เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 207

จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 207

จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 207


กำลังโหลดไฟล์

ติดตามอ่านนิยายเพิ่มเติมของผู้แปลและนิยายทุกตอนได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay

บทที่ 207: เริ่มเคลียร์ถ้ำโหยหวน

ผู้เล่นสิบคนแรกได้มาถึงดันเจี้ยนอย่างเป็นทางการแล้ว

"นายเป็นหัวหน้าปาร์ตี้ เลือกระดับความยากเถอะ "พเนจรกล่าว

"ฝันร้ายเลือก เลือกความยากระดับฝันร้าย!" อาเซอร์ซีบรีสกระตุ้นลูหลี่

คนอื่นๆก็กระตือรือร้นเช่นกันและแม้แต่พเนจรก็กำลังมองไปที่หน้าลูหลี่ด้วยความคาดหมาย

ความสามารถในการ PVP ของลูหลี่นั้นค่อนข้างแข็งแกร่ง แต่ก็ไม่มีคนสนใจในเรื่องนี้ หลายๆคนที่รู้จักเขานั้นได้ยินชื่อเขาผ่านทางแชทโลก ซึ่งนั้นก็เป็นการประกาศเคลียร์ครั้งแรกและจัดการบอสด้วยตัวคนเดียว

"ใบหน้าของนายตอนนี้สิเป็นฝันร้าย" ลูหลี่กล่าวขณะที่เขาเช็ดเหงื่อออกจากหน้าผากของเขา บางทีเหมืองแร่มรณะคงจะให้บทเรียนที่ไม่ดีพอ แต่เพื่อนของเขาดูเหมือนจะไม่มีความกลัวต่อดันเจี้ยนนี้เลย

ถ้ำโหยหวนเป็นดันเจี้ยน 10 คนซึ่งมีความยาก 4 ระดับ - ธรรมดา สูงสุด ยากและฝันร้าย นี่เป็นครั้งแรกที่ดันเจี้ยนในเกมรุ่งอรุณมีทุกระดับความยาก

แม้ว่าการเคลียร์เหมืองแร่มรณะไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ความยากระดับยากนั้นก็ยังคงยากมากที่สุด

ในขณะที่ความยากระดับสูงสุดจะยากกว่าความยากมากกว่าระดับธรรมดาถึง 20% และระดับความยากระดับยากนั้นจะมากกว่า 30% แต่ความยากระดับฝันร้ายไม่ได้เพิ่มขึ้นทีละ 10% มันไม่ใช่แค่ 50% มันยากกว่านั้น ในความเป็นจริงแล้วมันเป็นการท้าทายสวรรค์ด้วยซ้ำ เพราะมันยากกว่าระดับธรรมดาถึง 100%

นอกจากนี้บอสที่มีความยากระดับฝันร้ายทุกตัวยังมีทักษะพื้นที่ที่โคตรโกง แต่มันก็เฉพาะบอสสองตัวสุดท้ายที่มีพลังถึงขนาดนั้น

"ระดับสูงสุด"

ลูหลี่ไม่ได้สังเกตเห็นการมองที่ดูถูกของคนอื่นๆและเลือกระดับสูงสุด

"อา ระดับสูงสุด เรายังคงสามารถได้รับการเคลียร์ครั้งแรกจากระดับนี้ได้อยู่ "

พเนจรนั้นมีจิตวิญญาณการต่อสู้ที่แข็งแกร่งและปลอบประโลมทุกคน

หลังจากเข้าดันเจี้ยนแล้ว ทุกคนได้รับค่าสถานะ +5

"ฉันขอถามอะไรได้ไหม? ทำไมฉันถึงได้ค่าสถานะ +8? " ฮาชิจังไม่ได้จะแสดงพลังของเธอ แต่เพราะคนอื่นๆได้ค่าสถานะแค่ +5 สถานการณ์ของเธอนั้นผิดปกติอย่างเห็นได้ชัด

