ตอนที่ 14 : การโจมตีของแก๊งร็อคเก็ต

ตอนที่ 14 : การโจมตีของแก๊งร็อคเก็ต

"โกสงั้นเหรอ?"

นัตสึเมะชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วส่งโทรจิต : "ตกลง! ไข่โปเกมอนโกสใบนั้นเป็นของฉัน! แล้วนายจะทำสัญญากับริโอลุไหม?"

"อื้อ!"

หยุนชิงพยักหน้าอย่างหนักแน่น : "แน่นอนสิ! มันจะช่วยอุดช่องโหว่เรื่องร่างกายของผม และยังช่วยให้ผมฝึกฝน 'พลังคลื่น' ได้ด้วย มีประโยชน์มากเลยล่ะ! เลิกคุยกันดีกว่า ผมขอทำสัญญากับไข่สองใบนี้ก่อนนะ!"

ทันใดนั้น เพียงแค่คิด หยุนชิงก็ดึงตราประทับสัญญาโปเกมอนชิ้นหนึ่งออกจากทะเลแห่งจิตสำนึกของเขา และหลอมรวมมันเข้ากับไข่โปเกมอนราลทซ์ในมือ

"วิ้ง!"

ในวินาทีถัดมา ไข่โปเกมอนก็เปล่งแสงสีขาวนวล และมีลวดลายลึกลับมากมายพันรอบตัวมัน

จากนั้น ไข่โปเกมอนก็กลายเป็นลำแสงพุ่งเข้าสู่หว่างคิ้วของหยุนชิง และไปปรากฏอยู่ตรงกลางของพื้นที่ 1 ใน 6 ส่วนของพื้นที่สัญญาโปเกมอนในทะเลแห่งจิตสำนึกของเขา

ในเวลาเดียวกัน พื้นที่ 1 ใน 6 ส่วนนี้ก็เริ่มวิวัฒนาการอย่างรวดเร็ว กลายเป็นทุ่งกว้างที่เต็มไปด้วยพลังงานธาตุพลังจิตและธาตุแฟรี่

เมื่อได้เห็นการเปลี่ยนแปลงอันน่าอัศจรรย์นี้เป็นครั้งแรก หยุนชิงก็รู้สึกทึ่งมาก เพียงแค่คิด พื้นที่ก็วิวัฒนาการต่อไป ดินปรากฏขึ้น ตามด้วยต้นไม้ หญ้า... และอื่นๆ อีกมากมาย ไม่นานนัก พื้นที่ป่าที่เต็มไปด้วยดอกไม้ ใบหญ้า และต้นไม้ ก็ปรากฏขึ้นในพื้นที่ 1 ใน 6 ส่วนของพื้นที่สัญญาโปเกมอนของเขา

ไข่โปเกมอนราลทซ์ปรากฏขึ้นในรังเล็กๆ ที่ตกผลึกจากพลังงานธาตุพลังจิตและธาตุแฟรี่ ณ ใจกลางพื้นที่นี้ มันดูดซับพลังงานทั้งสองธาตุอย่างต่อเนื่องเพื่อการเติบโต

ตามข้อมูลที่ได้รับกลับมา หยุนชิงรับรู้ได้ว่าไข่โปเกมอนใบนี้จะฟักออกมาสำเร็จในอีก 3 วัน

"น่าทึ่งจริงๆ! พลังงานในพื้นที่สัญญาโปเกมอนนี่หนาแน่นมากเลย ผมเดาว่าความเร็วในการเติบโตของโปเกมอนคู่สัญญาหลังจากฟักออกมาคงจะน่าเหลือเชื่อแน่ๆ!"

หยุนชิงอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังรู้สึกได้ว่าพื้นที่สัญญาโปเกมอนกำลังดึงพลังงานแห่งความว่างเปล่าเข้ามาและเปลี่ยนมันให้เป็นพลังธรรมชาติอย่างต่อเนื่อง ซึ่งมันน่ามหัศจรรย์มาก

"นายคิดผิดแล้วล่ะ!"

เวลานั้น นัตสึเมะส่งโทรจิตพร้อมรอยยิ้มในดวงตา : "เหตุผลที่นายรู้สึกว่าพลังงานสัญญาโปเกมอนของนายหนาแน่นมาก ก็เพราะระดับพลังวิญญาณของตัวนายเองสูง ซึ่งส่งผลให้ระดับพื้นที่สัญญาโปเกมอนของนายสูงตามไปด้วย"

"ปกติแล้ว ความหนาแน่นของพลังงานระดับนี้มีแต่เทรนเนอร์ระดับหัวหน้ายิมเท่านั้นแหละที่จะมี เทรนเนอร์คนอื่นๆ ที่เพิ่งทำสัญญากับโปเกมอนน่ะ เทียบนายไม่ติดหรอก"

"อย่างนั้นเหรอครับ?"

