จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 296

บทที่ 296: รู้สึกถึงอันตราย

การเปลี่ยนแปลงในเรื่องของบอร์ดจัดอันดับระดับทำให้ลูหลี่รู้สึกถึงอันตราย

เขาสามารถที่จะก้าวผ่านผู้เล่นคนอื่นๆได้ในช่วงแรกๆของเกม ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของระดับหรือการเคลียร์ครั้งแรก ต่างก็มาจากการเกิดใหม่ของเขา

อย่างไรก็ตามตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เขาก็ได้เรียนรู้สิ่งสำคัญอย่างหนึ่ง เพียงเพราะแค่การการเกิดใหม่ ก็ไม่ใช่ว่าทุกอย่างจะอยู่ในมือของเขา

เมื่อเวลาผ่านไป เทคนิคและฝีมือการเล่นของผู้เล่นคนอื่นก็จะดีขึ้นด้วยการฝึกอย่างมีระเบียบวินัย ช่องว่างระหว่างพวกเขาก็จะแคบลงเรื่อยๆ

ความสำเร็จทักษะถือเป็นตัวอย่างหนึ่งของเรื่องนี้ เมื่อเขาเริ่มเล่น เขาสามารำทำความสำเร็จทักษะ 80% ได้ ซึ่งในหมู่บ้านเริ่มต้นผู้เล่นระดับสูงในขณะนั้นสามารถสร้างความสำเร็จทักษะได้ 50% แม้จะฝึกฝนอย่างหนักหน่วงก็ตาม

ขณะที่เขาสามารถทำความสำเร็จทักษะได้ถึง 95% ตอนนี้ก็มีคนจำนวนมากที่สามารถทำความสำเร็จทักษะ 90% ได้สำเร็จ

แม้จะช้าแต่ทำได้แน่นอน อีกไม่นานผู้เล่นคนอื่นๆก็จะตามความสำเร็จทักษะ 95% ของเขาทัน

เพราะมันเป็นเรื่องยากที่จะได้รับความสำเร็จทักษะ 95% แต่ยังไงแล้ว ในที่สุดเขาก็คงจะถูกตามทันหรือถูกแซงไปเลยก็ได้

เมื่อพวกเขาสามารถทำได้แล้วและเมื่อเขาไม่ได้มีความได้เปรียบในเรื่องของระดับหรืออุปกรณ์อะไรอีกแล้ว สิ่งที่ลูหลี่จะเหนือกว่าผู้เล่นคนอื่นๆคืออะไรงั้นเหรอ?

เช่นนี้แล้ว ลูหลี่จึงไม่ยอมให้เรื่องเงิน 2 ล้านดอลลาร์รกในสมองของเขา สิ่งแรกที่เขาทำหลังจากไปรับเงินก็คือการไปเพิ่มระดับมากกว่าที่จะผ่อนคลายที่เขาทำความปรารถนาของเขาสำเร็จ

มีจุดเกิดมอนสเตอร์อยู่ใกล้ทางผ่านสายลมแห่งความตาย ลูหลี่เลือกจุดที่เงียบๆและเริ่มฟาร์ม

เหมือนกับตอนที่เขาเริ่มเล่นเกมครั้งแรก เขาได้ฝึกฝนทักษะทุกอย่างตั้งแต่ที่ง่ายที่สุดจนถึงทักษะที่ทรงพลังมากที่สุด ซึ่งกริชทุกชิ้นก็มีรูปร่างที่แตกต่างกันไป นั้หมายถึงสไตล์การเล่นที่แตกต่างกัน ...

