บทที่ 36 ปฏิบัติการสุดแสบ

บทที่ 36 ปฏิบัติการสุดแสบ

“17”!

นี่เป็นเพียงตัวเลขธรรมดา

แต่ในเวลานี้ มันกลับราวกับมีมนตร์สะกด ดึงดูดสายตาของหยางเฟิง หวังชวน หลิงจ้าน สือเหมิ่ง หลี่ชิงซือ และเซี่ยอวี่เอาไว้แน่น

เซี่ยอวี่ที่เมื่อครู่ยังหยิ่งผยอง บัดนี้ราวกับใบไม้เหี่ยวเฉา ดวงตาเหม่อลอย ไร้เรี่ยวแรง

แรงกระแทกทางใจมันหนักเกินไป

“โว้ย ๆ ๆ… เหล่าฉู่ นายมันปีศาจชัด ๆ โคตรปีศาจเลย!”

สือเหมิ่งได้สติแล้ว ก็สบถติดกันสามครั้ง แสดงความตะลึงในใจ

“ต่อให้เป็นเมืองหลักเยว่ไห่ พวกอัจฉริยะที่ตระกูลใหญ่หรือกลุ่มทุนยักษ์บ่มเพาะมา ก็คงไม่เหนือกว่าเขามากนัก”

หลิงจ้านพึมพำ

“เมืองบริวารอย่างเจียงเฉิง กำลังจะให้กำเนิดมังกรตัวจริงแล้ว”

หลี่ชิงซือกล่าวอย่างสะเทือนใจ

“นี่มันอัจฉริยะระดับปีศาจของจริง!”

“ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไร ก็ต้องดึงเขาเข้าสำนักยุทธ์ธรรมชาติให้ได้!”

หวังชวนใจเต้นแรง วันนี้เขาจะงัดทักษะการแย่งคนออกมาเต็มที่

ถ้าไม่ดึงฉู่โจวไปได้ เขาจะไม่ใช่แซ่หวัง!

“ผู้ฝึกสอนหยาง ต่อไปทดสอบพลังต่อสู้ใช่ไหมครับ?”

“เอ่อ…ใช่!”

หยางเฟิงยังเหมือนหลุดจากภวังค์

เขาพาฉู่โจวไปหน้าเครื่องทดสอบพลังต่อสู้

“ระดมพลังดั้งเดิมในร่างทั้งหมด แล้วโจมตีเป้าเต็มแรง”

ทุกคนกลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว

ฉู่โจวจ้องเป้า สูดหายใจลึก

นี่คือครั้งแรกหลังปลุกพลังที่เขาจะทดสอบพลังของตัวเอง

เขาก็อยากรู้เหมือนกันว่า พลังของผู้ปลุกพลังจะแข็งแกร่งกว่าระดับฝึกหัดมากแค่ไหน

เท้าแยกกว้างระดับสะโพก มือขวายกขึ้น

ชั่วพริบตา พลังดั้งเดิมในร่างไหลทะลักออกมา รวมตัวที่มือขวา

พลังสีเทาห่อหุ้มมือเขา ก่อรูปเป็นมีดสีเทาเล่มหนึ่ง

ทันทีที่มันปรากฏ กลิ่นอายคมกริบก็แผ่กระจาย

ผิวของทุกคนรู้สึกเหมือนถูกคมมีดเฉือนเบา ๆ

“นั่นมัน…ท่าฝ่ามือคมมีดโค้งระดับ D! หรือว่าเข้าสู่ระดับเจตจำนงแล้ว?”

“แล้วพลังดั้งเดิมของเขาเป็นสีเทา…หายากจริง ๆ”

หลังปลุกพลัง สนามพลังชีวิตจะเปลี่ยนเป็นพลังดั้งเดิมที่แข็งแกร่งกว่า และสามารถแนบติดกับร่างกายหรืออาวุธ เพิ่มทั้งพลังป้องกันและทำลาย

โดยทั่วไป คนส่วนใหญ่ฝึกเคล็ดลมหายใจพื้นฐาน พลังจึงไร้สี

มีเพียงส่วนน้อยที่ฝึกเคล็ดลมหายใจระดับ C ขึ้นไปก่อนปลุกพลัง ทำให้พลังมีสีต่าง ๆ

สีเทา…แทบไม่พบ

“นี่แหละพลังของผู้ปลุกพลัง หวังว่าจะไม่ทำให้ฉันผิดหวัง”

ฉู่โจวขยับตัว

มีดสีเทาฟาดออกไป ราวสายฟ้าฉีกฟ้า

ตูม!

