จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 395

บทที่ 395: การฆ่านายนะมันเป็นอุบัติเหตุ

ถ้าลูหลี่ไปแค่ตัวของเขาเองคนเดียว เรื่องต่างๆมันจะง่ายกว่านี้มาก เพราะแทบจะไม่มีใครสามารถตามเขาทันได้เลย

แม้ว่าจะพบตัวเขา แต่ก็คงจะไม่สามารถหยุดเขาได้ หากไม่มีคนจำนวนมาก ในการต่อสู้แบบตัวต่อตัว ผู้เล่นที่มีชื่อเสียงเท่านั้นที่จะสามารถเป็นภัยคุกคามต่อตัวของลูหลี่ได้

อะไรคือโอกาสในการวิ่งเข้าหาผู้เล่นที่มีชื่อเสียงนอกอารามสีแดงกันเนี้ย?

เมื่อนักรบเซ่อๆคนหนึ่ง ซึ่งก็คือเอลฟ์เว่นที่กำลังพุ่งเข้ามาข้างหน้าเขา ลูหลี่รู้ได้ทันทีว่าเขาพบกับปัญหาเข้าให้แล้ว แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่ามันยากแค่ไหนก็ตาม

อย่างไรก็ตามสิ่งหนึ่งที่แน่นอนคือ เอลฟ์เว่นไม่ได้อยู่คนเดียวแน่ๆ

ไม่ว่าจะโง่เง่าแค่ไหน ลูหลี่ก็ไม่มีทางที่จะพุ่งเข้าไปโจมตีเลย นอกจากนี้แล้ว สมาชิกที่ได้รับรางวัลในทัวร์นาเมนต์ทั้งสามคนก็อยู่ในทีมของลูหลี่

"คนอื่นๆ เข้าไปในดันเจี้ยนเลย ซีบรีส พุ่งเข้าไปข้างในและเปิดประตูก่อน "

ลูหลี่ไม่สนใจเอลฟ์เว่นและยังคงวิ่งไปในทิศทางที่เอลฟ์เว่นโผล่ออกมา

เอลฟ์เว่นถูกบล็อคโดยมูนไลท์และทั้งสองนักรบก็เข้าห่ำหั่นกัน

คำโกหกมากกว่าสายลมที่จู่ๆก็โผล่ขึ้นมาก็รู้สึกตกใจเป็นอย่างมาก เมื่อเห็นลูหลี่ปรากฏอยู่ต่อหน้าเขา

ในช่วงเวลาสั้นๆนั้งเอง แซปก็ได้ลงบนหัวของเขา

สิ่งแรกที่ลูหลี่ทำคือการตรวจสอบและเลือกเป้าหมายของเขา อย่างที่สองคือการออกจากการต่อสู้ด้วยชาโดวเมลและอย่างที่สามคือการแซปใส่บนหัวของคำโกหกมากกว่าสายลม

"**** ปฏิกิริยาตอบสนองเร็วชะมัด"

คำโกหกมากกว่าสายลมเองก็ไม่ได้มีอุปกรณ์ใดๆหรือทักษะในการลบผลสตันจากตัวของเขาได้เลย

โชคดีที่นี่ไม่ใช่สนามแข่งขัน มาร์ค นักล่าที่ยืนอยู่ข้างหลังเขาเองก็ได้ใช้เวลาสักครู่หนึ่ง ก่อนที่จะโจมตีใส่เพื่อนร่วมทีมของเขาหรือก็คือคำโกหกมากกว่าสายลม [ในสนามแข่งขัน ทีมเดียวกันโจมตีกันไม่ได้ แต่ในสนามรบแบบนี้สามารถโจมตีกันเพื่อลบผลติดสตันได้]

