จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 331

บทที่ 331: ดันเจี้ยนความมืดที่หยั่งลึก (ตอนที่ 1)

ด้วยการนำทางของทอริล พวกเขาก็ได้เดินทางไปยังส่วนลึกของโลก ทอริลควรเปลี่ยนอาชีพของเขาจากโจรไปเป็นทหารพราน ดูเหมือนว่าเขาควรจะมีบทบาทเหมาะสมกับการเป็นหน่วยสอดแนมมากกว่า

คนๆนี้ได้อยู่ที่นี่มาเป็นเวลานานแล้ว เขาจึงคุ้นเคยกับภูมิประเทศและมอนสเตอร์ที่นี่ดี พวกเขาแทบจะไม่ต้องทำอะไรเลย ก่อนที่จะเข้าห้องดันเจี้ยน

แม้ว่ามันจะถูกเรียกว่าทางเข้า แต่ตอนนี้ก็ไม่มีทางให้เข้าสักทางเลย ลูหลี่ได้หยิบคัมภีร์ดันเจี้ยนขึ้มา สัญลักษณ์เวทย์มนต์วงกลมได้ปรากฏขึ้นมาต่อหน้าพวกเขา จากนั้นก็ได้มีเสียงกรีดร้องจากเมอร์ล็อคและมอนเตอร์อื่นๆดังขึ้นมา

ทำไมมอนเตอร์ในดันเจี้ยนนี้ถึงแข็งแกร่งกว่าก่อนกัน?ท่าทางของทอริลกลายเป็นมืดมน

ลูหลี่หัวเราะโดยไม่พูดอะไร เขาไม่ได้บอกว่านี่เป็นความยากระดับฝันร้าย เขาไม่อยากให้คนที่ทำงานฟรีๆรู้สึกกลัวไปเสียเปล่า

แม้ว่าทอริลจะกลัว แต่เขาก็ได้แรงสนับสนุนจากเทพธิดาแห่งดวงจันทร์อยู่ นั้นทำให้เขาก้าวเข้าไปสู่ดันเจี้ยนโดยไม่ลังเลใจ

นี่คือเหตุผลที่ทุกคนบอกว่าคนบ้าคลั่งศาสนาทุกคนนั้นเป็นคนบ้า

ทั้งกลุ่มได้วิ่งเข้าหานักบวชแห่งสายน้ำในความมืดที่หยั่งลึกสองคนทันที พวกมันกำลังถือคทาเวทย์มนต์และอีกมือก็ถือแส้ พวกมันฟาดแส้ไปมาใส่มนุษย์ที่กำลังกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด

นิกายค้อนสนธยา เชื่อว่าหากเครื่องสังเวยรู้สึกเจ็บปวดและขุ่นเคืองใจ มันจะบริสุทธิ์มากยิ่งขึ้น

เช่นนี้แล้ว นักโทษที่ถูกจับจะถูกปล้นสะดมและถูกทรมานทุกรูปแบบ ก่อนที่พวกเขาจะเอาไปให้อะคูมาอิ ข้ารับใช้ของพระเจ้าโบราณก็จะกินเนื้อและเลือดของเขาไป

ภาพเสมือนจริงของเกมรุ่งอรุณเหมือนจริงมากและไม่มีทางที่จะสามารถลดประสบการณ์ที่เห็นลงมาได้ เมื่อเห็นนักโทษถูกทรมาน ทุกคนต่างก็รู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย

อย่างไรก็ตาม พวกเขานั้นรู้สึกโกรธมากยิ่งขึ้น

ผลของความโกรธนี้คือ นักบวชสองคนที่เสียชีวิตในทันที

แม้ในขณะที่พวกมันจะตาย นักบวชแห่งสายน้ำยังไม่สำนึกผิด แต่ตะโกนออกมาว่า "ทุกสิ่งจะพินาศและพระเจ้าโบราณจะกลับมาครองแผ่นดินนี้อีกครั้ง"

"ชิ เราจะฆ่าพระเจ้าโบราณของแกเอง"

อาเซอร์ซีบรีสเตะร่างกายของนักบวชแห่งสายน้ำด้วยความรังเกียจ พวกเขาไม่ได้ใส่ใจในเรื่องของพระเจ้าในวิดีโอเกม ทั้งหมดที่ผู้เล่นนึกถึงมีแค่ EXP และอุปกรณ์!

