501.งดงามดุจเทพธิดา
501.งดงามดุจเทพธิดา
“ประมุขน้อยผู้หญิงคนนี้ต้องกำจัดทิ้งเด็ดขาด!”
“ต้องฆ่านางให้สิ้นซาก!”
ในชั่วพริบตาที่จิ่งหมิงซิ่วลงมือต่อเจียงหยุนชู
ประมุขน้อยแห่งเหยียนฝูก็พุ่งเข้าโจมตีทันทีเช่นกัน
แต่เจียงหยุนชูกลับไม่หวั่นเกรงการโจมตีจากทั้งคู่แม้แต่น้อย
ตรงกันข้ามนางยังหัวเราะเยาะเย้ยอย่างเย็นชาแล้วเอ่ยออกมาคำหนึ่ง
“จิ่งหมิงซิ่วเจ้าไม่คู่ควรเป็นศิษย์ของฝ่าบาทเลยสักนิด!”
ทั้งประมุขน้อยแห่งเหยียนฝูและจิ่งหมิงซิ่วล้วนอยู่ในขอบเขตจักรพรรดิเซียน
แต่เมื่อเผชิญหน้ากับเจียงหยุนชูผู้มีชื่อเสียงมายาวนาน
ทั้งคู่ก็ยังตกอยู่ในสถานการณ์เสียเปรียบ
อย่างไรก็ตามทั้งสองมิได้ใส่ใจในเรื่องนี้เลย
ต่อมาประมุขน้อยแห่งเหยียนฝูก็หยิบสมบัติที่บิดาของตนมอบให้ออกมา!
แสงเจิดจ้าพุ่งออกมาปะทะกับพลังปฐมกาลของจิ่งหมิงซิ่วจนสลายไป
กระทั่งยังผลักนางถอยหลังไปหลายก้าว
เมื่อเห็นประตูเซียนหนึ่งลอยขึ้นด้านหลังประมุขน้อยแห่งเหยียนฝู
เจียงหยุนชูก็จำสมบัตินั้นได้ทันทีแล้วเอ่ยเสียงเย็น
“ประตูเหยียนฝู!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้นประมุขน้อยแห่งเหยียนฝูก็ยิ้มอย่างผู้ได้เปรียบแล้วกล่าวทันที
“ในเมื่อรู้จักสมบัตินี้แล้วยังไม่ยอมยกมือยอมแพ้เสียอีก?”
“เจียงหยุนชูดูรูปร่างงามสง่าของเจ้าหากยอมก้มหัวให้ข้าข้าก็อาจไว้ชีวิตเจ้าได้นะ!”
“ที่จริงแล้วข้ามีบางเรื่องที่ยังไม่เข้าใจอยู่เสมอ”
“จักรพรรดินีชิงเหอดีกับเจ้ามากขนาดนั้นจริงหรือ?”
“เจ้าเองก็ภักดีต่อนางยิ่งนักแล้วจะทนทุกข์ทรมานทำไม?”
“สิ่งที่นางให้เจ้าได้ข้าก็ให้ได้ทั้งหมด!”
“ตราบใดที่เจ้ายอมติดตามข้าเมื่อข้าบรรลุถึงขั้นจักรพรรดิเซียนขั้นสูงสุดข้าจะแต่งตั้งเจ้าเป็นจักรพรรดินีคู่เจ้าจะว่าอย่างไร?”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้สีหน้าของจิ่งหมิงซิ่วก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย
แต่สุดท้ายก็ยังคงเงียบไม่เอ่ยอะไร
ประมุขน้อยแห่งเหยียนฝูเห็นสีหน้าของนางผิดปกติแต่ก็ไม่ได้ใส่ใจความรู้สึกของนางเลย
เขาเคยสัญญาว่าจะให้ตำแหน่งจักรพรรดินีแก่จิ่งหมิงซิ่ว แต่ทั้งหมดนั้นล้วนเป็นคำหลอกลวง
พูดตรงๆแล้ว ด้านพรสวรรค์ ด้านความงาม ด้านความภักดี นางมีจุดใดเทียบเท่าเจียงหยุนชูได้บ้าง?
ผู้หญิงแบบนี้เล่นสนุกชั่วคราวก็พอ
แต่จะให้มานั่งร่วมครองบัลลังก์กับตน? ฮึ่ม ตรงๆเลยนะ นางยังไม่คู่ควร!
แต่สำหรับเจียงหยุนชูนางจะสนใจคำยั่วยุของประมุขน้อยแห่งเหยียนฝูหรือ?
ในชั่วขณะนั้นความมุ่งมั่นสังหารในดวงตางามของนางยิ่งเย็นเยียบ
“ประมุขน้อยแห่งเหยียนฝูเจ้าคิดว่าข้าเหมือนกับสตรีคนที่ยืนอยู่ข้างหลังเจ้าหรือ?”
