จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 237

ติดตามอ่านนิยายเพิ่มเติมของผู้แปลและนิยายทุกตอนได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay

บทที่ 237: โดดเด่น

มันเป็นเรื่องที่ค่อนข้างน่าเศร้า สำหรับพระเจ้าทั้งสองของสมาคมเมืองหลวงแห่งเกียรติยศที่พ่ายแพ้ในวันเดียวกัน

"เขาชื่อ ลูหลี่" กริชสีเลือดกล่าวอย่างใจเย็น

"ลูหลี่ ลูหลี่คนนั้นที่ได้เคลียร์ครั้งแรกหลายครั้งงั้นเหรอ" ซอโรวเลสได้กลับสู่สภาพปกติและได้ยกคทายาวของเขาขึ้นอีกครั้ง

"ในท้ายที่สุดแล้ว ฉันก็จะแก้แค้นมันให้สำเร็จ" กริชสีเลือดไม่รู้สึกว่าเขานั้นเป็นคนที่อ่อนแอกว่าลูหลี่

มีหลายเหตุผลที่เขาพ่ายแพ้ในเมื่อวานนี้ ฝ่ายตรงข้ามนั้นเป็นทีมเล็กๆและเขาก็มีเพียงตัวคนเดียว นอกจากนี้เขายังโชคร้ายมากที่ได้วิ่งเข้าไปหาพวกเขา

"พูดตามตรงแล้ว แม้ว่าเราจะไม่ทำเอง แต่เดียวก็มีคนอื่นที่จะจัดการเขาให้" ซอโรวเลสมีความมั่นใจเกี่ยวกับมุมมองของเขาและเขาก็ยังคงเป็นผู้นำสมาคมคนเดิมที่ควบคุมสถานการณ์ทุกอย่างได้อยู่หมัด

"ทำไมถึงคิดอย่างนั้นกันล่ะ?" กริชสีเลือดถาม

"เขายื่นมือออกมามากเกินไปจากกลุ่มคน มันเหมือนกับมีดที่อยู่ภายในถุง." ซอโรวเลสนั้นไม่เคยประเมินค่าลูหลี่ในทางที่ดี เขาไม่เคยคิดแม้กระทั่งว่าลูหลี่จะเป็นภัยคุกคามต่อสมาคมเมืองหลวงแห่งเกียรติยศ

"ถ้าสิ่งที่นายพูดนั้นเป็นความจริง นั้นไม่ได้หมายความว่ามีโอกาสที่เขาจะไปถึงจุดที่สูงที่สุดของเกมนี้งั้นเหรอ?" กริชสีเลือดนั้นไม่เข้าใจ เพราะเขาไม่ใช่คนที่คิดลึกๆกับสิ่งอะไรต่างๆ

"นายรู้ไหมว่าทำไมสมาคมต่างๆจึงดูแล ผู้เชี่ยวชาญ PVP ของพวกเขาเองอย่างดี?" แทนที่จะตอบคำถามนั้นด้วยคำตอบโดยตรง ซอโรวเลสกลับตอบสิ่งที่กริชสีเลือดอยากรู้ด้วยคำถาม

"พวกเขาสามารถนำชื่อเสียงไปสู่สมาคมได้" กริชสีเลือดตอบโดยไม่ได้คิดอะไรมาก

หากไม่คิดถึงการ PVP ที่เกิดขึ้นในแต่ละวัน ผู้เชี่ยวชาญในการ PVP ก็จะเทียบเท่าได้กับนักกีฬาเมื่อถึงฤดูแห่งการแข่งขัน

"แล้วมีอะไรบ้างที่เกี่ยวกับทีมผู้เล่นระดับสูงของสมาคม? ทำไมพวกเขาถึงได้รับเงินเดือนที่สูง? " ซอโรวเลสถาม

"พวกเขาใช้เวลาส่วนมากในการทำสถิติในดันเจี้ยน ลูทไอเท็ม ลูทวัสดุและเข้าร่วมสงครามสมาคม" กริชสีเลือดยังคงสับสนอยู่ต่อไป