นี่เป็นกระบวนการที่ช่างน่าเบื่อจริงๆ แต่ลูหลี่ไม่รู้สึกเหนื่อยเลยสักนิด

ในฐานะที่เขาเป็นคนที่เติบโตขึ้นมาจากความยากจน เขาได้พัฒนาความอดทนจนถึงขนาดที่คนธรรมดาไม่สามารถทได้ เขาสามารถรับความทุกข์ทรมานและทนต่อความโดดเดี่ยวได้

เขาจดจำการเคลื่อนไหวซ้ำๆไปมา จนกระทั่งระบบได้เตือนเขาถึงว่าวันนี้กำลังจะสิ้นสุดลงแล้ว

ทั้งวันนั้นเขาทำแค่นั้น มันทำให้เข้ารู้สึกหมดแรง

การเดินทางผ่านรอบคัดเลือกของสายการแข่งขันปกติจนกระทั่งถึงรอบ 100 อันดับสุดท้ายเป็นเสมือนกับภาพเบลอๆ ตอนนี้เป็นวันที่ห้าของการแข่งขันถ้วยเงาแล้ว

บรรดาผู้ที่สามารถเข้าร่วม 100 อันดับแรกต่างก็เป็นสมาชิกจากสมาคมที่แข็งแกร่งหรือทีมที่สามารถประสานงานกันได้ดีมาก ซึ่งทีมจากสมาคมทหารรับจ้างซินซินมีความเด่นในด้านนี้มาก

พวกเขาเป็นเหมือนกับกับหิ่งห้อยในความมืด นั้นทำให้เขาได้รับความสนใจเป็นอย่างมาก

ได้มีการกล่าวกันว่าทั้งสองทีมจากสมาคมทหารรับจ้างซินซินได้รับความนิยมอย่างมากในวงการพนันใต้ดิน มีคนนับไม่ถ้วนรอดูพวกเขาชนะหรือแพ้

ความสนใจนี้ทำให้พวกเขาได้รับความนิยมมากขึ้น จนทำให้การได้บัตรเข้าชมนั้นทำได้ยากขึ้นอีก

การแข่งขันจากรอบ 100 อันดับสุดท้าย นั้นไม่มีอะไรเหมือนรอบคัดเลือก ตอนนี้ระบบจะจัดสรรทีมสำหรับการแข่งขันแต่ละครั้งและการจับคู่จะเริ่มต้นขึ้น เมื่อทั้งสองทีมเข้าสู่เวที

นั้นทำให้กฏของการแข่งขันก็เปลี่ยนไป

การต่อสู้กันแบบใหม่จะประกอบด้วยการต่อสู้สองส่วนคือ การต่อสู้แบบเดี่ยวและการต่อสู้แบบกลุ่ม

การต่อสู้แบบเดี่ยวต้องให้ทีมส่งสมาชิกคนหนึ่งออกไปต่อสู้ ชนะรอบนี้จะได้รับคะแนนหนึ่งจุด

หลังจากหยุดพักไปหนึ่งชั่วโมง ทั้งสองทีมจะต้องสู้กันและผู้ชนะในการต่อสู้นั้นจะได้รับคะแนนสะสมของทีมสองคะแนน

ด้วยการใช้ระบบนี้ 16 ทีมที่มีคะแนนสูงสุดจะเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ

ลูหลี่เป็นคนแรกที่อยู่ในการจัดอันดับ 100 ทีมสุดท้ายและโชคร้ายที่ต้องขึ้นไปสู้กับทีมของ พระเจ้าสนธยา

พระเจ้าสนธยา เป็นสมาคมระดับที่สามของจีนและได้ส่งผู้เล่นดาวเด่น 'ต้นไม้อันแสนน่าหวาดกลัว' มาด้วย ต้นไม้อันแสนน่าหวาดกลัว เป็นคนที่แสนก้าวร้าวและค่อนข้างแข็งแกร่ง

อย่างไรก็ตามทั้งสองทีมของพวกเขาได้เข้าสู่ 100 อันดับสุดท้ายและลูหลี่ก็ไม่ได้เผชิญหน้ากับทีมหลักของพวกเขา นั้นทำให้เขาสูญเสียโอกาสที่จะได้เจอกับต้นไม้

"ฝั่งตรงข้ามมีนักรบ พ่อมดและดรูอิดอยู่ นายคิดว่าพวกเขาจะส่งใครมา?"มูนไลท์ถาม

"ฉันไม่รู้" ลูหลี่ส่ายหัว

"จริงๆแล้วเราไม่จำเป็นต้องรู้ก็ได้" มูนไลท์ยิ้มและพูดออกมาด้วยความมั่นใจอย่างกล้าหาญ "นายไปนี้และฉันจะไปในรอบถัดไปเอง"

