เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 385

จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 385

จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 385


บทที่ 385: สะเก็ดแห่งมลพิษ

โรงเตี๊ยมในทะเลทางใต้นั้นแตกต่างไปจากที่อื่นๆ

เพลงประกอบนั้นเป็นเพลงแนวเคาะให้จังหวะ ซึ่งเป็นทำนองเดียวกับเพลงฮิปสเตอร์สมัยเก่า

มีคนหลายคนกำลังนั่งดื่มในโณงเตี๊ยม มี NPC อยู่บ้าง แต่ในโรงเตี๊ยมส่วนใหญ่ก็เต็มไปด้วยผู้เล่น

โรงเตี๊ยมในแอสทาน่าและสถานที่อื่นๆที่ลูหลี่เคยเข้าไป มักจะไม่ได้มีชีวิตชีวาอะไรขนาดนี้ เพราะคนส่วนมากมักจะกังวลเกี่ยวกับการเพิ่มระดับและการเคลียร์ดันเจี้ยน

ซึ่งโรงเตี๊ยมทะเลทางใต้แห่งนี้ดูสบายๆและทุกๆสิ่งก็ดูช้าลงไปมาก

มีเด็กสาวตัวน้อยๆที่มีอายุราวๆวัยรุ่นตอนปลายที่กำลังเต้นอยู่บนโต๊ะ

ร่างของเธอดูบอบบางราวกับขนนุก

ข้างๆบนโต๊ะที่เธอกำลังเต้นอยู่ ก็มีผู้ชายและผู้หญิงนั่งอยู่ จากสิ่งหลายๆอย่างที่เห็นอยู่รอบๆและด้วยประสบการณ์ของเขา ลูหลี่จึงคาดไว้ว่า พวกเขาคือผู้ปกครองอของเธอ

"เฮ้ เอลฟ์ เจ้าอยากจะดื่มอะไรไหม?"เจ้าของโรงเตี๊ยมไคลิกล่าวทักทายลูหลี่ เขาดูคล้ายกับชายวัยกลางคนในเขตทะเลเมดิเตอร์เรเนียน

"เบียร์ไนท์ที่หนึ่ง ขอบคุณ" ลูหลี่โยนสัญลักษณ์เรเวนฮอล์ไปที่เคาเตอร์และนั่งลง

"เลือกได้ดี เรามีเบียร์ที่ดีที่สุดของทุกๆดินแดน" ไคลิมองไปที่เหรียญตราโดยที่ไม่ได้มีปฏิกิริยาใดๆ

เขารินเบียร์และวางลงบนเคาน์เตอร์ที่ด้านหน้าของลูหลี่

"มันต้องเป็นโชคดีของข้าแน่ๆ ที่ข้าได้มายังที่นี้เป็นครั้งแรก" ลูหลี่กล่าวขณะหยิบเบียร์ขึ้นมาจิบแล้วก็ตะโกนออกมาว่า "มันอร่อยมาก! มันเหมือนกับว่าข้าได้ลิ้มรสของฤดูใบไม้ผลิเลยทีเดียว "

"เจ้าหนุ่ม ... " ไคลิส่ายหัวและหัวเราะ "ข้าคิดว่าเจ้ามาที่นี้เพื่อมาดูนิมาเสียอีก เธอจะเต้นในค่ำคืนนี้แหละ แต่มันก็แย่เลยทีเดียว ที่นักผจญภัยแบบเจ้านั้นนอนหลับเร็วเกินไป "

ไม่ใช่ว่าผู้เล่นนั้นนอนหลับเร็วเกินไป แต่เพราะระบบจะบังคับให้ออกจากระบบโดยอัตโนมัติ

นิมามีชื่อเสียงในฐานะ "ความงดงามแห่งทะเลทางใต้"

แคโรไลน่าเป็นที่รู้จักในฐานะความสวยงามอันศักดิสิทธิ์ ในขณะที่นักบวชแห่งดวงจันทร์มาเอสท่าก็ถูกเรียกว่า ความงดงามอันอ่อนโยน ถ้าชื่อแบบนี้จะต้องถูกมอบให้กับพนักงานเสิร์ฟในเมืองเล็กๆแห่งนี้ มันก็คงจะเป็นแบบ ความงดงามในผืนป่า เธอมีกลิ่นอายที่เป็นเอกลักษณ์และลูกค้าจำนวนมากมายก็เข้ามาเยี่ยมชมโรงเตี๊ยมเพียงเพื่อดูเธอ

นิมากำลังพูดคุยกับผู้เล่นสองคนในขณะที่ลูหลี่ยังคงจิบเบียร์ของเขา

เธอกุมสร้อยข้อมือไข่มุกไว้ในมือ ในขณะที่ผู้เล่นกำลังเรียกเล่าเรื่องราวของพวกเขาที่ พวกเขานั้นเสี่ยงชีวิตเพื่อหาสร้อยข้อมือที่เหมือนกันสร้อยข้อมือของเธอใต้ทะเลลึก