นักโทษนั้นยังไม่ตาย เขาพยายามที่จะลุกขึ้นมาและพูดว่า "พวกมันต้องการที่จะให้ข้าเป็นอาหารของอะคูมาอิ ยังคงมีนักโทษเหลืออยู่อีกมากในดันเจี้ยนแห่งนี้ ข้าขอร้องท่านที ได้โปรดช่วยพวกเขาด้วย"

"เราจะช่วยพวกเขาเอง ออกจากสถานที่แห่งนี้ก่อนเถอะ "ลูหลี่ให้สัญญาในขณะที่เขาพยักหน้า

มันไม่ใช่ภารกิจ แต่มันก็ไม่ได้มีผลตอบแทนที่ดีนัก ซึ่งมันก็ไม่มีอันตรายอะไรมากมายในการทำเช่นนี้ ที่พวกเขาจะต้องทำคือ ต่อสู้ไปตลอดทางที่เจอก็เท่านั้น

ระบบ: คุณได้รับความชอบจากผู้อยู่อาศัยในเมืองแห่งวายุ ค่าความชอบเมืองแห่งวายุ +1

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่น่าแปลกใจมาก เมืองวายุ เป็นเมืองหลวงของฝ่ายพันธมิตรและผู้เล่นทุกเชื้อชาติที่อยู่ในฝ่ายพันธมิตร นั้นก็เหมือนกับบ้านของพวกเขาเอง ซึ่งลูหลี่ก็ได้วางแผนที่จะปักหลักอยู่ที่นั่นสักวันหนึ่ง

ค่าความชอบเป็นสิ่งที่มีประโยชน์มาก ถ้าไม่มีมัน คุณก็จะไม่สามารถซื้ออสังหาริมทรัพย์หรือพาหนะได้เลย แม้ว่าคุณจะมีเงินก็ตาม

"ดูสิ ยังมีคนอีกมากมายที่ยังไม่หวาดกลัวต่อความตาย"

นักบวชแห่งสายน้ำอีกสองคนเห็นพวกเขาและก็ได้ตะโกนออกมา พวกมันสั่งให้เมอร์ล็อคล้อมรอบพวกเขาและพูดว่า "จับพวกมันและนำพวกมันไปเป็นเครื่องสังเวย"

คุณสามารถจินตนาการผลลัพธ์ต่อจากนี้ได้เลย การฆ่าพวกที่อ่อนแอเช่นนี้ไม่ได้คณามืออะไรนัก ถึงแม้มันจะเป็นความยากระดับฝันร้ายก็ตามที

เหล่าผู้เชื่อในสนธยานั้นต่างก็น่าเหลือเชื่อเหลือเกิน พวกมันนั้นไม่หวาดกลัวต่อความตาย ก่อนที่พวกมันจะตายลงไป พวกมันก็กู่ร้องออกมาว่า "ความตายของข้าจะเป็นตัวช่วยพระเจ้าโบราณ"

ทั้งกลุ่มได้กวาดล้างฝูงมอนเตอร์จำนวนมากและช่วงนักโทษจำนวนหนึ่ง ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นมนุษย์ แต่ก็มีออร์คและโทรลอยู่ด้วย ลูหลี่และคนอื่นๆต้องคอยเฝ้าระวังพวกเขาอยู่ตลอดเวลา แต่พวกเขาก็ยังคงแสดงความขอบคุณพวกเขา ที่ช่วยชีวิตตัวเขาเองด้วย

ตามจริงแล้ว มันคงจะดูไม่สมจริงนัก หากลูหลี่และคนอื่นๆไม่ได้รับรางวัลเป็นค่าชื่อเสียงของเอกิมา

