จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 366

บทที่ 366: ปณิธานอันสมบูรณ์แบบ

"แค่บอกเรามาเถอะ เรารู้อยู่แล้วล่ะ" ลูหลี่กล่าวออกมา ราวกับทุกสิ่งทุกอย่างอยู่ในกำมือของเขาอยู่แล้ว

"ฉันอยากรู้จริงๆว่านะ ว่านายรู้ได้ยังไง แต่ฉันคิดว่ามันไม่สำคัญแล้ว" นูโอยูกล่าว ขณะที่ยิ้มอย่างขมขื่นแล้วก็พูดต่อ "แต่นายพูดถูกแล้ว ฉันคือผู้เล่นสายลับของสมาคมกังนัมรอยัลและฉันเป็นมาหลายปีแล้ว "

"มีข้อมูลไม่มากนักที่ถูกแพร่กระจายออกไป แต่ฉันสับสนจริงๆว่า ทำไมนายถึงไม่รับข้อเสนอพิเศษในการอยู่กลุ่มระดับสูง" ลูหลี่ถาม

"ผู้เล่นที่เป็นสายลับมากว่า 3 ปี จะถูกเรียกว่า ผู้เล่นสายลับระดับลึก หากสายลับคนนั้นได้ปกปิดตัวตนสำเร็จเป็นเวลา 5 ปี จะถูกเรียกว่าสายลับระดับทอง หลังจากทำงานเป็นเวลานานแล้ว งานก็จะง่ายขึ้นมาก คุณได้รับการปฏิบัติอย่างดีและไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องอาหารอะไรเลย ตรรกะกระบวนการนี้น่าจะจะหายไปเมื่อเวลาได้ผ่านพ้นไป ... "นูโอยูไม่ได้ตอบคำถามของลูหลี่โดยตรงและเลือกที่จะเล่าเรื่องไม่เกี่ยวข้องขึ้นมา

จากนั้นเขาก็กล่าวออกมาอย่างขมขื่นว่า "แต่นายเข้าใจไหมว่า นี่ไม่ใช่วิธีการที่เหมาะสมที่จะมีชีวิตอยู่เลย? ฉันต้องแสร้งทำเป็นว่าทุกสิ่งทุกอย่างจะดีขึ้นและแทรกซึมให้ลึกที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ก่อนที่จะบอกข้อมูลพวกนั้นไป ปีที่แล้ว ฉันต้องไปพบกับนักจิตแพทย์นับสิบคน ... "

ลูหลี่และสแควรูทสามยังคงเงียบอยู่ พวกเขารู้ดีว่า ผู้เล่นที่ซ่อนตัวพวกนี้ เมื่อถูกรู้ตัวแล้ว ก็จะถูกไล่ออก ผู้เล่นที่เป็นสปายก็เหมือนกับเชื้อร้ายของสมาคม ถ้าพวกเขาไม่กำจัดพวกมัน แน่นอนว่าพวกมันจะทำให้สมาคมพัฒนาช้าลง อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่เคยนึกถึงความรู้สึกของผู้เล่นที่เป็นสายลับมาก่อนเลย ดังนั้นแล้ว พวกเขาจึงไมรู้ว่าควรจะพูดอะไรออกมา

"แล้ว นายวางแผนจะทำอะไรต่อหลังจากนี้ละ?

"พวกนายอยู่อะไรงั้นเหรอ ตอนนี้พวกนายก็รู้ความจริงแล้วนี้?"

"เราต้องการที่จะรู้ว่า นายต้องการที่จะทำอะไร ก่อนที่พวกเราจะตัดสินใจ" จริงๆแล้วลูหลี่ไม่ต้องการที่จะเตะเขาออกจากสมาคมเลย แม้ว่านั่นอาจเป็นวิธีที่ง่ายและมีประสิทธิภาพที่สุดในการทำก็ตาม

"ฉันไม่ต้องการทำอะไรเลยสักนิด ฉันยังไม่ได้ให้ข้อมูลใดๆแก่สมาคมนั้นเลยสักนิด แม้แต่เทคนิคของการเคลียร์ดันเจี้ยนโหยหวน "นูโอยูกล่าวอย่างหมดแรง

