จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 271
จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 271
ติดตามเป็นกำลังใจให้ผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay
บทที่ 271: เงินแห่งชัย
ความรู้สึกไม่ยุติธรรมของเขานั้นดูไร้สาระมาก เพราะที่จริงแล้วชาแมนแค่โกรธที่ไม่ได้มีแม้แต่โอกาสที่จะรักษาตัวเองก่อนที่จะเสียชีวิต
เมื่อนักเวทย์เห็นอย่างนั้นเขาก็ได้หยุดเดินอย่างช่วยไม่ได้
ตอนแรกเขาคิดว่าโจรนี้ตกอยู่ในสถานการณ์ที่คล้ายคลึงกันกับเขา [เล่นแมวไล่จับหนู]
ซึ่งนั้นก็ดูเหมือนกับว่าทั้งสองฝ่ายกำลังพยายามฆ่าฮีลเลอร์อีกฝ่ายอยู่ ใครมันจะไปคิดกันว่าเขาแกล้งต่อสู้อยู่ตลอดเวลา? ตะกี้นี้เขาเพิ่งฆ่าเพื่อนร่วมทีมของพวกเขาราวกับลูกไก่
สภาพจิตใจของเขาตอนนี้ดูยุ่งเหยิงมากในขณะที่เขาเฝ้าดูโจรวิ่งเข้ามาด้านหน้าเขาโดยที่เขาทำอะไรไม่ได้เลย เขาแทบอยากจะกระชากหน้ากากของโจรคนนี้ออกเสียจริงๆว่าเขานั้นเป็นใคร
แต่ช่างน่าเสียดายสำหรับเขา ที่เขาไม่ได้มีโอกาสที่จะทำแบบนั้น เพราะด้วยการโจมตีของลูหลี่และมาสเรนก็ได้ทำให้เขาถูกกำจัดอย่างรวดเร็ว
ส่วนการตอบสนองของนักรบก็เป็นเหมือนกับที่พวกเขาคาดไว้ นักรบรีบยอมแพ้และหนีออกจากแข่งขันในทันที
"นี้ทำได้ดีมากเลยนะ" มูนไลท์กล่าวชมมาสเรนด้วยความจริงใจ "นักบวชควรมุ่งเป้าไปที่เสาและใช้มันเพื่อขัดจังหวะการร่ายทักษะของนักเวทย์ นี่เป็นเทคนิคระดับสูงที่ฮีลเลอร์ผู้เชี่ยวชาญทุกคนจะทำกัน "
มาสเรนยิ้มออกมาอย่างมีความสุข ความคับข้องใจของเธอในตอนแรกได้ถูกแทนที่ด้วยความปิติยินดีในทันที
การค้นพบเทคนิคใหม่ๆในระหว่างการต่อสู้เป็นเรื่องที่น่าพอใจมากกว่าการที่มีคนมาบอกด้วยตัวเอง เมื่อได้ค้นพบเทคนิคใหม่ๆแล้ว มันก็เหมือนกับการที่เรามีความรู้สึกที่สามารถทำได้ทุกอย่างเกิดขึ้นมา
ซึ่งตอนนี้เธอก็มั่นใจมากว่าเธอรักความรู้สึกที่เธอกำลังมีอยู่นี้
แม้ว่าในครั้งนี้เธอจะรู้สึกคล้ายๆกันตอนที่พวกเขาเคลียร์ดันเจี้ยนได้ แต่มันก็ไม่สามารถเทียบอะไรได้กับการ PVP
"อย่าเพิ่งได้ใจไป" ลูหลี่กล่าวออกมาอย่างโผงผาง "เธอยังคงห่างไกลจากการเป็นฮีลเลอร์มืออาชีพอีกยาว ความแข็งแกร่งที่ดีที่สุดที่เธอต้องมีก็คือการรักษาเพื่อนร่วมทีมให้มีชีวิตรอด ซึ่งนั้นก็คือเรื่องพื้นฐานที่สุด "
"ผู้ชายคนนี้ ... เพียงแค่ให้ฉันมีความสุขสักวินาทีก็ไม่ได้" มาสเรนนั้นมักจะมีอารมณ์ดีอยู่ตลอดเวลา แต่ก็ช่วยไม่ได้ที่เธอจะมีริ้วรอยบนจมูกของเธอเพราะเรื่องประมาณนี้
"เดียวเธอก็จะทำมันได้เองในอีกไม่กี่รอบ" มูนไลท์กล่าวปลอบ
