เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 267

จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 267

จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 267


ติดตามเป็นกำลังใจให้ผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay

บทที่ 267:มุ่งเป้าไปที่รางวัลอันดับหนึ่ง

ลูหลี่รู้สึกเหมือนว่าตอนนี้เขาจนปัญญาและเขาไม่สามารถเอามันไปคืนได้แล้ว

นั้นเพราะเขาไม่สามารถทำอะไรแบบนั้นได้ด้วยความที่เขานั้นเป็นลูกผู้ชาย

อย่างไรก็ตามในสถานการณ์ที่คนอื่นๆนั้นไม่ได้มีสูตรสร้างยาพิษนี้ การที่ตั้งราคา 10 เหรียญทองนั้นก็ไม่ได้ถือว่าผิดปกติ

วัสดุสำหรับสร้างยาพิษระดับกลางนั้นไม่ง่ายนักที่จะหาพบ อีกทั้งแฟรี่น้ำก็อาจจะมีมันไม่มากนัก มิฉะนั้นแล้วเธอคงจะไม่ได้เสนอขายพวกมันเพียง 10 ชุด

เนื่องจากมันสำคัญมาก ลูหลี่จึงได้ตัดสินใจที่จะใช้ยาพิษขั้นพื้นฐานก่อนที่จะเกิดเหตุการณ์คอขาดบาดตายขึ้น

ในความเป็นจริง มีคนไม่มากนักที่ไม่รู้มูลค่ายาพิษระดับปานกลางและใช้พวกมันอย่างไร้ประโยชน์

หลังจากลงทะเบียนไปแล้ว ลูหลี่ก็ได้มาพบกับผู้ฝึกทักษะและใช้คะแนนทักษะจนหมดเกลี้ยง เพราะเป้าหมายหลักของเขาคือการยกระดับทักษะแทงหลังด้วยหลังมือ

ทักษะนี้มีความสำคัญมากสำหรับผู้เล่น PVP แต่ปัญหาเดียวก็คือค่าใช้จ่ายในการอัพเกรดนั้นแทบจะทำให้หัวใจของเขาแตกสลายไป

เขาใช้เหรียญทองถึง 30 เหรียญทองเพื่ออัพเกรดมัน!

ในช่วงนี้ของเกมรุ่งอรุณ ผู้เล่นธรรมดาทั่วไปจะใช้เวลาประมาณหนึ่งสัปดาห์เพื่อที่จะหาเงินจำนวนนั้นได้ โดยสมมติว่าพวกเขาเหล่านี้นั้นประหยัดและไม่พบกับความโชคร้ายใดๆจนอุปกรณ์พังไป

อีกทั้งคนส่วนใหญ่นั้นแทบจะไม่สามารถหาเงินให้พอกับที่ใช้ได้

หลังจากที่อัพเกรดสกิลเสร็จแล้ว ลูหลี่ก็มาพบมูนไลท์และใช้เวลาที่เหลือของเขาอยู่ในหุบเขาวอซอง

จากนั้น เมื่อมาสเรนสร้างอุปกรณ์ของเธอเสร็จแล้ว เธอก็ออกจากระบบเพื่อไปพักผ่อน ก่อนที่เธอจะล็อกอินเข้าสู่ระบบและมาร่วมกับพวกเขา พวกเขาทั้งสามคนต่างใช้หุบเขาวอซองเป็นที่ตั้งสำหรับการฝึกประสบการณ์ของพวกเขา

พวกเขานั้นพุ่งเข้าใส่ปาร์ตี้พวกเผ่าพันธุ์จำนวนไม่น้อยในแต่ละครั้ง ซึ่งพวกนั้นทั้งหมดต่างก็พ่ายแพ้ไปอย่างง่ายดาย

หลังจากออกจากระบบเพื่อนอนหลับพักผ่อนซักงีบ ลูหลี่ก็นอนหลับช้ากว่าปกติ

"พวกเธอกินข้าวกันหรือยัง? เดียว ฉันเลี้ยงเอง "เขาถามขึ้นหลังจากที่เขาตื่นขึ้นมา เขามองไปยังน้องสาวและเจ้าของบ้านสาวซึ่งอยู่ในห้องนั่งเล่นดูทีวีเพื่อตอบสนอง