มันเป็นความจริง มันไม่สำคัญหรอกว่าอีกฝ่ายจะส่งใครมา ไม่ว่าจะเป็นพ่อมดหรือนักรบก็ตาม เพราะพวกเขาไม่มีความได้เปรียบอะไรเหนือมูนไลท์กับลูหลี่

ลูหลี่ไม่เสียเวลาเลยสักนิด เขาอาบกริชของเขาด้วยยาพิษและเริ่มสังเกตดูแผนที่

ภูมิประเทศของแผนที่นี้เป็นป่าโดยทั่วไปแล้วมันเหมือนกับส่งเสริมโจรและดรูอิดเลยทีเดียว ดูเหมือนว่าพระเจ้าแห่งโชคจะอวยพรให้เขาจริงๆเลย

หลังจากที่ลูหลี่เดินเข้าไปในป่าชั่วขณะหนึ่ง เขาก็ได้พบกับศัตรูของเขาอย่างรวดเร็ว

ศัตรูที่เขาพบคือพ่อมดที่ยืนอยู่ในพื้นที่โล่งในป่าพร้อมกับสัตว์เลี้ยงของเขา ซัคคิวบัส สถานที่ที่เขายืนอยู่นั้นคือแอ่งน้ำล้อมรอบด้วยแอ่งน้ำ

ผู้เล่นคนนี้มีสายตาที่ดี เขาสามารถหาทำเลที่ดีได้แม้จะอยู่ในแผนที่ป่าก็ตาม เขาไม่รู้ว่าเขาจะต่อสู้กับนักรบหรือโจร แต่เขาก็ไม่ได้ทำอะไรผิดพลาดด้วยการอยู่ในพื้นที่โล่ง

ลูหลี่มุ่งหน้าไปหาเขาและหยุดเดินจากระยะ 30 หลาห่างจากพ่อมด

แอ่งน้ำบนพื้นดินอาจจะมีผลต่อการล่องหนของเขา แต่ลูหลี่มีอุปกรณ์สองอย่างที่ทำให้เขาได้ค่าล่องหนเพิ่มขึ้น นั้นทำให้มันไม่สามารถส่งผลอะไรสำคัญต่อเขา

ลูหลี่ค่อยๆเดินไปใกล้ๆตัวฝ่ายตรงข้ามอย่างช้าๆและมันทำให้ผู้ชมที่ได้จ่ายเงินเพื่อเข้าดูการแข่งขันนัดนี้กลั้นลมหายใจของพวกเขา ส่วนหนึ่งของผู้ชมก็คือคนที่เล่นอาชีพโจรที่ตั้งใจจะเฝ้าดูเพื่อเรียนรู้เทคนิคบางอย่างของเขา

การแข่งขันพวกนี้เป็นสถานที่ที่ดีที่สุดในการเรียนรู้เทคนิคใหม่ๆ

บรรดาผู้ที่สามารถเข้าสู่รอบพวกนี้ได้ ต่างก็เป็นผู้ที่บรรลุจุดสูงสุดของอาชีพ อีกทั้งผู้เล่นเหล่านี้ยังไม่สามารถซ่อนฝีมือของตัวเองไปได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับสายตาที่แสนกระตือรือร้นของนักพากย์ที่ได้วิเคราะห์ออกมาให้พวกเขาฟัง ดังนั้นนี่จึงเป็นช่วงเวลาที่เหมาะสมที่สุดสำหรับการเรียนรู้

แน่นอนว่าการที่จะเรียนรู้ได้เท่าไหร่นั้นก็ขึ้นอยู่กับตัวบุคคล

"เขาเดินอย่างเชื่องช้ามากซึ่งเหมาะสำหรับสภาพแวดล้อมเช่นนี้เลยครับ" สายลมแห่งความมืดได้เริ่มวิเคราะห์เกี่ยวกับวิธีการเดินของลูหลี่แล้ว

ทุกอย่างจากการเลือกของลูหลี่ก็เพื่อการสังเกตุมุมมองของฝ่ายตรงข้ามและการขยับเข้าใกล้

แม้กระทั่งคนที่เล่นอาชีพโจรได้โง่ที่สุดและคนที่เล่นอาชีพอื่นๆก็อาจจะได้ประโยชน์จากการวิเคราะห์ครั้งนี้

