จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 307

บทที่ 307: เป็นพันธมิตรกับสแควรูทสาม

ขณะที่พวกเขากำลังสอนมาสเรนในการเผาผลาญมานาของพาลาดิน อุปกรณ์สื่อสารของลูหลี่ก็ได้ดังขึ้น

เขาจึงได้พุ่งเข้าโจมตีใส่โจรฝ่ายตรงข้ามในทันที

อย่างไรก็ตามหากเปรียบเทียบตามความสามารถของแต่ละบุคคลแล้ว ลูหลี่นั้นแข็งแกร่งจนเกินไป ในการต่อสู้กันนาทีสุดท้าย ไม่มีใครที่จะสามารถต้านทานพลังโจมตีของลูหลี่ไปได้เลย อีกทั้งมาสเรนยังพบว่าพวกเขาได้ลดแรงกดดันของการฝึกลง ซึ่งแตกต่างจากการฝึกพิเศษที่พวกเขาเคยทำกันตามปกติ

ซึ่งประโยชน์ในการฝึกนั้นจะมีประสิทธิภาพมากกว่านี้ หากพวกเขาเปลี่ยนจากลูหลี่เป็นโจรคนอื่นแทน

ขณะที่ลูหลี่กำลังนั่งอยู่ เขาก็ได้สังเกตเห็นว่าสแควรูทสามได้ส่งข้อความมา

เมื่อเร็วๆนี้ลูหลี่ได้ส่งข้อความเชิญเขาผา่านทางแชท แต่เขาไม่คิดเลยว่า เขาจะได้รับการติดต่อกลับมารวดเร็วปานนี้

"นายอยู่ที่ไหนงั้นเหรอ? เดี๋ยวฉันจะไปหานายเอง "

ลูหลี่ยังไม่ได้อธิบายอะไรออกไป แต่สแควรูทสามก็ได้พูดออกมาอย่างรวดเร็ว ด้วยความจริงที่ว่าสแควรูทสามยินดีที่จะมาหาลูหลี่เอง นั้นหมายความว่าเขาให้ความสำคัญกับการพูดคุยครั้งนี้มาก

"สนามแข่งขัน"

ลูหลี่ได้ให้หมายเลขสนามแข่งขันและให้รหัสผ่านแก่เขาไป ในไม่ช้า สแควรูทสามก็ได้เข้ามา

"พวกนายกำลัง ... " สแควรูทสามรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยที่เห็นลูหลี่นั่งอยู่บนที่นั่ง ขณะที่สมาชิกทีมจำนวนสองสามคนกำลังต่อสู้กันบนเวที

"ฝึกพิเศษเล็กน้อย นักบวชของเรายังคงไม่แน่นอนนัก" ลูหลี่ไม่ได้ตั้งใจที่จะเปิดเผยจุดอ่อนของทีมพวกเขา

"แม้ว่าเธอจะไม่ได้ไม่แน่นอนนัก แต่เธอก็มักจะได้ข้อเสนอมากมายอยู่เสมอ ในช่วงการแข่งขันสองสามเกมที่ผ่านมา เธอได้ได้ปรับปรุงตัวเองมามากเลยทีเดียว "สแควรูทสามนั่งลงติดกับลูหลี่และกล่าวชื่นชมมาสเรน

"ดังนั้นแล้ว นายก็ได้ให้ความสนใจกับเรื่องของเราจริงๆ พี่ชายสแคว บอกฉันทีว่านายต้องการยอมรับข้อเสนอที่ฉันให้ไป "ลูหลี่กล่าวตรงไปยังประเด็นทันที เขาไม่มีทักษะในการต่อรองและไม่ต้องการเสียเวลาด้วย

ความตรงไปตรงมาของลูหลี่เปรียบเสมือนกับลักษณะของคนที่ต่ำต้อย

แน่นอนว่าบางคนก็คิดว่านี่เป็นลักษณะนิสัยของคนที่จะได้เป็นหัวหน้า

"ฮ่าๆ ฉันวางแผนไว้ว่าจะพักผ่อนสักนิด ฉันเป็นผู้จัดการของสมาคมมา 5 ปีแล้ว มันเหนื่อยมาก"