เสียงกระแทกสนั่น

“คมกริบขนาดนี้ ต้องเป็นระดับเจตจำนงแน่!”

เมื่อทั้งสองผู้ฝึกสอนเห็นตัวเลขบนจอ ก็ถึงกับสมองอื้อ

พลังต่อสู้: 2300!

โดยทั่วไป

ผู้ปลุกพลังขั้นต้น เกิน 1000

ขั้นกลาง เกิน 2000

ขั้นสูง เกิน 3000

แต่ฉู่โจวได้ 2300!

แสดงว่าแม้ระดับยังเป็นขั้นต้น แต่พลังที่แท้จริงนั้นแตะขั้นกลางแล้ว

“โคตร…ปีศาจ” สือเหมิ่งพึมพำ

หลิงจ้าน หลี่ชิงซือ และเซี่ยอวี่นิ่งเงียบ

“2300 ถึงขั้นกลาง…พอใช้ได้”

ฉู่โจวพยักหน้าพอใจ

“ผู้ฝึกสอนหยาง ผมผ่านการรับรองแล้วใช่ไหมครับ?”

“แน่นอน!”

หวังชวนรีบตอบแทน

เขาก้าวเท้าเตรียมเข้าไปใช้วาทศิลป์ดึงคน

แต่เพิ่งก้าวได้ก้าวเดียว ก็ถูกหยางเฟิงจับไว้

“เหล่าหวัง เดี๋ยวฉันจะทำเรื่องที่อาจทำให้นายไม่พอใจ…แต่มิตรภาพหลายปี นายต้องให้อภัยฉันนะ?”

หวังชวนงง

คิดว่าอีกฝ่ายจะใส่ร้ายสำนักเขา

จึงยิ้มตอบ “ได้สิ…แต่สิ่งที่ฉันจะทำ นายก็ต้องให้อภัยเหมือนกัน”

“ได้!”

ทันใดนั้น

“ปึก!”

หมัดหนักฟาดท้ายทอยหวังชวน

เขามืดดับล้มลงทันที

ทุกคนอ้าปากค้าง

“เมื่อกี้ฉันบอกแล้วว่าจะทำเรื่องที่เขาไม่พอใจ…เขาก็ยอมให้อภัย”

หยางเฟิงยิ้ม

ทุกคนมุมปากกระตุก

ถ้าหวังชวนรู้ก่อน คงอยากสับเขาเป็นหมื่นชิ้น

“ฉู่โจว นายผ่านการรับรองแล้ว”

“ฉันขอเชิญนายเข้าร่วมสำนักยุทธ์ขวานศึกอย่างเป็นทางการ!”

ตอนนี้ทุกคนเข้าใจแล้ว

ที่หยางเฟิงลงมือ เพราะไม่อยากให้หวังชวนแย่งตัว

โคตรปฏิบัติการแสบ

สือเหมิ่งพึมพำ “ผู้ฝึกสอนหยางลงมือโหดจริง ต่อไปต้องระวัง…”

ถูกจ้องเขม็งทันที

ทันใดนั้นหยางเฟิงเห็นเซี่ยอวี่หยิบมือถือ

เขาฉวยไปทันที

“อย่าเล่นมือถือมาก เดี๋ยวเสียคน มือถือฝากฉันไว้ก่อน”

เซี่ยอวี่หน้าซีด

เดิมจะรายงานสำนักยุทธ์ธรรมชาติ

แต่เห็นสภาพหวังชวนแล้ว เขาไม่กล้า

หยางเฟิงยิ้ม

“เด็กดี ไม่ต้องห่วง ฉันไม่ยึดของนายหรอก”

แล้วเขาหันกลับมามองฉู่โจว

ในใจเริ่มกังวล

เขาหยุดหวังชวนได้

แต่จะหยุดการตัดสินใจของฉู่โจวได้หรือไม่…

ฉู่โจวเองก็ตกอยู่ในความคิด

(จบบท)