"อย่าพึ่งออกไปสู้กับฝูงมอนเตอร์ก่อนดีกว่า เรามาหาสถานที่พักผ่อนกันแทนเถอะ การต่อสู้ที่จะเกิดขึ้นครั้งต่อไปนั้นก็มีแต่จะยากขึ้น "
ลูหลี่และมูนไลท์ไม่ได้คิดอะไรมากนักเกี่ยวกับการแข่งขันนี้ แต่มาสเรนได้จดจ่ออยู่กับการแข่งขันเหล่านี้อย่างสมบูรณ์ไปเสียแล้ว
แน่นอนว่าลูหลี่นั้นไม่ใช่คนที่ไร้เหตุผล เขาเป็นคนที่เข้มงวดกับตัวเองมาก สังเกตุได้เลยจากการที่เขาปฏิบัติตัวต่อผู้อื่น
ทั้งสามคนในตอนนี้นั่งอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่และวางผ้าสีขาวบนพื้นเพื่อจัดเรียงอาหารเครื่องดื่มและผลไม้ป่าไว้ข้างบน
ส่วนใหญ่แล้วผลไม้ป่าที่สามารถพบได้ในเกมนั้นกินได้
"ฉันไม่รู้เลยว่าตอนนี้พี่ชายของฉันกำลังทำอะไรอยู่" มาสเรนกล่าวอย่างกังวลเมื่อเธอกำลังกินขนมปัง
ขณะที่พวกเขากำลังกินกันอยู่ ปาร์ตี้ของพเนจรที่ดูทระนงตนและหยาบกระด้างก็ได้เดินตรงมาหาพวกเขา
แม้ว่าพเนจรจะเป็นผู้เล่นสายป้องกัน แต่จริงๆแล้วเขาอัพเสตตัสค่าความแข็งแกร่งเพียงเล็กน้อยเท่านั้น อีกทั้งเขายังมีชุดเซ็ตอุปกรณ์ที่น่ารังเกียจอีกด้วย และด้วยหนังสือทักษะสองเล่มที่ได้จากการฟาร์มด้วยระเบิด ก็ทำให้เขานั้นทำได้ทั้งสองหน้าที่เลย
เขามีทั้งทักษะและระดับ นั้นจึงเป็นที่แน่นอนว่าเขาสามารถสร้างความเสียหายได้ค่อนข้างมากเลยทีเดียว
สำหรับลูกชิ้นงาและซากุระคงจะไม่ต้องอธิบายอะไรมากนัก ทั้งสองคนต่างก็พยายามที่จะสร้างความเสียหายให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้
นอกจากนี้ซากุระยังสามารถว่างโทเทมได้อีกด้วย
ในช่วงเริ่มต้นของการแข่งขันทุกครั้ง พวกเขาจะรีบตรงไปที่ฮีลเลอร์ของฝ่ายตรงข้ามในทันที
ไม่มีใครที่จะเข้าใจหรอกว่าการโดนผู้เล่นระดับ 25 สามคนพุ่งเข้าใส่มันเป็นยังไง
จากการแข่งขันสี่รอบที่พวกเขาได้ต่อสู้กันมาในตอนนี้ พวกเขานั้นก็สามารถจัดการฮีลเลอร์ของอีกฝ่ายได้ทุกรอบ หลังจากที่พวกเขาฆ่าฮีลเลอร์ไปแล้ว อาชีพที่สร้างความเสียหายเป็นหลักของอีกฝ่ายก็ไม่มีโอกาสได้ทำอะไรเลย
"ผู้เล่นพวกนั้นไม่ถือว่าสร้างความท้าทายกับเราเลยด้วยซ้ำ" พเนจรกล่าวขณะที่เขาส่ายหน้าพร้อมกับการแสดงออกที่ดูภาคภูมิใจบนใบหน้าของเขา
"ระดับของเราค่อนข้างสูง" ลูกชิ้นงากล่าวอย่างอายๆ
"ฉันคิดว่าเป็นเพราะนายดูดีมาก ดังนั้นแล้วพวกเขาจึงให้เราชนะอยู่เสมอ"
ซากุระนั้นไม่ให้ความสนใจกับการแสดงออกของพเนจร ที่แปรเปลี่ยนเป็นถมึงทึงทันทีที่เธอพูดจบ
ผู้ชายคนนี้มักจะกล่าวถึงคุณลักษณะที่ดีของตัวเขาเองเสมอ แต่จะรู้สึกสบประมาทหากคนอื่นมีมัน