เหมือนกับว่าสแควรูทสามกำลังพูดอ้อมๆไป เขาไม่ยอมรับข้อเสนอ แต่เขาก็ไม่ได้ปฏิเสธโดยตรง

"ฉันได้เอาชนะทีมจากสมาคมสตาร์มูนไป นายไม่เกลียดฉันงั้นเหรอ?"ลูหลี่กล่าวถามออกไปอย่างลังเล

ลูหลี่กังวลว่าเขาได้ทำลายงานของสแควรูทสามไป แม้ว่าสแควรูทสามจะไม่โกรธ แต่ลูหลี่ก็ได้ทำให้เขามาอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก มันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะจินตนาการว่าจะได้รับความเคารพ หลังจากที่ตบไปยังไง?

"ฉันเกลียดนายเพียงเล็กน้อยในตอนแรก แต่ธุรกิจภายในสตาร์มูนก็ซับซ้อนเกินไปและนั้นก็ทำให้ฉันเริ่มเกลียดสมาคมมากกว่า" สแควรูทสามกล่าวออกมาด้วยความโศกเศร้า

"จริงๆแล้วตอนที่ฉันเข้าร่วมสตาร์มูนครั้งแรกก็เพื่อหมวกเกม ฉันมีความคิดที่จะช่วยให้สมาคมนั้นเติบโตขึ้นมา แต่ริชริชชี่ก็ทำมากเกินไปและหัวหน้าสมาคมก็ไม่แยแสอะไรเลย ... "ลูหลี่กล่าวจริงจังอย่างมีอารมณ์ร่วม

"ฉันเข้าใจดี" สแควร์รูทสามกล่าวขณะที่ลูบไหล่ลูหลี่ "นั่นคือเหตุผลว่าทำไมฉันถึงได้ออกมาด้วย"

ความบาดหมางระหว่างพวกเขาได้หายไปในทันทีดั่งเช่นหมอกควัน

"นายทำในสิ่งที่ถูกต้องแล้ว ทุกคนต่างก็รู้ดี เพียงแค่สมาคมสตาร์มูนมันไม่ดีเองและมันยังเป็นสถานที่ที่ไม่เหมาะสำหรับผู้เล่นที่มีความทะเยอทะยานด้วย ดีแล้วที่นายออกมา เพราะเราสามารถเริ่มต้นใหม่ได้ เราไม่จำเป็นต้องใช้เวลาถึงห้าปี เราอาจจะแซงหน้าพวกเขาได้โดยใช้เวลาแค่หนึ่งถึงสองปีเอง บางทีเราอาจจะชนะการแข่งขันจนชนะเลิศเลยก็ได้นะ "ลูหลี่ไม่ได้พูดออกไปเพื่อชักชวน แต่คำพูดของเขาก็เหมือนกับคำเชื้อเชิญ

เขาไม่อายที่จะพูดสิ่งที่เขาคิดออกไป

ทุนของกลุ่มทหารรับจ้างซินซินไม่สามารถเปรียบเทียบกับสมาคมสตาร์มูนได้ เรื่องของจำนวนสมาชิกก็ไม่สามารถเปรียบเทียบได้เช่นเดียวกัน อย่างไรก็ตาม เขามั่นใจว่าสแควสรูทสามรู้ดีว่าสมาคมของพวกเขาต้องยิ่งใหญ่มากแน่ในอนาคต นั้นเพราะว่าพวกเขาได้เข้ามายังรอบ 16 ทีม

ด้วยความจริงที่ว่าสมาคมสตาร์มูนต้องพยายามอย่างยากลำบากเพื่อเข้าสู่รอบ 100 ทีม มันช่างเป็นเรื่องที่น่าขันมาก

"นายพูดเหมือนกับว่าจะเอารางวัลชนะเลิศ"

สแควร์รูทสามอยากจะสนุกกับลูหลี่เพื่อประเมินเกินความสามารถของเขา แต่เขาคิดดีกว่าและกลืนคำพูดของเขา