หลังจากอยู่ด้วยกันมานานแล้วมิตรภาพก็จะก่อตัวขึ้นแม้ว่าจะไม่มีจุดเริ่มต้น

นอกจากนี้ทั้งสามได้ให้การต้อนรับซินซินเป็นอย่างดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากได้รู้เกี่ยวกับสภาพร่างกายของเธอแล้ว พวกเธอต่างรู้สึกไม่ดีหากปฏิบัติกับเธออย่างเช่นคนปกติ ดังนั้นพวกเธอจึงทำเฉกเช่นซินซินเป็นน้องสาวของพวกเธอเอง

"โชคดีที่เรายังไม่กินอะไรกันเลย ไม่อย่างนั้น เราคงจะพลาดโอกาสหายากนี้ไป " ฮวนฮวนกระโดดขึ้นมาและวิ่งพุ่งเข้ามาอย่างมีความสุข

ลูหลี่เพิ่งตระหนักได้ว่าหญิงสาวเหล่านี้ยังคงสวมใส่ชุดนอนอยู่ในตอนที่พวกเธอนั้นยืนขึ้น

แม้ว่าส่วนโค้งเว้าของพวกเธอนั้นไม่สามารถมองเห็นได้ชัดเจน แต่รูปร่างที่บางเฉียบใต้ชุดนอนผ้าฝ้ายของพวกเธอนั้นก็ยังคงเป็นที่น่าชื่นชม

อย่างไรก็ตามลูหลี่นั้นเป็นสุภาพบุรุษ เขาจดจ่ออยู่กับน้องสาวของเขาอย่างเต็มที่และไม่ได้สนใจผู้หญิงคนอื่นนัก ยี่ยี่ที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดนั้นก็พบว่านี้มันค่อนข้างน่าเบื่อ ตอนนี้เธอเริ่มมีเหตุผลที่จะสงสัยมากขึ้นว่าลูหลี่นั้นไม่ปกติ

เขาอาจเป็นซิสคอนหรือไม่ก็มีปัญหาในด้านความต้องการทางเพศ

"ลูหลี่ นายลงสมัครการแข่งขันถ้วยเงาไปแล้วหรือยัง?" ดูดู่กล่าวขึ้นในขณะที่เธอนั้นกำลังสวมกางเกงขาสั้นที่เผยให้เห็นขาขาวเรียวยาวของเธออยู่

"สมัครไปแล้ว" ลูหลี่ตอบกลับไปโดยไม่ลังเลเลย จากนั้นเขาก็หันศีรษะกลับไปเพื่อถามลูซินว่าวันนี้เธอรู้สึกไม่สบายหรือเปล่า

ยาของโรงพยาบาลนั้นดูเหมือนจะมีผลข้างเคียงเล็กน้อย ใบหน้าขาวของน้องสาวตัวน้อยของเขาดูซีดกว่าปกติ

"มันคงจะดีถ้านายได้รับรางวัลของการแข่งขัน"ดูดู่กล่าวอย่างมีความหวัง "ด้วยรางวัลนี้ นายจะได้ไม่ต้องกังวลเรื่องค่าธรรมเนียมของการรักษาอีก"

ลูหลี่ตั้งใจแน่วแน่ที่จะรักษาน้องสาวของเขาอย่างเต็มที่จากโรคนี้และลบล้างความเป็นไปได้ที่ฝันร้ายในชีวิตก่อนของเขาจะกลับมาเกิดขึ้นอีกครั้ง

เจ้าของบ้านสาวทั้งสามคนต่างก็ต้องการให้เขายืมเงิน แต่เขาก็ตปฏิเสธมันไป

"ฉันไม่ได้ต้องการแค่รางวัลธรรมดา ฉันต้องการรางวัลอันดับที่หนึ่ง"

ลูหลี่พูดออกมาอย่างจริงจัง เสียงของเขานั้นดูมั่นคงและมั่นใจ

"รางวัลอันดับหนึ่ง?" ดวงตาของดูดู่เบิกกว้างขึ้น

"ทำไมเธอต้องแปลกใจด้วยล่ะ? ฉันไม่คิดว่าจะมีใครที่สามารถหยุดฉันจากการได้รับรางวัลอันดับหนึ่งได้หรอกนะ "

ที่ลูหลี่กล่าวออกมานั้นไม่ใช่เพราะเขานั้นหยิ่งทระนงในตัวเอง แต่เพราะความแตกต่างทางระดับนั้นมากจนเกินไป ผู้เชี่ยวชาญส่วนใหญ่ๆในตอนนี้ยังไม่ได้มีเลเวลอยู่ที่ 25 และยิ่งไม่ต้องกล่าวถึงความแตกต่างระหว่างอุปกรณ์เลยด้วยซ้ำ

