บทที่ 90 - ยอดนักสืบธันเดอร์

"เทียนเฉิง" ในวันแรกของการเปิดเทอม หลังจากเลิกเรียนและเริ่มมีการลงทะเบียนเข้าร่วมการแข่งขัน มันโจเมะก็เดินเข้ามาหาเทียนเฉิงกวง "ฉันมีเรื่องอยากจะปรึกษานายสักหน่อย"

"อะไรเหรอ" เทียนเฉิงกวงนึกว่าเขาจะมาท้าดวลซะอีก "การแข่งขันครั้งนี้นายก็จะเข้าร่วมด้วยงั้นเหรอ"

"เปล่าหรอก" มันโจเมะส่ายหน้า "การ์ดของคุณยูกิน่ะฉันก็อยากได้อยู่หรอก แต่ถ้าฉันลงแข่งด้วย ท่านอาจารย์คงจะไม่พอใจแน่"

เทียนเฉิงกวงคิดในใจว่าไคบะ เซโตะ ไม่น่าจะใส่ใจเรื่องหยุมหยิมแบบนี้หรอก

"เรื่องที่ฉันจะคุยกับนาย เป็นเรื่องอื่นต่างหาก"

แปลกจังแฮะ

มันโจเมะจะมีเรื่องอะไรมาคุยกับเขากันล่ะ

หรือว่าเขาจะมีความรู้สึกดี ๆ ให้เทนโจอิน อาสึกะ เหมือนในเนื้อเรื่องต้นฉบับ แล้วอยากจะมาขอคำปรึกษาจากเขางั้นเหรอ ในเนื้อเรื่องต้นฉบับ ดูเหมือนว่าจะเป็นเหตุการณ์นี้นี่แหละที่เป็นจุดเริ่มต้นให้ไปเจอกับสามปีศาจมายา แต่ก็ไม่น่าจะใช่สิ ถ้ามีเรื่องแบบนั้นจริง เขาควรจะไปหาเทนโจอิน ฟุบุกิ มากกว่าไม่ใช่หรือไง

"เรื่องของประธานคาเงมารุน่ะ" มันโจเมะลังเลเล็กน้อย เขากอดอกและกดเสียงต่ำลงขณะพูดกับเทียนเฉิงกวง

"ประธานคาเงมารุงั้นเหรอ" รูม่านตาของเทียนเฉิงกวงหดเกร็งลงเล็กน้อย ก่อนจะแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่องแล้วถามกลับ "ธันเดอร์ นายพูดถึงเขาทำไมกัน เขาจากโลกนี้ไปแล้วนะ หรือว่ายังมีเรื่องอะไรแอบแฝงอยู่อีก"

มันโจเมะพยักหน้ารับ เขาพูดด้วยน้ำเสียงลังเลและไม่ค่อยแน่ใจนัก "ฉันเคยเจอเขาที่ไคบะคอร์ปอเรชั่น ... ไม่สิ จะบอกว่าเคยเจอก็คงไม่ได้ ต้องบอกว่าฉันเคยคุยผ่านวิดีโอคอลกับเขาทางอินเทอร์เน็ตมากกว่า"

งั้นเหรอ

"หมอนั่นเป็นพวกกลัวตายขึ้นสมอง ท่านอาจารย์ประเมินเขาไว้แย่มาก บอกว่าในหัวหมอนั่นไม่มีเรื่องดี ๆ อยู่เลย เป็นเศษสวะที่เทียบกับพวกกระดูกหมาไม่ได้ด้วยซ้ำ" มันโจเมะพูดพลางนึกย้อนความหลัง "เครื่องพยุงชีพของเขาจะถูกหุ่นยนต์ในเครือเปลี่ยนใหม่ทุกระยะ กระบวนการทั้งหมดถูกควบคุมด้วยเครื่องจักร ตามหลักแล้วไม่ควรจะเกิดเหตุการณ์เครื่องจักรขัดข้องได้เลย แถมจากรายงานที่ฉันเคยผ่านตามา ต่อให้เครื่องพยุงชีพขัดข้องจริง ด้วยสภาพของเขา ก็ยังสามารถมีชีวิตอยู่ต่อไปได้อีกเป็นเดือน"