"เราวางแผนที่จะเริ่มสร้างสโมสรและสมาคมกัน ซึ่งตอนนี้เรายังมีเงินไม่มากนัก แต่เราสามารถที่จะจ่ายไปก่อนครึ่งหนึ่งได้ เราต้องการหัวหน้าสมาคม แต่เราล้วนตระหนักดีว่าบทบาทนี้ควรจะมอบให้กับคนที่มีความสามารถ "ลูหลี่กล่าวขณะที่ยื่นมือออกไป

สแควรูทสามจ้องมองไปที่มือของลูหลี่ ก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นมอง

ลูหลี่ไม่ทราบว่าเขาจะสื่อถึงอะไร แต่เขาทำได้เพียงเก็บความไม่พอใจและยังคงยื่นมือไปอยู่อย่างนั้น

หลังจากผ่านไปชั่วระยะเวลาหนึ่ง สแควรูทสามก็ยกมือขึ้นและจับมือกับลูหลี่

"ถึงแม้ว่าจะเสียเวลาเพิ่มไปอีก 5 ปี ถ้าฉันยังไม่อายุสามสิบ ฉันก็คงจะช่วยต่อไป "

ลูหลี่ส่ายหัวและพยายามจะไม่หัวเราะออกมา ด้วยคำพูดเหล่านี้ที่เขากล่าวออกมามันก็เหมือนกับความไม่มั่นใจเล็กน้อยแล้ว

"แน่นอนว่านายจะไม่เสียเวลาถึงห้าปีหรอกนะ ตอนนี้เราเข้ารอบ 16 ทีมแล้ว ในไม่ช้า เราก็จะเข้าสู่รอบแข่งขัน 8 ทีมแล้ว รอบรองชนะเลิศและรอบชิงชนะเลิศ แม้ว่าเราจะไม่ชนะในการแข่งขันครั้งนี้ แต่ผู้เล่นทั่วไปย่อมจดจำเราได้"

"ฉันหวังว่านี่จะไม่ใช่แค่คำสัญญาที่ว่างเปล่า"สแควรูทสามพยักหน้าก่อนที่จะรู้สึกผ่อนคลาย

"นายจะได้รับหุ้น 5% ของสโมสรและจะกลายเป็นหัวหน้าสมาคมของเรา นายจะพัฒนาสมาคมยังไงก็ได้ ตามแต่ที่นายต้องการ พวกเราจะทำเพียงแค่ให้คำแนะนำเพียงเล็กน้อยเท่านั้น "

ลูหลี่ได้บอกเขาถึงข้อตกลงของเขาและพเนจรที่สร้างขึ้นมา ซึ่งเขาพยายามที่จะทำให้สแควรูทสามตกใจ

หุ้น 5% และเงินเดือนของเขานั้นมีค่าเท่ากับเงินมากกว่าหลายล้านดอลลาร์ต่อปี

นี้เป็นเพียงเรื่องสมมุติ ถ้าหากว่าพวกเขาสามารถเข้าสู่รอบ 100 ทีมได้ทุกๆปี แต่มันจะยิ่งมากกว่านี้อีกในอนาคต และถ้าความสำเร็จของสโมสรนั้นมากพอแล้วละก็ โบนัสของเขาก็จะเพิ่มมากขึ้น

อย่างไรก็ตามการแสดงออกของสแควรูทสามก็ไม่เปลี่ยนแปลง ดูเหมือนว่าเขาไม่สนใจเรื่องเงินเลยสักนิด

เขาฟังลูหลี่อธิบายถึงวิธีการที่พวกเขากำลังจะพัฒนาสโมสร ในขณะที่เฝ้ามองมาสเรนที่กำลังฝึกอยู่บนเวที

"สมาคมจะต้องรับผู้เล่นใหม่เข้ามาเป็นสมาชิก เราต้องมีทั้งเงินเดือนและผลประโยชน์ที่จะต้องดีประมาณหนึ่ง และอย่างน้อยพวกมันควรจะต้องมีมากกว่าสมาคมโดยเฉลี่ย " สแควรูทสามกล่าวเตือนขณะที่เขาเริ่มเข้าสู่บทบาทในการเป็นหัวหน้าสมาคมอย่างช้าๆ

