จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 292

บทที่ 292: กล่องระดับเงิน

ลูหลี่เงียบเป็นเวลานานมาก เขาไม่แน่ใจว่าถ้าเขาตอบกลับไปแล้ว ช่องแชทจะสงบลงไหม

เช่นเดียวกันกับที่ทุกคนกำลังคิดว่าเขาจะไม่ตอบกลับไป ข้อความหนึ่งก็ได้ปรากฏขึ้นมาบนแชทโลก "ขอโทษด้วย ฉันจะยอมรับแค่เพียงร่วมมือกับคุณเท่านั้น แต่ไม่ใช่เพราะอำนาจของคุณ"

แชทโลกได้เริ่มคึกคักขึ้นอีกครั้ง

ผู้คนจำนวนมากยังคงพยายามนึกภาพหน้าตาของสแควรูทสาม ขณะที่คนบางคนกำลังหัวเราะลูหลี่

ฉันยอมร่วมมือด้วย แต่ไม่ได้อยู่ในการควบคุม

ยิ่งไปเกินกว่านั้น ผู้นำของสมาคมขนาดใหญ่ที่เห็นข้อความนี้ก็รู้สึกไม่สบายใจ พวกเขาทั้งหมดต่างก็รู้สึกกันว่าลูหลี่คนนี้เป็นเหมือนหนามหนามที่กำลังแทงใจพวกเขาอยู่

ดวงตาของสแควรูทสามเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นเหตุการณ์นี้เกิดขึ้น แต่เขาก็ยังไม่ยอมรับคำเชิญของสมาคมอื่นๆอยู่ดี

ไม่นานหลังจากการแข่งขันของลูหลี่ ทีมของอาเซอร์ซีบรีสก็ไม่สามารถเอาชนะทั้งสองรอบเพื่อที่จะเข้าสู่รอบ 100 ทีมสุดท้ายได้ แม้ว่าจะมีข้อได้เปรียบในเรื่องของระดับและอุปกรณ์ก็ตาม

ส่วนทีมของพเนจรนั้นไม่มีฮีลเลอร์ ด้วยการที่ทุ่มทุกอย่างไปที่การโจมตีที่รุนแรงเช่นนี้ พวกเขาจำเป็นต้องเอาชนะฮีลเลอร์ฝ่ายตรงข้ามอย่างรวดเร็ว ถ้าพวกเขาสามารถฆ่าฮีลเลอร์ฝ่ายตรงข้ามภายในเวลาไม่กี่วินาทีแรก พวกเขาก็จะชนะ ถ้าพวกเขาไม่สามารถทำได้ก็จะแพ้ ในการแข่งขันครั้งสุดท้ายของพวกเขา พวกเขาได้เผชิญหน้ากับทีมหลักของสมาคมเปียเรสซิตี้ เทคนิคของพวกเขาใช้ไม่ได้ผลกับทีมนี้ ดังนั้นพวกเขาจึงโดนตัดออกจากการเป็น 100 ทีมสุดท้าย

สมาคมเปียเรสซิตี้ ติดอันดับที่เก้าในการจัดอันดับของสมาคมจีนและพวกเขาก็มีคนที่มีฝีมือเช่น ไวน์ธงเขียวและกางเกงในสีทองมฤตยู

หากจะพูดถึงการจัดอันดับเหล่านี้แล้ว ยังมีอีกหลายสมาคมที่อยู่อันดับก่อนหน้าสมาคมเปียเรสซิตี้

สมาคมเมืองหลวงแห่งเกียรติยศ เป็นสมาคมที่เหมาะสำหรับการเป็นอันดับแรก ตามมาด้วยสมาคมกังนัมรอยัล จากนั้นก็มี สมาคมธงสงครามสีเลือด สมาคมจักรวรรดิวายุ สมาคมสวรรค์ชั้นเจ็ด สมาคมอาเซอร์การ์ด สมาคมดิสซี่คอส สมาคมปีกแห่งรุ่งอรุณ สมาคมเปียเรสซิตี้และสมาคมสเตลลาร์