"ธันเดอร์ ... นายหมายความว่าไง" เทียนเฉิงกวงประหลาดใจมาก "นายกำลังจะบอกว่า ประธานไม่ได้เสียชีวิตด้วยสาเหตุธรรมดางั้นเหรอ"

มันโจเมะพยักหน้าอย่างหนักแน่น "ฉันสงสัยว่าจะเป็นฝีมือของคนที่อยู่เบื้องหลังเซเว่นสตาร์"

เขาชูมือขึ้นและพูดกับเทียนเฉิงกวงว่า "นายยังจำได้ใช่ไหม อาจารย์ไดโทคุจิเคยบอกว่ามีคนคอยสนับสนุนทุนวิจัยของเขา นั่นหมายความว่าอย่างน้อยก็ต้องมีคนรู้เรื่องของเขา การที่เขากลายมาเป็นเซเว่นสตาร์ ก็ต้องมีส่วนเกี่ยวข้องกับคนคนนั้นอย่างแน่นอน ประการที่สอง อาจารย์ไดโทคุจิก็เคยพูดเอาไว้ ว่าโลกใบนี้เต็มไปด้วยพวกโง่เขลาที่บ้าบิ่นและคิดจะใช้ประโยชน์จากมิติต่างดาว อย่างเช่นศาสตราจารย์อาคาบะ เลโอ ยังไงล่ะ"

"ธันเดอร์ นายนี่มันยอดนักสืบอัจฉริยะชัด ๆ ..."

เทียนเฉิงกวงจ้องมองเขาด้วยความตกตะลึง

สมกับที่เป็นยอดนักสืบมันโจเมะ

เขารู้เรื่องความสัมพันธ์ระหว่างคาเงมารุกับอาคาบะ เลโอดี จึงพอจะเชื่อมโยงเรื่องราวได้บ้าง

เขายังจำได้แม่นยำว่าคาเงมารุในเนื้อเรื่องต้นฉบับมีชีวิตอยู่จนถึงตอนจบ ถือเป็นคนที่เอาตัวรอดเก่งมาก ดังนั้นหลังจากหายตกใจในตอนแรกและได้รู้เรื่องการแข่งขัน เขาก็เริ่มสงสัยแล้วว่านี่จะเป็นฝีมือของเจ้าหัวโล้นนั่นหรือเปล่า

แต่มันโจเมะล่ะ

เขาสามารถวิเคราะห์เรื่องนี้ออกมาได้โดยอาศัยแค่สิ่งที่ตัวเองเคยเห็นและรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านั้น

"ฉันสงสัยว่าศาสตราจารย์อาคาบะอาจจะเป็นผู้อยู่เบื้องหลังอาจารย์ไดโทคุจิ" มันโจเมะมีสีหน้าเคร่งเครียด "ถ้าเป็นแบบนั้น เรื่องที่เขาทำในชมรมรวมร่าง ก็พอจะเข้าใจได้แล้วล่ะ"

แม้ว่าจะไม่ตรงกับประวัติศาสตร์ที่เทียนเฉิงกวงรับรู้เป๊ะ ๆ แต่การเดามาได้ถึงขั้นนี้ มันโจเมะก็ถือว่าไม่ธรรมดาแล้ว

"สมกับเป็นนายจริง ๆ ธันเดอร์"

"ว่าแล้วเชียว นายไม่แปลกใจเลยสักนิด" เมื่อมันโจเมะได้ยินเทียนเฉิงกวงเอ่ยปากชมแทนที่จะตกใจ เขาก็มั่นใจในความคิดของตัวเองทันที "ว่าแล้วเชียว นายเองก็สงสัยศาสตราจารย์อาคาบะมาตั้งแต่แรกแล้วใช่ไหมล่ะ มิน่าล่ะ นายถึงได้ก่อตั้งชมรมฟิวชั่นขึ้นมาใหม่ แล้วปล่อยให้โชไปอยู่ชมรมรวมร่าง ทุกอย่างล้วนอยู่ในแผนการของนายสินะ"