"ผ่อนคลายหน่อยสิ เราได้วางแผนที่จะแจกจ่ายหุ้นบางส่วนเพื่อเป็นรางวัลแก่สมาชิกของสมาคมแล้ว" ลูหลี่อธิบาย

หุ้นเหล่านี้เป็นส่วนของเขา ดังนั้นเขาจึงมีสิทธิ์ที่จะให้มันไป ซึ่งพเนจรนั้นพูดไม่ออกเลยกับความเอื้ออาทรของลูหลี่

ในความเป็นจริงแล้วลูหลี่ไม่ได้มีความใจกว้างโดยธรรมชาติ แต่เขานั้นไม่มีความสามารถพิเศษอะไรเลย ดังนั้นแล้ว ไม่มีทางที่เขาจะประกาศรับสมัครผู้เล่นให้มาทำงานกับเขาโดยไม่เสียอะไรได้เลย

เขาไม่สามารถสั่งให้ม้าเดินไปได้ หากมันไม่ได้กินหญ้า ดังนั้นเขาจึงต้องสร้างผลประโยชน์บางอย่างขึ้นมา

"ฉันจะไม่ก้าวก่ายในกิจการของสโมสรเลย แต่มีสิ่งหนึ่งที่ฉันรู้สึกว่าฉันควรจะต้องรู้ ฉันจะต้องนำผลงานของฉันไปสนับสนุนใช่ไหม?" สแควรูทสามกล่าวอย่างเงียบๆ

"แน่นอน"

ลูหลี่ได้อธิบายถึงโครงสร้างในอนาคตของสโมสรไปแล้ว

คิ้วของสแควรูทสามเหี่ยวย่น เมื่อเขาคิดถึงความเสี่ยงในการที่จะต้องไว้ใจกลุ่มทหารรับจ้างนี้ อย่างไรก็ตามความกังวลของเขาก็ได้มลายหายไป เมื่อเขาได้ตระหนักว่า ผู้เล่นเหล่านี้ได้เคลียร์ครั้งแรกไปหลายครั้งและยังติดอันดับในบอร์ดจัดอันดับอีก

สมาคมจะเป็นเหมือนกับพื้นที่ของเขา ในขณะที่สโมสรเป็นเหมือนกับพื้นที่ของหัวหน้าที่แท้จริง เขาสามารถทำตามที่เขาพอใจกับมันได้เลย

ตราบเท่าที่มันยังเติบโตขึ้นไปเรื่อยๆนะ

หลังจากการฝึกจบลง ลูหลี่ก็ได้แนะนำตัวสแควรูทสาม เพื่อที่จะทำความคุ้นเคยกับทุกคน ในไม่ช้า กลุ่มทหารรับจ้างซินซินก็จะอยู่ในหน้าประวัติศาสตร์และสร้างสมาคมพร้อมสโมสรขึ้นมา

จากนั้น สแควรูทสาม พเนจรและลูหลี่ก็กล่าวถึงเรื่องสร้างสมาคมกัน

การสร้างสโมสรจะขึ้นอยู่กับชื่อเสียงและผลงานในการแข่งขัน ลูหลี่ทำหน้าที่ในส่วนนี้และจะทำมันเองในชั่วระยะเวลาหนึ่ง อย่างไรก็ตามสมาคมนั้นไม่มีการขยาย ไม่ว่าจะมีชื่อเสียงมากน้อยแค่ไหนก็ตาม

กลุ่มระดับสูงจำเป็นต้องมีการสร้างขึ้นและถูกมอบหมายให้กวาดล้างดันเจี้ยน

วัสดุหายาก อุปกรณ์และหนังสือทักษะจำเป็นที่จะต้องถูกส่งมายังสโมสรเพื่อคอยสนับสนุนพวกเขา อย่างน้อยที่สุดของข้อดีในการสร้างสโมรขึ้นมา คือเขาไม่จำเป็นต้องซื้อหนังสือทักษะในราคาที่สูงเกินไปเช่นนี้อีกแล้ว

แน่นอนว่ายังมีคำถามสำคัญอยู่อีกอย่างหนึ่ง สมาคมนี้จะชื่อว่าอะไร? อย่างน้อยมันก็ควรจะยิ่งใหญ่กว่านี้