ส่วนอาเซอร์ซีบรีส ดอกไม้อ้างว้างและฮาชิจังนั้นตรงกันข้ามกับฝั่งของพเนจร เพราะไม่มีผู้เล่นคนไหนเลยในฝั่งของอาเซอร์ซีบรีสที่ดูรุนแรงก้าวร้าว
อย่างไรก็ตามพวกเขาก็ได้ใช้กลยุทธ์ที่ดูไร้ยางอายแทน
อาเซอร์ซีบรีสนั้นจะยืนอยู่ด้านหน้าของฮาชิจังและดอกไม้อ้างว้าง
นี้เรียกว่า "กลยุทธ์เต่า" สามารถทำให้มั่นใจได้เลยว่าจะไม่มีผู้เล่นคนไหนของฝั่งตรงข้ามสตันพวกเขาได้สองคนพร้อมกันและกลยุทธ์เต่ายังทำให้ดอกไม้อ้างว้างช่วยฮาชิจังได้ง่ายๆ
มันเป็นการสร้างการป้องที่ไร้รอยต่อ นั้นจึงเหมือนกับการทำให้ผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามไม่สามารถหาช่องว่างใดๆได้
ถ้าพวกเขามุ่งโจมตีไปที่อาเซอร์ซีบรีส มันคงจะเป็นผลลัพธ์ที่ออกมาดีที่สุดสำหรับพวกของอาเซอร์ซีบรีสเอง อาเซอร์ซีบรีสนั้นเป็นถึงแท๊งค์ที่แม้แต่บอสยังไม่สามารถฆ่าเขาได้ แล้วจะเหลืออะไรกับผู้เล่นธรรมดาๆกันล่ะ
ถ้าพวกเขาเริ่มที่จะโจมตีไปที่อาเซอร์ซีบรีสก่อน ดอกไม้อ้างว้างก็จะปลดปล่อยฝนเวทย์มนต์ใส่พวกเขา
การสร้างความเสียหายของดอกไม้อ้างว้างนั้นเป็นอันดับสองรองจากลูหลี่ อย่างไรก็ตามลูหลี่นั้นมีพลังมากเกินไปจนไม่มีใครสามารถเทียบกับเขาได้ ในเวลานี้ของเกมรุ่งอรุณมีคนไม่มากนักที่สามารถเทียบกับดอกไม้อ้างว้างได้
แม้ว่าฝั่งพวกเขาจะมีฮีลเลอร์ที่แข็งแกร่งจริงๆ แต่พวกเขาก็ไม่สามารถรับมือกับการโจมตีรวมกันของฝั่งฮาชิจังได้
เมื่อฮีลเลอร์ได้ตายลงไป การแข่งขันมันก็ได้ถูกตัดสินแล้ว
ถ้าคุณพยายามที่จะฆ่าฮาชิจัง คงจะมีคำกล่าวที่แท้จริงคำหนึ่งดังขึ้นมาว่า นี้คือลูกสาวของระบบ มันคงจะไม่เรื่องง่ายที่จะฆ่าเธอได้
เธอมีอุปกรณ์ที่ดีและพวกมันยังอยู่ในระดับที่สูง อย่างไรก็ตาม ทั้งนี้ทั้งนั้นเธอก็ยังได้รับบัพต่างๆอย่างลึกลับเช่น โล่ สะท้อน ลดความเสียหาย, หลบ ... และแม้แต่อมตะก็ตาม
มันจึงมีแนวโน้มที่ว่า หากผู้เล่นคนใดคนหนึ่งทำร้ายฮาชิจังจะได้รับอาการบาดเจ็บทางจิตใจบางส่วน
คนส่วนหนึ่งที่น่าสงสารที่ได้โจมตีฮาชิจังไป ก็คงไม่คิดว่าพวกเขานั้นเจอกับคนที่แข็งแกร่งมากๆเป็นพิเศษ เช่นนั้นแล้วพวกเขาจึงหลีกเลี่ยงที่จะต่อสู้กับดรูอิดทุกคนที่เจอไปหลังจากตอนนั้น
ซึ่งถ้าคุณต้องการที่จะฆ่าดอกไม้อ้างว้าง คุณจะต้องเจาะทะลุโล่ของเขาให้รวดเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้
ก่อนที่พวกเขาจะเข้าร่วมการแข่งขันรอบที่สี่ ลูหลี่ก็ได้ตรวจสอบสถานการณ์ของอีกสองทีมที่เหลือ
ทีมของพเนจรได้ต่อสู้มาเจ็ดรอบแล้ว เนื่องจากลักษณะการต่อสู้ที่ดูก้าวร้าวของพวกเขา ทุกการแข่งขันมันจึงได้สิ้นสุดลงอย่างรวดเร็ว ส่วนทีมของอาเซอร์ซีบรีสนั้นก็ไม่ได้อยู่ไกลกันมากนัก พวกเขาเพิ่งจบการแข่งขันรอบที่หกของพวกเขาไป