ตราบเท่าที่มีความเสียหายเกิดขึ้น ผลของแซปก็จะถูกลบล้างออกไป

มาร์คนั้นมีความแข็งแกร่งอยู่ภายใน ในกลุ่มนักล่าสาย PVP เขานั้นสามารถอยู่ในห้าอันดับแรกๆได้ หรือแม้แต่ 3 อันดับแรกๆได้เลย หลังจากที่เขาช่วยสมาชิกในทีมของเขาแล้ว เขาก็ได้ใช้ทักษะเปลวไหวบนเท้าของเขาเอง

เปลวไฟ เป็นทักษะที่หาได้ยากสำหรับนักล่า ซึ่งจะเปิดเผยศัตรูที่กำลังล่องหนอยู่ภายในรัศมี 10 หลาของพื้นที่ที่เลือก มันมีผล 20 วินาทีและมีระยะเวลาคูลดาวน์เพียง 30 วินาที

นั่นหมายความว่า โจรที่อยู่ใกล้กับตัวเขาจะถูกเปิดเผยตัว

หลังจากที่ถูกพบตัว ลูกศรของนักล่าและสัตว์เลี้ยงก็จะจัดการโจรที่สูญเสียความสามารถในการล่องหนไป แม้แต่ตัวของลูหลี่เองก็ยังมีปัญหา

อย่างไรก็ตามสิ่งที่คำโกหกมากกว่าสายลมไม่รู้เลยว่าทำไมลูหลี่ถึงไม่โจมตีพวกเขา นอกจากนี้แล้ว ลูหลี่คงจะไม่ทนรอให้เอฟเฟคของเปลวไฟหมดเวลาโดยที่ไม่ได้จะทำอะไรหรอกใช่ไหม?

พวกเขานึกเกี่ยวกับตัวของลูหลี่เอง และใบหน้าที่ดูจะจริงจังเป็นอย่างมากปรากฏขึ้นบนใบหน้าของพวกเขา

มันคงจะดีกว่า ถ้าผู้เล่นคนอื่นๆจากสมาคมของพวกเขามาด้วย หากว่าพวกเขาพบกับสถานการณ์ที่มีคนกำลังล่องหนอยู่ข้างๆพวกเขา นักล่าและพาลาดินคงจะรู้สึกเหมือนกับมีฝ่ามือที่เย็นยะเยือกสัมผัสกับหัวใจของพวกเขา

"**** ทำไมล่ะ? ทำไมพวกนายไม่มาช่วยฉันเลย?"เสียงที่ดูราวกับจะร้องไห้ของเอลฟ์เว่นดังขึ้นมาในช่องสนทนาทีม

"ฮะ? นายไม่ได้บอกว่าพวกเขาจะไม่สู้กับพวกเราและนั้นทำให้พวกเขาตรงไปดันเจี้ยนงั้นเหรอ? แต่ตอนนี้ ลูหลี่กลับอยู่ที่นี้กับเรา ..."คำโกหกมากกว่าสายลมรู้สึกประหลาดใจมาก เขาไม่กล้าที่จะลดความปลอดภัยลงเลย

"พวกนายทั้งสองคนถูกสองมาที่นี้โดยลิงหรือไงฮ่ะ ... อ่าาา!"จากนั้นเอง ก็ไม่มีเสียงอะไรอีกแล้ว

"ทำไมนายไม่พูดล่ะ? นายออกจากระบบไปแล้วงั้นเหรอ?""

เกิดความสับสนบนใบหน้าของคำโกหกมากกว่าสามลม มันยากมากที่จะทำลายความจริงที่ว่าสายตาของเขาเองนั้นดูบริสุทธิ์เหลือเกิน [ไม่ได้กวนตีน ถามเพราะไม่รู้จริงๆ]

อย่างไรก็ตาม มาร์คยังคงตัดสินใจที่จะอธิบายให้เขาฟัง "ถ้าสมมติฐานของฉันถูกต้อง หลังจากที่ลูหลี่ใช้แซปใส่นายไปแล้ว เขาก็ได้หันหลังกลับไปและมุ่งเป้าไปที่เอลฟ์เว่น ดังนั้นแล้ว ... ฮึ่ม นายก็รู้นิ"

