บทที่ 54 ภารกิจลับกะทันหัน!

บทที่ 54 ภารกิจลับกะทันหัน!

เมืองรหัส 0504

“ฉึก!” แสงดาบคมกริบราวสายฟ้า ฟันผ่านลำคอของงูร่มทองวงเงินอย่างฉับไว หัวงูขนาดมหึมาขาดกระเด็นออกจากลำตัวในทันที

ลำตัวยาวกว่าห้าสิบเมตรร่วงกระแทกพื้น เสียงดังสนั่น จนถนนคอนกรีตรกร้างแตกร้าวเป็นทางยาว และไม่ไกลจากศพงูตัวนี้ ยังมีศพงูร่มทองวงเงินอีกตัวหนึ่งนอนนิ่งอยู่

ฉู่โจวยืนอยู่ระหว่างศพงูยักษ์ทั้งสอง พลางสะบัดดาบเขี้ยวมังกรเบา ๆ สลัดเลือดที่ติดอยู่ทิ้ง งูร่มทองวงเงินงสองตัวนี้ ตอนสู้กับหลี่อู้ ได้รับบาดเจ็บสาหัสไปแล้ว

ฉู่โจวย่อมไม่ปล่อยโอกาสดีในการล่าสัตว์ร้ายเช่นนี้หลุดมือ งูร่มทองวงเงินเมื่อโตเต็มวัย มีโอกาสครึ่งหนึ่งที่จะวิวัฒน์เป็นสัตว์ร้ายระดับหัวกะทิ (เทียบเท่าระดับเหนือมนุษย์ของมนุษย์)

ดังนั้น มูลค่าของมันจึงสูงกว่าราชินีสุนัขหางแมงป่องเสียอีก เอ็นของงูร่มทองวงเงินหนึ่งตัว มีมูลค่าประมาณ 30 ล้านเหรียญสหพันธ์

การล่างูร่มทองวงเงินระดับทหารสัตว์ร้ายขั้นสูงหนึ่งตัว ยังได้รับแต้มผลงาน 3,000 แต้ม กล่าวคือ แค่งูสองตัวนี้ ก็ทำให้พวกเขาได้รับ 60 ล้านเหรียญสหพันธ์ และ 6,000 แต้มผลงานแล้ว

“สมแล้วที่เป็นพี่ใหญ่ฉู่ ถ้าไม่มีพี่ พวกเราอย่าว่าแต่จะล่างูร่มทองวงเงินเลย แค่ไม่ถูกมันกินก็บุญแล้ว!” สือเหมิ่งเดินเข้ามา พลางยกนิ้วโป้งชื่นชม

หลี่ชิงซือกล่าวสรุปผลการปฏิบัติการครั้งนี้ว่า “ครั้งนี้ เราล่าราชินีสุนัขหางแมงป่องได้สี่ตัว รายได้ประมาณ 40 ล้านเหรียญสหพันธ์ กับ 4,000 แต้มผลงาน”

“ระหว่างทาง เรายังล่าสัตว์ร้ายอื่น ๆ อีกไม่น้อย รวมแล้วราว 25 ล้านเหรียญ และ 2,500 แต้มผลงาน”

“บวกกับงูร่มทองวงเงินสองตัวนี้… รายได้รวมของภารกิจครั้งนี้ประมาณ 125 ล้านเหรียญ และ 12,500 แต้มผลงาน!”

“ฮู้ว! ทะลุร้อยล้านแล้วงั้นเหรอ?” “บ้าจริง… นักสู้นี่มันหาเงินเก่งจริง ๆ!”

สือเหมิ่งยิ้มจนปากแทบฉีก ทันใดนั้นเขาตบหน้าผากตัวเอง พูดกับหลี่ชิงซือว่า

“เสียดาย ถึงผมจะเจอบัตรวงแหวนเงินบางใบจากของที่ทีมงูพิษทิ้งไว้ ก็ถอนไม่ได้ โอนไม่ได้ ไม่งั้นรอบนี้รวยเละจริง ๆ”

“แต่นอกจากบัตรแล้ว… พวกเรายังได้ของดีจากพวกเขาอีกไม่น้อยใช่ไหม?”

