จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 254

ติดตามเป็นกำลังใจให้ผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay

บทที่ 254: สังหารหมู่

ถ้าลูหลี่ได้ยินว่าพวกเขาพูดอะไรออกมา เขาคงจะบอกพวกเขาอย่างอ่อนโยนว่า "ฉันไม่ได้ตัวคนเดียว!"

เขาเติบโตขึ้นมาในฐานะเด็กที่ยากจนและยังอยู่ชั้นต่ำที่สุดของสังคมอีก ดังนั้นลูหลี่จึงมีความอดทนทางจิตที่มาก ตราบเท่าที่เขายังมีชีวิตรอดได้ เขาก็จะไม่มีวันเผชิญหน้ากับใครสักคนเพียงเพราะความขัดแย้งและความไม่เอาใส่ใจระหว่างพวกเขาเอง

ตามจริงแล้ว ลูหลี่นั้นชำนาญในสิ่งที่หลายคนทำไม่ค่อยได้ นั้นก็คือการเก็บความแค้นเอาไว้

ถ้ามีใครทำผิดกับเขา เขาจะจดจำไว้จนวันตาย แม้ว่าเขาจะไม่มีเวลามากพอพอที่จะแก้แค้นก็ตาม

เมื่อโอกาสนั้นมาถึง การแก้แค้นที่เกิดขึ้นของเขาจะมากกว่าที่พวกเขาทำกับเขา

เขามุ่งมั่นที่จะสั่งสอนผู้เล่นจากสมาคมหน่วยสืบราชการลับนับร้อยให้ประหลาดใจด้วยการรวบรวมฝูงมอนเตอร์วิญญาณจำนวนมาก แต่ถ้าหากเขาทำไม่สำเร็จ เขาก็จะไปล่อเจ้าแห่งวิญญาณมารวมกับฝูงวิญญาณที่เขาลากมาด้วย

แม้ว่าวิญญาณจะโปร่งแสง แต่เมื่อพวกมันอยู่ซ้อนทับกันแล้ว พวกมันจะดูเหมือนแผ่นกระดาษสีขาวที่ลอยได้

หมุนตาซ้ายและหมุนตาขวารู้สึกตกตะลึงในขณะที่พวกเขาจ้องมองไปที่ฝูงมอนเตอร์นับไม่ถ้วน ซึ่งปกคลุมไปทั่วทั้งพื้นดินที่พวกเขาได้เห็นอยู่

นี้เป็นครั้งแรกที่พวกเขาเห็นฝูงมอนเตอร์จำนวนมากมารวมตัวกัน

มันอาจจะมีพันตัว สองพันตัว ... ไม่สิห้าพันตัว! บางทีอาจจะมากกว่านั้นด้วยซ้ำ!

มอนเตอร์ไม่สามารถมองเห็นพวกเขาได้ ดังนั้นพวกมันจึงไม่ได้หลีกหนีพวกเขาไป เมื่อลูหลี่พุ่งผ่านพวกเขาไปในร่างที่เป็นเสือดาว พวกเขาต่างก็จมอยู่ในฝูงมอนเตอร์วิญญาณมากมาย

ความเร็วนั้นจะลดลงเมื่ออยู่ในสถานะล่องหน ...

พวกเขาต้องการที่จะยกเลิกสถานะล่องหนของพวกเขา เพื่อให้พวกเขาสามารถหลบหนีออกไปได้อย่างรวดเร็วก่อน อย่างไรก็ตามตอนนี้มันสายเกินไปแล้ว เพราะพวกเขาถูกล้อมรอบด้วยกองทัพวิญญาณ

"อ้า... "

นี้เป็นครั้งแรกที่หมุนตาซ้ายและหมุนตาขวากลัวการตายในเกม มันช่างเป็นความน่าสะพรึงกลัวที่ส่งผลต่อจิตใจจริงๆ หากคุณตกอยู่ท่ามกลางฝูงมอนเตอร์จำนวนมากมาย

หลังจากที่ร้องไห้ออกมาด้วยความหวาดกลัว ทั้งสองคนก็ได้เปิดเผยตัวออกมาและถูกฉีกเป็นชิ้นๆในทันที