นอกเหนือจากสมาคมเมืองหลวงแห่งเกียรติยศ สมาคมจักวรรดิวายุและสมาคมสเตลลาร์แล้ว สมาคมอื่นๆทั้งหมดต่างก็เป็นสหภาพแรงงาน

แม้ว่าสมาคมกังนัมรอยัลจะติดอันดับสอง แต่สมาคมของพวกเขาก็ไม่ได้มีผู้เชี่ยวชาญหลายคน อย่างไรก็ตามหลังจากได้เข้ามายังเกมรุ่งอรุณ พวกเขาก็ได้รับการสนับสนุนจาก ดรีมสตาร์ดรีม ฟางในสายลมและคนแก่ จนพวกเขาสามารถสร้างกลุ่มโจร นักเวทย์และดรูอิดขึ้นมาได้ และพวกเขายังไม่แพ้ในการแข่งขันเลย

ถึงแม้จะว่าใน 100 ทีมสุดท้ายจะไม่ได้เป็นผู้เชี่ยวชาญทั้งหมด และบางทีพวกเขาก็อาจจะมีโชคอย่างมากเหมือนอาเซอร์ซีบรีส แต่ส่วนมากแล้วคนที่เข้ารอบมาได้นั้นจะไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไป

หลังจากเข้าสู่รอบ 100 ทีมสุดท้ายแล้ว ระยะเวลาในการพักก็นานพอสมควร

ลูหลี่อยากจะทำอะไรสักอย่างหนึ่ง เขาอยากจะยุบช่องว่างในการหาหนังสือทักษะของทีมของเขาและสมาคมใหญ่ๆลง

ในการแข่งขันนั้น ทักษะที่เขาไม่คิดว่าหาได้ง่ายก็มักจะโผล่มาและมักมีถึงสองสามทักษะในการเจอกันแต่ละครั้ง ตัวอย่างเช่น ทักษะฟรอสโนวา ทักษะเสียงกรีดร้องของวิญญาณ ทักษะคิดไนท์สไตรค์ ทักษะลมกรด...

ลูหลี่ตั้งใจจะเปิดกล่องระดับเงิน

อย่างไรก็ตามเขาไม่ได้ไปตามลำพัง เขาเรียกฮาชิจังมาด้วย

ซึ่งเขานั้นไม่มีทางเลือก กล่องระดับเงินและกล่องระดับสูงกว่านั้นไม่สามารถเปิดได้อย่างลวกๆและจุดเกิดของพวกมันก็ค่อนข้างที่จะคลุมเครือมาก กล่องสมบัติพวกนี้อาจปรากฏตัวขึ้นกลางฝูงมอนเตอร์ที่เพิ่งเกิดขึ้นก็เป็นไปได้

กล่องระดับเงินที่ลูหลี่ต้องการเปิดนั้นถูกเฝ้าโดยมอนเตอร์ลาวาระดับ 30 แม้ว่ามันจะไม่ใช่บอส แต่มันก็แข็งแกร่งกว่าฝูงมอนเตอร์ระดับสูงทั่วไป เช่นนี้แล้ว ผู้เล่นจึงต่างคิดว่าพวกมันคือบอส

ลูหลี่แทบจะไม่มีโอกาสที่จะฆ่าบอสระดับ 30 ได้เลย ดังนั้นนั่นหมายความว่าเขาจะไม่สามารถเปิดกล่องสมบัติได้เช่นกัน

อย่างไรก็ตามฮาชิจังนั้นก็สามารถบินได้เหมือนกับเขาและยังสามารถรักษาเขาได้อีกด้วย

"ฉันซื้อทุกสิ่งที่นายบอกแล้วนะ ตอนนี้นายยังต้องการให้ฉันมากับนายอีก? นายจะพาฉันไปขายงั้นเหรอ?"เด็กสายตัวน้อยกล่าวออกมา