นิมาอ้าปากค้างและเปล่งเสียงร้องออกมาด้วยความชื่นชมขณะที่ลมอ่อนๆที่พัดมาได้เผยให้เห็นถึงรูปร่างอันมีเสน่ห์ของเธอ

"ท่านโชคดีมากที่มีพนักงานเสิร์ฟที่สวยงามแบบเธอ ข้าเดิมพันได้เลยว่า ท่านต้องตั้งหน้าตั้งตาคอยที่จะทำงานทั้งคืน"ลูหลี่กล่าวขณะที่เขาเหลือบมองไปที่นิมา ตามคู่มือของเขาเอง เขาจะต้องพยายามชวนเจ้าของโรงเตี๊ยมคุย

"ไม่หรอก เจ้าหนุ่ม ข้ามองเธอเหมือนกับลูกสาวของข้าเอง เจ้าพูดแบบนั้นออกมาได้ยังไง?"ไคลิรีบอธิบายอย่างรวดเร็ว

"เฮ้เถ้าแก่ มีอะไรเกิดขึ้นงั้นเหรอ?"พนักงานเสิร์ฟสาวที่ได้ยินเจ้านายของตนตื่นตกใจก็ได้วิ่งเข้ามาในทันที

ในขณะที่เธอวิ่งเข้ามา รูปทรงองเอวนาฬิกาทรายของเธอก็เห็นได้ชัดมากยิ่งขึ้น

ลูหลี่เป็นเพียงคนเดียวที่ไม่ได้จ้องมองไปที่เธอ เขาหยิบเหรียญตราของเขากลับไปและเอามือของเขาโค้งคำนับพร้อมขอกล่าวโทษว่า "ขอโทษด้วย ความผิดของข้าเอง ยินดีที่ได้พบ ลูกสาวของท่านสวยมากเลยทีเดียว ใครก็ตามที่ได้รับเกียรติในการวิวาห์ด้วย คงจะเป็นคนที่มีความสุขเป็นอย่างมาก"

เมื่อนิมาได้ยินคำชมเชยของลูหลี่ ใบหน้าของเธอก็แจ่มใสขึ้นพร้อมด้วยรอยยิ้ม

เธอนั่งลงข้างๆลูหลี่ที่เคาน์เตอร์และพูดว่า "โอ้ เอลฟ์จากแดนไกล ท่านพูดได้ลื่นหูยิ่งนัก ข้าไม่เคยพบกับนักผจญภัยที่มีความลึกลับและชาญฉลาดแบบนี้มาก่อนเลย "

ฟังจากน้ำเสียงของเธอแล้ว เห็นได้ชัดเลยว่าเธอกำลังพยายามหยอกล้อกับลูหลี่

"นี่เป็นครั้งแรกที่ข้ามาที่ทะเลทางใต้ เจ้ารู้ไหมว่าที่ไหนที่ข้าจะสามารถหาเงินได้เร็วพอเพื่อที่จะซื้อเบียร์เพิ่ม?"ลูหลี่ถามขณะที่เขาถอดเหรียญตราของเขาออกมา

"พรวด คนประหลาดคนนี้มาจากที่ไหนเนี้ย? หาเงินเพิ่มงั้นเหรอ? อย่าพยายามจีบผู้หญิงสิ ถ้านายมันจน"กลุ่มผู้เล่นที่คุยกับนิมาเริ่มรู้สึกหงุดหงิด เพราะลูหลี่แย่งความสนใจของนิมาทั้งหมดไป พวกเขาไม่ได้รู้เลยว่า พวกเขานั้นหยาบคายและทำตัวแบบไหน

ซึ่งลูหลี่นั้นเพิ่งจะต่อสู้กับมอนเตอร์เสร็จและเขายังไม่มีเวลาซ่อมไอเท็มเลย เขาจึงดูเหมือนกับชายไร้บ้านเลยทีเดียว เพราะเกราะของเขานั้นพัง

"ฮิฮิ เงินสำหรับเบียร์" พนักงานเสิร์ฟสาวหัวเราะขณะที่เธอปกปิดริมฝีปากอ่อนของเธอและยิ้มอย่างขี้เล่น

"เบียร์ที่นี่ดีมากเลยทีเดียว ข้าจึงได้ตัดสินใจว่าจะอยู่ที่นี้สักพัก" ลูหลี่กล่าวขณะที่เขาวางแก้วลง

ทุกคนต่างดูถูกเขา เพราะเขาดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่มีราคาถูกที่สุดในทะเลทางใต้ ซึ่งมีราคาเพียง 3 เหรียญเงินเท่านั้น

"ข้าดีใจที่ท่านชอบเบียร์ที่นี่"

