เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 167

จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 167

จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 167


กำลังโหลดไฟล์

ติดตามอ่านนิยายเพิ่มเติมของผู้แปลและนิยายทุกตอนได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay

บทที่ 167: ครอสโรส

ใครบอกว่าไอเท็มราคา 28 เหรียญทองนี้ไม่คุ้มค่า?

ลูหลี่ได้สวมใส่ผ้าพันคอธรรมดาและอัดวิดีโอของเขา เขาตัดสินใจว่าจะโพสต์วิดีโอนี้ซึ่งมันจะเป็นวิดิโอที่เขาเดินผ่านฝูงออร์คเพื่อเอาไปลงในฟอรัมเพื่อโฆษณาถึงคุณสมบัติของไอเท็ม 'โลกใหญ่มาก'

การโฆษณานี้จะมีประสิทธิภาพมาก

ด้วยภาพที่เห็นแล้ว มอนเตอร์ LV20-30 และแม้แต่มอนสเตอร์ LV40-50 ก็ไม่สามารถตรวจพบลูหลี่ได้หลังจากที่เขาใช้ไอเท็ม

แน่นอนว่าถ้ามีคนซื้อไอเท็มโลกใหญ่มากและพยายามที่จะทำสิ่งเดียวกันเขา พวกเขาเหล่านั้นจะตายอย่างน่าสงสาร นั้นก็เพราะลูหลี่ใช้คัมภีร์ปกปิดด้วย

หลังจากผ่านความตกใจมามาก แต่มันก็ไม่มีอันตรายจริงๆ ในที่สุดเขาก็เดินผ่านแนวป้องกันของหุบเขาวอซองได้แล้ว ด้านหน้าเขามีดินแดนแห้งแล้งที่กว้างใหญ่

ชื่อนี้เป็นชื่อที่เหมาะสมกับมันมาก ดินแดนแห้งแล้งเป็นสถานที่ที่รกร้าง มันมีแต่หินและทรายเท่านั้น อย่างไรก็ตามภูมิภาคคาลิมดอนั้นเป็นจุดยุทธศาสตร์ที่สำคัญที่สุด เนื่องจากเป็นมันเป็นจุดเชื่อมต่อสถานที่สำคัญหลายแห่ง ทางทิศตะวันตกนั้นเป็นทางผ่านภูเขากรงเล็บหินและทางด้านตะวันออกเป็นพืื้นที่ดูโรแทน ทุ่งหญ้ามองโกเลียและเทือกเขานั้นอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ในขณะที่พื้นที่ทางตะวันออกเฉียงใต้บึงแห่งดัสวาโลว์

สถานที่ที่เขาต้องการเดินทางไปนั้นอยู่ตรงกลางแผนที่และเป็นจุดตัดที่สำคัญสำหรับเส้นทางที่สำคัญหลายแห่งซึ่งมันก็คือ ด่านหน้าครอสโรส

ฝั่งความมืดได้ขยับขยายจากด่านหน้าครอสโรสซึ่งเป็นจุดศูนย์กลางและพยายามจะควบคุมผืืนแผ่นดินอันกว้างใหญ่

ในทางกลับกันฝ่ายแสงสว่างก็มีเพียงค่ายที่เคลื่อนที่ไปมาได้และด่านหน้าเล็กๆ นั้นทำให้ฝ่ายแสงสว่างไม่สามารถใช้บริการเทเลพอร์ตในแถบนี้ได้ ไม่เช่นนั้นแล้วลูหลี่ก็คงจะไม่ต้องลากสักขารมาไกลถึงสถานที่นี้

สิ่งสำคัญที่ต้องรู้ก็คือ ดันเจี้ยนถัดไปที่กำลังจะมาที่ลูหลี่และทีมของเขากำลังวางแผนจะเคลียร์นั้นอยู่ในพื้นที่นี้ ภายนอกของดันเจี้ยนเป็นโอเอซิสที่สร้างปลากลายพันธุ์ที่มีชื่อเสียงไปทั่วทั้งดินแดน

ในชีวิตที่ผ่านมาของเขา ลูหลี่มักจะมาที่นี่เพื่อตกปลาและต่อสู้หลายครั้ง ด้วยเหตุนี้เขาจึงคุ้นเคยกับภูมิภาคนี้อย่างไม่น่าเชื่อและเขาก็ได้เดินมาถึงด่านหน้าครอสโรสอย่างรวดเร็ว แม้จะถูกเรียกว่าด่านหน้า แต่มันก็ดูเหมือนว่าจะเป็นเมือง