เสือดาวตัวน้อยมองย้อนกลับไปและเริ่มเคลื่อนที่ออกไปให้เร็วขึ้น

เขาได้ถูกทำเครื่องหมายนับไม่ถ้วนโดยเหล่าวิญญาณ ดังนั้นเขาจึงไม่ต้องกลัวว่าเขาจะสูญเสียค่าความโกรธที่เขาสร้างให้แก่เหล่าวิญญาณเลย

แต่ว่าลูหลี่นั้นรู้ว่าเขาได้คำนวณผิดไปอย่างหนึ่ง เพราะเขาไม่ได้คาดการณ์ไว้ว่าสมาคมหน่วยสืบราชการลับจะส่งโจรสองคนออกมาสอดแนมในบริเวณนี้

ไม่มีจุดใดที่ทำให้เขาเสียใจกับสถานการณ์ในตอนนี้เลย แต่เขาต้องเริ่มคิดเกี่ยวกับความเสี่ยงที่มาพร้อมกับการกระทำของเขาครั้งนี้

ถ้าทักษะการแปลงร่างของเขาถูกรู้ ทุกๆคนก็จะรู้สึกอิจฉาเขา

แม้แต่ผู้คนมากมายที่ล่าเขาเพื่อค่าหัวก็อิจฉาตาม

ประวัติศาสตร์จะซ้ำรอยเดิมและทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับอาเซอร์ซีบรีสในชีวิตที่ผ่านมาของเขา ก็จะเกิดขึ้นกับลูหลี่ด้วยเช่นกัน

เมื่อเกิดเหตุการณ์เช่นนั้นแล้ว ทุกสมาคมใหญ่ๆก็จะมีเหตุผลที่จะกระตุ้นให้คนอื่นๆกำจัดเขา ถ้าหากพวกเขาได้นำเสนอภาพลักษณ์ของลูหลี่ ให้กลายเป็นผู้เล่นที่อวดเก่งโดยอาศัยแหวนที่มีพลังมากมายเหนือคณาเพื่อสังหารผู้เล่นคนอื่น แม้แต่ผู้เล่นที่ไม่รู้จักเขาก็จะเริ่มไล่ล่าเขา

เมื่อวันนั้นมาถึงจะไม่มีทั้งฝ่ายแสงสว่างและฝ่ายความมืดและไม่มีแม้กระทั่งคนต่อต้าน ทุกคนจะมาร่วมกันเป็นหนึ่งเดียวเพื่อกำจัดผู้เล่นอันดับหนึ่งของเกม

ลูหลี่รู้ดีอยู่แล้วว่า เขานั้นไม่สามารถที่จะซ่อนแหวนแห่งพระเจ้าดรูอิดได้ตลอดไป

เมื่อถึงเวลาแล้ว เขาจะจัดการกับมันเอง

ในขณะที่กำลังประเมินสถานการณ์ ลูหลี่ก็ได้พบเข้ากับผู้เล่นจากสมาคมหน่วยสืบราชการลับ

พวกเขายังคงคุยกันเพื่อเยาะเย้ยหมุนตาซ้ายและหมุนตาขวาอยู่ อีกทั้งเพราะคนทั้งสองนั้นมีความมั่นใจและทำตัวเหนือผู้อื่นมาก มันจึงเป็นเรื่องที่ไม่น่าแปลกใจเลยที่พวกเขาถูกฆ่าโดยมอนเตอร์

"นายรู้ไหมว่าทำไมพวกเขาถึงกลัวมอนเตอร์พวกนี้กัน?" คนๆหนึ่งได้ถามออกมาในขณะที่เย้ยหยันหมุนตาซ้ายและหมุนตาขวา

"มอนเตอร์พวกนั้นมีอะไรน่ากลัวกัน? กลุ่มเรามีกันถึง 600 คน แม้ว่ามอนสเตอร์บนแผนที่ทั้งหมดจะมารวมกันยังที่นี่ ... บ้าเอ้ย ทำไมถึงมีมอนเตอร์มากมายอยู่ที่นี้กัน ... ? " ฉากที่อยู่ข้างหน้าเขานั้น ได้เตือนให้เขานึกถึงเวลาที่เขามองไปที่คลื่นขนาดมหึมา ทะเลแห่งวิญญาณนั้นได้บดบังทัศนียภาพของพวกเขาไปอย่างสิ้นเชิง

