จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 57

นักธุรกิจมืออาชีพ

การอัพเกรดแหวนซูพรีมยังต้องใช้ไอเท็มระดับทองแดเพื่อทำหน้าที่เป็นสื่อกลาง ไอเท็มระดับทองแดงคทาเวทย์มนต์ สามารถใช้งานได้และเขาโชคดีมากที่บังเอิญเจอมันอยู่ที่ด้านล่างของทะเลสาบ มันไม่มีข้อกำหนดสำหรับค่าสถานะ ขอแค่มีเพียงคุณภาพของไอเท็มก็เพียงพอ

ไอเท็มสุดท้ายที่ลูหลี่ต้องการคือ วัสดุเวทย์มนต์แห่งการขยายและวัสดุระดับทั่วไปคือ เขี้ยวพายุ  ซึ่งดรอบมาจากหมาป่าพายุในหมู่บ้านแสงจันทร์ พวกมันเป็นสัตว์เวทย์มนต์มันมี LV6-LV7 และสามารถใช้ลูกบอลอาร์เคนเพื่อโจมตีได้

ในชีวิตที่ผ่านมาของลูหลี่ อาเซอร์ซีบรีสได้ไปล่ามอนเตอร์พวกนี้ ลูหลี่จึงตัดสินที่จะดำเนินทางตามอาเซอร์ซีบรีส

อัตราการดรอบของเขี้ยวพายุนั้นไม่ต่ำมาก ลูหลี่ต้องการเพียง 20 ชิ้นเท่านั้นซึ่งจะใช้เวลารวบรวมไม่นานนัก

"ค่าสถานะของอุปกรณ์ชิ้นนี้ค่อนข้างดี แต่ราคามันแพงเล็กน้อย ฉันสามารถซื้อได้โดยใช้ เขี้ยวพายุได้หรือไม่? ฉันมีแค่ 30 หรือคุณต้องการมากกว่านั้น "โจรคนหนึ่งถามเขาในขณะที่เขาชี้ไปที่เกราะหนังที่ลูหลี่ขายอยู่

"ได้แน่นอน" ลูหลี่ไม่อยากจะปฏิเสธข้อเสนอที่ทำให้เขาได้รับเขี้ยวพายุได้ทันที ถึงแม้ว่าเขาจะขาดทุน แต่ก็ยังยอมรับได้ อุปกรณ์ระดับทองแดงตอนนี้มันขายได้แค่ประมาณ 2 เหรียญทอง ดังนั้นเขาควรประหยัดจะใช้เพื่อหารายได้มากขึ้น

ตอนนี้ลูหลี่เหลือเพียงแค่แท่งทองแดงและหินโมราสีเขียว ..

"พี่ชายคนนี้คุณต้องการซื้อหินโมราใช่ไหม?" ดรูอิดถามลูหลี่เมื่อเขาเห็นป้ายที่ลูหลี่เขียน

"ใช่แล้ว" ลูหลี่ตอบ

"คุณยินดีที่จะจ่ายเงินอีกหน่อยไหม? หินโมราสีเขียว มันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะค้นหาและการขุดเหมืองแร่มันใช้เวลานานมาก บางครั้งใช้เวลาหลายชั่วโมงในการค้นหา หินโมราสีเขียวเพียงชิ้นเดียวและมันมีความต้องการสูงมาก มีคนที่มีทักษะอาชีพมากมายที่จำเป็นต้องใช้ "

ดูเหมือนว่าคนๆนี้จะเป็นนักธุรกิจ เขาฟังดูเก่งและน่าเชื่อถือมาก

มือใหม่คนไหนจะชนะคำพูดของเขาได้

"คุณต้องการมากแค่ไหน?" ลูหลี่ถามอย่างลวกๆ

"เหรียญทอง 3 เหรียญสำหรับหนึ่งก้อน" มันเป็นความหาญมากที่เขาขอเงินจำนวนมาก เขาอาจสันนิษฐานได้ว่าลูหลี่รวยมากเนื่องจากเห็นสิ่งที่เขาขาย

"ขอโทษฉันไม่สนใจ ฉันจะยังคงรอข้อเสนออื่นอยู่ "

ลูหลี่หัวเราะอย่างเย็นชา ผู้ชายคนนี้คิดว่าเขาเป็นคนโง่งั้นเหรอ?

"หินโมรามีไม่มากนักในดินแดนแห่งไนท์กลางคืน มอนสเตอร์ที่เหมืองไทลาซีนทั้งหมดอยู่ในระดับสูงดังนั้นคนจำนวนมากจึงไม่กล้าพอที่จะไปที่นั่น ฉันมีหินโมราสีเขียวเพียงไม่กี่ก้อนเท่านั้นพวกเขาส่งจดหมายถึงเพื่อนโดยเพื่อนของฉันมาจากเทือกเขาคนแคระ "ดรูอิดพยายามกล่าวต่อไปเพื่อที่เขาจะพยายามโน้มน้าวให้ลูหลี่ตอบรับข้อเสนอ

"50 เหรียญเงินสำหรับ 1 ก้อน มันเป็นราคาที่ยุติธรรมแล้ว ราคาของคนแคระก็คงเหมือนกัน แม้ฉันจะไม่รู้จักใครที่นั่น "ลูหลี่ตอบ

