จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 309

บทที่ 309: ชื่อสมาคมของเรา

เงินหนึ่งร้อยดอลลาร์เทียบเท่ากับเหรียญทองหนึ่งเหรียญ ไม่มีทางเลยที่ลูหลี่จะไม่สามารถจ่ายเพื่อชื้อมันมาได้

แต่ตอนนี้มันขึ้นอยู่กับว่า เขาห่วงใยลูซิน จนเขาจะไม่ลังเลที่จะจ่ายเงินหมื่นดอลลาร์หรือเปล่า ตราบเท่าที่ลูซินชอบมันจริงๆ เขาก็ไม่จำเป็นต้องเข้าใจอะไรเลยสักนิด

เขาเพียงแค่ทำท่าทางไปงั้นๆเฉยๆ เพราะว่าเขาชอบเวลาที่ได้รับคำสรรเสริญจากน้องสาวของเขา

ในเวลาเดียวกัน ลูหลี่ชอบใบหน้าของพี่ชายของเธอ เพียงแค่มองไปที่ใบหน้าของพี่ชายเธอ ก็รู้ได้เลยว่าจะไม่ปฏิเสธคำขอของเธอ เมื่อตอนที่พวกเขายังยากจน เธอก็ไม่เคยที่จะขอชื้อเสื้อที่ราคาสิบดอลลาร์เลย

ลูหลี่จ่ายเงินและก็ได้ให้ลูซินใส่เสื้อผ้าที่พึ่งชื้อมา ซึ่งเผยให้เห็นหน้าท้องเล็กๆน้อย มงกุฏที่เขาพึ่งชื้อมา ลูหลี่ก็ได้วางไปที่บนศรีษะของเธอ เพียงแค่ได้มอง หากจะอธิบายออกมาแล้ว เด็กหญิงอายุสิบห้าปีที่ทั้งดูใสซื่อและน่ารัก แต่ก็เหมือนกับมีเสน่ห์ที่ไร้เดียงสา

"พี่ชาย หนูอยากได้ขนมไหว้พระจันทร์!"

"พี่ชายชื้อให้ได้ไหม ... "

"พี่ชาย หนูอยากที่จะซื้อโคมไฟเทศกาล!"

"พี่ชายเอามันให้ฉันได้ไหม ... "

"พี่ชาย ดูคนๆนั้นที่เต้นอยู่สิ! เขาเจ๋งมากเลย! มีตะกร้าขนาดใหญ่อยู่บนศีรษะของเขาด้วยแหละ "

"ตรงไหนของเขาที่เจ๋งกัน? อย่ามองไปที่เขาเลย ฉันสงสัยจังว่าเขามาจากไหน เขาไม่ได้สวมใส่แม้แต่เสื้อ ถ้าไม่ใช่เพราะวันนี้เป็นวันเฉลิมฉลองเทศกาลแล้ว พี่คงจะฆ่าเขาจนเขาไม่สามารถเล่นเกมได้อีก "

"พี่แค่อิจฉาใช่ม๊า ไม่มีทางที่พี่จะไม่อิจฉาเขา "

"ไร้สาระน่า น้องยังเด็กเกินไปที่จะเข้าใจว่าคำว่า "อิจฉา" หมายถึงอะไรนะ เดียวพี่จะพาน้องไปที่ชายหาดเอง น้องยังไม่เคยเห็นคลื่นใช่ไหม? พวกมันสวยมากนะ ... "

นี่เป็นช่วงเวลาส่วนตัวของพี่และน้อง ลูหลี่บล็อกช่องทางการติดต่อทั้งหมดและแม้แต่บล็อกการสื่อสารของเขาไป

ลูซินรู้สึกเหมือนว่าเธอไม่เคยมีความสุขขนาดนี้มาก่อนเลยทั้งชีวิต เธอรู้อยู่แล้วว่โรคของเธอนั้นรุนแรงมากและรู้ว่าจะต้องใช้เงินจำนวนมากเพื่อที่จะรักษา เธอไม่ต้องการเป็นภาระของพี่ชายของเธอ แต่จากอีกมุมมองหนึ่ง ลูหลี่ก็หาเงินได้มากจากเกมนี้

จากความรู้สึกภายใต้จิตใจของเธอ เธอรู้สึกขอบคุณและรักเกมรุ่งอรุณจริงๆ

ในทางกลับกัน ลูหลี่รู้ว่าเขาละเลยน้องสาวของเขาไปในชีวิตก่อน ดังนั้นเขาจึงพยายามที่จะทำให้ดีที่สุดเพื่อเธอในตอนนี้