มันเป็นเพียงเวลาไม่นานนัก พวกเขาได้ตกอยู่ในฝูงมอนเตอร์ที่สามารถกำจัดทุกอย่างที่อยู่ตามเส้นทางได้

ลูหลี่นั้นไม่ได้กลายร่างกลับเป็นมนุษย์ เพราะเมื่อเขาได้แสดงตัวออกมาก็ไม่มีที่ให้เขาได้หลบซ่อนอีกแล้ว นอกจากนี้ด้วยความคล่องแคล่วและความเร็วของร่างเสือดาวของเขาแล้ว มันก็เพียงพอที่จะหลบหลีกจากทักษะส่วนใหญ่ที่มุ่งตรงมาสู่เขาได้

ลูหลี่วิ่งวนไปรอบๆผู้เล่นของสมาคมหน่วยสืบราชการลับ โดยที่มีมอนเตอร์นับพันๆตัวเริ่มเขามาใกล้พวกเขาขึ้นเรื่อยๆ

แม้แต่คนโง่ก็รู้ได้ว่าลูหลี่กำลังทำอะไรอยู่

"ทุกๆคน กระจายตัวกันออกไปและหนีไปเดียวนี้"

หมาป่ากระหายเลือดนั้นมีปฏิกิริยาตอบสนองที่ช้ามาก ทันทีที่เขาตระหนักได้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น เขาก็ได้สั่งให้สมาชิกทุกคนล่าถอยออกมาอย่างเด็ดขาด

เรื่องนี้มันเกี่ยวกับการที่พวกเขามาไล่ล่าลูหลี่ไหมนะ?

สมมติว่าพวกเขาสามารถฆ่าเขาได้ ซึ่งมันก็ค่อนข้างไม่น่าเป็นไปได้ที่เหล่าวิญญาณเหล่านี้จะมาแก้แค้นพวกเขาแทนเขา แต่เมื่อพวกมันนั้นมาใกล้ๆ พวกมันก็โจมตีไปยังผู้เล่นที่อยู่ใกล้ที่สุดในทันที

ตอนนี้หมาป่าสีเลือดทำอะไรไม่ถูกแล้ว เขาเพียงได้แต่หวังว่าจะมีสมาชิกของเขาบางคนที่รอดออกไป

ความเร็วของวิญญาณนั้นเร็วเกินไปกว่าที่พวกเขาจะวิ่งหนีไปได้ แม้แต่ลูหลี่ที่เป็นโจรที่มีค่าความคล่องแคล่วสูง ก็ยังจำเป็นต้องกลายร่างเป็นเสือดาวเพื่อหนีจากพวกมัน ในขณะที่ผู้เล่นจากสมาคมหน่วยสืบราชการลับนั้นมีแต่อาชีพที่เคลื่อนที่ได้ช้า ดังนั้นพวกเขาจึงไม่มีโอกาสได้วิ่งหนีเลย

นักบวชและพาลาดินเป็นเหยื่อรายแรกของพวกมัน

พวกเขาพยายามที่จะต่อสู้เพื่อเอาตัวรอด แต่พวกเขาก็ไม่สามารถทำอะไรกับกองทัพวิญญาณได้

วิญญาณ LV20-25 สร้างความเสียหายประมาณ 80-200 หน่วยเมื่อเทียบกับผู้เล่นที่อยู่ในระดับเดียวกัน ดังนั้นผู้เล่นที่มี HP น้อยกว่า 2,000 หน่วยจะถูกฆ่าในทันที

จากนั้นพ่อมด นักรบและอาชีพอื่นๆก็ได้ตายตามไปอย่างเลี่ยงไม่ได้

ในจุดนั้นเองมีโจรและดรูอิดบางคนที่ตัดสินใจที่จะไม่วิ่งหนีและหลีกเลี่ยงออกไปโดยอยู่ในสถานะล่องหน อย่างไรก็ตามพวกเขานั้นถูกติดอยู่กับฝูงวิญญาณที่หนาแน่นดั่งเช่นกลุ่มปลาที่อยู่ในตาข่าย

การล่องหนนั้นเป็นแค่เพียงการหลอกตา ดังนั้นมันจึงไม่เหมือนกับการหายตัวไปอย่างสิ้นเชิง

แม้ว่านักเวทย์มีทักษะในการเคลื่อนย้าย แต่พวกเขาก็ถูกจัดการไปอย่างรวดเร็วเช่นกัน

ดรูอิด ชาแมน โจร...