กฎปัจจุบันของการแข่งขันถ้วยเงานั้นเป็นเรื่องที่ไม่อาจให้อภัยไปได้ กฏของมันง่ายมากๆ เพียงแค่สามคนต่อสามคนต่อสู้กัน

ถ้าคุณชนะคุณจะได้ถูกเลื่อนให้ไปสู้กับคนที่ผ่านเข้ารอบและถ้าคุณแพ้คุณจะถูกคัดออก

มันจะเป็นอย่างนี้ไปเรื่อยๆจนกระทั่งถึงการแข่งขันครั้งหน้าที่จะมีผู้ควบคุมกฏที่ได้รับการยอมรับจากทั่วโลกจำนวนไม่น้อยรวมตัวกันเพื่อสร้างกฎชุดใหม่ ซึ่งลดความแตกต่างระหว่างผู้เล่นเดี่ยวออกไป

ดังนั้นแล้วในตอนนี้ ความสามารถส่วนตัวของลูหลี่นั้นสามารถกำหนดอะไรได้หลายอย่าง

หลังจากคิดแบบนี้แล้ว เขาก็คิดว่าเขาน่าจะสามารถคว้าแชมป์ของการแข่งขันถ้วยเงานี้ได้

ดูดู่จึงเริ่มไล่รายชื่อผู้ชนะการแข่งขันก่อนหน้านี้และบอกว่าทีมเหล่านี้แข็งแกร่งมากเพียงแค่ไหน เพราะว่าเธอนั้นพยายามที่จะเตือนลูหลี่ไม่ให้คิดสูงจนเกินไป ...

อย่างไรก็ตามเขาเพียงแค่รับฟังเพื่อโอกาสที่จะเรียนรู้เกี่ยวกับฝ่ายตรงข้ามของเขาเพียงเท่านั้นและเขาก็ยังไม่ได้คิดจริงๆจังอะไรมากเกี่ยวกับเรื่องนี้

เมื่อเขาเข้าสู่ระบบ มันก็ได้เป็นเช้าวันจันทร์ในเกมแล้ว

ตอนเช้าและกลางคืนในเกมรุ่งอรุณและโลกจริงช่างตาลปัตรกัน มันเป็นเหมือนดั่งฝันเมื่อเขาได้เข้าสู่โลกแห่งเกม

แม้ว่าจะเป็นช่วงเช้าตรู่ แต่ลูหลี่ไม่ได้นั่งรอให้การแข่งขันเริ่มขึ้น เขา มูนไลท์และมาสเรนรับภารกิจเทศกาลกลางฤดูใบไม้ร่วงและออกไปฝึกด้วยกัน

มันเป็นเพียงวันแรก ดังนั้นพวกเขาจึงพยายามที่จะไม่ใช้พลังงานมากเกินไปในวันนี้

แม้ว่าฝ่ายตรงข้ามของพวกเขาในการแข่งขันจะถูกกำหนดแบบสุ่มจากระบบโดยจะคำนึงถึงระดับผู้เล่น อุปกรณ์และความแข็งแกร่งโดยรวม ด้วยสิ่งนี้จึงเป็นสิ่งขัดขวางที่ไม่ให้ทีมระดับสูงพบเจอกับผู้เล่นธรรมดาๆ

ในช่วงเทศกาลกลางฤดูใบไม้ร่วง มอนเตอร์มีโอกาสที่จะดรอบกล่องเค้กดวงจันทร์ ซึ่งมีโอกาสที่จะเปิดมันได้ไอเท็มที่ดีได้

แต่น่าเสียดายที่อัตราการดรอบมันไม่สูงนัก

การแข่งขันรอบแรกได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว!

พวกเขารีบจัดการกับมอนสเตอร์ที่อยู่ต่อหน้าพวกเขาและรีบวิ่งไปที่สนามแข่งขันแทบจะในทันที

มีช่วงระยะการรออยู่ 1 นาทีก่อนที่การแข่งขันจะเริ่มขึ้น หากผู้เล่นมาช้าเกินกว่านี้ ระบบจะถือว่าพวกเขานั้นแพ้

เวทีที่พวกเขายืนอยู่นั้นเป็นวงกลม

เพื่อประโยชน์ในการประหยัดเวลา ระบบจึงสุ่มเลือกหนึ่งในแผนที่พื้นฐานขึ้นมา

ลูหลี่เหลือบมองไปที่ผู้เล่นที่อยู่ฝั่งตรงข้ามพวกเขา มีนักเวทย์หนึ่งคนและนักรบคนหนึ่งคน มีเพียงสองคนนี้เท่านั้นที่แสดงตัวออกมา