อีกอย่างหนึ่งคือ สมาคมกำลังจะถูกสร้างและเขานั้นเป็นผู้นำที่แท้จริงของสมาคม ดังนั้นจึงมีเรื่องอีกมากมายที่เขาต้องกังวล

"ลูหลี่อยู่ที่ไหน?"สแควร์รูทสามเดินไปรอบๆอย่างกระวนกระวายในพื้นที่ชั่วคราวของสมาคม

"เขาบล็อคข้อความของเขาไว้" อาเซอร์ซีบรีสกล่าวขณะที่เขาใช้ค้อนทุบโล่ที่เขาถืออยู่ เขาได้ตัดสินใจที่จะตีโล่ของตัวเขาเองและไม่ได้ใช้อาวุธที่ลูหลี่ทำเพื่อเขา นั้นเพราะว่าเขามีเวลาเหลือเฟือเป็นอย่างมาก

"ใช่แล้ว เราควรจะพูดคุยเกี่ยวกับสัญญาของผู้เล่นสโมสรกับเขา "

สแควรูทสามจ้องมองและคาดหวังว่าอาเซอร์ซีบรีสจะตอบคำถามของเขาได้

"อย่ามองฉันแบบนั้น ฉันไม่ได้เป็นเกย์นะ" อาเซอร์ซีบรีสกล่าวหยอกล้อ เขามักจะชอบทำให้คนอื่นรำคาญอยู่เสมอ

"โธ่เอ้ย คนพวกนี้มันอะไรกัน?"เดิมที สแควรูทสามได้ให้ความสำคัญกับอาเซอร์ซีบรีสเป็นอย่างมาก ทั้งหมดนั้นเพราะว่า เขาเป็นตำนานแท๊งค์หมายเลขหนึ่งที่มีส่วนร่วมในทุกๆการเคลียร์ครั้งแรกของลูหลี่

หลังจากที่เขาได้เจอกับคนเหล่านี้จริงๆแล้ว เขาก็ได้ตระหนักว่า สิ่งที่เห็นอยู่นั้นห่างไกลจากจินตนาการของเขามากๆ

แม้ว่าความฝันที่เหลืออยู่จะน่ารักทั้งคู่ แต่คนหนึ่งดันพิลึก อีกคนก็ดันโง่ซะงั้น หากจะไปถามพวกเธอ ผลลัพธ์คงไม่มีอะไรดีขึ้น

เมื่อสแควร์รูทสามถามถึงความคิดเห็นของพวกเธอเกี่ยวกับชื่อสมาคม พวกเธอก็ได้ตอบกลับมาพร้อมน้ำตาและถามอย่างไร้เดียงสาว่าพวกเขาสามารถตั้งชื่อสมาคมว่า ปิกาจู ได้ไหม

บินไปเลย ปิกาจู!

สแควรูทสามก็อยากจะส่งพวกเธอบินไปไกลๆพร้อมปิกาจูด้วย

ส่วนซากุระก็หนักลับมาเพิ่มระดับอีกครั้ง เธอได้ตัดสินใจว่า เธอจะไปสู่จุดสูงสุดของบอร์ดจัดอันดับระดับและไม่มีความสนใจในเรื่องอื่นอีก

ทำไมสาวสวยคนนี้ถึงต้องทุ่มเทในการเป็นผู้เล่นผู้เชี่ยวชาญขนาดนี้นะ?

ทางด้านของลูกชิ้นงา หากดูๆไปแล้วเขาจะดูเหมือนคนขี้ขลาดและดูเหมือนกับว่าเขากระตือรือร้นพร้อมที่จะตอบทุกอย่างที่สแควรูทสามถามมา น่าเสียดายที่ เขาไม่สามารถให้ข้อเสนอแนะที่เป็นประโยชน์ได้เลยสักนิดเดียว ดูเหมือนว่าเขาไม่ค่อยรู้เรื่องนอกเกมเลย

ส่วนดอกไม้อ้างว้างทำให้เขาแค่มีด้านที่เจ๋งมากๆ ถ้าไม่ลากน้องสาวของเขาออกไปนะน่ะ

และมูนไลท์ก็ได้ออกไปดื่มกับเพื่อนๆและก็ได้กล่าวออกมาอย่างชัดเจนเลย ก่อนที่เขาจะออกไป สแควรูทสามก็ได้ตัดสินใจเรื่องสมาคมได้แล้ว ถ้ามีคนที่สแควรูทสามไม่ชอบใจและต้องการให้มันตาย เขาจะเป็นคนรับหน้าที่นั้นเอง