เมื่อเห็นว่ากริชสีเลือดยังไม่เข้าใจอีก ซอโรวเลสก็ยิ้มอย่างขมขื่นขณะที่เขาส่ายหัวและให้คำตอบกับเขา

"ลมที่รุนแรงจะทำลายต้นไม้ที่ยืนออกมาจากป่าของมันเอง ไม่ต้องพูดถึงเลยว่าต้นไม้นี้มันโดดเด่นมากเกินไป มันครอบคลุมแสงอาทิตย์ทั้งเช้าและไม่เหลือพื้นที่สำหรับต้นไม้อื่นๆที่จะอยู่รอดได้ "

"นายหมายถึงความอิจฉางั้นเหรอ?" จนถึงตอนนี้กริชสีเลือดก็เริ่มคิดได้

"โอ้ นั้นไม่ได้เกี่ยวกับความอิจฉาเลย แต่มันเป็นเรื่องของเงินต่างหาก" ซอโรวเลสเป่าลมออกทางจมูกอย่างรุนแรง แล้วกล่าวต่อไปว่า "เมื่ออุตสาหกรรมที่ใช้เวลาตั้งหลายร้อยปีในการสร้างขึ้นมากำลังจะถูกทำลาย นายคิดจริงๆงั้นเหรอว่าบรรดาผู้ที่ได้รับประโยชน์ทั้งหลายจะนั่งอยู่กลับที่และเฝ้ามองข้างสนามโดยที่ไม่คิดจะทำอะไร? "

ในที่สุดด้วยคำกล่าวเพียงแค่นี้ก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้กริชสีเลือดเข้าใจ

เหล่าผู้เชี่ยวชาญในสมาคมต่างๆก็พยายามอย่างเหน็ดเหนื่อยเพื่อจะทำตามเป้าหมายให้สำเร็จ แต่ทำไมทั้งๆที่พวกเขาสมควรจะได้รับรางวัลนั้น กลับถูกขโมยไปโดยผู้เล่นผู้เชี่ยวชาญที่ไม่มีพื้นหลังอะไรเลย?

ทีมระดับสูงเหล่านี้มาจากสมาคมต่างๆ ซึ่งพวกเขาต่างก็ได้ทำงานอย่างหนัก แต่การเคลียร์ครั้งแรกนั้นกลับตกเป็นของผู้เล่นแบบสุ่มจากทีมๆหนึ่ง ภายในสถานการณ์เช่นนี้ มันจะเป็นเรื่องยากมากสำหรับทีมระดับสูงที่ได้เงินเดือนมากจะไม่รู้สึกอายเล็กน้อย

ลูหลี่นั้นป็นคนที่สมควรจะถูกเกลียดเสียจริงๆ

"บรรดาผู้ที่มาจากสมาคมธงสงครามสีเลือดจะไม่จัดการเขาในที่สาธารณะแน่นอน แต่ไม่มีอะไรรับประกันได้ว่าพวกเขาอาจจะจัดการลูหลี่ในที่ลับตาคน เราเพียงแค่รอดูเท่านั้น "ซอโรวเลสวิเคราะห์อย่างมั่นใจ

เขาสามารถจินตนาการถึงการแสดงออกของตัวเขาเองได้เลย หากเขารู้ว่าลูหลี่เป็นคนที่ฆ่าเขา

ลูหลี่นั้นไม่รู้เกี่ยวกับเรื่องนี้ แม้ว่าเขาจะเคยคิดถึงเหตุการณ์ที่จะตามมาแล้วก็ตาม

ผู้เชี่ยวชาญจำนวนมากต่างก็ต่อสู้กันอย่างรุนแรงในหุบเขาวอซอง แต่ผู้เล่นระดับสูงจากสมาคมทุกคนนั้นต่างก็ทำทุกวิถีทางเพื่อที่จะทำให้สมาคมของตัวเองได้รับการเคลียร์ครั้งแรกของถ้ำโหยหวน นั่นจึงหมายความว่าตอนนี้ไม่มีใครมีเวลาว่างพอที่จะสร้างปัญหาให้กับลูหลี่