พวกเขาได้มาถึงทะเลสาบใต้ดินที่มีหอคอยหินอยู่ด้านหน้า มีออร์คที่มีชื่อเพชณฆาตกาเลกำลังยืนอยู่ด้านบน เขาสั่งให้เมอร์ล็อคจำนวนมากก้าวเข้าไปในน้ำและหัวเราะออกมา "ลงมาเถอะ ในน้ำปลอดภัย ข้าให้สัญญา ฮ่าๆๆๆ"

"เราก็สัญญาว่าจะฆ่าแกเหมือนกัน" อาเซอร์ซีบรีสตะโกนออกมา เขากำลังทะเลาะกับมอนเตอร์ในดันเจี้ยน ดูเหมือนว่าเขาจะบ้าไปแล้ว

หลังจากที่เขาได้สร้างอุปสรรคให้พวกเขาแล้ว ออร์คตัวนั้นก็รีบออกจากพื้นที่ในทันที

"เราจะผ่านมันไปยังไงงั้นเหรอ?"มาสเรนถาม

เมอร์ล็อคในน้ำดูก้าวร้าวมาก สายตาของพวกมันค่อนข้างน่ากลัว ใบหน้าของสาวๆหลายคนดูจะไม่สบายใจเลย

"ฉันจะไปและล่อพวกมันออกไปเอง เพื่อที่พวกเธอจะได้ผ่านไปได้ อย่าช้าละ มีมอนเตอร์อยู่ในน้ำอีกและฉันก็ไม่สามารถถ่วงเวลาได้นานนักหรอกนะ "

ลูหลี่อาสาเองเพราะเขาต้องการที่จะปกป้องสาวๆ

ถ้าพวกเขาเป็นผู้ชายทั้งหมด เขาก็คงจะพาพวกเขาวิ่งไปพร้อมๆกับแท๊งค์หลักที่พุ่งนำไป

แม้ว่าเมอร์ล็อคเหล่านี้จะดูน่ากลัว แต่พวกมันก็เป็นแค่มอนสเตอร์ธรรมดาที่จะต้องโจมตีหลายๆครั้งเพื่อฆ่าคุณ

นอกจากนี้แล้ว ยังมีเปลือกหอยขนาดใหญ่อยู่ใต้น้ำที่มีไข่มุกอยู่ด้านใน หากพวกเขาเก็บไข่มุกได้มากพอ พวกเขาก็อาจจะสามารถสร้างสร้อยคอไข่มุกได้ มันไม่จำเป็นต้องมีคุณสมบัติที่ดีหรอก ขอแค่มีความหรูหราและดูสง่างามก็พอแล้ว แค่นั้นก็เป็นที่นิยมอย่างมากแล้ว สำหรับผู้เล่นหญิง

ลูหลี่กระโดดและลงไปในน้ำก่อนที่เมอร์ล็อคจะตามเขามา

ในขณะที่พวกมันทั้งหมดอยู่ข้างหลังเขา เขาก็เริ่มกลายร่างเป็นแมวน้ำและว่ายน้ำไปอย่างรวดเร็ว ฝูงมอนเตอร์ธรรมดาพวกนี้ไม่สามารถจับตัวเขาได้ เขาเพียงแค่ทำให้แน่ใจก็พอว่า พวกมันจะไม่ขนาบข้างเขา

คนอื่นๆได้ใช้ประโยชน์จากการที่ลูหลี่เปิดทางและผ่านไปอย่างรวดเร็ว

บางครั้ง เมอร์ล็อกหนึ่งหรือสองตัวก็จะเปลี่ยนทิศทางและว่ายมาหาพวกเขา แต่ดอกไม้อ้างว้างก็ใช้ทักษะของเขาเพื่อที่จะลากมันออกไป อีกทั้งเขายังได้วางโล่ไว้กันด้วย เผื่อที่จะทำให้เมอร์ล็อกไม่สามารถทำอะไรเขาได้

หลังจากที่ทุกคนได้มาถึงอีกด้านหนึ่ง ลูหลี่ก็โผล่ออกมาจากน้ำ

พวกเมอร์ล็อกรู้สึกกล้าหาญมากในน้ำ แต่พวกมันต่างไป เมื่ออยู่บนฝั่ง พวกมันได้ถอยหลังกลับไปยังน้ำอย่างรวดเร็ว

