จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 185

ติดตามอ่านนิยายเพิ่มเติมของผู้แปลและนิยายทุกตอนได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay

บทที่ 185: การต่อสู้ของหัวใจ

"ใช่แล้ว มันเป็นการปลูกถ่ายอวัยวะระดับไฮเอนด์ซึ่งเป็นการรักษาที่เพิ่งจะมีการรู้จัก ตราบเท่าที่การผ่าตัดประสบความสำเร็จ โรคร้ายนี้ก็จะไม่มีผลข้างเคียงกับซินซิน "

ลูหลี่ไม่เพียงแต่กล่าวเพื่อปลอบโยนพวกเขา แต่ยังเพื่อความสบายใจของตัวเองด้วย

"ค่าใช้จ่ายมันสูงมากไหม?" ยี่ยี่ถามอย่างใจเย็น

ลูซินเริ่มร้องไห้อีกครั้ง

"การผ่าตัดมีค่าใช้จ่ายล้านดอลลาร์ แต่ฉันก็มีเงินจำนวนดังกล่าวแล้ว" ลูหลี่พยายามปลอบโยนน้องสาวของเขา

"แล้วเงินที่จะต้องใช้หลังจากนั้นละ?" ยี่ยี่ยังคงกล่าวต่อไป

ด้วยการปลูกถ่ายอวัยวะส่วนใหญ่นั้น เงินที่ใช้แน่นอนว่าจะไม่ได้ใช้เพียงค่าผ่าตัดเท่านั้น แต่ยังต้องมีการฟื้นฟู ภาวะแทรกซ้อนต่างๆอาจจะปรากฏขึ้นได้ในช่วงระยะเวลาของการฟื้นฟู

"ในอัตราที่ฉันสามารถหาเงินได้ ฉันเชื่อว่ามันจะเพียงพอสำหรับค่ารักษาพยาบาล" ลูหลี่กล่าวอย่างมั่นใจ

เขาเชื่ออย่างแท้จริงว่าการที่เขากลับมาเกิดใหม่ครั้งนี้ก็เพื่อช่วยน้องสาวของเขา

"คุณเชื่องั้นเหรอ? อะไรทำให้คุณเชื่อว่าคุณจะหาเงินได้มากถึงเพียงนั้น? "

ดูดู่ไม่พอใจจนเกือบจะตบใบหน้าของลูหลี่ ในขณะที่ใบหน้าของยี่ยี่และฮวนฮวนยังคงแสดงให้เห็นว่าพวกเธอไม่เห็นด้วย

"คุณไม่มีสมองงั้นหรือ? จะทำอย่างไรถ้าคุณมีเงินไม่พอ? คุณคิดว่าโรงพยาบาลจะให้ระยะเวลาผ่อนผันแก่คุณเหรอ? ฉันรู้ว่าคุณเอาใจใส่น้องสาวของคุณ แต่คุณปฏิเสธความช่วยเหลือของเราเพราะความเห็นแก่ตัวของคุณ คุณไม่มีแผนอื่นๆนอกจากที่คุณบอกเราใช่ไหม? " ยี่ยี่ได้กล่าวด้วยคำพูดที่ร้ายกาจ

"นี่เป็นปัญหาของฉัน" ลูหลี่กล่าวอย่างจริงจัง

พวกเธอไม่สามารถเข้าใจความสิ้นหวังในชีวิตก่อนที่เขาต้องหาเงินจำนวนมากนี้ เขาได้ใช้เกียรติทั้งหมดของเขาในการหาพวกมันมา เขาเคยขอร้องลุงและป้าแก่ๆ เขาขายทุกสิ่งทุกอย่างที่เขามีไม่ว่าจะมีค่าหรือไม่มี

เขาถามทุกคนที่เขารู้เพื่อหวังว่าเขาจะได้รับความเมตตา

อย่างไรก็ตามเขารู้สึกผิดหวังอย่างมาก

นอกเหนือจากอาเซอร์ซีบรีสและพเนจรผู้ซึ่งยกเงินไม่ถึงหมื่นดอลลาร์ให้เขา ก็ไม่มีใครช่วยเหลืือเขาอีกเลย