เทียนเฉิงกวงเองก็คิดว่าอาคาบะ เลโอ อาจจะเป็นฆาตกรที่ลงมือสังหารประธานคาเงมารุจริง ๆ เพราะด้วยความสามารถในการสร้างเรื่องวุ่นวายของเขาในเนื้อเรื่องต้นฉบับ การที่เขาจะแอบจัดการคนแก่ใกล้ตายที่ก้าวขาเข้าไปในโลงแล้วข้างหนึ่งได้อย่างเงียบเชียบในโลกใบนี้ ก็มีความเป็นไปได้สูงมาก

แต่เขาไม่เคยได้ยินเรื่องความเกี่ยวข้องกันระหว่างประธานคาเงมารุกับอาคาบะ เลโอมาก่อนเลย ในโลกใบนี้ ตัวตนอื่นของอาคาบะ เลโอ ที่เขารู้ก็คือ อาคาบะ เลโอเคยปรับปรุงประตูมิติและได้รับความชื่นชมจากไคบะคอร์ปอเรชั่นเท่านั้น

นอกเหนือจากนั้นเขาไม่รู้อะไรเลย

"ธันเดอร์ ความจริงฉันก็สงสัยอยู่เหมือนกัน แต่ฉันไม่มีหลักฐานอะไรไปพิสูจน์เลยนี่สิ" นี่เป็นจุดที่ทำให้เทียนเฉิงกวงรู้สึกลำบากใจอยู่เหมือนกัน

ก่อนหน้านี้เขาเคยบอกอาจารย์โครโนสว่าถูกโจมตีที่เมืองโดมิโนะแห่งที่สอง อาจารย์โครโนสก็ไปแจ้งเรื่องกับไคบะคอร์ปอเรชั่นแล้ว แต่ซูเปอร์โพลิเมอไรเซชันดันหลอมรวมทุกอย่างจนสะอาดเอี่ยม ไม่เหลือร่องรอยอะไรทิ้งไว้เลย ทำให้ไคบะคอร์ปอเรชั่นสืบสวนต่อได้ยาก

แน่นอนว่าด้วยความพิเศษของซูเปอร์โพลิเมอไรเซชัน เทียนเฉิงกวงก็ไม่อยากจะเปิดเผยมันง่าย ๆ การหลอมรวมจนไม่เหลือซากจึงเป็นผลดีกับเขามากกว่า

ส่วนมิติที่เป็นที่ตั้งของศูนย์วิจัยปรสิต แม้แต่เซเรน่าเองก็ยังไม่รู้เลยว่าอยู่ที่ไหน ... ก็แน่ล่ะ เธอเป็นแค่คนที่ถูกจับไปขัง ไม่ใช่คนเปิดประตูมิตินี่นา

"ที่ฉันมาหานาย ก็เพราะอยากจะหาคนที่ไว้ใจได้และสามารถพูดคุยเรื่องนี้ด้วยได้" มันโจเมะพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง "ถ้านายคิดว่ามันไม่สมเหตุสมผล ฉันก็อาจจะปล่อยเรื่องนี้ไป แต่ในเมื่อนายเองก็คิดว่าอาคาบะ เลโอ น่าสงสัย ...

เดี๋ยวฉันจะโทรหาท่านอาจารย์ด้วยตัวเอง

เพื่อขอให้ท่านส่งคนไปสืบหาความจริง และตรวจสอบความสัมพันธ์ของศาสตราจารย์อาคาบะ"

เขากลัวไคบะ เซโตะมาก เพราะไม่ว่าจะเป็นเรื่องของออร่า ความสามารถ หรือแม้กระทั่งทรัพย์สิน ไคบะ เซโตะ ก็คือตัวเขาในเวอร์ชันที่อัปเกรดจนเต็มแม็กซ์ ในสถานการณ์แบบนี้ แถมยังต้องมาเป็นลูกศิษย์ของไคบะ เซโตะอีก ยิ่งเรียนก็ยิ่งกลัว