“ทรยศฝ่าบาท ลงมือทำร้ายฝ่าบาท วันนี้ไม่ว่าจะเป็นนางหรือเจ้าหรือใครก็ตามล้วนต้องตายที่นี่!”
“ต่อให้จักรพรรดิเซียนเหยียนฝูมาเองข้าเจียงหยุนชูก็ยอมสละชีวิตเพื่อตัดหัวพวกเจ้าพวกหมาป่าเหล่านี้!”
พลังที่น่าหวาดกลัวระเบิดออกจากร่างกายของเจียงหยุนชู
อำนาจจักรพรรดิเซียนอันยิ่งใหญ่แผ่กระจายไปทั่วทั้งดินแดนเซียนชิงเหอ!
“อืม? มีจักรพรรดิเซียนคนใดกำลังต่อสู้กัน?”
“ดูทิศทางแล้วเหมือนมาจากตำหนักชิงเหอ?”
“เอ๊ะ? กลิ่นอายนี้ไม่ใช่ของเจียงหยุนชูหรือ?”
“เจียงหยุนชูกลับมาที่ดินแดนเซียนชิงเหอแล้ว?”
เหล่าจักรพรรดิเซียนที่อาศัยอยู่ในดินแดนเซียนชิงเหอต่างหันสายตาไปยังสนามรบ
ในเวลานี้เจียงหยุนชูและประมุขน้อยแห่งเหยียนฝูก็ย้ายสนามรบจากภายในตำหนักขึ้นสู่ท้องฟ้า
นางไม่อยากทำลายตำหนักส่วนตัวของฝ่าบาทส่วนจิ่งหมิงซิ่วและพวกก็เช่นกัน
เมื่อเห็นเจียงหยุนชูระเบิดพลังเต็มที่ประมุขน้อยแห่งเหยียนฝูก็ไม่กล้าประมาทอีกต่อไป
เขาเพียงอาศัยพลังของประตูเหยียนฝูเท่านั้นจึงจะสู้กับนางได้บ้าง
เดิมทีคิดว่ามีสมบัตินี้อยู่ในมือย่อมจับนางได้อย่างง่ายดาย
แต่ใครจะไปคิดว่าเจียงหยุนชูจะแข็งแกร่งถึงขั้นนี้
แม้แต่พลังของประตูเหยียนฝูก็ยังต้านทานได้!
“สมกับเป็นผู้ที่มีพลังต่อสู้อันดับสองในบรรดาจักรพรรดิเซียน!”
“เจียงหยุนชูด้วยพรสวรรค์ของเจ้าหากเปลี่ยนสำนักใหม่ ย่อมมีโอกาสก้าวไกลยิ่งกว่านี้แน่!”
เจียงหยุนชูมิได้สนใจคำพูดของเขา
กลับกันการโจมตีที่ปล่อยออกมายิ่งดุเดือดรุนแรงกว่าเดิม
ภายใต้แสงกระบี่เจิดจ้าที่แทงทะลวง
แม้แต่แสงสว่างของประตูเหยียนฝูก็ยังมืดหมองลงหลายส่วน!
ทว่าพอเจียงหยุนชูกำลังจะแทงทะลุประตูเหยียนฝูให้แตกสลาย
ทันใดนั้นอำนาจสวรรค์อันยิ่งใหญ่เกินหยั่งถึงก็กดลงมาอย่างกะทันหัน
ลำแสงลึกลับสีดำสนิทพุ่งลงจากท้องฟ้า
กระแทกเข้าที่ร่างของเจียงหยุนชูเต็มๆ
ผลักนางถอยหลังไปหลายก้าวในพริบตา!
ร่างสูงใหญ่พร่าเลือนราวกับตื่นจากนิทรา
วินาทีต่อมาเสียงทุ้มลึกก้องกังวานดุจดังมาจากยุคโบราณ ก็ดังก้องขึ้นช้าๆ
“เจียงหยุนชูเจ้าเพียรฝึกฝนมาอย่างยากลำบากหากยอมก้มหัวต่อข้าข้าจะไว้ชีวิตเจ้า!”
เมื่อเห็นร่างสูงใหญ่ที่เกิดจากแสงลึกลับสีดำสนิทสว่างไสวบนท้องฟ้า
เจียงหยุนชูก็รู้ทันทีว่าเป็นใครมา
ในชั่วขณะนั้นนางเอ่ยเสียงเย็นเยียบออกมาคำหนึ่ง
“จักรพรรดิเซียนเหยียนฝู!”
“ก็พวกเจ้าพวกสัตว์เดรัจฉานนี่เองที่ลงมือทำร้ายฝ่าบาทใช่ไหม?”