คนอื่นๆทั้งหมดได้ตราหน้าว่าเขาเป็นคนพูดโกหกและเขาก็ตกเป็นเป้าหมายโดยผู้เล่นบางคน พวกเขาได้โกงอุปกรณ์พิเศษที่เขาจะขายซึ่งนั้นเหมือนกับการเอาความหวังสุดท้ายของเขาออกไป

เมื่อลูหลี่ได้กลับมาเกิดใหม่ เขาก็ได้หาเงินทุกวิถีทางและพิสูจน์จุดยืนของเขา

แม้ว่าจะไม่มีใครช่วยเขา แต่เขาก็ยังคงสามารถช่วยน้องสาวของเขาได้

แต่ผู้หญิงเหล่านี้เป็นใครกัน พวกเธอรู้จักเขาเพียงไม่กี่วันเท่านั้นเอง?

ทำไมพวกเธอถึงกล้าที่จะให้เขายืมเงินกัน?!

"ซินซิน ฉันจะให้เธอยืมเงิน 200,000 ดอลลาร์นะ ถ้ายังไม่พอฉันจะถามคุณปู่ของฉันให้อีกที เธอสามารถเอามันมาคืนได้หากเธอไม่ใช้มัน "

ดูดู่เป็นคนแรกที่กล่าวออกมา เธอกอดลูซินอย่างแนบแน่นและมั่นใจในการตัดสินใจของเธอ

"การผ่าตัดมีมูลค่าเป็นล้านเหรียญ แต่ยากที่จะบอกว่าการฟื้นฟูนั้นจะมีราคาแพงแค่ไหน อาจจะมีราคาแพงหรืออาจจะไม่ได้ใช้เงินเพียงก้อนเดียว ตอนนี้เราบอกได้แค่ว่ามันมีค่าใช้จ่าย 1.5 ล้านดอลลาร์ ดูดู่ได้มอบเงินจำนวน 200,000 ดอลลาร์แล้ว เงินของฮวนฮวนก็ถูกมัดอยู่ในสตูดิโอ แต่เธอมีญาติที่สามารถให้ยืมเงินได้ 3-5 แสนดอลลาร์โดยไม่มีปัญหา ส่วนฉันจะให้ยืมส่วนที่เหลือ ... "เมืื่อรวมของพวกเธอทั้งหมด ยี่ยี่ก็ได้ยืนยันและสัญญาว่าจะให้ยืม 1,500,000 ดอลลาร์

คนที่สามารถอยู่ในคฤหาสน์แบบนี้ได้แน่นอนว่าคงจะไม่ได้มาจากชนบทที่น่าสงสาร

อย่างไรก็ตามสาวๆเหล่านี้ต้องได้รับเงินจำนวนมากนี่จากที่อื่น พวกเธอยังคงเรียนอยู่ในมหาวิทยาลัยดังนั้นจึงต้องได้มาจากครอบครัวของพวกเธอ

“ขอบคุณค่ะ”

ลูซินไม่กล้ามองไปที่พี่ชายของเธอในขณะที่เธอยังกอดพี่สาวและร้องไห้ออกมา

"ซินซินอย่ารู้สึกไม่ดีเลย เธอน่ารักมากและเธอจะฟื้นตัวได้เอง "ดูดู่เช็ดน้ำตาของเธอขณะที่ปลอบโยนเธอ

ลูหลี่รู้สึกประทับใจมาก แต่เขาก็ยังไม่รู้สึกว่าต้องการเงินของพวกเธอ

"คุณ... คุณคิดว่าจะต้องทำยังไงต่อ?" ยี่ยี่ได้พูดไปที่ลูหลี่ ตอนนี้เขาไม่สามารถแม้แต่จะพูดประโยคเดียวออกมาได้โดยไม่รู้สึกอับอาย

"ขั้นแรกเธอจะต้องทำการตรวจสุขภาพอย่างละเอียดอีกครั้ง ตามด้วยการให้คำปรึกษาจากผู้เชี่ยวชาญ จากนั้นเราจะต้องรอผู้บริจาค ผู้เชี่ยวชาญด้านการแพทย์คนหนึ่งในโรงพยาบาลได้สัญญากับผมว่าเขาจะหาผู้บริจาคให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ "ลูหลี่ตอบ

