จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 378

บทที่ 378: นกหวีดสุนัข

นักฝึกสุนัขโรซี่ เกิดขึ้นมาในครอบครัวที่ยากจน พ่อแม่ของเธอทั้งคู่ได้เสียชีวิต ในตอนที่เธอยังเด็กและเธอก็ได้เติบโตขึ้นมาพร้อมกับสุนัขแก่ตัวหนึ่ง

นั้นจึงเป็นสาเหตุ ที่ทำให้เธอสามารถเข้ากับเหล่าสุนัขได้ดี เมื่อเธอได้โตขึ้นมา เธอก็ได้พบกับนักล่าที่ยิ่งใหญ่ในบ้านเกิดขึ้นเธอ ผู้ฝึกสุนัข ไบรอัน เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการฝึกสัตว์

หลังจากที่โรซี่ได้ไปฝึกกับเขาเสร็จแล้ว เธอก็ได้ออกมาจากมาสเตอร์ของเธอ เพื่อเข้าร่วมกับกลุ่มครูเซเดอร์สีแดง

ความสามารถในการต่อสู้ของเธอโดยพื้นฐานมาจาก สุนัขล่าสัตว์

อาเซอร์ซีบรีสได้เดินตรงไปและพยายามดึงค่าความโกรธของมอนเตอร์ไว้ ในขณะที่คนอื่นๆกำลังจะโจมตีอยู่ ลูหลี่นั้นไม่จำเป็นที่จะต้องอธิบายอะไรมากนัก ส่วนที่น่าหงุดหงิดเกี่ยวกับการต่อสู้กับบอสตัวนี้ก็คือ เมื่อเธอมี HP ถึงจำนวนหนึ่ง เธอจะเรียกสุนัขจำนวนมากออกมา

ซึ่งในความยากระดับฝันร้าย แน่นอนว่าพวกมันย่อมเพิ่มมากขึ้น

HP ของบอสได้ลดลงไปเรื่อยๆ ลูหลี่จึงได้ใช้เวลาในตอนนี้ไปอธิบายเทคนิคบางอย่างให้กลุ่มผู้เล่นระดับสูง

"มักจะมีบางอย่างที่คอยเตือน เวลาบอสจะร่ายทักษะ สิ่งที่สำคัญที่สุดที่จะสังเกตุเห็นได้คือ ปลายคทาของนักเวทย์เลือด เมื่อวงแหวนสีขาวปรากฏขึ้น นายจะมีเวลาตอบสนองเพียงประมาณ 1.5 วินาที หัวหน้าทีมไม่ควรที่จะทำอะไรเลย นอกจากระมัดระวังแค่วงแหวนนี้เท่านั้น "

"แต่เมื่อมันบินออกมา มันก็หายไปเลย" หนึ่งในหัวหน้าทีมได้กล่าวออกมาด้วยความกลุ้มอกกลุ้มใจ

"นายจะต้องตัดสินใจ ทักษะจะพุ่งออกไปเป็นเส้นตรงและตามเส้นทางก็จะมีคนในทีมอยู่ หากนายไม่กลัวที่จะเสียคนที่สร้างความเสียหายไป นายก็ต้องสั่งให้ผู้เล่นพวกนั้นออกไปจากเส้นทาง ในความเป็นจริงแล้ว ทักษะของมันกว้างเพียงเล็กน้อยเท่านั้น เงื่อนไขเดียวของมันก็คือ ต้องมีใครสักคนหนึ่งที่ยืนอยู่ตรงกลาง สุดท้ายแล้ว นายจะต้องกำหนดทิศทางตามการยกคทาของมัน ... "

ลูหลี่คุ้นเคยกับทักษะนั้นมาก เขาไม่เพียงแต่บอกว่ามันทำงานได้ยังไงเท่านั้น เขายังรู้ทุกๆสิ่งทุกๆอย่างเกี่ยวกับพฤติกรรม ก่อนการใช้ทักษะอีกด้วย