สิ่งที่ลูหลี่กำลังมองหามันอยู่ในใจกลางเมืองภายในหอนาฬิกา

ถ้าเขาไม่มีคัมภีร์เควส เขาก็คงจะไม่กล้าแม้แต่จะไปใกล้หอนาฬิกา

ผู้เล่นฝ่ายชั่วร้ายไม่กี่คนเดินผ่านลูหลี่ทั้งๆที่พูดและหัวเราะขณะที่พวกเขาเดินไปตามทางของพวกเขา พวกเขาไม่รู้ว่ามีโจร LV21 ที่กำลังย่องอยู่ข้างๆพวกเขา

ลูหลี่ได้สังเกตทุกสิ่งทุกอย่างจากด่านหน้า สถานที่สำคัญจนไปถึงภูมิประเทศ โครงสร้างและ NPC เขาจินตนาการว่าถ้าหากเขาถูกเจอโดยเหล่า NPC เขาจะมีวิธีที่จะหยุดพวกเขาอย่างไร หลังจากวิเคราะห์ข้อมูลที่เขาเก็บรวบรวมมาแล้ว ลูหลี่ก็วางแผนเกี่ยวกับเส้นทางหลบหนีของตัวเองบ้าง

เขาไม่กล้าที่จะประมาทเกินไป แม้ว่า NPC ที่นี่จะไม่ได้มีระดับสูง แต่พวกเขาก็ยังมีเลเวลอยู่ในช่วง LV20-30 นอกจากนี้ NPC ส่วนใหญ่ยังเป็นระดับหัวหน้าและมีจำนวนมาก

ไม่ไกลเกินไปจากที่เขายืนอยู่นั้นมีค่ายทหาร ถ้าเขาก่อให้เกิดความสับสนวุ่นวายกองทัพออร์คจะเข้าร่วมการต่อสู้และเขาก็จะตาย

ลูหลี่จำได้ว่าเขาเคยอ่านบทความและคำแนะนำบางส่วนรวมถึงรายละเอียดในพื้นที่แห้งแล้ง ต้องขอบคุณพ่อแม่ของเขาที่ทำให้เขามีสมองที่ดีแบบนี้ บางสิ่งที่เขาคิดว่าเขาลืมอาจจะนึกขึ้นมาได้ถ้าเขาจดจ่อมากพอ

เขาไม่สามารถเข้าไปใกล้ร้านอุปกรณ์ได้เพราะมันอันตรายมาก ใน 'ชีวิตที่ผ่านมา' มีทีมที่พยายามจะโจมตีด่านหน้าครอสโรสแต่ถูกสังหารโดยค้อนของทารัสภายในร้านขายอุปกรณ์

ลูหลี่เลือกเส้นทางที่ห่างไกลจากร้านขายอุปกรณ์ ถ้าเขาโชคดีเขาอาจจะไม่มีปัญหาใดๆจากที่นั่น

ณตอนนี้ทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาคิดยังคงเป็นเพียงแผน

เขาหายใจเข้าลึกๆและเดินผ่านประตูในขณะที่ใช้ย่องเบา

ไม่มีเวลาจำกัดสำหรับการใช้คัมภีร์ปกปิด แต่เมื่อลูหลี่ยกเลิกทักษะย่องเบาแล้วผลของมันจะหายไป ดังนั้นแล้วเขาจึงพยายามทำให้ทักษะย่องเบาทำงานตลอดเวลาจนได้มาถึงหุบเขาวอซองและก็ในตอนนี้

โครงสร้างของเมืองออร์คนั้นค่อนข้างหยาบและอากาศที่นี้ดูเหมือนจะมีกลิ่นอายแห่งความป่าเถื่อนปนอยู่

ไม่มีใครคิดว่าโจรจากฝ่ายแสงสว่างแสงจะพึ่งพาทักษะย่องเบาของเขาเพื่อเข้าไปในป้อมปราการทางทหารที่สำคัญที่สุดของฝ่ายความมืด

NPC ภายในเมืองไม่เหมือนทหารพวกเขาสนุกกับชีวิตและสนใจแค่ธุรกิจของตัวเอง

อย่างไรก็ตามลูหลี่ไม่กล้าที่จะประมาท ถ้าหากเขาจะก้าวไปข้างหน้า เขาจะต้องรอจนกว่า NPC เคลื่อนที่ไปก่อน เขาถึงจะเคลื่อนที่ไป แม้จะระมัดระวังมากมายแต่เขาก็เกือบจะถูกพบแล้ว มีออร์คตัวหนึ่งรีบวิ่งก่อนที่จะชนกับเขา ในขณะที่ออร์คดูเหมือนจะสังเกตเห็นเขา แต่มันก็ไม่ได้ทำอะไรเพราะมันอยู่ในเมือง