"คุณปู่ของฉันเป็นประธานโรงพยาบาลจ้าวซึ่งอยู่ใกล้ๆนี้ ฉันจะไปและพูดคุยกับเขา "ดูดู่กล่าวขณะที่ลูบศีรษะของลูซิน

"ฉันมีลุงที่ทำงานอยู่ต่างประเทศ ฉันคิดว่าเขากำลังทำงานอยู่ในสถาบันทางการแพทย์ ฉันสามารถถามเกี่ยวกับเรื่องนี้เพื่อดูว่าเขาสามารถหาผู้บริจาคที่เหมาะสมได้หรือไม่ "ฮวนฮวนได้กล่าวเสริม

ผู้บริจาคที่เข้ากันได้ดีมีโอกาสน้อยที่ร่างกายจะปฏิเสธอวัยวะในระหว่างการฟื้นฟู

"ฉันจะสร้างกล่องข้อความลงบนเว็บสาธารณธเผื่อจะมีใครช่วยเธอได้"

ยี่ยี่กำไปที่มือของซินซินและพูดว่า "ซินซินเดินตามเรามา คืนนี้เราจะนอนด้วยกัน "

หลังจากกล่าวจบแล้วเธอกับดูดู่ก็นำซินซินออกไป

ฮวนฮวนเดินไปตามพวกเธอเล็กน้อยก่อนที่จะหันหลังกลับมาและวิ่งไปที่ลูหลี่พร้อมกับกล่าวว่า"อย่ากังวลมากเกินไปเลย วิทยาศาสตร์การแพทย์มีมานานมากแล้ว ดังนั้นซินซินจะไม่เป็นไร "

"ใช่จะไม่มีอะไรจะเกิดขึ้นกับซินซิน" ลูหลี่กล่าวอย่างเชื่อมั่น

"ฉันรู้ว่าคุณเก็บเงินไว้ในเกม ผู้เชี่ยวชาญฉันเชื่อในตัวคุณ "

ฮวนฮวนยิ้มก่อนจะโบกมือไปที่ลูหลี่และวิ่งกลับห้องไป

เมื่อเขากลับมาเข้าเกมอรุณ ลูหลี่ก็รู้สึกสดชื่นเต็มที่

"พวกคุณไปดันเจี้ยนเป็นยังไงกันบ้าง?" เขาถามขณะที่เขาเข้ากลุ่มสนทนาทหารรับจ้าง "วันนี้เราต้องไปเคลียร์ดันเจี้ยนระดับสูงสุด ส่วนพรุ่งนี้เราจะไปเคลียร์ดันเจี้ยนระดับยากและในวันรุ่งขึ้นเราจะไปที่ดินแดนรกร้างถ้ำแห่งความยิ่งใหญ่ "

"บรรดาสาวๆจากสมาคมดิสซี่คอสไม่ได้ออนไลน์" อาเซอร์ซีบรีสกล่าวด้วยเสียงที่ดูหดหู่

"งั้นก็รอพวกเขาต่อไปเถอะ พเนจรแล้วคุณละ? คุณเป็นอย่างไรบ้าง?" ลูหลี่ได้ถามขึ้นมาอีกครั้ง

"เราไม่มีคนสร้างความเสียหายมากพอที่จะจัดการหมาป่าเจาะหัวใจได้" พเนจรตอบอย่างเฉื่อยชา

"บ้าเอ้ย เห็นได้ชัดว่าคุณไม่สามารถรับความเสียหายได้" ดอกไม้อ้างว้างโต้แย้งอย่างไม่ปราณี หากจะกล่าวว่ามีคนสร้างความเสียหายไม่มากพอ นั้นก็เหมือนกับบอกว่าเขาไม่ดีพอ

"ทุกๆคน เงียบได้แล้ว ในเวลานี้มาสเรน ดอกไม้อ้างว้าง พเนจร ฮาชิจังและฉันจะสร้างปาร์ตี้ห้าคน ลูกชิ้นงาและความฝันสามารถไปหาสถานที่ฟาร์มได้เลย"

ลูหลี่ขี้เกียจมากเกินไปที่จะฟังการทะเลาะวิวาทของพวกเขาและได้ให้คำแนะนำแก่พวกเขาโดยตรง