"หนูน้อย เธอเป็นลูกสาวของระบบจริงๆ เธอยังต้องการอะไรอีกงั้นหรือ? " อาเซอร์ซีบรีสเกือบจะล้มลงหมอบกราบต่อหน้าเธอ บางทีระบบคงจะบอกให้พวกเขาทำอย่างนั้นแน่นอน

"คิคิ ฮาชิจังตัวน้อย เธอต้องการบอกกลยุทธ์สำหรับการเคลียร์ดันเจี้ยนไหม?" ความฝันที่เหลืออยู่ได้เริ่มล้อเลียนเธอด้วยความอิจฉา

"ได้โปรดให้แม่พิมพ์แก่ฉัน 2 ชิ้น" ดอกไม้ที่ปกติหยิ่งทะนงพยายามที่จะพูดเรื่องตลกซึ่งนั้นก็ผิดกับบุคลิกของเขา

"อย่าพูดเรื่องไร้สาระ เธอจะได้ค่าสถานะ +8 ได้ยังไง? มีใครนอกจากเธอที่ได้รับค่าสถานะ +8 หรือไม่ "เสียงของมูนไลท์ดังขึ้นขัดพวกเขา

"ฉันคิดว่าฉันสามารถอธิบายเรื่องนี้ได้"

ลูหลี่รอพวกเขาพูดเสร็จก่อนที่จะพูดอย่างมั่นใจ

"ยังไง?"

"เพราะฮาชิจังเป็นดรูอิด" ลูหลี่อธิบาย "มอนสเตอร์ในถ้ำโหยหวนส่วนใหญ่มีเขี้ยวของดรูอิด พวกมันเคยเป็นส่วนหนึ่งของวงกลมแห่งชีวิตของเซนาเรียสและเป้าหมายของพวกมันคือการฟื้นฟูดินแดนแห้งแล้ง ... "

"นายหมายถึงว่าพวกมันเป็นคนดี? เรากำลังจะฆ่าคนดีกันจริงๆเหรอ!? " ดวงตาของฮาชิจังเบิกกว้างด้วยความตกใจ

"อืม ... " ลูหลี่ลังเลเป็นเวลาสองวินาทีก่อนที่จะพูดต่อ "อาร์คดรูอิด นาวารัค เชื่อว่าเขาสามารถใช้น้ำพุใต้ดินเพื่อฟื้นฟูดินแดนแห้งแล้งให้กลายเป็นดินแดนที่อุดมสมบูรณ์ได้ แต่การจะทำอย่างนั้นจำเป็นที่จะต้องใช้พลังงานจากโลกแห่งตำนานของความฝันมรกต”

“หลังจากนั้นละ?” ทุกคนจำได้ว่าลูหลี่กล่าวว่าเขาใช้เวลาอยู่ในห้องสมุดเมื่อไม่มีอะไรดีๆจะทำ

"จากนั้นก็ต้องเกิดโศกนาฏกรรมแน่นอน นาวารัคบังเอิญสร้างฝันร้ายที่มีชีวิตและพลังอันยิ่งใหญ่ที่เปลี่ยนถ้ำโหยหวน น้ำกลับกลายเป็นสิ่งปนเปื้อนและสัตว์เลี้ยงที่เคยเชื่อฟังครั้งหนึ่งก็กลายเป็นสัตว์กินเนื้อที่ชั่วร้าย ตอนนี้นาวารัคติดอยู่ภายในฝันร้ายของตัวเองและรอคอยที่จะได้รับการช่วยเหลือ "

"โชคดีที่เราไม่ได้จะทำอะไรแย่ๆ " ฮาชิจังถอนหายใจขณะที่เธอตบหน้าอกด้วยความโล่งอก

ลูหลี่ไม่ได้หัวเราะตัวเธอ นั้นเป็นเพราะความคิดที่ไร้เดียงสาของเธอที่ทำให้เธอได้รับความชอบจาก NPC และกลายเป็นหมกมุ่นอยู่กับเควส บางทีเขาก็อาจจะหมกหมุ่นอยู่กับเรื่องนี้ด้วย?