"นายเป็นอันดับที่สามในการจัดอันดับของการทำเควสสมาคมและนายก็เป็นส่วนหนึ่งของสมาชิกที่เคลียร์ถ้ำโหยหวนได้ นายต้องการมีชีวิตที่เปลี่ยนไปจากนี้ไหม?"ลูหลี่ถามออกมาอย่างลังเล" ตั้งแต่ที่นายได้เบื่อหน้าที่ของสายลับไปแล้ว ทำไมนายไม่ลองเปลี่ยนมาใช้ชีวิตของนายเองบ้างล่ะ?"

การจัดอันดับความสัมพันธ์ของสมาคมนั้นมีความสำคัญมาก สามอันดับแรกของสมาคมสามารถทำเงินได้กว่าหนึ่งหมื่นดอลลาร์ มันเป็นไปไม่ได้เลยสำหรับสายลับทั่วไป

"ฉันได้ให้คำสัญญากับสมาคมกังนัมรอยัลไว้แล้ว ว่าฉันจะเป็นสายลับ" นูโอยูกล่าวอย่างเจ็บปวด

"แลกกับชีวิตงั้นเหรอ?"ลูหลี่ถาม

"อาจจะเป็นแบบนั้น ฉันไม่รู้เลยว่าตอนไหนฉันจะเสร็จงานหรือตอนไหนสัญญานี้จะจบลง "นูโอยูตอบ

"นายได้ลงนามข้อสัญญากับพวกเขาหรือเปล่า?"ลูหลี่รู้สึกประหลาดใจ เขาไม่เคยได้ยินมาว่ามีสายลับที่ลงนามข้อตกลงอยู่เลย อย่างน้อย พวกเขาก็น่าจะรู้เกี่ยวกับกฏหมายในเรื่องนี้บ้าง

"นายได้ช่วยพวกเขามาหลายปี พวกเขาได้ช่วยชีวิตนายใช่หรือเปล่า?"แม้กระทั่งตัวของสแควรูทสามเอง ก็ยังต้องพูดอะไรบางอย่างออกมา

"ไม่หรอก ตอนที่ฉันยังเรียนอยู่ แม่ของฉันป่วย ฉันต้องยืมเงินเป็นจำนวนมาก เพื่อการรักษาแม่ของฉัน แต่ก็ไม่มีใครให้เงินฉันยืมเลย โชคดีที่ฉันได้พบกับปีกแห่งสงคราม ซึ่งเป็นผู้อำนวยการโรงเรียนของฉันในเวลานั้น "ปีกแห่งสงครามจากมุมองของนูโอยูนั้นดูซับซ้อนอย่างมาก มันเต็มไปด้วยความกตัญญูและความไม่พอใจในเวลาเดียวกัน

"นายไม่สามารถคืนเงินเขาได้งั้นเหรอ?"ลูหลี่ถาม

"ในตอนนั้นเขาพูดอย่างบริสุทธิ์ใจเลยทีเดียว " นูโอยูกล่าว

"สมาคมกังนัมรอยัลต้องทำธุรกิจดีมากจริงๆเชียว สำหรับฉันแล้ว มันดูเหมือนว่านายคงจะตอบแทนความเชื่อของพวกเขามานานมากเลยทีเดียวนะ "ลูหลี่พูดเชิงเยาะเย้ย

"ปล่อยเรื่องนี้ให้กับฉันเถอะ ฉันจะคุยกับเขาเอง" สแควร์ราก 3 เสนอ

"เขาเป็นคนที่ดื้อรั้นมากนะ" นูโอยูไม่ได้มีความหวังมากนักในสถานการณ์แบบนี้ [นูโอยูกลัวหัวใจแห่งสงครามหาเรื่อง]

"เมื่อตอนที่นายได้นั่งอยู่ต่อหน้าเขา หัวใจแห่งสงครามก็อาจจะดูดื้อรั้นไปก็จริง แต่ถ้าฉันเป็นคนที่ไปนั่งต่อหน้าของเขา มันก็คงจะแตกต่างไป "สแควร์รูทสามหัวเราะออกมา