"ถ้าขายเธอไปก็ไม่ได้มีค่ามากกว่าไอเท็มระดับเหล็กสองชิ้นหรอกนะ" ลูหลี่กล่าวสวนกลับมา

"นาย... " ฮาชิจังรู้สึกโกรธมาก "ตอนนี้ฉันอารมณ์เสียแล้วนะ ... "

ลูหลี่พาฮาชิจังออกมาจากตัวเมืองและมุ่งหน้าไปยังเนินเขาแบเรนทางตะวันตกเฉียงใต้ พวกเขาได้เจอกับมอนสเตอร์ตามทาง แต่มันก็ถูกฆ่าอย่างง่ายโดยโดยฝีมือของเขา นั้นก็เพราะเขามีดาบระดับ 25 และการโจมตีของเขาก็รุนแรงเป็นอย่างมาก

"ไม่มีทางไปต่อข้างหน้าแล้วนะ"

ฮาชิจังแหงนคอของเธอขึ้นและมองภูเขาสูงที่ไม่มีที่สิ้นสุดที่อยู่ต่อหน้าพวกเขา

"เราจะบินขึ้นไป" ลูหลี่กล่าวขณะที่เขากลายร่างเป็นอีกาด้วยทักษะกลายร่างของเขา

"ว้าาาา นายบินได้เหมือนกับฉันเลย! แต่นายดูน่าเกลียดมาก "

ฮาชิจังกลายร่างเป็นผีเสื้อและบินวนร่างอีกาของลูหลี่สองสามรอบ ก่อนที่จะหัวเราะออกมาด้วยความรู้สึกพอใจ

เสียงหัวเราะเบาๆนี้ดูน่ากลัวอย่างมากในสถานที่รกร้างเช่นนี้

"ฉันจะพาเธอหากล่องสมบัติ จำไว้ว่าให้ตามฉันมาและถ้ามีอะไรอันตรายก็หนีไปได้เลย" ลูหลี่กล่าวเตือนก่อนที่จะบินออกไป

อันตรายที่พบมากที่สุดบนท้องฟ้าก็คือนักล่านก อย่างไรก็ตามในเขาบาแรนไม่มีทั้งพืชหรือสัตว์มากนัก นั้นจึงทำให้ลูหลี่และฮาชิจังไม่ได้รับอันตรายอะไรเลยในระหว่างทาง

"มันร้อนมากเลย! เรากำลังจะไปที่ไหนกันเนี้ย?"ฮาชิจังบ่นขณะที่เธอกำลังกระพือปีกของเธอ

"ทนไว้ก่อน มันก็แค่ร้อนเองน่า"

หลังจากที่เขาพูดออกมา ลูหลี่ก็เห็นทะเลสาบสีแดงไม่ไกลจากที่พวกเขาอยู่

"นั่นมันอะไรงั้นเหรอ? ไม่ใช่ว่านั้นคือแม็กม่า?"ฮาชิจังเกือบจะตกลงไปในแม็กม่าแล้ว ถ้าเธอมีขาอยู่ในตอนนี้ ขาของเธอก็คงจะหายไปในพริบตา

ไม่มีทางที่พวกเขาจะได้เห็นฉากนี้ในโลกแห่งความเป็นจริงเลย

แม็กม่าที่กำลังเดือดพล่านแล้วกลายเป็นคลื่นระลอกแล้วระลอกเล่าจนคล้ายกับน้ำทะเล

ละอองแม็กม่าเกือบจะสัมผัสกับปีกของลูหลี่และเขาก็ได้บินขึ้นสูงขึ้นไปเพื่อหลบขณะที่ฮาชิจังที่ตามหลังมาก็ได้หยุดลง

