่จะหามอนเตอร์มาฝึก ด้วยการฝึกหลบ เธอไม่ได้โง่เลย เธอทำได้ดีมากกว่านั้นเสียอีก"

เมื่อลูหลี่เห็นใบหน้าของเธอ เขาก็ไม่สามารถดุด่าแรงๆได้ เพราะเธอนั้นยังเด็กอยู่

"ค่ะ หนูจะไปฝึกซ้อมและในครั้งต่อไป ... หนูจะไม่ถ่วงทีมอีก" ความฝันที่เหลืออยู่แทบจะร้องไห้ออกมา

"อย่าตำหนิหนูนะ หนูก็จะฝึกอย่างหนักๆเหมือนกัน"

ลูหลี่หันกลับมาที่ฮาชิจัง แต่เธอก็พูดอย่างรวดเร็วกลับมา ในบางครั้งเธอก็ฉลาดขึ้นมาบ้าง

ตามธรรมเนียมของสมาคมทั่วไปแล้ว มีรูปแบบการกำจัดสมาชิกทีมหลักอยู่

เช่นการถูกแทนที่ด้วยอีกคนที่มีฝีมือมากกว่า แต่ลูหลี่นั้นหัวโบราณ เขาสนใจแต่กฏอุดมคติของเขาและไม่สนใจธรรมเนียมของสมาคมอื่น

อย่างไรก็ตาม เพื่อที่จะสร้างแรงกระตุ้นให้กับทีมระดับสูงของสมาคม เขาจำเป็นที่จะต้องช่วยแควรูทสาม เพื่อสร้างกลุ่มหลักอีกกลุ่มหนึ่งขึ้นมา

จากนั้นเอง ความพยายามครั้งที่สองในการจัดการกับวิเชสก็ได้เริ่มขึ้น