จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 194

ติดตามอ่านนิยายเพิ่มเติมของผู้แปลและนิยายทุกตอนได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay

บทที่ 194: ดินแดนวิญญาณ

เขาวางแผนที่จะมาที่นี่นับตั้งแต่ที่เขาได้พบกับพิมพ์เขียว

ดินแดนวิญญาณ!

ดินแดนวิญญาณน่าจะเป็นสถานที่ที่ดีที่สุดในการเพิ่มระดับโดยการใช้ระเบิด

ดินแดนนี้ถูกปกครองโดยวิญญาณลอร์ดแอบโซรูน นิแลน

แอบโซรูนเป็นอัจฉริยะของครอบครัวนิแลนซึ่งถูกเลี้ยงดูมาโดยนักบวชผู้ยิ่งใหญ่ ตัวตนของเขานั้นได้เกินความคาดหวังทั้งหมดของคนในตระกูล เขาจึงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นนักเวทย์หลวงคนต่อไปในสายเลือด

แต่ในตำนานของเกมรุ่งอรุณนั้นทุกคนก็ต้องมีเรื่องราวที่น่าเศร้า

แอบโซรูนได้ตกหลุมรักกับสาวชาวไร่จากประเทศข้างๆ

ความรักของพวกเขาถูกห้ามโดยครอบครัวและเพื่อที่จะให้ชื่อของพวกเขายังคงบริสุทธิ์และดีเลิศอยู่ ดยุคนิแลนจึงได้สั่งให้นำสาวชาวไร่คนนี้ไปประหารชีวิต

ในคืนนั้นแสงจันทร์ได้ถูกทำให้ด่างพร้อยไปด้วยเลือด

เมืองเล็กๆนี้ที่ไม่มีอะไรก็ได้กลับกลายเป็นซากปรักหักพังจากการโจมตีของเหล่าทหารม้าการุณย์

เมื่อแอบโซรูนได้มาถึงเมือง สาวที่เขารักและคนทั้งเมืองต่างก็จมอยู่ในกองเลือดของตัวเอง จากนั้นเป็นต้นมาชายที่ชื่อแอบโซรูนก็ไม่มีอีกแล้ว เขาได้กลายเป็นลอร์ดแห่งวิญญาณ

หลังจากได้รับความช่วยเหลือจากวิชคิง เขาก็ได้ฟื้นคืนชีพประชาชนในเมืองและบุกเข้าไปในดินแดนของครอบครัวของเขาด้วยกองทัพอันน่ากลัว

นับตั้งแต่วันนั้น ดินแดนที่เคยอุดมสมบูรณ์และทรงพลังที่ซึ่งถูกปกครองโดยตระกูลนิแลนก็ได้กลับกลายเป็นแห้งแล้งและไม่มีร่องรอยของสิ่งมีชีวิต

หลังจากที่ปาร์ตี้ของเขาเทเลพอร์ตมาที่แอสทาน่าและเดินไปมาชั่วขณะหนึ่ง พวกเขาก็ได้มาถึงปลายทางของพวกเขา

ดินแดนวิญญาณนั้นไม่มีทั้งกลางวันและกลางคืน ดินแดนนี้ได้ถูกปกคลุมด้วยเมฆหมอกสีดำหนาแน่นเต็มท้องฟ้าและไม่มีแม้กระทั่งสัตว์ ไม่มีต้นไม้และก็ไม่มีร่องรอยของสิ่งมีชีวิตหลงเหลือ

มันเงียบมากจนได้ยินแค่เสียงหายใจ

ในเวลานี้สมาชิกทั้งหมดของกลุ่มทหารรับจ้างซินซินได้แก่ ลูหลี่ อาเซอร์ซีบรีส ดอกไม้อ้างว้าง มาสเรน ความฝันที่เหลืออยู่ ฮาชิจัง ลูกชิ้นงา พเนจรและมูนไลท์