"เจ้านาย คุณพยายามที่จะเอาชนะบอสตัวนี้กี่ครั้งงั้นเหรอ?"คนบางคนถามด้วยความอยากรู้

"แค่ครั้งเดียว" ลูหลี่ตอบ

"อุว๊าาา! เจ้านายคุณเก่งเกินไปแล้ว "ถึงแม้ว่านี่เป็นเพียงแค่คำพูด แต่นั้นก็ได้แสดงให้เห็นแล้วว่า พวกเขานั้นนับถือลูหลี่จริงๆ

ลูหลี่มั่นใจว่ากลุ่มระดับสูงของเขาจะสามารถเอาชนะนักเวทย์เลือดเทลนอสได้ ตามจริงแล้ว ผู้เล่นระดับสูงพวกนี้จะเชื่อใจกันและร่วมมือกันได้ดีขึ้น ในตอนที่พวกเขาได้ต่อสู้ร่วมกัน

ซึ่งเมื่อคุณรู้เกี่ยวกับเทคนิคแล้ว สุสานสีแดงก็เป็นแค่เค้กสำหรับพวกเขาเท่านั้น นี้จึงเป็นเหมือนกับการฝึกให้พวกเขา

ในด้านของลูหลี่ เขาเริ่มกังวลมากขึ้น ในขณะที่ HP ของนักฝึกสุนัขโรซี่ลดลงอย่างช้าๆ

"ปิดประตูและปล่อยสุนัขออกมา!"

คำพูดนี้มันดูตลกมากๆ ถ้าหากพวกเขาอยู่ในสถานการณ์ที่แตกต่างจากที่เป็นอยู่นี้ พวกเขาคงจะหัวเราะออกมา อย่างไรก็ตาม นี่เป็นดันเจี้ยนระดับฝันร้ายและโรซี่ก็มี HP น้อยกว่า 20% แล้ว นี่จึงเป็นสัญญาณที่บอกว่า เธอกำลังจะทำอะไรบางอย่าง

กลุ่มสุนัขจำนวน 50 ตัวได้ตอบสนองต่อนกหวีดของโรซี่ และพวกมันก็ได้พุ่งเข้ามาในขณะที่ประตูกำลังปิดลง

มีสุนัขจำนวนมากและพวกมันทั้งหมดก็ดูน่ากลัวพร้อมกับดูกระหายเลือดอย่างน่าเหลือเชื่อ มันเป็นเรื่องยากมากที่จะต้องต่อสู้กับมัน แต่อาเซอร์ซีบรีสก็ไม่ยอมแพ้เลย เขากระชับโล่ในมือและวิ่งไปข้างหน้า เพื่อที่จะไปเผชิญหน้ากับพวกมันพร้อมกับใช้ทักษะลดความเสียหายไปด้วย

แท๊งค์อันดับ 1 ของเกมรุ่งอรุณ รู้ในทันทีว่าเขาจะต้องตายก่อนคนอื่น แต่ตราบเท่าที่เขายังคงมีลมหายใจอยู่ เขาก็จะต้องดิ้นรนให้ถึงที่สุด

อย่างไรก็ตาม เขาได้ถูกดึงกลับมาโดยลูหลี่ ซึ่งในตอนนี้กำลังหัวเราะอยู่ ในขณะที่ตำหนิเขาไปด้วย "ทำไมนายจะพุ่งเข้าไปงั้นล่ะ? ถอยกลับมาสิ มันเป็นสถานการณ์ที่ดูเลวร้ายมากเลยนะ"

"โจมตี! ฆ่าพวกมันทั้งหมด! ข้าต้องการที่จะใช้ร่างกายของพวกมันเป็นอาหารสัตว์"