ประตูเหยียนฝูเป็นเพียงไพ่ตายชิ้นหนึ่งของประมุขน้อยแห่งเหยียนฝู
ไพ่ตายที่แท้จริงคือเจตจำนงของบิดาที่ฝากไว้ในตัวเขา
หากตกอยู่ในวิกฤต
เจตจำนงของจักรพรรดิเซียนเหยียนฝูจะตื่นขึ้นทันที!
ราวกับสัมผัสได้ถึงทัศนคติของเจียงหยุนชู
เงาร่างของจักรพรรดิเซียนเหยียนฝูก็ไม่เสียเวลาพูดพร่ำทำเพลงอีกกล่าวอย่างเรียบเฉย
“ในเมื่อไม่ยอมก้มหัวก็ตายซะ!”
เพียงพลิกฝ่ามือประตูเหยียนฝูก็ปรากฏในอุ้งมือของเขาในพริบตา
ประตูเหยียนฝูที่ถูกจักรพรรดิเซียนเหยียนฝูควบคุมย่อมไม่เทียบได้กับตอนที่อยู่ในมือของบุตรชาย
ราวกับถูกปลุกชีพประตูเหยียนฝูแผ่แสงเจิดจ้าสว่างไสวยิ่งกว่าเดิม
เพียงโจมตีครั้งเดียวก็ผลักเจียงหยุนชูถอยหลังอีกหลายก้าว
แม้ริมฝีปากแดงเล็กบางก็มีเลือดสดไหลซึมออกมา!
มิได้หวั่นเกรงเพราะอีกฝ่ายเป็นจักรพรรดิเซียนขั้นสูงสุด
ตรงกันข้ามในดวงตางามเย็นเยียบคู่นั้นของเจียงหยุนชู กลับฉายแววอาฆาตและจิตสังหารเข้มข้นยิ่งกว่าเดิม
แต่ขณะที่เงาร่างของจักรพรรดิเซียนเหยียนฝูกำลังควบคุมประตูเหยียนฝูเตรียมโจมตีเจียงหยุนชูต่อ
แสงเจ็ดสีก็พุ่งขึ้นจากเบื้องล่างท้องฟ้า
กลายเป็นม่านกั้นที่ต้านทานการโจมตีทั้งหมดได้อย่างสมบูรณ์
“อืม?”
เงาร่างของจักรพรรดิเซียนเหยียนฝูมิใช่คนโง่ย่อมสัมผัสได้ว่ามีผู้บุกรุกเข้ามาแทรกแซงการต่อสู้นี้
จากนั้นก็ได้ยินเสียงนิ่งเฉยของเขาดังขึ้น
“มีผู้ใดกล้าขัดขวางข้า?”
“ออกมาให้ข้าได้เห็นหน้าสักที!”
ทันทีที่เสียงของจักรพรรดิเซียนเหยียนฝูจบลง
ภาพน่าอัศจรรย์ก็ปรากฏขึ้น
ในความว่างเปล่าไม่รู้ตั้งแต่เมื่อใดจึงมีใบบัวสีเขียวมรกตจำนวนมากลอยขึ้น
หญิงงามในชุดขาวรูปโฉมสะกดโลก
ร่างงามหนึ่งปรากฏออกมา
เท้าเปลือยขาวราวหิมะเหยียบย่ำใบบัวก้าวเดินมาเบาๆ
ทุกย่างก้าวที่ผ่านใบบัวเบ่งบานกลิ่นหอมแผ่กระจาย
รุ้งกินน้ำทั่วทั้งฟ้าดินกลายเป็นแสงสีสันหมุนวนรอบกายนาง
ความงามของหญิงผู้นี้ไม่ต้องสงสัย
และไม่อาจบรรยายได้ด้วยคำพูด
แม้แต่ความงามระดับเจียงหยุนชูเมื่อเทียบกับนางก็กลายเป็นเพียงเทพธิดากับสาวใช้เท่านั้น
ไม่มีทางเลือกอื่นเพราะหญิงผู้นี้คือเทพธิดาที่แท้จริง
จักรพรรดินีชิงเหอผู้ได้รับการยกย่องว่าเป็นสตรีงามอันดับหนึ่งแห่งโลกเซียนก็คือผู้ครอบครองความงามสะกดใจเช่นนี้!
เมื่อดวงตางามคู่หนึ่งลืมขึ้นช้าๆ
ราวกับฟ้าดินทั้งผองจางลงในพริบตา
เมื่อเห็นใบหน้าของนางชัดเจน
ทั้งจิ่งหมิงซิ่วและประมุขน้อยแห่งเหยียนฝูต่างตาเบิกกว้าง ดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก
จะให้ทั้งสองตกใจถึงขนาดนี้
หญิงงามที่ปรากฏดุจเทพธิดาผู้นี้ยังต้องเดาอีกหรือว่าเป็นใคร?
จักรพรรดินีชิงเหอ...กลับมาแล้ว!