นอกจากนี้ยังมีสมาชิกใหม่ที่ได้รับการคัดเลือกจากพเนจรหลังจากที่ผ่านไปเพียงสองวัน

ชื่อ:ความทรงจำซากุระ อาชีพ: ชาแมน LV17

เธอเป็นทอมบอยและยังได้เรียนรู้ศิลปะการต่อสู้ในชีวิตจริง เธอเล่นเกมนี้ได้ดีมากและได้ถูกคัดเลือกจากชาแมนทั้ง 10 คนที่พเนจรเลือกมา

แม้ว่าเธอจะมีเลเวลแค่ 17 นั้นก็ไม่สมควรที่จะดูถูกเธอ

ความทรงจำซากุระเป็นมือโปรในการเพิ่มเลเวลและแม้แต่อาเซอร์ซีบรีสก็ยังประทับใจในด้านนี้ของเธอ

เหตุผลหลักที่ลูหลี่และคนอื่นๆอยู่ในอันดับต้นๆของเกมนั้นก็เป็นเพราะพวกเขาเป็นหนึ่งในผู้เล่นที่เข้าเกมช่วงแรกๆ

แต่ความทรงจำซากุระนั้นแตกต่างออกไป เธอเป็นส่วนหนึ่งของผู้เล่นกลุ่มที่ 2 ซึ่งมาหลังจากอัพเดท

สำหรับคนที่เริ่มเล่นเกมหลังจากอัพเดทหรือเป็นผู้เล่นกลุ่มที่สองแล้วมี LV17 นั้นก็น่าประทับใจมากโดยเฉพาะผู้เล่นเดี่ยวเช่นเธอ

สิ่งที่น่าประทับใจในตัวเธออีกอย่างก็คือว่าชาแมนตัวน้อยคนนี้ได้ทำเควสอัพเกรดอาชีพได้สำเร็จด้วยตัวเอง

ลักษณะทั่วไปของผู้หญิงไม่ดีในเกมสำหรับเขานั้นแทบจะถูกลืมไปหมดแล้ว ไม่ว่าจะเป็นฮาชิจังที่เป็นผู้เชี่ยวชาญในด้านการทำเควสหรือความฝันที่เหลืออยู่ที่มีอุปกรณ์ที่ดีที่สุดและมาสเรสนั้นก็ยังมีพรสวรรค์ตามธรรมชาติในการเล่นเกมที่มากกว่าทุกๆคน

ความทรงจำซากุระเป็นเหมือนกับหญิงแกร่ง ไม่เพียงแต่จิตใจของเธอจะแข็งแกร่งกว่าผู้ชายหลายคน เธอยังกล้าหาญและน่าเกรงขามอีกด้วย

เป็นครั้งแรกที่ลูหลี่ได้พบกับความทรงจำซากุระ อย่างไรก็ตามเธอได้พบกับทุกๆคนในขณะที่พวกเขากำลังจะไปฟาร์มด้วยกัน

"เราสามารถใช้ระเบิดเหล่านี้เพื่อเพิ่มระดับของเราได้เร็วแค่ไหนกัน?" ความทรงจำซากุระถามด้วยความไม่ไว้ใจ

ในฐานะผู้เล่นที่มาจากกลุ่มที่สอง เธอจึงมองเห็นวิธีการเพิ่มระดับนั้นแคบกว่าผู้เล่นกลุ่มแรกและไม่มีความคิดเกี่ยวกับผู้เล่นชั้นนำในเกม