"ฮาชิจัง สกิลฟื้นคืนชีพตอนนี้มีคูลดาวน์เท่าไหร่?" ลูหลี่พูดพร้อมมองไปที่พนเจรและซากุระที่เสียชีวิตแล้ว

"แจ้งให้ฉันทราบด้วยนะเมื่อมันพร้อมจะใช้แล้ว มูนไลท์ ถ้าฝูงมอนเตอร์มันเกิดอีกครั้งหนึ่ง นายจะต้องดึงมันไปตัวหนึ่งและฉันจะจัดการอีกตัวหนึ่งเอง ซีบรีส นายจะต้องทำงานหนักกว่าคนอื่นนั้นก็คือการดึงพวกมันที่เหลือไปในทางนาย" นี่เป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่ลูหลี่จะสามารถทำได้ในแง่ของการจัดสรรหน้าที่ของสมาชิกในทีมของเขา

พเนจรนั้นอ่อนแอเล็กน้อย ก่อนหน้านี้เมื่อเซอเพนทิสเรียกงูลมสี่ตัว เขาไม่สามารถแม้แต่จะจัดการกับพวกมันได้และเสียชีวิตลงในที่สุด สมาชิกในทีมที่เหลือนั้นจำเป็นที่จะต้องใส่ทุกอย่างลงไปเพื่อที่จะผ่านบอสตัวนี้ไปให้ได้และจากนั้นซากุระก็ตายลงไปเพราะปกป้องฮีลเลอร์

"ไม่ต้องกังวล ตราบเท่าที่ฉันยังคงยืนอยู่พวกเราจะไม่มีทางที่จะถูกจัดการ" อาเซอร์ซีบรีสเคาะโล่และดึงเซอเพนทิส

ในตอนนี้ เซอเพนทิสนั้นอยู่ขั้นที่สี่ เขาสามารถสลับร่างไปๆมาๆระหว่าง มูนคิน เสือดำและหมีได้ นั่นหมายความว่าเขามีทั้งความสามารถของการป้องกันที่ดี แต่ก็ยังมีความสามารถในการร่ายเวทมนตร์อีก

สิ่งที่เลวร้ายที่สุดของเซอเพนทิสคือ ทักษะการเรียกงูลมทั้งสี่ตัว ซึ่งมันมีที่พลังโจมตีที่สูงมาก

การคาดการณ์ของลูหลี่นั้นถูกต้อง หลังจากที่เขากล่าวจบงูลมทั้งสี่ตัวก็ถูกเรียกออกมา

ด้วยการที่เขาใช้เอฟเฟคพิเศษของเสื้อคลุมของเขาโผล่ไปข้างหลังของมอนเตอร์และโจมตีใส่ไปในทันที นั้นทำให้มันติดสตันไปตัวหนึ่ง

น่าเสียดายที่มันเป็นเวลาเพียง 1.5 วินาที มอนสเตอร์ระดับสูงโดยเฉพาะอย่างยิ่งมอนเตอร์ที่อยู่ในถ้ำโหยหวนนั้นมีความต้านทานต่อทักษะการสตันเป็นอย่างมาก

มูนไลท์ใช้สกิลชารจ์ซึ่งด้วยเทคนิคของเขามันไม่ได้ทำให้มอนสเตอร์กระเด็นออกไป แต่ยังคงสร้างค่าความโกรธไว้

ตอนนี้ยังเหลืองูลมอีกสองตัว ซึ่งที่จริงแล้วพวกมันควรจะถูกอาเซอร์ซีบรีสดึงไป แต่ความฝันที่เหลืออยู่ก็ได้ทำสิ่งที่น่าอัศจรรย์ นั้นก็คือการใช้สัตว์เลี้ยงของเธอสร้างค่าความโกรธให้งูลมหนึ่งตัว