หยุนชิงเลิกคิ้วและตระหนักได้ : "ถ้าอย่างนั้น คนที่มีระดับพลังวิญญาณสูงก็สามารถเร่งการฝึกฝนโปเกมอนได้สิ ต่อให้พวกเขาทำสัญญากับโปเกมอนเลเวลต่ำในภายหลัง พวกเขาก็ยังทำให้มันเติบโตได้อย่างรวดเร็ว! ดีจังเลยแฮะ"

นั่นหมายความว่าความได้เปรียบแต่กำเนิดของผู้ใช้พลังจิตนั้นยิ่งใหญ่กว่าเดิมเสียอีก

ต่อไป หยุนชิงและนัตสึเมะก็ไปเอาไข่โปเกมอนโกสพรสวรรค์ระดับแชมเปี้ยนและไข่ริโอลุมาทำสัญญากันคนละใบ

หลังจากที่ไข่โปเกมอนริโอลุกลายเป็นลำแสงและเข้าสู่พื้นที่สัญญาโปเกมอนในทะเลแห่งจิตสำนึกของเขา หยุนชิงก็ทำขั้นตอนเดิมซ้ำอีกครั้ง โดยวิวัฒนาการพื้นที่อีก 1 ใน 6 ส่วนให้กลายเป็นสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมสำหรับโปเกมอนธาตุต่อสู้

เขาตรวจสอบดูและพบว่ามันต้องใช้เวลาฟักไข่ 3 วันเช่นกัน

หลังจากจัดการเรื่องนี้เสร็จ นัตสึเมะเห็นว่าได้เวลาแล้วจึงพาหยุนชิงไปกินข้าว จากนั้น เธอก็พาเขากลับมาที่ห้องทำสมาธิในลานหลังยิมและส่งโทรจิต :

"มาทำสมาธิกันต่อเถอะ! ช่วงนี้คือช่วงที่พลังจิตของนายจะพัฒนาได้เร็วที่สุด นายควรยกระดับพลังจิตของนายก่อนนะ"

"วิธีนี้จะช่วยยกระดับพลังวิญญาณของนายด้วย ทำให้ไปถึงคอขวดของระดับจตุรเทพได้เร็วที่สุด"

"มันจะทำให้นายทำความเข้าใจแก่นแท้ของธาตุที่เกี่ยวข้องได้ง่ายขึ้นในภายหลัง"

หยุนชิงพยักหน้าทันที : "ตกลงครับ! ผมจะทำตามที่คุณบอก!"

เขานั่งขัดสมาธิบนเบาะ หลับตาลง และเริ่มโคจร 'วิธีทำสมาธิขุนเขาหยก'

เนื่องจากพรสวรรค์ของเขาสูงมากและระดับพลังจิตยังต่ำอยู่ หยุนชิงจึงรู้สึกได้ว่าพลังจิตและพลังวิญญาณของเขาเพิ่มขึ้นในอัตราที่มองเห็นได้ในทุกเสี้ยววินาที ความรู้สึกนี้ช่างน่าเสพติดจริงๆ

ในเวลาเดียวกัน เขาก็รู้สึกได้ว่าในขณะที่พลังจิตและพลังวิญญาณของเขากำลังพัฒนา พลังวิญญาณดั้งเดิมของเขาก็กำลังถูกทำให้บริสุทธิ์และขัดเกลามากยิ่งขึ้น โดยปัจจัยที่รุนแรงสุดโต่งก็ค่อยๆ จางหายไปอย่างต่อเนื่อง

หยุนชิงยังรู้สึกเหมือนดวงตาของเขาถูกปัดเป่าด้วยพลังวิญญาณ มีความรู้สึกเย็นสบายอย่างต่อเนื่องซึ่งทำให้สบายตามาก

ในขณะเดียวกัน พลังเนตรของเขาก็กำลังถูกทำให้บริสุทธิ์และแข็งแกร่งขึ้นอย่างต่อเนื่องในกระบวนการนี้

"ถ้าอุจิวะคนอื่นๆ หรือแม้แต่นินจาคนอื่นรู้ว่าพลังวิญญาณสามารถยกระดับได้ง่ายและเร็วขนาดนี้ พวกเขาคงเป็นบ้าไปเลยมั้ง?"