หลี่ชิงซือพยักหน้า “ใช่ ทีมงูพิษทิ้งของดีไว้ให้เราไม่น้อย เหยื่อที่พวกเขาล่าไว้ มีมูลค่าถึง 60 ล้าน”

“แต่ส่วนนี้จะเอาไปแลกแต้มผลงานไม่ได้… ถ้าสหพันธมิตรจับได้ว่าเราใช้เหยื่อของคนอื่นไปหลอกเอาแต้มผลงาน ผลลัพธ์จะร้ายแรงมาก สามสำนักวิถียุทธ์ใหญ่และรัฐบาลโลกจะตามล่าเราไม่หยุดจนตาย”

ฉู่โจวและคนอื่น ๆ พยักหน้า สหพันธมิตรจริง ๆ แล้วห้ามนักสู้ฆ่ากันเอง เพราะนักสู้ทุกคนคือทรัพยากรของมนุษยชาติ

ตายหนึ่งคน คือความสูญเสียหนึ่งส่วน แต่สหพันธมิตรก็รู้ดี ว่าการห้ามอย่างเด็ดขาดเป็นไปไม่ได้

ดังนั้น การสังหารกันในเขตรกร้าง ตราบใดไม่มีหลักฐานชัดเจน ก็มักหลับตาข้างหนึ่ง ของที่ได้จากการฆ่ากัน สามารถนำไปขายให้กับองค์กรหรือร้านค้าต่าง ๆ ได้

แต่ถ้านำของเหล่านั้นไปยังหน่วยงานทางการ เพื่อแลกแต้มผลงาน… เรื่องจะร้ายแรงทันที

แต้มผลงานเกี่ยวข้องกับระบบร้านค้านักสู้ และส่งผลต่อโครงสร้างสังคมมนุษย์ทั้งหมด การโกงแต้มผลงาน เท่ากับสั่นคลอนรากฐานสังคมมนุษย์

หากถูกพบเห็น สามสำนักวิถียุทธ์ใหญ่และรัฐบาลโลก จะไล่ล่าไม่ตายไม่เลิก หลี่ชิงซือกล่าวต่อ

“นอกจากเหยื่อ เรายังได้สารอาหารพันธุกรรมขั้นสูง 5 หลอด ยารุ่งอรุณ 9 หลอด และอาวุธอีกหลายชิ้น รวมมูลค่าไม่น้อยกว่า 80 ล้านเหรียญ”

“สรุปคือ ต้องขอบคุณทีมงูพิษ เงินที่ได้จากพวกเขาอย่างเดียวก็เกิน 140 ล้านแล้ว ถ้านับเฉพาะเงิน มากกว่าที่เราล่าสัตว์ร้ายเองเสียอีก!”

“ฮู้ว! ทีมงูพิษนี่มันรวยจริง ๆ! ขอบคุณทีมงูพิษ! ขอบคุณหลี่อู้! ขอให้พวกนายอยู่ข้างล่างอย่างมีความสุข กินดีอยู่ดีทุกวัน!” สือเหมิ่งหัวเราะ พลางพนมมือไหว้มั่ว ๆ ทำท่าล้อเลียน

หลิงจ้านเองก็ถอนหายใจ “แค่ภารกิจเดียว ได้ถึง 265 ล้าน… ไม่แปลกที่ทุกคนอยากเป็นนักสู้”

แน่นอน เขารู้ดี ทีมนักสู้ปลุกพลังทั่วไป โดยเฉพาะทีมมือใหม่ ไม่มีทางทำเงินได้ขนาดนี้ ปกติออกปฏิบัติการหนึ่งครั้ง ได้สัก 30–40 ล้านก็เก่งแล้ว

