บทที่ 2 พัฒนาก้าวกระโดด

บทที่ 2 พัฒนาก้าวกระโดด! ความรู้สึกราวกับโบยบิน!

ฉู่โจวมองแผงสถานะกึ่งโปร่งใสตรงหน้า หัวใจเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและฮึกเหิม

เมื่อข้ามมาสู่โลกที่มีพลังเหนือธรรมชาตินี้ เขาย่อมไม่ยอมเป็นเพียงคนธรรมดา ยิ่งไปกว่านั้น โลกใบนี้มีสัตว์ประหลาดอาละวาด บ่อยครั้งที่สัตว์ประหลาดทรงพลังบุกเข้าเมืองมนุษย์ ก่อหายนะอันน่าสะพรึง การเป็นคนธรรมดา ช่างไร้ความปลอดภัยเกินไป

“สามปีมานี้ ฉันแทบสละเวลาพักผ่อนและความบันเทิงทั้งหมด ทุ่มสุดตัวฝึกเคล็ดลมหายใจพื้นฐาน บีบคั้นศักยภาพร่างกายอย่างบ้าคลั่ง ถึงได้เลื่อนเป็นศิษย์ฝึกยุทธ์ขั้นสูงอย่างยากลำบาก…” “แต่พอสนามพลังชีวิตถึง 3.5 ก็แทบไม่เพิ่มอีก ต่อให้ฝึกหนักแค่ไหนก็แทบไม่มีผล” “แสดงว่าศักยภาพของฉันแทบถึงขีดสุดแล้ว…จะเลื่อนเป็นนักรบตัวจริงนั้นยังอีกไกล เว้นแต่จะมีวาสนาพิเศษ…” “เพราะแบบนี้ ฉันถึงให้ความสำคัญกับโควตารับตรงตรงมหาวิทยาลัยวิถียุทธ์มาก เพราะการเข้าไปที่นั่น อาจเป็นวาสนาของฉัน…” “แต่ตอนนี้ แผงสถานะตื่นขึ้นแล้ว ฉันเห็นความหวังแล้ว!”

ฉู่โจวคิดในใจ พลางกดความตื่นเต้นลง ศึกษาแผงสถานะตรงหน้าอย่างละเอียด

ชื่อ: ฉู่โจว (ศิษย์ฝึกยุทธ์ขั้นสูง, สนามพลังชีวิต 3.5) แต้มคุณสมบัติ: 5 เคล็ดลมหายใจพื้นฐาน (ระดับ D): ชั้น 3 (ไม่สามารถยกระดับได้) ฝ่ามือคมมีดโค้ง (ระดับ D): ชั้น 2 - ชำนาญ (สามารถยกระดับได้)

หน้าที่ของแผงสถานะเรียบง่ายมาก มีเพียงอย่างเดียว คือแก้ไขและอัปเกรดวิชา

“ยกระดับฝ่ามือคมมีดโค้ง!”

ฉู่โจวขยับความคิด จินตนาการว่านิ้วมือกดลงบนเครื่องหมาย “+” บนแผงสถานะอย่างแรง

ทันใดนั้น แผงสถานะสว่างวาบ ในสมองเขาปรากฏความทรงจำแปลกประหลาดแต่กลับคุ้นเคยอย่างยิ่ง เป็นภาพเขาฝึกฝ่ามือคมมีดโค้งซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างน่าเบื่อหน่าย ท้ายที่สุด ฝ่ามือคมมีดโค้งทะลุสู่ระดับใหม่

การอัปเกรดผ่านแผงสถานะ ไม่ใช่แค่ได้ผลลัพธ์ แต่ได้ทั้งกระบวนการและผลลัพธ์ ราวกับการบรรลุขั้นนั้น เป็นผลจากการฝึกหนักของเขาเอง

ชื่อ: ฉู่โจว (ศิษย์ฝึกยุทธ์ขั้นสูง, สนามพลังชีวิต 3.5) แต้มคุณสมบัติ: 2 เคล็ดลมหายใจพื้นฐาน (ระดับ D): ชั้น 3 (ไม่สามารถยกระดับได้) ฝ่ามือคมมีดโค้ง (ระดับ D): ชั้น 3 - เชี่ยวชาญ (ไม่สามารถยกระดับได้)

“ฝ่ามือคมมีดโค้ง…ขึ้นสู่ชั้น 3 ระดับเชี่ยวชาญแล้ว”

ฉู่โจวตกตะลึง แม้ฝ่ามือคมมีดโค้งจะเป็นวิชาระดับ D และฝึกไม่ยากมาก แต่สำหรับศิษย์ฝึกยุทธ์ การจะฝึกจนถึงระดับเชี่ยวชาญนั้นยากยิ่ง อย่างน้อย เท่าที่เขารู้ ทั้งโรงเรียนมัธยมที่ห้า ยังไม่มีใครครอบครองวิชาระดับเชี่ยวชาญเลย

“ฉันใช้เวลาสามปีถึงจะฝึกถึงระดับชำนาญ แต่ตอนนี้แค่คิด ก็ทะลุถึงระดับเชี่ยวชาญ…” “ความรู้สึกแบบนี้ โคตรสะใจ!”