นูโอยูยังคงเก็บรักษาสัญญาของเขาเอาไว้ แม้ว่าเขาจะเป็นคนที่ดูอ่อนแอเล็กน้อย แต่เขาก็เป็นคนที่มีหลักการดี

ซึ่งวิธีการของสแควรูทสามนั้นดูธรรมดามาก เขาจะไปกับนักข่าวเกมและเขียนเรื่องนี้ลงไป จากนั้นเขาก็จะส่งมันไปให้กับหัวใจแห่งสงคราม

"นายไม่กลัวที่จะถูกแก้เผ็ดงั้นเหรอ?"ลูหลี่ถามสแควรูทสาม

แม้ว่าเขาจะไม่เคยเข้าร่วมกับสมาคมใหญ่มาก่อน แต่เขาก็รู้ดีว่า แต่ละสมาคมมักจะมีปาร์ตี้ผู้ล่า ซึ่งล้วนแต่สร้างขึ้นมาเพื่อเป็นนักฆ่า พวกเขาเป็นส่วนเล็กๆในสมาคม แต่มักจะมีหน้าที่สำคัญในบทบาทแบบนี้

"ไม่สักนิดเดียว ตราบเท่าที่มีคนคอยดูฉัน ฉันก็สามารถที่จะส่งเรื่องนี้ออกไปสู่สาธารณะชนได้อย่างปลอดภัย "สแควร์รูทสามกล่าวติดตลก" หัวใจแห่งสงครามรู้จักญาติของฉันดี เขาไม่กล้าที่จะเสี่ยงหรอก "

แม้ว่าสมาคมอื่นอาจจะไม่เชื่อข่าวพวกนี้ แต่ตัวของหัวใจแห่งสงครามเชื่อเรื่องนี้อย่างแน่นอน

"ไม่น่าแปลกใจเลย ที่ข่าวการเคลื่อนไหวของเราได้แพร่สะพัดไปอย่างรวดเร็วและพวกเขาก็คงจะคิดว่าเราเป็นแค่สมาคมอ่อนด้อย โอ้ใช่แล้ว เราควรจะฆ่าหัวใจแห่งสงครามไหม?"ลูหลี่นั่นรู้สึกมีความสุขเล็กน้อย

หัวใจแห่งสงครามผู้น่าสงสาร เขาไม่รู้เลยว่า เขาถูกหมายหัวจากลูหลี่แล้ว ระดับของเขาไม่ได้ต่ำเลย แต่เขามีฝีมือธรรมดา ถ้าได้สู้กัน เขาคงจะไม่มีโอกาสได้แม้แต่จะต่อกร

"ฉันไม่คิดว่าหัวใจแห่งสงครามจะมีโอกาสให้เราได้ทำแบบนั้น เขาไม่ได้เป็นคนที่หยิ่งยโสขนาดนั้น" สแควรูทสามพูดออกมา ราวกับว่า เขาเคยจัดการกับเขามาก่อนแล้ว ดูเหมือนว่าสแควรูทสามจะเข้าใจในตัวของหัวใจแห่งสงครามเป็นอย่างดี

"ช่างโชคร้ายเสียจริง"

ลูหลี่ฟาร์มไปเรื่อยๆขณะที่เขาพูดไป ในตอนนี้ เขาเกือบจะระดับ 28 แล้ว

ผู้เล่นคนอื่นๆไม่มีโอกาสได้ค่าประสบการณ์ครึ่งหนึ่งต่อวัน แต่ลูหลี่กลับทำมันโดยใช้เวลาเพียงแค่ครึ่งวัน ถึงแม้ว่าค่าธรรมเนียมในการซ่อมอุปกรณ์ของเขาจะมีราคาแพงเล็กน้อย แต่เขาก็สามารถที่จะจ่ายมันได้

ณ บริษัทเกมเสมือนจริงกังนัมรอยัล ห้องของประธานบริษัท

หัวใจแห่งสงครามกำลังรู้สึกโกรธมาก หลังจากที่เขาวางสายโทรศัพท์ เขาก็ได้โยนสิงโตหยกไปที่ผนังและทำลายมันลงไป สิงโตหยกนั่น อย่างน้อยก็ราคาหนึ่งหมื่นดอลลาร์