ผู้คนมากมายต่างก็มักจะทำในสิ่งที่คิดไม่ถึงในสถานการณ์ที่หมดหวังและมักจะทำได้ดีขึ้นในช่วงเวลาที่ยากลำบากกันทั้งนั้น

"โฟกัสไปที่มอนเตอร์ที่ฉันกำลังดึงอยู่ ความฝันที่เหลืออยู่ ถ้าสัตว์เลี้ยงของเธอไม่สามารถรับความเสียหายจากมันได้แล้ว ลากสัตว์เลี้ยงของเธอไปรอบๆตัวเธอซะ"

ลูหลี่ยังคงให้คำแนะนำต่อไป

เขาได้ตัดสินใจแล้วว่าจะทำการฝึกสอนการไคท์มอนเตอร์แบบพิเศษให้กับความฝันที่เหลืออยู่ หลังจากที่เคลียร์ดันเจี้ยนนี้เสร็จแล้ว [kite ไคท์ รักษาระยะห่าง ถ้าเปรียบกับเกมก็เหมือนกับการที่แครี่ยืนอยู่ในระยะปลอดภัยโจมตีได้ฟรีๆ]

มันน่าอายมากถ้านักล่าไม่สามารถไคท์มอนเตอร์ได้

ในทางกลับกันนักล่าที่เก่งกาจที่ไคท์เป็นมักจะเป็นประโยชน์กับทีมมาก

"สกิลชุบชีวิตพร้อมแล้ว จะให้ฉันชุบชีวิตใครงั้นเหรอ? " ฮาชิจังหยุดโจมตีพร้อมกับถามลูหลี่

"รีบฟื้นซากุระไว" ลูหลี่ตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงที่รุนแรง

"ห๊ะ? ไม่ใช่จะให้ชุบแท๊งค์คนที่สองของเราเหรอ? " ตอนแรกฮาชิจังได้กำหนดเป้าหมายการชุบชีวิตไปที่พเนจรแล้ว เธอไม่ได้คาดคิดเลยว่าลูหลี่จะขอให้เธอช่วยชุบชีวิตซากุระ ซึ่งมีอาชีพเป็นชาแมน

"หยุดพูดแล้วรีบทำเดียวนี้" ลูหลี่ขึ้นเสียงและจ้องมองไปที่เธอ

ฮาชิจังบุ้ยปากและฟื้นคืนชีพฮาชิจังในทันที

"ซากุระ หลังจากที่เธอฟื้นคืนชีพแล้วให้วางโทเทมรีเจนมานาในทันทีและเมื่อฉันให้คำสั่งอีกครั้งหนึ่งให้เตรียมโทเทมทีมอร์เอาไว้ด้วย ชัดเจนไหม? " แน่นอนลูหลี่ไม่ได้ตัดสินใจที่จะทำแบบนี้โดยไร้เหตุผล เซอเพนทิสนั้นจะเรียกมอนเตอร์เพียงแค่สองครั้งเท่านั้น ซึ่งนั้นหมายความว่าแท๊งค์คนที่สองนั้นไม่มีความสำคัญต่อจุดนี้อีกต่อไปแล้ว

ดังนั้นแล้ว แทนที่จะชุบชีวิตแท๊งค์คนที่สอง ลูหลี่จึงเลือกที่จะชุบชีวิตชาแมนซึ่งสามารถที่จะวางโทเทมหลายแบบซึ่งมีความสำคัญมากต่อสถานการณ์นี้ ซึ่งมีเพียงไม่กี่โทเทมที่ซากุระสามารถใช้งานได้ แต่โชคดีที่โทเทมทีมอร์เป็นหนึ่งในนั้นที่เธอใช้ได้