"เราจำเป็นต้องกระโดดผ่านแท่นพวกนี้จริงๆเหรอ?"เพียงแค่มองไปที่พื้นที่รอบๆ ผู้เล่นที่เก่งๆก็มีทางแก้ไขในปัญหาทันที มีแท่นอยู่แต่ละจุดเหนือน้ำและในแต่ละแท่นก็สูงกว่าแท่นก่อนเสมอ ซึ่งสุดปลายทางก็มีกำแพงถ้ำ

กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ ผู้เล่นต้องข้ามแท่นนี้ไปทีละแท่นเพื่อไปสูู่ทางออก

"ให้ฉันลองดู"

ลูหลี่จำได้ว่าในตอนแรก มีผู้เล่นไม่ทั้งหมดที่จะต้องการกระโดดผ่านแท่นพวกนี้ อย่างไรก็ตามเพื่อที่จะทำให้มันสนุกมากขึ้น บริษัทเกมก็ได้เปลี่ยนแปลงไปเพื่อที่จะให้ผู้เล่นทุกคนต้องกระโดดในภายหลัง

เมื่อคนอื่นได้ยินว่าพวกเขาไม่จำเป็นต้องทำ พวกเขาทั้งหมดก็ได้ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

การตกจากที่สูงนั้นเป็นเรื่องที่เลวร้ายมาก ถึงแม้จะมีน้ำอยู่ข้างล่าง แต่ก็ยังคงมีเมอร์ล็อกที่กำลังรอพวกเขาเป็นอาหารอยู่

อย่างไรก็ตาม ลูหลี่มีทักษะการกลายร่างเป็นลูกแห่งป่าอยู่ ดังนั้นแล้ว ความสามารถในการกระโดดของเขาจึงเหนือกว่ามนุษย์ไปมากโข มี

ทั้งกลุ่มต่างมองไปที่ลูหลี่ด้วยความประหลาดใจ เมื่อเสือดาวตัวน้อยได้กระโดดลอยไปข้างบนและลงมาที่แท่น จากนั้น เสือตัวนี้ก็กระโดดข้ามแท่นอันแล้วแท่นอันเล่า

พวกเขาทั้งหมดคิดเสมอว่าลูหลี่จะต้องมีพื้นฐานในวงละครสัตว์มาบ้างแน่ๆ

ทุกๆคนล้วนกลัวความสูงของแท่น แต่ลูหลี่กลับกระโดดไปมาอย่างรวดเร็ว ไม่นานหลังจากนั้น เขาก็อยู่บนแท่นสุดท้า ก่อนที่จะกระโดดเข้าไปในทางออกของถ้ำ

ไม่นานหลังจากนั้น วิธีการอื่นไปสู่ทางออกก็ได้โผล่ขึ้นมา เชือกได้ถูกโยนลงมาจากแท่นทางออกพร้อมกับลูหลี่ที่ถือปลายมันไว้

ตราบเท่าที่คุณมีอุปกรณ์ที่เหมาะสม การปีนเขาก็ทำได้อย่างง่ายมากในเกม แต่ละคนสามารถมุ่งหน้าไปอย่างทางออกได้อย่างง่ายดาย แม้กระทั่งทอริลเอง ทอริลนั้นยังยกย่องลูหลี่สำหรับทักษะของเขาและบอกเขาอย่างกระตือรือร้นว่า ถ้าเขาต้องการที่จะเป็นทหารพราน เขาสามารถแนะนำเขาให้กับทหารพรานมืออาชีพ ทานาซัสได้

ลูหลี่ปฏิเสธข้อเสนอทันที ในตอนนี้เขาไม่มีความสนใจที่จะเป็นทหารพราน

ไม่นานหลังจากนั้น พวกเขาก็ได้เห็นเกาะที่ล้อมรอบไปด้วยน้ำ พวกเขาไม่รู้ว่าทำไมยังมีน้ำอยู่ที่นี่อีก เพราะพวกเขานั้นควรจะขึ้นสูงจากแหล่งน้ำมาพอประมาณแล้ว