แถมไคบะ เซโตะก็ใช่ว่าจะพูดจาไพเราะน่าฟัง รูปร่างหน้าตาก็ดูไม่เหมือนมนุษย์มนา สามารถหิ้วคอเขาไปซ้อมกับ AI ได้ด้วยมือเดียว แบบนี้ยิ่งทำให้เขากลัวหนักเข้าไปอีก

ถ้าไม่มีใครคอยสนับสนุน เขาคงไม่กล้าติดต่อไปรบกวนไคบะ เซโตะเพียงเพราะการคาดเดาเล็ก ๆ น้อย ๆ ของตัวเองหรอก

"เข้าใจแล้ว"

เทียนเฉิงกวงยังอยากจะคุยกับมันโจเมะต่อ แต่ข้างนอกก็มีอาจารย์ตะโกนเรียกชื่อเขาซะแล้ว

"นักเรียนเทียนเฉิงกวง เชิญที่สนามดวลด้วย ถึงคิวแข่งของคุณแล้ว"

เทียนเฉิงกวงรีบตะโกนตอบกลับไปว่า "กำลังไปครับ" ก่อนจะหันมาพูดกับมันโจเมะ "ธันเดอร์ เรื่องนี้อย่าให้พวกจูไดรู้นะ"

"ฉันเข้าใจ ที่ฉันมาคุยกับนาย ก็เพราะกลัวว่าพวกนั้นจะคิดมากเหมือนกัน" มันโจเมะพยักหน้าเบา ๆ "ถึงยังไงเรื่องนี้ก็อาจจะเกี่ยวข้องกับอาจารย์ไดโทคุจิด้วย"

เรื่องนี้ทำให้เทียนเฉิงกวงอดไม่ได้ที่จะทึ่ง

มันโจเมะในเวอร์ชันที่มีไคบะคอยสั่งสอนนี่พึ่งพาได้จริง ๆ แฮะ

บางทีหลังจากนี้ เขาอาจจะลองเอาเรื่องอื่น ๆ ที่รู้มาแชร์ให้มันโจเมะฟัง เพื่อจะได้มาช่วยกันวิเคราะห์ดูก็ได้

อีกอย่าง มันโจเมะก็ช่วยเตือนสติเทียนเฉิงกวงได้ดีเลย

แม้ว่าในเนื้อเรื่องต้นฉบับ นักเรียนของโรงเรียนนี้ส่วนใหญ่จะกลายเป็นแค่ตัวประกอบในตอนท้าย แต่พรสวรรค์ของพวกเขาก็จัดว่ายอดเยี่ยมมาก แถมยังมีพรสวรรค์เฉพาะตัวที่แตกต่างกันไป อย่างเช่นความสามารถในการวิเคราะห์รายละเอียดของมันโจเมะ หรือความสามารถในการคำนวณของมิซาวะ ไดอิจิ พลังพิเศษพวกนี้ล้วนเป็นพรสวรรค์ที่นอกเหนือจากการเป็นดูเอลลิสต์ทั้งนั้น

จะมองว่าพวกเขาเป็นแค่นักเรียนธรรมดา ๆ ไม่ได้หรอก ยังไงก็ต้องมีเรื่องที่พอจะพูดคุยแลกเปลี่ยนกันได้บ้าง

ส่วนตอนนี้ เทียนเฉิงกวงรีบวิ่งไปที่สนามดวล และได้เห็นนักเรียนหอราเยลโลว์คนหนึ่งที่ทำทรงผมสุดประหลาดอยู่ฝั่งตรงข้าม

เพิ่งจะพูดถึงไปหยก ๆ ก็มาเจอคนที่มี "พรสวรรค์" พิเศษเข้าซะแล้ว

นีมัน ... คางุระซากะไม่ใช่เหรอ

ดูเอลลิสต์นัก "ก๊อปปี้" คางุระซากะ

[จบแล้ว]