โทเทมทีมอร์: วางเสาโทเทมใกล้ตัวผู้ร่ายซึ่งผู้ร่ายจะสูญเสีย 5 HP มีผลเป็นเวลา 10 วินาที เสาโทเทมนี้จะสั่นพื้นทุกๆวินาทีเพื่อขจัดดีบัพความกลัว เสน่ห์และนอนหลับให้กับสมาชิกทุกคนภายในระยะ 30 หลา

เซอเพนทิสตอนนี้กลายร่างเป็นมูนคิน ซึ่งเขาได้ทำการร่ายเวทมนตร์ที่พวกเขาไม่รู้จักและได้กลายร่างเป็นนกกระทาสีดำทันที

"โอ้พระเจ้า มันเปลี่ยนสีได้ด้วย" อาเซอร์ซีบรีสรู้สึกประหลาดใจและเกือบจะขว้างขวานออกไป

ในขณะที่เขากำลังพูดไร้สาระ เขาก็ได้รับคำสาปเข้าไปและเริ่มได้รับความเสียหายอย่างต่อเนื่อง

"ดอกไม้รีบลบคำสาปออกจากอาเซอร์ซีบรีสเดียวนี้ เร็วเข้า เร็วเข้า เร็วเข้า! " มันควรจะเป็นเรื่องสำคัญมากที่ลูหลี่จะต้องย้ำเตือนถึงสามครั้งเพื่อบอกว่าตอนนี้มันสำคัญจริงๆ ดอกไม้อ้างว้างกลอกตาไปที่ลูหลี่และยกมือของเขาขึ้นเพื่อร่ายสกิลลบคำสาปให้อาเซอร์ซีบรีส

"ซากุระเตรียมพร้อมนะ สาม สอง หนึ่ง วางโทเทมทีมอร์เลย! "

เมื่อลูหลี่ได้พูดออกมา ซากุระที่กำลังรอคำสั่งอยู่ก็ได้ปักเสาโทเทมลงบนพื้นแทบจะในทันที

"นี้มันเร็วเกินไปแล้ว ฉันไม่ได้คิดเลยว่าการตอบสนองของเธอจะเร็วขนาดนี้ แต่นั้นไม่เป็นไร ตอนนี้ทุกคนต้องเตรียมพร้อมรับมือกับความเสียหายสูงสุดที่กำลังจะมา "ลูหลี่กล่าวขณะที่เขาเกาจมูกอย่างเฉื่อยชา

จากนั้น เซอเพนทิสก็ได้ใช้ทักษะกาสตันซึ่งมีผลสร้างความกลัวและมีระยะที่กว้าง

แต่สำหรับเขาแล้ว ทักษะนี้เป็นเหมือนกับเรื่องตลก

เมื่อโทเทมทีมอร์ถูกใช้งานแล้ว ทุกคนที่อยู่ในระยะของสกิลเซอเพนทิสจะถูกควบคุมได้ไม่เกินหนึ่งวินาที ก่อนที่พวกเขาจะกลับสู่สภาวะปกติ

หลังจากที่เซอเพนทิสใช้ทักษะสตันแล้ว เขาก็ได้หยุดลง

พวกเขาต่อสู้กันมาประมาณครึ่งชั่วโมงและใช้โพชันนับไม่ถ้วนเพื่อลด HP ของเซอเพนทิสให้เหลือน้อยกว่า 10% ของ HP ทั้งหมด

นี่เป็นบอสที่มี HP มากถึง 130,000 จุด ซึ่งมันมากกว่าสกัมถึง 50,000 จุด

"ลูหลี่เราผ่านช่วงเวลานี้ไปได้แล้วงั้นเหรอ?" อาเซอร์ซีบรีสถามออกมาในขณะที่ยังคงตกใจ

"ถ้ามันไม่ได้เข้าสู่สถานะบ้าคลั่งแล้วละก็ ใช่ พวกเราผ่านมันมาได้." ถึงแม้ลูหลี่จะเหน็ดเหนื่อยจากการต่อสู้กับบอส แต่เขารู้สึกว่าหัวใจเริ่มเต้นแรงอีกครั้งหนึ่ง