ลูหลี่ได้เรียนรู้จากความผิดพลาดนี้และได้ใช้ไอเท็มโลกใหญ่มาก เขาไม่สามารถที่จะตระหนี่ได้ในสถานการณ์ที่สำคัญเช่นนี้

แม้ว่าความเร็วของเขาจะลดลง แต่ความปลอดภัยของเขาก็เพิ่มขึ้นมาก

หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมงแล้วเขาก็มาถึงหอนาฬิกา

หอนาฬิกานี้สูงมากและมันมีบันไดวนขึ้นไปรอบๆซึ่งนำไปสู่เครื่องจักรกลนาฬิกาขนาดยักษ์ที่อยู่ด้านบน นอกเหนือจากการแสดงเวลาแล้ว มันยังเป็นจุดได้เปรียบให้เหล่าทหารฝ่ายความมืืดอีกด้วย ด้วยความที่อยู่สูงมันจึงเป็นจุดสังเกตุการณ์ได้ดี

อีกเรื่องหนึ่งคือมีหีบสมบัติอยู่ที่ด้านบนนั้น

มีนักรบ NPC 4 คนคอยเฝ้าประตูทางเข้าและ NPC เหล่านั้นก็ซ่อนระดับของตัวเองด้วย เมื่อเห็นพวกเขาจากระยะไกล ลูหลี่ก็ยอมแพ้ในการพยายามที่จะเข้าไปจากด้านหน้า

เขาเดินไปที่ด้านหลังของหอนาฬิกาและยืนอยู่ข้างๆกองไอเท็มแบบสุ่ม จากนั้นเขาก็ยกเลิกทักษะย่องเบาของเขาและใช้ทักษะกลายร่างเป็นอีกา

มี NPC อยู่รอบหอนาฬิกาซึ่ง NPC ทุกคนนั้นดูเหมือนกับคนจริงๆ พวกเขาเหลือบมองไปรอบๆและบางครั้งก็มองไปที่กองสินค้าที่ลูหลี่ซ่อนตัว การวางแผนที่จะทำบางสิ่งบางอย่างแปลกๆซึ่งคนทั่วไปไม่คิดนั้นมันทำให้รู้สึกตื่นเต้นมาก

อีกาค่อยๆขยายปีกออกและบินขึ้นฟ้าไป

นอกจากนี้แล้วที่นี้ยังมี NPC ที่ควงหอกมากมายซึ่งลาดตระเวนตามและเดินเป็นรูปก้นหอย พวกเขามองไปแต่ละที่อย่างเคร่งขรึมและมุ่งเน้นไปที่หน้าที่ของพวกเขา

อย่างไรก็ตามการทำแบบนี้ทำให้เกิดความเมื่อยล้า เช่นเมื่อนักรบออร์คและ NPC คนอื่นๆ เห็นอีกาบินขึ้นไปก็ไม่มีใครตอบสนองอะไรเลย เพราะว่ามันไม่แปลกที่จะเห็นอีกาในพื้นที่แห้งแล้ง

อย่างไรก็ตามขนของอีกานั้นดูเหมือนจะแผ่กระจายแสงสีดำ

ต้องเป็นแสงสะท้อนแน่ๆ

หลังจากที่ต้องทำหน้าที่ลาดตระเวนเป็นเวลาหลายวัน นักรบทุกคนในที่นี้ต่างก็กระหายในการสู้รบ พวกเขาทำได้เพียงฝันกลางวันเกี่ยวกับการต่อสู้กับเหล่าเซนทอร์

ลูหลี่ขึ้นไปที่ด้านบนของหอนาฬิกาข้างๆสายล่อฟ้าผ่าอันแหลมคม

เขาทำให้ปากของลูบขนเพื่อให้ขนของเขาดูกลมกลืนไปเช่นเดียวกับอีกาที่แท้จริง

แน่นอนว่าดวงตาของเขาจ้องไปที่หีบสมบัติสีเทาซึ่งมีภาพแกะสลักสีเขียวที่อยู่ข้างๆจุดสังเกตุการณ์ การแกะสลักของหีบสมบัตินั้นเป็นภาพของ สุนัขเหมันต์ ซึ่งมันสื่อถึงความกล้าหาญและสวยงาม

ทหารบนแท่นสังเกตการณ์มองลงไปที่ด่านหน้าครอสโรสและหลังจากยืนยันว่าไม่มีอะไรผิดปกติพวกเขาก็จับหอกและเดินลงบันไดวนไป

เมื่อทหารเดินหนีไปลูหลี่ก็กระโจนไปที่หีบสมบัติ

ปลดล็อค!

นี่เป็นโอกาสเดียวของเขา!

จบบทที่ จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 167

คัดลอกลิงก์แล้ว