หลังจากที่กำลังเสริมได้มาแล้ว โรซี่และสุนัขของเธอก็ดูบ้าคลั่งขึ้นเล็กน้อย ผู้นำระดับกลางของกลุ่มครูเซเดอร์สีแดงนั้นไม่ได้รู้สึกสิ้นหวังแบบนี้มาเป็นเวลานานมากแล้ว

ลูหลี่และคนอื่นๆได้ถอยหลังกลับไป แต่พวกเขาก็ถอยไปเพียงเล็กน้อยเท่านั้น เพราะไม่มีที่ให้พวกเขาถอยไปอีกแล้วไงล่ะ

ในตอนนั้นเอง กลุ่มสุนัขที่กระหายเลือดก็ได้ล้อมรอบตัวของผู้ฝึกสุนัขโรซี่ไว้

"อะไรกัน? ไม่! ข้าเป็นเจ้านายของพวกแก แกต้องปฏิบัติตามคำสั่งของข้า เจ้าพวกขยะเนรคุณ ... " HP ของนักฝึกสุนัขโรซี่ได้ลดลงไปอย่างรวดเร็ว จากการรุมโจมตีของสุนัขล่าเนื้อ 40 ตัว

ซึ่งพวกมันเป็นสุนัข 40 ตัว ที่ลูหลี่ได้ให้อาหารสุนัขแก่พวกมัน

นอกจากนี้แล้ว ยังมีสุนัขอีก 10 ตัวที่โจมตีใส่ลูหลี่และคนอื่นๆ แต่พวกเขาก็จัดการกับมันได้อย่างง่ายดาย ทั่วทั้งห้องเล็กๆแห่งนี้เต็มไปด้วยเลือด นั้นทำให้บรรยากาศที่นี้ดูแปลกพิกลเลยทีเดียว

จากนั้นเอง สุนัขทั้ง 40 ตัว ก็ได้กลับไปนอนหลับอีกครั้ง

"ฉันได้รับคะแนนทักษะ" ซากุระกล่าวออกมาเพื่อทำลายความเงียบ

"ยินดีด้วย อย่าลืมเอามันไปเพิ่มระดับทักษะกระหายเลือดล่ะ "ลูหลี่ตอบกลับไป

ทักษะกระหายเลือดมันดีเกินกว่าที่จะเป็นแค่ทักษะเสียอีก เมื่อมันได้ถูกใช้ออกมา สมาชิกกลุ่มทหารรับจ้างซินซินสามารถสร้างความเสียหายให้กับบอสได้อย่างมากมาย ซาุกระจึงควรที่จะอัพเกรดมันให้มากที่สุดเท่าที่เธอจะทำได้

นอกเหนือจากค่าทักษะสามจุดแล้ว ในที่สุดซากุระก็ได้เพิ่มระดับทักษะกระหายเลือดจนเต็ม

ซึ่งค่าประสบการณ์ที่ได้รับก็ค่อนข้างมากเลยทีเดียว โรซี่สมกับเป็นบอสระดับ 30 จริงๆเชียว อีกทั้งเธอยังดรอบอุปกรณ์อีกสี่ชิ้น

"วัสดุหายากผิวหนังสุนัขเลือด มันฟังดูแย่มากเลย "

ริมฝีปากของความฝันที่เหลืออยู่คุดคู้ขณะที่เธอหยิบหนังสุนัขออกมาด้วยความไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด

"ไม่เป็นไรหรอกน่า วัสดุหายากชิ้นนี้ใช้สร้างเสื้อคลุมที่ดีได้เลยนะ ดังนั้นแล้ว ถ้าเอามันไปขายก็คงจะได้เงินจำนวนมากน่าดู" ลูหลี่มักใช้เหรียญทองในการกำหนดมูลค่าของไอเท็มชิ้นนั้นๆ ซึ่งวัสดุหายากชิ้นนี้มีราคาถึง 150 เหรียญทอง

"รองเท้าเงินของนักรบระดับ 30 ดูเหมือนว่ามันจะเพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่ให้เล็กน้อย "ความฝันที่เหลืออยู่อ่านค่าสถานะของรองเท้าและมอบมันให้กับมูนไลท์