เธอนั้นคิดว่าลูหลี่นั้นอ่อนแอกว่าพนเจรด้วยซ้ำ

"เราจะเพิ่มระดับได้รวดเร็วมาก" ลูหลี่พูดอย่างมั่นใจ

"ฟูลบอมนั้นสามารถทำให้เกิดความเสียหายสูงมากในพื้นที่ อย่างไรก็ตามคุณก็ต้องรวบรวมมอนสเตอร์จำนวนมากเพื่อใช้มันให้ได้ประสิทธิภาพมากที่สุด ถ้ามีสถานที่เช่นนั้นจริง กลุ่มนักเวทย์ที่มีทักษะพื้นที่ก็สามารถทำแบบเดียวกันได้ไม่ใช่งั้นเหรอ? " ความทรงจำซากุระไม่เข้าใจว่าทำไมลูหลี่จะต้องฟาร์มโดยใช้ระเบิดนี้ เธอคิดว่าเขานั้นไม่มีเหตุผล

"มอนสเตอร์นั้นมีค่าต้านทานเวทย์มนต์สูงมากซึ่งมันจะลดความเสียหายจากการโจมตีของนักเวทย์ได้"ลูหลี่อธิบายอย่างอดทน

"แต่ถึงอย่างนั้นที่นี่ก็ไม่มีมอนเตอร์นิ"

อาเซอร์ซีบรีสมองไปตามเส้นทาง แต่ก็ไม่เห็นอะไรเลย

"เดียวเราก็จะได้เจอมอนเตอร์ เอาล่ะมาวางแผนกันก่อน " ลูหลี่ได้พาทุกคนไปที่บริเวณหุบเขาสูงและกล่าวว่า "ทุกคนมายืนกันตรงนี้"

ทุกคนเชื่อฟังลูหลี่และไม่ได้ถามเขา ดังนั้นความทรงจำซากุระจึงทำตามอย่างเป็นธรรมชาติ

แม้ว่าเธอจะสงสัยเกี่ยวกับแผนการของลูหลี่ แต่เธอก็ตัดสินใจที่จะปฏิบัติตามสิ่งที่เขาพูดเนื่องจากเธอยังเป็นสมาชิกใหม่ของกลุ่ม

สถานที่แห่งนี้เหมาะสำหรับการฟาร์ม มีหลุมขนาดใหญ่อยู่ในแนวลาดชันซึ่งเหมาะสำหรับการดักมอนเตอร์

ทุกคนปีนขึ้นไปบนเนินเขาและมองลงไปที่ด้านล่าง

อย่างไรก็ตามความชันนั้นก็ไม่มากพอ จึงสามารถปีนขึ้นจากด้านล่างได้

ในเกมที่ได้รับความนิยมเช่นเกมรุ่งอรุณนั้นมักจะมีลักษณะเฉพาะที่เกี่ยวข้องกับภูมิประเทศ

ตัวอย่างเช่นความเร็วจะลดลงเมื่อขึ้นเนิน ถ้าภูมิประเทศสูงชันเกินไประบบจะไม่อนุญาตให้คุณปีนขึ้นไป เมื่อลงจากเขาก็จะมีความเร็วที่เพิ่มขึ้น

"ดอกไม้ยืนอยู่ที่ตำแหน่งนี้" ลูหลี่สั่ง

"แล้วไงต่อ?" ดอกไม้อ้างว้างถาม

"นายจะต้องเป็นคนรับผิดชอบในการใช้พายุหิมะเพื่อลดความเร็วของมอนสเตอร์ที่ด้านหน้าสุด ซีบรีส มูนไลท์และพเนจร พวกนายทั้งสามยืนอยู่หน้าดอกไม้เพื่อป้องกันไม่ให้มอนสเตอร์โจมตีเขาได้ ใครเป็นคนที่โยนระเบิด? ฉันต้องการแค่สองคน "

ลูหลี่มองไปที่คนที่ยังเหลืออยู่ที่ยังไม่ได้รับมอบหมายหน้าที่และตัดสินใจที่จะเลือกลูกชิ้นงา

ไม่ใช่เพราะเขามองข้ามสาวๆ แต่สาวๆในกลุ่มเขานั้นไม่อาจจะคาดการณ์อะไรได้

"โอเค ฉันจะทำมัน ฉันเคยเล่นบาสมานานหลายปีแล้ว ดังนั้นการโยนระเบิดน่าจะเป็นเรื่องง่าย "

