บทที่ 33 เส้นทางของใครของมัน!
บทที่ 33 เส้นทางของใครของมัน!
บทที่ 33 เส้นทางของใครของมัน!
โรงเรียนมัธยมปลายที่ห้า
“ศิษย์พี่ฉู่โจว! ยินดีด้วยที่ได้อันดับหนึ่งการทดสอบระดับหัวกะทิ!”
“ศิษย์พี่ฉู่โจว! พี่สุดยอดมาก ทำลายสถิติโรงเรียนเราเลยนะ!”
“ศิษย์พี่ฉู่โจว พี่คือไอดอลของผม!” …
เมื่อฉู่โจวกลับมาถึงโรงเรียน ระหว่างทางนักเรียนทุกคนที่พบต่างทักทายเขาอย่างกระตือรือร้น หลายคนกล่าวแสดงความยินดีที่เขาได้อันดับหนึ่ง ทำให้เขารู้สึกราวกับกลับบ้านอย่างผู้มีเกียรติ ความรู้สึกแบบนี้…ก็ไม่เลวเลย
ไม่นานเขาก็ได้พบต่งเหวินเต๋อเพื่อนสนิท และหลิ่วเชียนเชียน
“ให้ตายเถอะ ไอ้เพี้ยน ใครจะไปคิดว่านายจะพุ่งทะยานคว้าอันดับหนึ่งมาได้”
“ตอนฉันได้ยินข่าวนี่อึ้งไปเลย ถึงปกตินายจะเก่งก็เถอะ…แต่ฉันไม่กล้าคิดว่านายจะกวาดเรียบสิบโรงเรียน โดยเฉพาะยังโค่นสามตัวประหลาดจากโรงเรียนอันดับหนึ่งอีก”
ต่งเหวินเต๋อมองฉู่โจวตั้งแต่หัวจรดเท้า ราวกับเพิ่งรู้จักกันใหม่
“พอได้แล้วน่า” ฉู่โจวกลอกตา
“จะโทษฉันไม่ได้ นายเปลี่ยนไปเยอะจริง ๆ”
ต่งเหวินเต๋อหัวเราะ ก่อนถามอย่างอยากรู้
“แล้วนายเลือกมหาวิทยาลัยวิถียุทธ์ที่ไหน?”
หลิ่วเชียนเชียนเองก็มองเขาอย่างตั้งใจ
“ไม่ได้เลือกสักแห่ง” ฉู่โจวตอบเรียบ ๆ
“หา? ไม่เลือกเลย?” ต่งเหวินเต๋อตาค้าง
หลิ่วเชียนเชียนเหมือนนึกอะไรขึ้น สีหน้าตกใจ
“ฉู่โจว…หรือว่านายใช้ยาพันธุกรรมแล้วเลื่อนขั้นเป็นนักสู้สำเร็จ?”
อะไรนะ? ฉู่โจวเป็นนักสู้แล้ว?
ต่งเหวินเต๋อจ้องเขาเขม็ง
“สำเร็จแล้ว ค่อนข้างราบรื่น” ฉู่โจวยิ้ม
“อย่างที่คิด…” หลิ่วเชียนเชียนรู้สึกบางอย่างในใจ แต่ยังยิ้มกล่าว
“ฉันควรรู้ว่านายต้องสำเร็จ”
“ได้อันดับหนึ่ง แถมได้ยาพันธุกรรม จะไม่สำเร็จได้อย่างไร”
“ไม่แปลกที่นายไม่เข้ามหาวิทยาลัย ตอนนี้นายเป็นผู้ปลุกพลังแล้ว ไม่จำเป็นจริง ๆ”
“ยินดีด้วยนะ”
ทันใดนั้น ต่งเหวินเต๋อร้องลั่นเหมือนหมูถูกเชือด
“นักสู้!” “ฉู่โจว นายกลายเป็นนักสู้จริง ๆ แล้ว!”
“บ้าเอ๊ย ฉันเหมือนเกาะขาใหญ่มหึมาเข้าแล้ว!”
เขามองฉู่โจวราวกับเห็นขุมทรัพย์ส่องแสง
ฉู่โจวไม่สนใจเพื่อนจอมเว่อร์ หันไปถามหลิ่วเชียนเชียน “แล้วเธอล่ะ เลือกที่ไหน?”
“คิดว่าฉันเป็นนายหรือ จะเลือกที่ไหนก็ได้?” เธอกลอกตา
“มหาวิทยาลัยวิถียุทธ์หัวหนาน ให้โควตาพิเศษกับฉัน”
“หัวหนานหรือ? ก็ดีนะ แม้ไม่เท่าทหารหนึ่งหรือทหารสอง แต่จบไปแล้วมีอิสระกว่า ไม่ต้องเข้ากองทัพแน่นอน”
“ฉันก็คิดแบบนั้น ถ้าทหารหนึ่งหรือทหารสองให้โควตาจริง ๆ ฉันคงลำบากใจ เพราะยังไม่แน่ใจว่าอยากเข้ากองทัพไหม…”
ทั้งสองคุยกันอยู่นาน
“ฉู่โจว ถ้าวันหนึ่งนายไปเมืองเยว่ไห่ ต้องไปหาฉันที่มหาวิทยาลัยหัวหนานนะ!”