"ดังนั้นแล้ว…?" พเนจรถาม

"เราไม่ใช่ดรูอิดดังนั้นเราจะไม่ได้รับประโยชน์จากดรูอิด ค่าสถานะ +3 มันไม่ได้ทำให้แตกต่างกันมากนัก มาเคลียร์ดันเจี้ยนนี้กันเถอ "ลูหลี่ปลอบโยนพวกเขา

"ใช่ นายพูดถูก เราทุกคนมาพยายามเคลียร์ดันเจี้ยนนี้ให้ดีที่สุดกันเุถอะ" พเนจรพยักหน้าและปรับอารมณ์ของเขาได้อย่างรวดเร็ว

หลังจากผ่านไป 2-3 ก้าว พวกเขาก็ได้เผชิญหน้ากับสิ่งมีชีวิตหลายรูปแบบ

อาเซอร์ซีบรีสเริ่มตื่นตัวทันทีและยกโล่ของเขา แต่ลูหลี่ได้เอื้อมมือออกไปหยุดเขาอย่างรวดเร็ว

“ยังก่อน พวกเขาไม่ใช่มอนเตอร์”

"ไม่ใช่มอนสเตอร์งั้นเหรอ? แต่นั่นมันทารัส! " อาเซอร์ซีบรีสเปล่งเสียงกระซิบออกมา

ทารัสนั้นเป็นฝ่ายความมืด แต่ฝ่ายความมืดนั้นไม่จำเป็นที่จะต้องชั่วร้าย นี่เป็นเพราะพวกเขาถูกตั้งชื่อจากบริษัทเกม อย่างไรก็ตามสำหรับ NPC แล้ว ชีวิตของพวกเขาแตกต่างกันเพราะพวกเขาคิดว่าตัวเองเป็นส่วนหนึ่งของเผ่าพันธุ์

เมื่อทารัสเป็นส่วนหนึ่งของเผ่าพันธุ์และผู้เล่นที่อยู่ในฝ่ายพันธมิตร พวกเขาก็เป็นศัตรูตามธรรมชาติ [ฝ่ายแสงสว่างมักเรียกตนว่าฝ่ายพันธมิตร ฝ่ายความมืดมักเรียกตนว่าเผ่าพันธุ์]

"อย่างี่เง่าสิ ถึงนั้นจะเป็นทารัสแต่เขาก็เป็นดรูอิด นายไม่เห็นไนท์เอลฟ์อยู่ข้างหลังงั้นเหรอ? " ลูหลี่กลัวว่าเพื่อนร่วมทีมของเขากำลังจะเริ่มสงครามจึงกล่าวเตือน

ที่นี้มี NPC สามคน- สองคนนั้นเป็นทารัสและหนึ่งคนนั้นเป็นไนท์เอลฟ์ พวกเขาเป็นผู้ติดตามของนาวารัคและถ้าเป็นความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้นของระดับฝันร้าย เช่นนั้นแล้วผู้เล่นที่เลือกต่อสู้กับพวกเขาก็จะถูกพวกเขาฆ่าตายก่อนที่จะได้ขยับ

ลูหลี่ก้าวไปข้างหน้าและกล่าวด้วยคำทักทายเอลฟ์

"ด้วยนามของเซนาเรียส มีอะไรที่ข้าสามารถช่วยท่านได้หรือไม่?"

"โอ้นักผจญภัยงั้นเหรอ ขอให้แสงส่องสว่างแก่เจ้า"

ทารัสทั้งสองตอบกลับคำทักทายก่อนที่จะหันมาและตะโกนว่า "อีบรู นี่เป็นคนของเจ้า!"