หมาป่ากระหายเลือดก็ติดอยู่ในคลื่นของเหล่าวิญญาณเช่นกัน

อีกทั้งหากมองดีๆแล้ว ลูหลี่ที่ดูเหมือนจะวิ่งวนไปรอบๆอย่างไร้จุดหมายแต่ไม่ใช่เลยสักนิดเดียว เขานั้นมีเป้าหมายก็คือการเดินวนไปรอบๆผู้เล่นของสมาคมหน่วยสืบราชการลับเหมือนกับชาวประมงที่หว่านตาข่ายออกไป

"เลือดเย็นยิ่งนัก" อาเซอร์ซีบรีสและคนอื่นๆที่มาถึงที่นี้ก็ได้เห็นเหตุการณ์ที่ผู้คนต่างก็กรีดร้องและตายไป พวกเขาต่างก็รู้สึกเห็นอกเห็นใจต่อกลุ่มผู้เล่นกลุ่มนี้

ลูหลี่นั้นไม่ใช่พระเจ้า แม้ว่ากลุ่มผู้เล่น 600 คนจะยืนอยู่รอบๆเพื่อให้เขาฆ่าพวกเขา แต่มันก็ยังต้องใช้เวลาอีกนานที่จะทำให้พวกเขาทั้งหมดตาย

ในความเป็นจริงลูหลี่ก็ไม่กล้าที่จะแสดงใบหน้าของเขาให้ผู้เล่นที่ยังเหลือชีวิตอีก 100 กว่าคนเห็น

มูนไลท์นั้นตกอยู่ในความเงียบ แต่ภายในจิตใจของเขานั้นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง นี่น่าจะเป็นเหตุการณ์ที่เลวร้ายที่สุดในประวัติศาสตร์ของเกมรุ่งอรุณ เป็นการยากมากที่จะมองดูเหตุการณ์นี้ แม้แต่ผู้เล่น PVP ที่มีทักษะซึ่งสามารถฆ่าผู้เล่น 100 คนต่อวันได้ ก็ยังไม่สามารถทนดูได้

"ทำไมเขาถึงกลายร่างเป็นเสือดาวได้งั้นเหรอ?" ฮาชิจังนั้นก็สามารถกลายร่างเป็นเสือดาวได้ด้วยทักษะของเด็กแห่งป่าได้เช่นเดียวกัน นอกเหนือจากเรื่องเพศแล้ว เสือดาวทั้งสองตัวก็ยังคงเหมือนกันเป็นอย่างมาก

"ฮาชิจัง พวกเธอเป็นพี่น้องกันงั้นหรือ?" เมื่อเธอกล่าวออกมาอย่างเคร่งขรึม เธอก็มองไปที่ลูหลี่แล้วสลับกลับมาที่ฮาชิจัง

นั้นทำให้ ความฝันที่เหลือคิดเกี่ยวกับการใช้ทักษะฝึกสัตว์ใส่ตัวของลูหลี่

อย่างไรก็ตามเธอตัดสินใจที่จะไม่ทำแบบนั้น เมื่อเธอคิดถึงรูปร่างมนุษย์ของลูหลี่ หากเทียบกันแล้ว ฮาชิจังนั้นดูน่ารักกว่ามาก

"บางทีมันอาจจะเป็นภารกิจหรืออะไรบางอย่างก็ได้นะ?" อาเซอร์ซีบรีสทำท่าทางเหมือนเขากำลังเดาอยู่ [ซีบรีสรู้เรื่องนี้นะครับ]

"หรือบางทีมันอาจจะเป็นเพราะอุปกรณ์ใช่ไหม? บางทีเหตุการณ์ต่อจากนี้คงจะลำบากมากขึ้นยิ่งกว่าเดิม "

พเนจรถอนหายใจออกมา ตอนนี้เขารู้สึกราวกับว่าเขากำลังถูกกลั่นแกล้งโดยลูหลี่ ตอนนี้คนอื่นๆต่างก็รู้ไพ่ลับของลูหลี่ อีกทั้งพวกเขายังติดร่างแหไปพร้อมกับลูหลี่ด้วย