เธอมองตาเขาอย่างจริงจัง
ฉู่โจวชะงักเล็กน้อย “ได้”
“ห้ามผิดคำสัญญา”
เธอยิ้มให้ครั้งสุดท้ายก่อนเดินจากไป
ต่งเหวินเต๋อมองตามพลางแซว “ดูเหมือนเธอจะชอบนายนะ”
“ลำบากจริงๆ” ฉู่โจวจ้องเพื่อน ก่อนเดินไปหาครูหลี่เกอ
ผู้หญิง…มีแต่จะทำให้ความเร็วในการฝึกลดลง!
สถานที่ที่ครูหลี่เกอนัดพบ ไม่ใช่ห้องธุรการ แต่เป็นห้องเรียนวิถียุทธ์ที่เคยสอนเขา
เมื่อเดินเข้าไป เขาเห็นเงาร่างคุ้นเคย รองเท้าบูทยาว กระโปรงรัดรูป ผมสั้น! บุคลิกเฉียบคม ดุดัน ราวกับดาบโค้งคมกริบ สายตาของเธอทำให้คนรู้สึกราวถูกเฉือนลำคอ นี่คือครูหลี่เกอที่เขาคุ้นเคย
“อาจารย์ ผมมาแล้ว”
เธอพยักหน้าเล็กน้อย “ฉันจะไปแล้ว”
“ไป?” ฉู่โจวชะงัก
“ถึงเวลาต้องไป ฉันมาสอนที่นี่เพราะเหตุผลบางอย่าง และเพื่อปรับสภาพจิตใจ ฝ่าคอขวด เลื่อนขั้นเป็นระดับเหนือมนุษย์”
“การต่อสู้กับ ‘หมาป่าปีศาจ’ จางเหยาหยาง ทำให้ฉันได้ประโยชน์มาก ทะลวงคอขวดสำเร็จแล้ว”
“อยู่ต่อไปก็ไม่มีความหมาย”
ฉู่โจวไม่คิดว่าเธอจะเลื่อนขั้นเป็นระดับเหนือมนุษย์แล้ว
“ยินดีด้วยครับอาจารย์”
แต่ในใจกลับรู้สึกว่างเปล่า ตั้งแต่เข้าโรงเรียน เธอดูแลและชี้แนะเขามากมาย ตอนยังไม่ปลุกพลังหน้าต่างคุณสมบัติ เขาได้ชื่อว่าเป็น “อัจฉริยะสามัญชน” ก็เพราะคำแนะนำของเธอ ครั้งที่จินจิ่งเหมา พยายามให้จินเจิ้นหนานแย่งโควตา ก็เป็นเธอที่ช่วยให้เขาได้โอกาสแข่งขันอย่างยุติธรรม เธอช่วยเหลือเขามากเกินจะนับ
ตอนนี้เมื่อรู้ว่าเธอจะไป เขาจึงรู้สึกโหวงในใจ
“งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา ฉันแค่ไปจากเจียงเฉิง ไปเมืองเยว่ไห่”
“วันหน้า ถ้ามาเยว่ไห่ ไปหาฉันที่ตระกูลหลี่ได้”
เธอยิ้ม ใบหน้าที่เคยเย็นชากลับสดใสเป็นพิเศษ
“ตอนนี้เธอเป็นผู้ปลุกพลังแล้วใช่ไหม?” “ฉู่โจว ครูเชื่อในตัวเธอ ไม่ว่าเมื่อก่อนหรือตอนนี้…สักวันเธอจะสร้างชื่อสะเทือนทั้งประเทศและทั้งโลก ครูจะรอดูวันนั้น”
พูดจบ ร่างของเธอก็กลายเป็นเงาพริบตา หายไปจากห้องเรียน ไปอย่างเด็ดเดี่ยว
ฉู่โจวยืนนิ่งครู่หนึ่ง ก่อนยิ้ม
“แต่ละคนมีเส้นทางของตน”
“หลิ่วเชียนเชียน จะไปมหาวิทยาลัย”
“ครูหลี่เกอ จะกลับตระกูล”
“ต่งเหวินเต๋อ…คงรับช่วงธุรกิจพ่อ”
“ส่วนฉัน…ก็มีเส้นทางของตน ฉันจะเป็นผู้แข็งแกร่งที่สุดในหมู่นักสู้!”
เขาพึมพำ ก่อนก้าวออกจากห้อง เขาจะไปสำนักยุทธ์ ทำการรับรองคุณสมบัตินักสู้
ออกจากโรงเรียน ขึ้นรถโดยสาร ไม่นานก็มาถึงสำนักยุทธ์
สำนักขวานศึก สุดยอดสำนักอันดับหนึ่งของโลก ก่อตั้งโดย
“หลง” ผู้แข็งแกร่งอันดับหนึ่งของโลก
(จบบท)