"โอ้ นั้นมันฉลาดเกินไปแล้ว เขาสามารถทำแบบนั้นได้ยังไง? นั้นไม่ได้หมายความว่าเราถูกเล่นเข้าแล้วเหรอ?"คำโกหกมากกว่าสายลมเป็นชื่อที่ดูเท่ แต่เขาค่อนข้างที่จะใสซื่อเกินไป

"ไม่ใช่ คนเดียที่โดนเล่นคือเอลฟ์เว่น เขาตายอีกครั้งแล้ว แต่เราทั้งคู่ยังมีชีวิตอยู่ "มาร์คหัวเราะ ไม่ได้ปรากฏความผิดหวังเล็กๆน้อยๆบนใบหน้าของเขาเลย

"เอลฟ์เว่นรู้สึกแย่น่าดู ฉันรู้สึกเหมือนว่าเขาจะตายตลอดเวลาเลย เขาตายในสนามรบและเขาไม่แม้แต่จะเอาตัวรอดในป่าได้ มันจะเกิดอะไรขึ้นถ้าเขามีแผลทางใจ? นายเคยได้ยินเสียงกรีดร้องของเขามาก่อนหรือเปล่า?"คำโกหกมากกว่าสายลมค่อนข้างที่จะรู้สึกเสียใจต่อเพื่อนร่วมทีมของเขาเอง

"พูดมาสิ ทำไมนายคิดว่าลูหลี่ต้องทิ้งพวกเราไว้ที่นี้สองคน แต่หันกลับไปและเล็งไปที่เอลฟ์เว่นแทน?"มาร์คถาม

"ทำไมนายต้องถามด้วย? เขาไม่ได้ดูเหมือนเป็นคนดีอยู่แล้วนี้ "

คำโกหกมากกว่าสายลมรู้สึกโกรธมาก เขาเกือบจะปรบมือให้กับการตายของเอลฟ์เว่นไปเสียแล้ว

พวกเขาเพิ่งได้รับข้อมูลจากสมาคมว่าลูหลี่และสมาชิกทีมของเขากำลังจะมา แผนเดิมของพวกเขาคือ การสร้างความประหลาดใจให้กับกลุ่มทหารรับจ้างซินซินและสร้างความเสียหายให้เล็กน้อย มันช่างเป็นความคิดที่ดีเลิศนัก เมื่อพวกเขาเข้าไปในดันเจี้ยน พวกเขาก็จะถูกกวาดล้างยกทีม

แม้ว่าทั้งสามคนจะไม่สามารถสู้กับทีมทั้งหมดได้ แต่ก็ยังสามารถดึงคนได้ไม่กี่คน

ทุกๆสมาคม ทุกๆฝ่าย ล้วนแล้วแต่อยากให้กลุ่มทหารรับจ้างซินซินอยู่นอกสมาคม มันเป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้เลย เพราะพวกเขามักจะเอาการเคลียร์ครั้งแรกไปเสมอๆ

ลูหลี่และมูนลไลท์ฆ่าเอลฟ์เว่นแล้วหยิบอาวุธที่เขาดรอบลงมาพร้อมกับเข้าไปในดันเจี้ยนอย่างรวดเร็ซ

พูดตามตรงแล้ว พวกเขาค่อนข้างที่จะตกใจมาก

ผู้เล่น PVP ได้ปรากฏตัวออกมานอกอารามสีแดง นั่นหมายความว่า สมาคมใหญ่ๆกำลังที่จะกำจัดพวกเขางั้นเหรอ?