หารเฉลี่ยต่อคน ไม่ถึงสิบล้านด้วยซ้ำ ที่ทีมคมมีดของพวกเขาได้มากขนาดนี้ เพราะมี “สัตว์ร้าย” อย่างฉู่โจวอยู่ และต้องขอบคุณ “การอุทิศอย่างจริงใจ” ของทีมงูพิษด้วย

“ดีมาก รอบนี้ได้ผลตอบแทนยอดเยี่ยม!” ฉู่โจวยิ้ม

ด้วยเงินจำนวนนี้ เขาสามารถซื้อสารอาหารพันธุกรรมขั้นสูงจำนวนมาก เพื่อเพิ่มแต้มคุณสมบัติของตน เมื่อเทียบกับการกินเนื้อสัตว์ร้าย สารอาหารพันธุกรรมขั้นสูงมีประสิทธิภาพสูงกว่ามาก

“ปี๊บ ๆ ๆ ……” ทันใดนั้น นาฬิกาสื่อสารของทั้งสี่คนดังขึ้นพร้อมกัน

ฉู่โจวมองดู สีหน้าเคร่งเครียดทันที บนหน้าจอมีข้อความ—

“ประกาศด่วนจากสำนักยุทธขวานศึก: สวัสดี คุณฉู่โจว กรุณาเดินทางไปยังฐานเสบียงนักสู้ขนาดใหญ่ทางใต้ของเมืองเยว่ไห่ทันที มีภารกิจลับให้เข้าร่วม!”

ภารกิจลับ? ฉู่โจวสะดุ้งในใจ

สำนักขวานศึก หนึ่งในสามสำนักวิถียุทธ์ใหญ่ของมนุษยชาติ ปกติไม่ค่อยสั่งภารกิจ แต่เมื่อสั่ง มักเกี่ยวข้องกับความปลอดภัยของมนุษย์

เกิดอะไรขึ้นกันแน่? ถึงขั้นต้องออกภารกิจลับ?

ไม่นาน เขาก็รู้ว่าหลิงจ้าน สือเหมิ่ง และหลี่ชิงซือ ก็ได้รับแจ้งเหมือนกัน ภารกิจแบบนี้ ต้องเข้าร่วม

ในสัญญากับสำนักระบุชัดเจน “ดูเหมือนเราต้องรีบกลับฐานแล้ว”

ทั้งสี่รีบดึงเอ็นงูจากศพทั้งสอง เก็บของให้เรียบร้อย แล้วพุ่งกลับฐานเสบียงด้วยความเร็วสูงสุด

…… ในอาคารเก่าแห่งหนึ่ง จินจิ่งอู่ที่กำลังแช่อ่างเลือดสัตว์ร้าย ก็ได้รับแจ้งภารกิจลับจากสำนักธรรมชาติ

“บ้าจริง… อีกนิดเดียวแท้ ๆ…” เขารู้สึกว่าตนใกล้ทะลวงสู่ระดับเหนือมนุษย์เต็มที แต่ดันได้รับภารกิจตอนนี้

ทำให้เขาหงุดหงิดไม่น้อย แต่เขาก็รู้ดี ภารกิจแบบนี้ปฏิเสธไม่ได้

เว้นแต่จะสละสถานะนักสู้ของสำนักธรรมชาติ ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาไม่อาจยอมเสีย

ดังนั้น เขาจึงลุกขึ้น สวมชุดรบ แล้วพุ่งออกจากอาคารเก่าในพริบตา

…… ความจริงแล้ว ไม่ใช่แค่ฉู่โจวหรือจินจิ่งอู่ นักสู้จากทั้งสามสำนัก ที่กำลังล่าสัตว์ร้ายใกล้ฐานเสบียงทางใต้ของเมืองเยว่ไห่

ล้วนได้รับแจ้งภารกิจลับ นักสู้นับไม่ถ้วนจึงหยุดสิ่งที่กำลังทำ และเร่งความเร็วกลับฐานทันที

(จบบท)