นิมาดูเหมือนจะมีความสุขมาก เธอเอียงศีรษะเล็กน้อยและถามออกมาว่า "ข้ากำลังจะออกเดินทางไป ท่านต้องการที่จะคุ้มกันข้าไหม? อันเดตเป็นตัวตนที่น่าสะพรึงมากและข้าก็หวังว่าจะมีใครบางคนมาปกป้องข้า "

"นับว่ามันเป็นเกียรติของข้าเอง หากพวกมันไม่ได้ผ่านศพข้าไป ข้าก็จะไม่มีทางเลยที่จะให้อันเดตแตะแม้แต่มือของเจ้า"ลูหลี่กล่าวด้วยความจริงใจในขณะที่เขายอมรับเควสจากระบบ

ผู้เล่นคนอื่นๆตกใจมากที่ได้เห็นว่านิมานั้นเป็นมิตรกับตัวของลูหลี่ พวกเขาใช้เวลาอยู่ที่นี่นานมากๆและซื้อเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่มีราคาแพงที่สุด แต่นิมาไม่เคยขอบคุณพวกเขาเลย

พวกเขายังไม่เข้าใจเลยว่า ทำไมเธอถึงต้องการให้โจรระดับต่ำอย่างเขาไปคุ้มกันเธอ

ผู้เล่นหลายคนได้มาเยือนที่ทะเลทางใต้และใช้เวลาหลายสัปดาห์เพื่อพยายามหาเควสที่เกมที่ได้มาจากนิมา

มันเป็นเพราะเบียร์ที่เขาชื้อไปหรือเปล่านั้น?

พวกเขามองไปที่ลูหลี่ด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความอิจฉาริษยา

"นี้เพื่อน ถ้านายมาที่ทะเลทางใต้ นั้นก็หมายความว่านายต้องแข็งแกร่ง เรามาลองต่อสู้กันอย่างเป็นมิตรดูไหม ถ้าฉันแพ้แล้ว ฉันจะเลี้ยงเบียร์ทั้งหมดเท่าที่นายจะดื่มได้เลย "หนึ่งในผู้เล่นพูดออกมาอย่างหยาบคาย

ลูหลี่สั่งเบียร์อีกขวดหนึ่งและวางเหรียญเงินบนเคาน์เตอร์ เขาตระหนักดีว่า พวกเขากำลังพยายามที่จะกระตุ้นให้เขาต่อสู้ แต่ตัวของเขานั้นสงบและก็ไม่ได้สนใจในตัวของพวกเขาเลย

หลังจากผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมง นิมาก็ได้เปลี่ยนชุดของเธอเป็นชุดนักล่าและได้ปรากฏตัวออกมาจากห้องของเธอเอง

"เถ้าแก่ ฉันจะออกไปข้างนอกสักพักนะ"

"กลับมาปลอดภัยล่ะ!"

ลูหลี่ยืนขึ้นและเดินตามนิมาออกไปจากโรงเตี๊ยมอย่างใกล้ชิด

ชุดที่เธอสวมมาใหม่นั้นดูสวยงามมาก ในขณะที่ลูหลี่เดินอยู่ข้างหลังเธอ เขาก็ไม่สามารถอดทนจนได้แต่มองไปที่ๆไม่ควรมองหลายๆครั้ง เอวของเธอนั้นผอมบางมากและเธอก็มีทรวดทรงองเอวที่น่าสนใจมาก อาวุธของนิมาเป็นดาบสีแดงเข้มและเธอก็จับมันไว้อย่างแน่นหนาในมือของเธอ

สะเก็ดแห่งมลพิษ!

ลูหลี่ต้องการที่จะก้มหัวให้กับเธอ เพื่อที่จะแสดงความยำเกรงต่ออาวุธของเธอ

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่เขาจะได้ทำแบบนั้น เขาก็มีอะไรที่เขาจะต้องทำก่อน

"ขออภัยด้วย คุณผู้หญิง มีเรื่องบางอย่างที่ข้าต้องไปทำก่อนสักประเดี๋ยว"

ลูหลี่หายตัวไปและพุ่งกลับเข้าไปในร้านเหล้า

ก่อนที่ผู้เล่นทั้งสามคนจะได้โต้ตอบ สองคนก็ได้ถูกตรึงไว้กับที่และอีกคนหนึ่งก็ได้ตายในทันที

ใช้เวลาไม่ถึง 30 วินาที ผู้เล่นทั้งสามคนก็ได้ตายลงไป

นิมายืนอยู่กับที่และสงบนิ่ง ราวกับว่ามันเป็นเรื่องปกติธรรมดาสำหรับเธอ เห็นได้ชัดเลยว่าเธอเป็นผู้หญิงที่มีสวยมาก แต่ก็มีความสามารถมากเช่นกัน

จบบทที่ จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 385

คัดลอกลิงก์แล้ว