ตอนนี้เด็กสาวตัวน้อยคนนี้รู้ได้แล้วว่าไอเท็มชิ้นไหนเหมาะกับใคร เธอเป็นเพียงคนเดียวที่ไม่ใช่หัวหน้าปาร์ตี้ แต่มีอำนาจในการแจกจ่ายไอเท็มที่ได้มา

นอกเหนือจากความเร็วในการเคลื่อนที่ที่เพิ่มขึ้นมาแล้ว รองเท้ายังเพิ่มความสามารถของทักษะพุ่ง +1 ซึ่งมันก็มีผลแบบเดียวกับการเพิ่มระดับจากคะแนนทักษะ

"แล้วนี้อะไรเนี้ย? นกหวีดงั้นเหรอ?"ความฝันที่เหลืออยู่ถามขณะที่เธอถือนกหวีดด้วยตาที่เบิกกว้าง เพราะความอยากรู้ ส่วนคนอื่นๆก็ยืนล้อมรอบเธอ ด้วยความหวังว่ามันจะเป็นไอเท็มระดับประณีต

นกหวีดสุนัข (พิเศษ): ใช้งานทันที เวลาคูลดาวน์ 30 นาที เรียกสุนัขออกมาเพื่อที่จะต่อสู้ให้กับคุณเป็นเวลา 10 นาที ความต้องการระดับของอุปกรณ์: ระดับ 30 ความทนทาน: 50/50

มันกลับกลายเป็นอุปกรณ์พิเศษที่สามารถเรียกสัตว์ออกมาได้

"หนูต้องการจริงๆ หนูขอมันได้หรือเปล่า?"เด็กสาวอายุสิบปีได้ขอร้องอ้อนวอนทุกคนอย่างน่าสงสาร นั้นทำให้ไม่มีใครอยากที่จะแย่งเธอเลย

แต่ มันไม่ใช่กับทุกๆคนหรอกนะ

"ความฝัน ความฝัน ให้ฉันเถอะนะ ... " ฮาชิจังโผเข้าหาและคว้ามันมาจากมือของความฝันที่เหลืออยู่ ไม่เพียงแค่เธอจะคว้ามันมา แต่เธอยังจูบใบหน้าของความฝันที่เหลืออยู่อย่างไม่ลดละ

ทุกคน: ...

"ฉัน ... ก็ต้องการเหมือนกันนะ" ความฝันที่เหลืออยู่กล่าว

"เธอมีอาชีพเป็นนักล่าแล้ว เธอสามารถจับสัตว์เลี้ยงที่เธอต้องการได้ ความฝัน สงสารฉันเถอะนะ เราโตมาด้วยกัน ในตอนที่เด็กผู้ชายคนนั้นจากโรงเรียนอนุบาลได้ดึงผมหางม้าของเธอ ฉันก็เป็นคนที่เตะเขาลงกองกับพื้นเอง ในตอนที่เธอทำลายแจกันในโรงเรียนประถม เธอก็บอกว่ามันเป็นความผิดของฉันและไปบอกกับป้า... "

ว้าว ใครจะคิดว่าฮาชิจังทำสิ่งต่างๆมากมายเพื่อเพื่อนของเธอกัน?

ความฝันที่เหลืออยู่เลียริมฝีปากของเธอเอง และได้นึกถึงช่วงเวลาต่างๆที่เคยผ่านมาด้วยกัน เธอจึงได้มอบมันให้แก่ฮาชิจัง

ซึ่งนกหวีดนั้นก็ไม่ได้มีประโยชน์อะไรมาก สุนัขมี HP เพียง 1000 จุดและไม่ได้มีพลังโจมตีมากนัก สิ่งเดียวที่น่าดูจริงๆก็คงจะเป็นรูปลักษณ์ของมัน