เขารีบไปยังป่าละเมาะเล็ก ๆ ข้างโรงเรียน เพื่อทดสอบพลัง แน่ใจว่าไม่มีคนอยู่

ปัง! เขาเตะต้นไทรอย่างแรง ต้นไม้สั่นสะเทือน ใบไม้สีเขียวเหลืองเกือบร้อยใบปลิวร่วง

ดวงตาเขาเปล่งประกาย ร่างพุ่งวูบ มือทั้งสองแปรเป็นคมดาบ ฟันเป็นเส้นโค้งสีขาวกลางอากาศ ครั้งนี้ ความรู้สึกต่างจากเดิมอย่างชัดเจน เมื่อก่อนจะมีเสียงระเบิดแสบแก้วหู ตอนนี้มีเพียงเสียง “ซู่ ซู่” แผ่วเบา ราวเสียงงูพ่นลมหายใจ นี่คือพลังที่รวมศูนย์กว่า ควบคุมละเอียดกว่า

มือของเขาราวกับกลายเป็นคมดาบจริง ๆ กรีดผ่านใบไม้ ใบไม้แต่ละใบมีรอยตัดเรียบลื่น ก่อนจะแยกเป็นสอง

เขาหันไปมองก้อนหินใหญ่ใกล้ ๆ สะบัดมือหนึ่งครั้ง

ฉัวะ! มุมหนึ่งของก้อนหินถูกตัดออกอย่างเรียบเนียน

“ระดับเชี่ยวชาญ แข็งแกร่งกว่าระดับชำนาญมากจริง ๆ เมื่อก่อนฉันก็ตัดได้ แต่รอยไม่เรียบ การควบคุมพลังไม่แม่นยำ”

ตอนนี้พลังรบของเขาเพิ่มขึ้นมหาศาล

“ถ้าขึ้นถึงระดับสมบูรณ์แบบ หรือแม้แต่ระดับเจตจำนง จะขนาดไหนกัน?”

วิชาทุกชนิดแบ่งระดับเป็น พื้นฐาน, ชำนาญ, เชี่ยวชาญ, สมบูรณ์แบบ, เจตจำนง ระดับยิ่งสูง ยิ่งเพิ่มพลังรบ

แม้ฝ่ามือคมมีดโค้งจะเป็นระดับ D แต่เมื่อถึงระดับเชี่ยวชาญ พลังเทียบได้กับวิชาระดับ C ขั้นพื้นฐาน ถ้าถึงระดับสมบูรณ์แบบ จะยิ่งแข็งแกร่ง

เขาวิเคราะห์ว่า แม้จินเจิ้นหนานจะฝึกวิชาระดับ C แต่คงแค่เริ่มต้น ยังไม่ถึงระดับพื้นฐานด้วยซ้ำ

“ตอนนี้สนามพลังชีวิต 3.5 บวกกับฝ่ามือคมมีดโค้งระดับเชี่ยวชาญ น่าจะชนะจินเจิ้นหนานได้แล้ว แต่เพื่อความชัวร์ ควรดันถึงระดับสมบูรณ์แบบ”

“สิ่งสำคัญตอนนี้ คือเพิ่มแต้มคุณสมบัติให้เร็วที่สุด!”

แต้มคุณสมบัติมาจากพลังงานส่วนเกินในร่างกาย วิธีเพิ่มที่เขาคิดได้คือ… กิน! กินให้ดี มีสารอาหารมาก แต้มจะสะสมเร็ว

……

ไม่นานหลังเขาออกไป เด็กสาวหน้าตาดีสองคนเดินเข้ามา

“เชียนเชียน เธอได้โควตารับตรงแล้ว ยังจะขยันอีกทำไม?” เพื่อนถาม

“มหาวิทยาลัยวิถียุทธ์ก็แค่เวทีที่สูงขึ้น ยังต้องแข่งขันเหมือนเดิม ถ้าอยากได้ทรัพยากรมากขึ้น ต้องทำให้มหาวิทยาลัยเห็นคุณค่า การทดสอบชนชั้นนำเดือนหน้า คือโอกาสของฉัน ฉันต้องติดสามสิบอันดับแรก”

หลิ่วเชียนเชียนพูด ก่อนจะสังเกตเห็นใบไม้และก้อนหินที่ถูกตัด เธอก้มลงตรวจดูอย่างละเอียด

“นี่…ดูเหมือนร่องรอยของฝ่ามือคมมีดโค้งระดับเชี่ยวชาญ”

“อะไรนะ? โรงเรียนเรามีนักเรียนฝึกถึงระดับนี้?” จีเสี่ยวเซวียนตกใจ “หรือจะเป็นโจวทง หรือ ‘อัจฉริยะสามัญชน’ ฉู่โจว?”

“น่าจะไม่ใช่ โจวทงไม่ได้ฝึกวิชานี้ ส่วนฉู่โจว…เขาอยู่แค่ระดับชำนาญ จะขึ้นถึงระดับนี้ยากมาก”

จีเสี่ยวเซวียนครุ่นคิด ก่อนส่ายหน้า

“ถ้ามีนักเรียนถึงระดับนี้ คงโด่งดังไปทั้งโรงเรียนแล้ว”

สุดท้าย หลิ่วเชียนเชียนสรุป “คงเป็นอาจารย์ท่านหนึ่งมาฝึกที่นี่ เสียดาย เรามาช้าไป ไม่งั้นคงได้ขอคำแนะนำ”

เธอถอนหายใจอย่างเสียดาย

(จบบท)