ไนท์เอลฟ์ที่อยู่ข้างหลังพวกเขาเดินมาข้างหน้าและหลังจากการพูดคุยที่สุภาพ เธอก็เริ่มที่จะให้เควสแก่พวกเขา

"... ข้าต้องปลุกเขาขึ้นมาจากฝันร้าย มิฉะนั้นแล้วเขาจะติดอยู่ที่นั่นตลอดไปพร้อมกับส่งพลังงานชั่วร้ายไปยังดินแดน อย่างไรก็ตามก่อนอื่น ข้าจะต้องฆ่าคนรับใช้ที่ร่วงหล่นก่อนที่ข้าจะสามารถทำพิธีปลุกเสกได้ เจ้าสามารถช่วยข้าคนของข้าได้หรือไม่? "

ระบบ: อีบรูจากถ้ำโหยหวนได้ขอให้คุณฆ่า เขี้ยวพิษลอร์ดโคบราน อนาคอนด้า, ไพทัสและเซอเพนทิส คุณยอมรับเควสหรือไม่? "

ลูหลี่ไม่ใช่คนเดียวที่ได้รับการแจ้งเตือนจากระบบนี้ คนอื่นๆก็ได้รับเช่นกัน ทั้งกลุ่มทหารรับจ้างซินซินได้ยอมรับอย่างรวดเร็ว

จากนั้นลูหลี่ก็พาทุกคนมาคุยกับ NPC สองคนนี้ พวกเขาให้เควสคอลเลกชันมาสองเควส เควสแรกเป็นการเก็บหนังผันแปรและอีกเควสให้เก็บดอกไม้งูห้าดอกจากส่วนลึกของถ้ำ

เพื่อช่วยให้นักผจญภัยสามารถทำาเควสได้ NPC จึงมอบยาแก้พิษระดับสูงห้าขวดและโพชันระดับกลางอีก 5 ขวด ปาร์ตี้อื่นๆอาจคิดว่าสิ่งนี้ค่อนข้างดี แต่ปาร์ตี้ของลูหลี่ไม่ได้ขาดสิ่งเหล่านี้ อย่างไรก็ตามมันก็ยังดีกว่าไม่มีอะไร

มีมอนสเตอร์ขนาดเล็กจำนวนมากอยู่ระหว่างทางซึ่งมีตั้งแต่ LV18-20 EXP ที่พวกมันให้ก็ไม่เลวนัก แต่ก็ไม่ค่อยมีอะไรที่จะดรอบลงมา

ในฐานะที่เป็นแท๊งค์หลัก อาเซอร์ซีบรีสได้นำทุกคนและทำให้ทุกคนมีสภาพแวดล้อมที่สะดวกที่จะสร้างความเสียหาย บางครั้งมอนสเตอร์หนึ่งหรือสองตัวก็จะทะลวงการป้องกันของแท๊ํงค์หลัก แต่พวกมันก็ไม่สามารถหลบหนีจากพเนจร ซึ่งเป็นแท๊งค์รองไปได้

การมีแท๊งค์สองคนทำสิ่งให้ต่างๆง่าย ทุกๆคนนั้นสามารถเพลิดเพลินกับการสร้างความเสียหายได้โดยไม่ต้องห่วงอะไร

อย่างไรก็ตามมาสเรนก็ต้องรักษาคนสองคน ตอนแรกเธอพบว่าเรื่องนี้ลำบากมาก แต่ก็มีความมั่นใจมากขึ้นเมื่อเวลาผ่านไป ฮาชิจังควรจะช่วยเธอรักษา แต่เธอก็ไม่สามารถหาโอกาสในการทำเช่นนั้นได้ ดังนั้นแล้วเธอจึงทำหน้าที่ในบทบาทของคนสร้างความเสียหายเช่นกัน

อุปกรณ์ของเธอนั้นแข็งแกร่งมากและหลังจากที่ลูหลีได้ชี้ให้เห็นถึงเทคนิคบางอย่างที่เธอต้องทำแล้ว ความเสียหายที่ของเธอที่สร้างนั้นก็ค่อนข้างมากขึ้นทีเดียว

บอสแรกตัวแรกนั้นไม่ได้อยู่ห่างไกลและลูหลี่ก็สามารถเห็นเธอได้จากจุดที่เขาอยู่ เขี้ยวพิษอนาคอนดา หญิงสาวไนท์เอลฟ์ผู้ที่เป็นทั้งสาวกและดรูอิด

จบบทที่ จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 207

คัดลอกลิงก์แล้ว