"โอเค" ลูกชิ้นงาได้รับฟังคำกล่าวของลูหลี่

"พเนจร คุณได้คัดเลือกคนมาหรือยัง?" ลูหลี่ถาม

"คุณรู้หรือไม่ว่ามีนักรบคลั่งลึกลับ[มูนไลท์]อยู่ที่นั่น? เมื่อถึงเวลานั้นแล้ว เราสามารถเอาเขาเข้ามาได้ไหม คุณคิดว่าไง?" พเนจรและลูหลี่มีความคิดที่คล้ายกัน พวกเขาทั้งสองนั้นมีความอดทนมาก

"อืมตามนั้นแหละ เทคนิคของมูนไลท์์เป็นสิ่งที่ดีมากและเขาก็มีทักษะค่อนข้างน้อย แต่สำหรับอุปกรณ์ของเขา ... เราจะพูดถึงเรื่องนี้เมื่อถึงเวลาแล้วกัน " ลูหลี่ไม่กล้ารับประกันว่าเขามีอุปกรณ์ที่ดี สำหรับมูนไลท์ซึ่งใช้เวลาทั้งวันเพื่อฆ่าผู้เล่นคนอื่นๆในหุบเขาวอซองดังนั้นจึงไม่ต้องแปลกใจเลยว่าเขาต้องทิ้งอุปกรณ์บางอย่างของเขาไว้ที่นั้นแน่

"สิ่งที่เราเหลืออยู่ตอนนี้ก็คือแหวนชาแมนระดับเงิน ดังนั้นเราควรจะมองหาชาแมนเท่านั้น มีคนจำนวนมากได้สมัครเข้ามาจะเป็นส่วนหนึ่งของปาร์ตี้ แต่หลายคนก็ไม่เข้ากับความต้องการของเรา ... "พเนจรกล่าว

"อย่าฟังเรื่องไร้สาระของเขา พเนจรได้เลือกสาวสวยบางคน เขายังพาเธอเข้าไปในสนามรบเพื่อประเมินเธอด้วย " ความรู้สึกของอาเซอร์ซีบรีสตอนนี้เต็มไปด้วยความรังเกียจ

"อะไรนะ?! สาวสวยที่ไหนกัน? เธอสวยกว่าฉันงั้นเหรอ? " พเนจรรู้สึกโกรธ

"ทำไมคุณดูกระตือรือร้นจัง? คุณไม่ได้ดูเลยว่าเธอนั้นมีเทคนิคที่ดีและเธอก็มี LV เพียง 16 เท่านั้นเอง" อาเซอร์ซีบรีสยังคงโจมตีเขาด้วยคำพูดอย่างไม่เกรงกลัว

"โอ้ฉันเข้าใจแล้วตอนนี้ พี่ชายซีบรีซของเราต้องได้เห็นเพืื่อนที่รักของเขาเดินอยู่ใกล้ชิดกับน้องสาวคนสวย และพวกเขายังได้ไปสนามรบด้วย พี่ชายอาเซอร์ซีบรีสของเราก็เลยอิจฉา ฉันเข้าใจถูกไหม?"

พเนจร: ...

อาเซอร์ซีบรีส: ...

คนอื่นๆ: …

"ฮาชิ... ไม่ต้องพูดอะไรขึ้นมาถ้าเธอไม่มีอะไรดีๆจะพูด?" ความฝันที่เหลืออยู่มีความอดทนเล็กน้อยเมื่ออยู่ต่อหน้าเธอ เธอกลัวว่าเพื่อนที่เธอชวนเข้ามากำลังจะถูกไล่ออกจากปาร์ตี้นี้

"ฉัน ฉันไม่มีความยับยั้งชั่งใจบางครั้ง" เสียงของฮาชิจังเริ่มดูนุ่มขึ้น

"คิคิ... โอเคแล้วล่ะ ถ้าไม่มีใครมีข้อสงสัยอะไร ก็เตรียมตัวให้พร้อม คนที่ฉันเรียกชื่อเมื่อกี้ให้มาพบกันที่ดันเจี้ยนภายในห้านาที "

ลูหลี่ได้จัดการความตึงเครียดนี้และเริ่มประกาศสิ่งที่จะต้องทำต่อไป

"เดียวก่อนนะ ... มันเป็นความจริงงั้นหรือ?" ฮาชิจังถามอย่างระทวย