ทางด้านของพเนจรก็ยุ่งอยู่กับเศษกระจกอยู่ เขามัวแต่หลงเสน่ห์ของรูปลักษณ์ของตัวเอง สแควรูทสามไม่กล้าที่จะรบกวนเขาเลยสักนิด

นั้นทำให้อาเซอร์ซีบรีสดูปกดีที่สุดจากทั้งหมด แต่เกี่ยวกับเรื่องนี้แล้ว

ผู้ชายคนนี้มักจะเหมือนกับถูกติดกาวกับพเนจรอยู่เสมอและ แม้แต่ส่วนแบ่งของสโมสรยังจะต้องแบ่งกัน เห็นได้ชัดว่าพวกเขาอาศัยอยู่ด้วยกันในชีวิตจริงๆ เขาเป็นแบบอย่างที่สมบูรณ์แบบจริงๆ สำหรับคำจำกัดความของสแควรูทสามเกี่ยวกับการรักร่วมเพศ

"ดอกไม้อ้างว้างไม่ได้พามาสเรนไปดูโคมไฟเทศกาลเหรอ? มันอาจจะเหมือนกันกับลูหลี่ก็ได้นะ คนพวกนี้กับน้องสาวของตัวเอง ... พี่สาม นายมีน้องสาวหรือเปล่า?" อาเซอร์ซีบรีสกล่าวออกมาด้วยความรู้สึกอิจฉา

ลูหลี่เรียกสแควร์รูทสามว่า 'พี่ชายสาม' ดังนั้นลูกชิ้นงาและคนอื่นๆก็ต้องเรียกแบบเดียวกัน

อย่างไรก็ตาม อาเซอร์ซีบรีสและพเนจรรู้สึกว่ามันดูไม่สนิทกันพอ เช่นเดียวกับมูนไลท์ พวกเขาจึงเรียกเขาว่าพี่สาม มันดูเหมือนกับพี่น้องมากกว่ากันเสียอีก

สแควรูทสามนั้นไม่โกรธเลย ริชริชชี่เคยเรียกเขาว่าพี่สามเหมือนกัน แต่ยังไงเขาก็เรียกด้วยเสียงที่ดูไม่เคารพ ในทางตรงกันข้ามการที่ทั้งสองคนเรียกเขานั้นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

"ฉันไม่มีน้องสาว" สแควร์รูทสามกล่าวขณะที่ความรู้สึกของเขาก็ดำมือลง

"นั่นช่างน่าเสียดายจริงๆ ถ้าฉันมีน้องสาวแบบนั้นนะ... " อาเซอร์ซีบรีสไม่ได้สนใจในเรื่องของสัญญาสโมสรเลยสักนิด ทุกครั้งที่มีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้น เขาก็อยากที่จะมีน้องสาวคอยดูแลเหมือนกัน

"ฉันจะไปหาลูหลี่ได้ที่ไหนเหรอ?" สแควรูทสามกล่าวถามออกมาอย่างอ่อนแรง เขาไม่ได้หวังว่าจะได้รับคำตอบเลย

"อย่าถามคำถามนี้เลยน้า ไม่มีประโยชน์อะไรขึ้นมาหรอกนะ ถึงแม้นายจะพบตัวเขาก็ตาม "อาเซอร์ซีบรีสตอบในขณะที่เขารู้สึกเห็นอกเห็นใจสแควรูทสาม " นายควรตัดสินใจด้วยตัวเองดีกว่า สำหรับกฎพื้นฐานแล้ว ถ้ามันดีก็แค่นั้น อย่างไรก็ตาม เราต้องเป็นกลุ่มเดียวที่ต่อสัญญาตลอด ลูหลี่นั้นไม่สนใจในเรื่องพวกนี้เลยสักนิด ถ้านายต้องการให้ใครซักคนคุยในเรื่องนี้ด้วย นายควรจะพูดคุยกับตัวเองแทน "

"พวกนายพูดอะไรเกี่ยวกับฉันงั้นเหรอ?"พเนจรได้เดินผ่านมา

"เรากำลังคุยเรื่องสัญญาสโมสรกันอยู่" สแควรูทสามทำได้แต่เพียงฝากความไว้วางใจทั้งหมดที่ชายหนุ่มหน้าสวยคนนี้ ถึงแม้จะดูไม่น่าเชื่อถือก็ตามเถอะ

อะไรนะ จะให้เชื่อถือคนที่เป็นแบบนี้ได้ยังไงกันเล่าเห้ยย?