"เราควรจะจบการแข่งขันให้เร็วขึ้นกว่านี้ไหม?" มาสเรนถาม
เพื่อประโยชน์ของการฝึกสอนเธอ ทีมของลูหลี่จึงเสียเวลาไปไม่น้อย ไม่อย่างนั้นแล้ว ด้วยการร่วมมือกันของลูหลี่และมูนไลท์ก็สามารถกำจัดทีมฝ่ายตรงข้ามได้เร็วมากกว่าทีมอื่นๆไปแล้ว
"ไม่จำเป็นต้องทำอย่างนั้นหรอกนะ รางวัลใหญ่นั้นไม่เกี่ยวกับความเร็วการแข่งขัน นอกจากนั้นแล้ว เราแข่งได้แค่สิบรอบต่อวันเท่านี้ ดังนั้นเราค่อยเป็นค่อยไปก็ไม่เป็นอะไร "ลูหลี่ตอบ
ในการแข่งขันรอบที่สี่ของพวกเขา มีผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามเพียงคนเดียวในเกมนี้
ทันทีที่การแข่งขันนี้เริ่มขึ้น เขาก็รีบทำท่าทางที่จะหยุดมันในทันที
"ได้โปรดหยุดก่อน!"
มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่พวกเขาสามารถมองเห็นได้ แต่อาจจะมีอีกสองคนที่กำลังล่องหนอยู่ ลูหลี่ไม่สามารถลดการเฝ้าระวังของเขาลงไปได้เลย
"นายมีอะไรจะพูดงั้นเหรอ?" ลูหลี่ถามขณะที่เข้ากล่าวไปข้างหน้า
"บอกบัญชีธนาคารของนายมาให้ฉันสิ"
คนที่กล่าวนั้นเป็นนักล่าที่มีตุ๊กตาหมีด้านข้างของเขาเอง ซึ่งนั้นไม่ใช่ตุ๊กตาหมีที่แค่ดูธรรมดาเหมือนกัน เพราะมันเป็นถึงสัตว์เลี้ยงที่หาได้ยากเหมือนกับของความฝันที่เหลืออยู่
"ทำไมนายถึงต้องการเลขบัญชีธนาคารของฉัน?" ลูหลี่ถามกลับมาอย่างงงงวย
"ฉันจะให้เงินนาย 100,000 ดอลลาร์ ถ้านายยอมรับ" นักล่ายื่นข้อเสนอที่ดูดีให้แก่ลูหลี่
"บ้าไปแล้ว ฉันขอถามนายได้ไหมว่านายชนะด้วยวิธีนี้ไปกี่ครั้งแล้ว? " ลูหลี่ถาม
มันกลับกลายเป็นเพียงแค่ว่าเขานั้นเป็นนักธุรกิจ แม้ว่าความเคารพที่ลูหลี่มีให้เขาแต่แรกนั้นหายไปทันที แต่เขาก็รู้ว่านี่เป็นเหตุการณ์ที่ไม่ใช่ว่าจะไม่มีโอกาสเกิดขึ้น
ไม่ใช่แค่การแข่งขันถ้วยเงาเท่านั้นที่เป็นแบบนี้ มันเกือบจะเป็นทุกกระทั่งการแข่งขันที่มีการทำธุรกิจแบบนี้ ซึ่งผู้เล่นส่วนใหญ่ยินดีที่จะยอมรับข้อตกลกนี้และตราบเท่าที่การทำแบบนี้มันไม่สร้างปัญหามากพอ ผู้จัดงานก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะไปหยุดมัน
อย่างไรก็ตาม 100,000 ดอลลาร์นั้นไม่ใช่เงินจำนวนน้อยเลย
"จนถึงตอนนี้ฉันก็ผ่านมา 8 รอบแล้ว นายเป็นคนที่ฉันเจอเป็นรอบที่ 9 ไม่ต้องละอายใจหรอกนะที่จะรับมันไป คนเราจะทำอะไรก็ได้เพื่อให้ตัวเองรวย นอกจากนี้แล้ว ทีมทั้งแปดทีมก่อนที่ฉันจะเจอนายก็ยอมรับข้อเสนอที่สื่อถึงมิตรภาพของเราไปแล้วด้วย "
มุมมองของนักล่าคนนี้แปลกๆไปนิดหน่อย เขาเชื่อว่าใครก็ตามที่มีเหตุผลนั้นจะยอมรับข้อเสนอของเขา