"บ้าเอ้ย แก นูโอยูเนรคุณ!"เขาคำรามออกมา

"ท่านต้องการให้กลุ่มล่าสัตว์ไปจัดการเขาหรือเปล่าครับ?"ผู้ช่วยของเขาได้ถามออกมา ซึ่งน่าจะเคยมีเหตุการณ์คล้ายคลึงกันนี้ในอดีต และเขาคงจะมีการจัดการที่รุนแรง เพื่อจัดการคนที่ทรยศไป

"สิ่งที่แกรู้มีแต่การต่อสู้และการฆ่าหรือไง แกมีสมองหรือเปล่าฮ่ะ?"หัวใจแห่งสงครามกล่าวออกมาอย่างโกรธเกรี้ยว" ถ้าเรามองไปยังปัญหาในตอนนี้ ปัญหาสำหรับพวกเรามันคือสแควรูทสามอย่างแน่นอนใช่ไหม?"

"แต่เราไม่สามารถจัดการกับเขาได้" ผู้ช่วยได้ตอบกลับมา

"เอาเถอะ" หัวใจแห่งสงครามย่นหน้าผากของเขาและถอนหายใจยาว

สมาคมกังนัมรอยัลเป็นแค่สมาคมอันดับสอง หากข่าวสปายของพวกเขาได้ถูกแพร่กระจายออกไป ภาพลักษณ์ของพวกเขาคงจะต้องถูกทำลาย นอกจากนี้แล้ว เทคนิคในการช่วยแม่ที่ป่วย เพื่อหาข้ารับใช้ที่ซื่อสัตย์ของเขา มันเลวร้ายยิ่งกว่า การส่งสายลับที่ไม่ได้เรื่องไปยังสมาคมอื่นเสียอีก

สังคมเกลียดคนร่ำรวย และเกลียดคนร่ำรวยที่จิตใจต่ำช้ามากกว่าเสียอีก

ศักดิ์ศรีของหัวใจแห่งสงครามนั้นมีมากมาย เขามาจากครอบครัวที่ร่ำรวย ซึ่งมุ่งเน้นไปทางด้านการศึกษาและการกุศล

แถลงการของข่าวฉบับนี้เพียงพอที่จะทำลายภาพลักษณ์ที่พวกเขาได้สร้างขึ้นมาอย่างครบถ้วน แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดคือหลักฐานล่ะ เมื่อรายละเอียดของผู้เล่นสายลับของเขาได้ถูกเปิดเผยขึ้นมาแล้ว บรรดาสมาคมระดับสูงต่างๆล้วนจะไม่ยกเว้นเขาอย่างแน่นอน

เขาไม่สามารถนึกภาพของผลที่จะตามมาจากเรื่องนี้ได้เลย

"ตอนนี้เรายังไม่ได้ทำอะไรสักอย่างเลย เราค่อยหาวิธีรับมือกับเรื่องนี้ในภายหลังแล้วกัน แต่ไม่ใช่ว่าลูหลี่มีค่า PVP อยู่งั้นเหรอ? ตั้งค่าหัวของเขาและอย่าปล่อยให้เขาฟาร์มอย่างสงบ "ริมฝีปากของหัวใจแห่งสงครามแห้งผาก แต่เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากต้องยอมรับเงื่อนไขของสแควรูทสาม

การตั้งค่าหัวของลูหลี่ มักจะทำให้ตัวของเขาเองเดือดร้อน เพราะทุกๆครั้งที่เขากำลังฟาร์ม เขามักจะฟาร์มในจุดแปลกๆเสมอ มิฉะนั้นแล้ว รอบๆตัวของเขาคงจะมีกลุ่มคนมากมายไปแล้ว

อีกทั้งความเร็วในการเพิ่มระดับของเขายังต่ำมาก แต่ระดับของเขาก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆจนไปถึงระดับ 30 หลังจากผ่านไปสามวัน