"เพียงแค่มาตรงนี้เอง ไม่มีอะไรอันตรายเกิดขึ้นหรอกนะ"

"โกหก ฉันเพิ่งเห็นนายเกือบถูกย่าง" ฮาชิจังนั้นไม่ได้โง่

"ฉันจะพาเธอไปหาไอเท็มที่ดีนะ มันไม่เป็นอันตรายหรอก"

ฮาชิจังเป็นเพียงแค่เด็กสาววัย 16 ปี ดังนั้นลูหลี่จึงไม่อาจบังคับให้เธอไปตามเขาได้ นั้นจึงทำให้เขาต้องอดทนเพื่อที่จะพาเธอไปด้วย

"จริงๆเหรอ?"เมื่อเธอได้ยินว่าไอเท็มที่ดีอยู่ข้างหน้า เด็กสาวตัวน้อยก็ลืมเรื่องอันตรายไปในทันที

เธอบินตามหลังของลูหลี่และหลีกเลี่ยงการกระเด็นของแม็กม่าเป็นเวลา 5 ถึง 6 นาทีก่อนที่พวกเขาจะถึงเกาะในทะเลแม็กม่า ลูหลี่บินวนรอบหนึ่ง ก่อนที่จะตัดสินใจบินลงไป

หากมองจากมุมมองภายนอก มีบางสิ่งบางอย่างที่ถูกสร้างด้วยสิ่งมีชีวิตที่มีสติปัญญาอยู่ มันคือวัดครึ่งหนึ่งที่ถูกสร้างขึ้นบนเกาะ

ฮาชิจังก็ลงมาบนเกาะเช่นกันและทั้งคู่ก็ได้กลับสู่ร่างมนุษย์

"ฉันกำลังจะตายเพราะความร้อนแล้ว ทำไมนายถึงไม่บอกให้ฉันเตรียมน้ำมาด้วย?"ฮาชิจังเปิดขวดน้ำและกลืนน้ำบางส่วนลงไป ก่อนที่จะเทส่วนที่เหลือลงบนศีรษะของเธอ

ลูหลี่ไม่สนใจเธอและพยายามมองหากล่องจากความทรงจำของเขา ตรงนั่นเอง กล่องมันอยู่หลังกำแพงหิน

กล่องสมบัตินั้นถูกสร้างเป็นพิเศษ ทั่วทุกส่วนทุกองค์ประกอบของมันทำจากเงินและมีลวดลายที่เปลี่ยนไปตลอดเวลา

กล่องสมบัติระดับเงิน!

ในใจกลางเกาะลาวานั้นมีกล่องสมบัติระดับเงินที่สามารถดรอบหนังสือทักษะระดับพิเศษทุกชนิดอยู่ นั่นเป็นข้อความที่ลูหลี่จำได้จากการอ่านจากความทรงจำในอดีตของเขา

ไม่เพียงแค่การบันทึกโน้ตของการลูทไอเท็มไว้ แต่ยังบันทึกถึงมอนสเตอร์ที่ทรงพลังที่คอยเฝ้ากล่องสมบัติอีกด้วย

"ว้าว มันคือกล่องสมบัติ!" ฮาชิจังตะโกนออกมาและวิ่งไปหามัน

"เธออยากจะตายงั้นเหรอ?"ลูหลี่คว้าตัวเธอและมองดูพื้นที่โดยรอบ ที่เขาเลือกสถานที่นี้ก็เพราะฮาชิจังสามารถช่วยรักษาเขาได้

ฮาชิจังยืนอยู่ข้างหลังอย่างเชื่องฟังและนั่งคุกเข่าลง

เมื่อลูหลี่ต้องการการรักษาของเธอ เธอก็จะลุกขึ้นยืนและร่ายทักษะของเธอ ถ้าหากไม่ทำอย่างนั้นแล้ว เธอก็จะถูกมอนเตอร์ลาวามุ่งเป้าโจมตีเธอแทนเขา