"ไร้ยางอายชิบ" ลูหลี่คิดขณะที่เขากัดฟัน

หากผู้เล่นธรรมดาๆจากนอกสมาคม เขาคงจะไม่ต้องกังวลอะไร แม้จะมีคนจำนวนมากก็ตาม เขาเป็นโจร ดังนั้นแล้ว เขาจะปรากฏตัวออกมาแค่ตอนที่เข้าหรือออกดันเจี้ยนเท่านั้น ผู้เล่นธรรมดานั้นไม่สามารถที่จะจับกุมตัวของเขาได้เลย

อย่างไรก็ตาม สถานการณ์มันจะแตกต่างกันอย่างมาก หากมีผู้เล่นที่มีชื่อเสียงเข้าร่วมด้วย

ไม่มีทางเลยที่ลูหลี่จะสามารถลากสมาคมของเขาไปต่อสู้กับพวกเขาได้ สมาคมกฏแห่งดาบเพิ่งถูกสร้างขึ้นและไม่ได้มีรากฐานที่แข็งแกร่งเหมือนกับสมาคมอื่นๆ นัน้จึงทำในั้นจึงทำให้พวกเขาไม่สามารถทำแบบนั้นได้

เขามีแผนในใจอยู่แล้ว ถ้าหากพวกเขาจะทำจริงๆ พวกเขาก็สามารถเข้าสู่ดันเจี้ยนจากเมืองได้ ถึงแม้ว่าลำแสงสีแดงจะเป็นประโยชน์ แต่มันก็ไม่ได้จำเป็นจริงๆสำหรับดันเจี้ยนแห่งนี้

"พวกนายถูกขัดขวางใช่ไหม คนที่ขัดขวางนายใช่เอลฟ์เว่นและทีมของเขาหรือเปล่า?"สแควรูทสามกล่าวอย่างรวดเร็วพร้อมกับข้อมูลของเขา ทันทีที่ลูหลี่และคนอื่นๆได้รวมตัวกันภายในดันเจี้ยน เขาก็ได้รับข่าวสารจากอีกด้านหนึ่งแล้ว

"ดูเหมือนว่านายจะพูดถูก เราได้รับความสนใจมากจนเกินไป เราทำได้ดีมากในดันเจี้ยนและนั้นทำให้เรามีศัตรูอยู่ทั่วทุกหนทุกแห่ง "ลูหลี่ถอนหายใจ

"ไม่หรอกน่า ว่าแต่มีใครตายบ้างไหม?"พวกเขาถูกดักซุ่มโจมตีและเมื่อตัดสินใจจากน้ำเสียงของลูหลี่ สแควรูทสามจึงคิดว่ามีใครสักคนในทีมต้องตาย

"ไม่มี เราฆ่าเอลฟ์เว่นไป ร่างกายของเขายังอยู่ข้างนอกนั้น "ลูหลี่กล่าว

"พวกนายฆ่าเอลฟ์เว่นงั้นเหรอ? เขาเป็นคนที่ฆ่าได้ง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ?"สแควร์รูทสามคิดว่าโลกของนักเล่นเกมระดับมาสเตอร์นั้นค่อนข้างแปลก เขาคิดว่าเอลฟ์เว่นจะไม่สามารถฆ่าใครจากกลุ่มทหารรับจ้างซินซฺนได้ แต่เขาไม่ได้คิดเลยว่าลูหลี่จะหันกลับมาฆ่าเขาได้ซะงั้น

ตามที่หน่วยสอดแนมได้บอกเขามา ภายนอกของดันเจี้ยนมีผู้เล่นจำนวนหนึ่งได้มุ่งเป้าไปที่ลูหลี่และทีมของเขา

"มันก็ช่วยไม่ได้นี้ เขาพุ่งมาข้างหน้าพวกเราเอง มูนไลท์และฉันฟันเขาจนตาย "

ลูหลี่รู้สึกว่าบางอย่างผิดปกติและพูดออกมาว่า"มีผู้เล่นจำนวนมากกำลังรออยู่รอบๆดันเจี้ยนงั้นเหรอ? ใช่สมาคมระดับสูงสามสิบสมาคมที่กำลังรออยู่ข้างนอกใช่ไหม?"

"เอิ่ม ..."

สแควรูทสามมีอาการปวดหัวเล็กน้อย ความโง่เง่าของเอลฟ์เว่นเป็นโรคติดต่อไปแล้วเหรอเนี้ย?