นั่นหมายความว่ามีความเป็นไปได้สองอย่าง คือจริงๆแล้วมีผู้เล่นเพียงสองคนนี้ในการแข่งขันหรือมีอีกหนึ่งคนในพวกเขากำลังหายตัวอยู่เหมือนลูหลี่

ในความเป็นจริงฝ่ายตรงข้ามของพวกเขาก็เหมือนกับพวกเขา ลูหลี่ได้ล่องหนตัวเองในขณะที่พวกเขาเข้าสู่สนามแข่งขัน เพื่อให้ฝ่ายตรงข้ามของพวกเขาเห็นผู้เล่นเพียงสองผู้คน- นักรบและนักบวช

"นายล่วงหน้าไปก่อนเลย ฉันจะอยู่ที่นี่เอง " มูนไลท์สามารถบอกได้เลยว่าฝ่ายตรงข้ามที่พวกเขาเจอนั้นเป็นมือใหม่เพียงแค่กวาดสายตามอง

เมื่อได้ยินดังนั้น ลูหลี่เคลื่อนที่ไปเบื้องหลังนักเวทย์ของพวกเขาทันที

แซป!

ตอนนี้นักเวทย์ไม่สามารถเคลื่อนที่ได้แล้ว เขาไม่มีทักษะในการต้านทานและการขจัดทักษะที่ทำให้ติดสตันเหมือนกัน ดังนั้นทั้งหมดที่เขาสามารถทำได้ก็คือการเอะอะอย่างรุนแรงในห้องแชทของทีมของเขาเอง เพื่อให้นักรบและดรูอิดในทีมของเขาปกป้องเขา

โจรคนนี้เร็วมาก!

นี้เป็นความคิดแรกของผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามทั้งสามคน

มันเป็นเวลาเพียงไม่กี่วินาทีและโจรคนนี้ก็ได้ไปอยู่ข้างหลังนักเวทย์แล้ว

นักรบรีบหันหลังกลับไปเพื่อช่วยเพื่อนของเขา แต่เขาก็พบว่าตัวเขาเองนั้นไม่สามารถเคลื่อนที่ได้ เมื่อเดินไปได้ครึ่งทาง

หลังจากที่ลูหลี่โจมตีนักเวทย์แล้ว เขาก็ตรงไปที่นักรบทันที

จู่โจมทันที (2 ดาว), ชาปช็อต (2 ดาว) ลอบโจมตี (2 ดาว) แทงหลังด้วยหลังมือ !

เลือดได้กระจายออกมาจากร่างของนักรบ ในขณะที่ HP ของเขาก็หมดลงไปอย่างรวดเร็ว

มันคือวันช็อต! [การโจมตีในชุดเดียวหรือคอมโบเดียวที่ทำให้ถึงตาย]

คะแนนคอมโบของโจร (ดาว) สามารถรวบรวมได้ทั้งหมดเพียง 5 ดาว การเพิ่มดาวอีกมันจึงเป็นสิ่งที่ไร้ค่า ดังนั้นดาวที่ลูหลี่สร้างเกินขึ้นมานั้นจึงดูเสียเปล่า

เขานั้นไม่ใช่คนที่หัวแข็งกับเรื่องพวกนี้ ที่จริงแล้วเขานั้นจะใช้ทักษะใดก็ตามที่รู้สึกว่ามันถูกต้องและสมควรในเวลานั้น

หลังจากที่เขาใช้ทักษะทั้งสี่ใส่นักรบแล้ว ดรูอิดก็ได้เปิดเผยตัวของเขาออกมา เขาไม่ได้มีแม้แต่โอกาสที่จะร่ายฮีลใส่นักรบ

ว่าแต่ฮีลเลอร์ของพวกนายทำอะไรในโหมดล่องหนงั้นเหรอ?

ถึงจะเป็นอย่างัน้นแต่ลูหลี่ก็ไม่ได้ให้โอกาสอะไร เสื้อคลุมของเขาส่องแสงและเขาก็ไปปรากฏตัวขึ้นที่ด้านหลังของดรูอิดทันที ซึ่งหลังจากนั้นเขาก็ล้มลงไปหลังจากโดนโจมตีไม่กี่ครั้ง

ขณะที่เขากำลังจะฆ่านักเวทย์เป็นรายต่อไป ร่างของนักเวทย์ก็ได้อันตรธานหายไป

ติดตามเป็นกำลังใจให้ผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay

จบบทที่ จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 267

คัดลอกลิงก์แล้ว