ฝ่ายตรงข้ามของลูหลี่คือ พ่อมดที่น่าสงสาร แม้จะเป็นอย่างนั้น แต่ลูหลี่ก็ระมัดระวังตัวเป็นอย่างมาก นั้นเพราะว่าเขาไม่สามารถหันหลังกลับไปได้เลย

"พ่อมดคนนี้จากสมาคมสนธยาได้พ่ายแพ้แล้ว" สายลมแห่งความมืดกล่าวสรุปออกมาพร้อมกับถอนหายใจ

ก่อนที่พ่อมดจะรู้ ลูหลี่ที่อยู่ข้างหลังเขาก็ได้โจมตีครั้งแรกไปก่อนแล้ว พ่อมดได้สั่งให้สัตว์เลี้ยงของเขาโจมตีใส่ลูหลี่อย่างรวดเร็ว แต่โจรที่ใช้ทักษะจากเสื้อคลุมเงานั้นไม่สนใจการโจมตีของสัตว์เลี้ยงเลย

หลังจากนั้นไม่กี่วินาที พ่อมดก็ได้เป็นศพและลูหลี่ก็แทบจะไม่สูญเสีย HP เกินหนึ่งส่วนสามเลย

รอบต่อไปของการต่อสู้คือการต่อสู้เป็นกลุ่ม เห็นได้ชัดว่าลูหลี่นั้นแข็งแกร่งมากเลยทีเดียว แต่ฝ่ายตรงข้ามของพวกเขานั้นมีองค์ประกอบที่แสนจะนิยมมากคือ นักรบที่คอยอยู่ด้านหน้าและพ่อมดที่ยืนอยู่ด้านหลังพร้อมกับดรูอิด ดูเหมือนว่าพวกเขาทั้งสามคนนั้นกระตือรือร้นที่จะต่อสู้เป็ฯอย่างมาก

อย่างไรก็ตามทุกคนที่มีตาย่อมสามารถมองเห็นได้ว่าพวกเขากำลังจะพ่ายแพ้อย่างแน่นอน

ด้วยองค์ประกอบทีมของพวกเขานั้นไม่มีทักษะในการลบล้างและไม่มีทักษะการป้องกันใดๆเลย กลยุทธ์ทั้งหมดของพวกเขาก็คือทักษะความหวาดกลัวของพ่อมดและการโจมตีของนักรบ ซึ่งการป้องกันของพวกเขานั้นแย่มากทีเดียว

มูนไลท์ใช้สกิลลดความเสียหายและวิ่งตรงไปที่พวกเขายืนอยู่ ขณะที่ลูหลี่ก็ใช้ทักษะสตัน การโจมตีอย่างกะทันหันที่ไม่คาดคิดนี้ได้ทำให้ทีมฝ่ายตรงข้ามเข้าสู่ความวุ่นวาย

คราวนี้ลูหลี่และทีมของเขาไม่ได้มุ่งความสนใจไปที่ดรูอิด แต่เลือกพ่อมดเป็นเป้าหมายของพวกเขาแทน

นักรบฝ่ายตรงข้ามไม่สามารถช่วยพ่อมดจากจุดที่ยืนอยู่นี้ได้ สำหรับดรูอิดแล้ว ความพิเศษของเขาก็คือความคล่องตัวไม่ใช่ในความสามารถของเขาในการช่วยชีวิต

พ่อมดทำได้แค่คิดสิ่งเดียวเท่านั้น "ทำไมถึงเป็นฉันตลอดเลยเนี้ย?"

เขาถูกโยนออกนอกสนามแข่งขันภายในเวลา 1 นาที 22 วินาทีหลังจากเริ่มการแข่งขัน

ทีมลูหลี่ได้รับชัยชนะอีกครั้งและได้คะแนนเพิ่มขึ้นอีก 2 คะแนน

พวกเขาได้รับรางวัลทั้งในส่วนของการแข่งขันบุคคลและการแข่งขันแบบกลุ่ม นั้นทำให้เขาได้รับคะแนนสามคะแนนไปอย่างสมบูรณ์