หยุนชิงอดไม่ได้ที่จะคิดแบบนั้น

แน่นอนว่า เขารู้ว่านี่เป็นเพียงการคิดเข้าข้างตัวเอง คนอื่นๆ ไม่มีพรสวรรค์พลังจิตที่ทรงพลังแบบเขาหรอก

แต่การพึ่งพาเพียง 'วิชาทำสมาธิวิญญาณ' ที่อาร์เซอุสประทานให้ ก็สามารถพัฒนาพลังวิญญาณได้อย่างต่อเนื่องเช่นกัน

สามารถคาดเดาได้เลยว่า เพียงแค่นี้ก็จะนำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่ต่ออนาคตของโลกนินจาอย่างแน่นอน

...

ในขณะเดียวกัน ภายในคฤหาสน์ตระกูลทามายามะ

เมื่อพ่อแม่ของนัตสึเมะได้ยินว่านัตสึเมะพาหยุนชิงไปกินข้าว แล้วก็กลับไปที่ห้องทำสมาธิหลังยิมโดยไม่คิดจะพามาเจอพวกเขาเลย ทั้งสองก็ตัวแข็งเป็นหินไปในทันที

"นี่มัน... ที่รัก เราจะทำยังไงกันดี?"

แม่ของนัตสึเมะมองสามีอย่างน่าสงสาร

พ่อของนัตสึเมะก็ปวดหัวตึบ แต่ในเวลานี้เขาทำได้เพียงปลอบใจเธอ : "ไม่เป็นไรหรอก! วันนี้ก็ดึกแล้ว พรุ่งนี้เช้า เราค่อยเป็นฝ่ายไปหาหยุนชิงคนนั้นและทำความรู้จักเขาให้มากขึ้นกันเถอะ!"

นอกจากนั้น พวกเขาจะทำอะไรได้อีกล่ะ?

พวกเขาตัดสินใจแทนลูกสาวไม่ได้เลย

ถึงตอนนี้ พวกเขายังไม่กล้าไปรบกวนนัตสึเมะกับหยุนชิงด้วยซ้ำ ขืนนัตสึเมะไม่พอใจแล้วสาปพวกเขาเป็นตุ๊กตาขึ้นมาล่ะก็ แย่แน่

พวกเขาดูออกว่าลูกสาวของพวกเขากำลังหลงเด็กหนุ่มคนนั้นเข้าอย่างจัง

...

คืนนั้น

ในมุมมืดที่ซ่อนเร้นใกล้กับยิมเมืองแซฟฟรอน ชายหนุ่มสวมชุดเครื่องแบบที่มีตัว "R" สีแดงแอบมองไปที่ยิมเมืองแซฟฟรอนที่อยู่ใกล้ๆ เป็นระยะๆ

หลังจากยืนยันว่าทุกอย่างปกติ เขาก็พิมพ์แท็บเล็ตในมือเพื่อส่งข้อความถึงหัวหน้าทันที : "ท่านอพอลโล ทุกอย่างปกติครับ! นัตสึเมะน่าจะพักผ่อนแล้ว จะให้เริ่มเลยไหมครับ?"

เขาไม่กล้าแม้แต่จะสื่อสารทางโทรศัพท์ เพราะกลัวว่านัตสึเมะจะสัมผัสได้

ในวินาทีถัดมา ข้อความตอบกลับของอพอลโลก็ปรากฏขึ้นบนแท็บเล็ต : "รอเดี๋ยว รอคำสั่งจากฉัน"

หลังจากตอบกลับ อพอลโลซึ่งอยู่นอกเมือง ก็รีบติดต่อไปยังคนอื่นๆ อีก 3 ทิศทางของยิมเมืองแซฟฟรอนทันที เมื่อเขายืนยันว่าทุกคนประจำที่และไม่มีอะไรผิดปกติ เขาก็สั่งการทั้งสี่คนโดยตรง : "เปิดใช้งานเครื่องกวนสัญญาณพลังจิต!"

สมาชิกแก๊งร็อคเก็ตที่อยู่ทั้ง 4 มุมของยิมเมืองแซฟฟรอนได้รับคำสั่ง และสับสวิตช์เครื่องมือที่อยู่ตรงหน้าพวกเขาพร้อมกัน

"วี้ดดด!!"

เครื่องมือเริ่มทำงาน และคลื่นพลังงานพิเศษก็แผ่ปกคลุมยิมเมืองแซฟฟรอนอย่างรวดเร็วทันที

แทบจะในพริบตา มันก็ครอบคลุมยิมเมืองแซฟฟรอนไว้ทั้งหมด

"ซี๊ดดด!"

ในวินาทีถัดมา ภายในยิม หยุนชิงและนัตสึเมะที่กำลังอยู่ในระหว่างการทำสมาธิ ก็รู้สึกได้ว่าพลังจิตในทะเลแห่งจิตสำนึกของพวกเขาปั่นป่วน สภาวะการทำสมาธิของพวกเขาถูกขัดจังหวะทันที และสมองก็รู้สึกเจ็บแปลบๆ

"นี่มัน..."