ลูกชิ้นงาพยักหน้าและยอมรับหน้าที่

"แล้วฉัน ... "มาสเรนลังเลว่าจะขอทำหน้าที่นี้ดีไหมเพราะเธอนั้นไม่ค่อยมั่นใจ

"ฉันจะทำค่ะ ฉันเคยเล่นทั้งบาส วอลเลย์บอล ปิงปองและกีฬาอื่นๆมาแล้ว "ความทรงจำซากุระกล่าวอย่างมั่นใจ เธอไม่พอใจเมื่อลูหลี่มองข้ามสาวๆแลไปะถามลูกชิ้นงาแทน

"ตกลง ... คุณทำหน้าที่นี้"

แต่เดิมนั้นลูหลี่ได้วางแผนที่จะให้มาสเรนทำหน้าที่นี้ นั้นก็เพราะว่าเขาไว้ใจนักบวชสาวคนนี้

"แล้วฉันควรจะทำอะไร?" ฮาชิจังเริ่มรู้สึกกระวนกระวายใจ

"เอ่อ ... เธอยืนอยู่ตรงนั้นนะ หากมีมอนสเตอร์วางแผนที่จะปีนขึ้นมาเธอเป่ามันได้เลย "

ลูหลี่คิดสักครู่หนึ่งและมอบหมายงานสุ่มๆให้เธอทำ ในความเป็นจริงเมื่อมอนเตอร์อยู่ในระยะ พวกมันจะไม่เดินไปรอบๆ

สิ่งที่ลูหลี่หมายถึงการ 'เป่า' นั้นก็คือทักษะของดรูอิดไม่ใช่การเป่าด้วยปากของเธอ

"ฉันล่ะ ฉันล่ะ!" เมื่อความฝันที่เหลืออยู่เห็นว่าทุกคนได้รับมอบหมายหน้าที่และรู้สึกว่าตัวเองเหมือนถูกทิ้งเธอก็รีบตะโกนออกมาทันที

"เมื่อมอนสเตอร์ตายเธอไปหยิบอุปกรณ์ได้เลย" ลูหลี่บอกกับนักล่าตัวน้อย

"นายจะไปล่อมอนเตอร์ด้วยตัวเองงั้นเหรอ?" พเนจรมาถาม

"ใช่ฉันจะทำเพียงลำพัง ฉันจะนำมอนสเตอร์เข้าวงกลมและวิ่งไปรอบๆสักครู่หนึ่ง เมื่อมอนสเตอร์ทั้งหมดรวมตัวกันอยู่กลางวงกลมก็โยนระเบิดทันทีที่ฉันให้สัญญาณ คุณต้องโยนระเบิดไปพร้อมกัน ลูกหนึ่งไปทางซ้ายและอีกลูกไปทางขวา พยายามทำลายมอนสเตอร์ทั้งหมดให้ได้ในครั้งเดียว "

"พวกเราจะฆ่ามอนสเตอร์แบบไหนกัน?"

“มันเป็นวิญญาณ มีเลเวลประมาณ LV 20-25 และมี HP ประมาณ 3600 จุด ระเบิดสองลูกจะสามารถกวาดล้างพวกมันออกไปได้ทั้งหมด กุญแจสำคัญคือการโยนระเบิดให้ดี เมื่อเราจัดการชุดแรกไปแล้ว ฉันก็จะไปล่อมอนเตอร์ให้มากขึ้นในขณะที่พวกนายจัดการพื้นที่ก่อนที่คลื่นลูกต่อไปจะมา”

มีมอนสเตอร์จำนวนมากในที่นี้ ข้อผิดพลาดเล็กน้อยอาจหมายถึงความตายได้ ซึ่งนั้นจึงเป็นเหตุผลที่ลูหลี่ไม่ได้ตั้งใจจะใช้เวลาอธิบายให้พวกเขาฟัง