น่าแปลกใจจริงๆ เมื่อมีเรื่องธุรกิจที่แสนจะจริงๆจังแล้ว คนที่สามารถเชื่อถือได้มากที่สุดกลับเป็นพนเจร เขาพยักหน้าและพูดต่อว่า "นี่เป็นเรื่องที่ต้องคิดกันจริงๆ นายมีแผนอะไรอยู่ในใจไหม?"

สมาชิกสโมสรจะต้องเซ็นสัญญา แต่สำหรับสมาชิกโดยทั่วไปแล้ว ก็จะไม่เข้มงวดมากนัก อย่างไรก็ตาม สมาชิกในทีมหลักและผู้เล่นที่มีชื่อเสียงจะมีกฎเพิ่มเติมในการเข้าร่วม

ตัวอย่างเช่น ลูกชิ้นงาเป็นสมาชิกในทีมหลักของการ PVP และอาจนับว่าเป็นสมาชิกภายนอกของสโมสร หลังจากที่เซ็นสัญญากับสโมสรแล้ว เขาจะได้รับเงินเดือนที่ดีพอสมควร

แน่นอนว่า ถ้าเขาฝ่าฝืนสัญญา เขาก็จต้องรับผิดชอบอย่างมาก เพียงแค่ค่าชดเชยโดยรวมก็มากพอแล้ว

ยิ่งเป็นสัญญาสำหรับผู้เล่นที่มีชื่อเสียงก็จะยิ่งมีกฎมากยิ่งขึ้น ส่วนใหญ่แล้วสัญญาจะเน้นวันที่ทำสัญญา อำนาจและความรับผิดชอบระหว่างทั้งสองฝ่ายและจะรวมถึงส่วนแบ่ง ผลกำไรและผลตอบแทน

ที่สำคัญที่สุด เพราะพวกเขาได้รับผลตอบแทนที่สูง เช่นนั้นแล้ว พวกเขาก็จะต้องจ่ายค่าชดเชยสูงมาก หากพวกเขาละเมิดสัญญา

ในการล่อลวงผู้มีชื่อเสียงจากสโมสรอื่นออกมานั้น มีค่าธรรมเนียมการชดเชยเพียงอย่างเดียวเริ่มต้นอยู่ที่หลายล้านดอลลาร์ ในช่วงการแข่งขันฤดูกาลปัจจุบัน ชักร้อนได้เปลี่ยนจากสโมสรเพ็คทามไดนาสตี้ไปเป็น สโมสรภราดลซึ่งมีค่างวดที่ต้องจ่ายอยู่ที่ 2.6 ล้านดอลลาร์ นอกจากนี้ยังมีโบนัสลงนามอีก ซึ่งต้องจ่ายเป็นราคาที่สูงมาก

เพื่อที่จะให้กลุ่มภราดรภาพขโมยผู้เชี่ยวชาญพวกเขาไปแล้ว พวกเขาจะต้องเสียผลกำไรระยะเวลาหนึ่งปีเลยทีเดียว

นี่เป็นวิธีการที่สโมสรต่างก็ทำ พวกเขาพยายามอย่างเต็มที่ เพื่อสร้างผู้เล่นที่มีชื่อเสียงขึ้นมาและทำให้พวกเขาดูมีคุณค่า เพื่อที่จะไม่ให้การลงทุนของพวกเขานั้นเสียเปล่า ค่าชดเชยเลยเป็นสิ่งจำเป็น

พเนจรก็เข้าใจในเรื่องนี้ด้วยเช่นกัน หลังจากการพูดคุยอธิบายบางอย่างแล้ว พวกเขาก็ได้ข้อสรุปเรื่องนี้อย่างรวดเร็ว

"เราไม่ควรที่จะพูดเรื่องนี้กับลูหลี่เหรอ?"สแควร์รูทสามไม่คิดว่านี่เป็นสิ่งที่ถูกต้องในการที่จะทำแบบนี้ เขาไม่รู้สึกว่าเขามีอำนาจพอที่จะทำเช่นนี้ได้เลย

"มันไม่สำคัญหรอกนะ" พเนจรกล่าวออกมาอย่างชุ่ยๆ "เขาไม่สนใจในเรื่องนี้หรอก แทนที่จะมีส่วนร่วมในการจัดการสมาคม เขาค่อนข้างที่จะทำได้ดีในการเคลียร์ดันเจี้ยนและผจญภัยในเกมมากกว่า ตราบเท่าที่ไม่มีปัญหากับเรื่องโดยรวม โดยรวมนายสามารถตัดสินใจได้เองเลย "