เขายังไม่หมดทางเลือก  เขาอาจจะขอความช่วยเหลือจากดริงค์อโลนเพื่อขอความช่วยเหลือได้ แต่ด้วยความสนิทสนมกันสำหรับเหรียญทองสองสามเหรียญมันก็ไม่คุ้มเลย

"งั้นเอางี้เป็นไงละ หินโมราสีเขียว 6ก้อนสำหรับ 10 เหรียญทอง คุณต้องเป็นผู้เชี่ยวชาญแน่  เนื่องจากฉันเห็นว่าคุณกำลังขายอุปกรณ์ระดับทองแดงมากมาย ฉันคาดเดาได้ว่าคุณมีเงินเพียงพอ เรียกฉันว่า เชน วันเซน เราเป็นเพื่อนกันได้ยัง "รอยยิ้มที่ดูร่าเริงของดรูอิดเริ่มดูหยาบคายมากขึ้นเรื่อยๆ

เชน วันเซน เป็นนักธุรกิจที่โดดเด่นในช่วงต้นของราชวงศ์หมิงที่ร่ำรวยอย่างเหลือล้น สำหรับผู้เล่นที่จะตั้งชื่อตัวเองเลียนแบบเขา เขาก็ดูเหมือนกับชื่อของเขาอยู่

"ราคาที่คุณขอไปมันสูงเกินไปสำหรับฉัน ถ้าคุณอยากเป็นเพื่อนกันฉันๆก็พร้อมที่จะซื้อ หินโมราสีเขียว 6 ก้อนและ แท่งทองแดง 3 ชิ้น สำหรับเหรียญทอง 10 เหรียญ ถ้าฉันต้องการวัสดุใดๆในอนาคตฉันจะมาหาคุณก่อนเสมอ "ลูหลี่กล่าวอย่างเฉลียวฉลาด

"มันไม่ดีเท่าไหร่"

แม้ว่าเขาจะกล่าวอย่างง่ายๆ  แต่ เชน วันเซน ได้พิจารณาข้อเสนอนี้อย่างจริงจัง ในฐานะที่เขาเป็นคนที่มีทิวทัศน์กว้างไกลในฐานะที่เขาเป็นนักธุรกิจที่ใหญ่ที่สุดเขาจึงคุ้นเคยกับราคาขายมากกว่าลูหลี่ หินโมราสีเขียวสามารถหาซื้อได้ที่ 35 เหรียญเงิน ที่หมู่บ้านเริ่มต้นของคนแคระ และแม้กระทั่งราคาที่แพงที่สุดก็จะไม่มากไปกว่าเหรียญเงิน 40 เหรียญด้วยซ้ำ

ส่วนแท่งทองทองถ้าไม่ใช่สำหรับไปทำดีบุกหลอม (ซึ่งจำเป็นต้องทำด้วยทองแดง) มันเป็นของหายากราคาของพวกมันอย่างน้อยจะมีค่าน้อยกว่า 1 เหรียญทอง

เชน วันเซน ถามเพื่อนแคระเพื่อที่จะซื้อบางส่วน สำหรับเขาแล้วเขาจะเสียค่าใช้จ่ายประมาณ 50 เหรียญเงินต่อ หนึ่งก้อนโมรา

ทั้งหมดนี้จะเสียค่าใช้จ่ายน้อยกว่า 7 เหรียญทอง แต่ลูหลี่ได้เสนอเหรียญทอง 10 เหรียญมันให้ผลกำไรอย่างไม่น่าเชื่อสำหรับเขา

"ดี ถ้าคุณไม่ต้องการที่จะขายมันก็ไม่เป็นไร"

ไม่มีทางใดที่ลูหลี่จะยอมรับราคาที่สูงขึ้น เหรียญทอง 10 เหรียญมีค่าเท่ากับ 6,000-7,000 ดอลลาร์ ในโลกแห่งความเป็นจริงซึ่งเป็นค่าเช่าครึ่งเดือนของเขา!

"ฉันจะขาย! ฉันจะขาย! พี่ชายคุณค่อนข้างมีอารมณ์ร้อน ฉันเดาว่าคุณอยากเป็นเพื่อนกับฉันใช่ไหม? "เชน วันเซนถามด้วยรอยยิ้ม

"ตอนนี้คุณมีสินค้าเพียงพองั้นเหรอ" ลูหลี่ถาม

"แน่นอนไม่  กระเป๋าของฉันมันมีขนาดเล็กเกินไป ของอยู่ในกล่องจดหมายของฉัน ฉันจะไปเอาทันที รอสักครู่เท่านั้น "

เชน วันเซน ไม่ใช้เวลาให้เสียเปล่า หลังจากที่บอกให้ลูหลี่รอสักครู่แล้วเขาก็รีบวิ่งเพื่อไปเอาไอเท็มทันที

กระเป๋าในเกมรุ่งอรุณมีขนาดเล็กเกินไป นักธุรกิจมืออาชีพอย่าง เชน วันเซน จะต้องใช้ประโยชน์จากระบบอีเมลโดยทิ้งไอเท็มไว้ในที่นั้นโดยไม่ต้องกังวลว่าระบบจะลบข้อมูลดังกล่าว

หลังจากรอเป็นเวลานาน เชน วันเซน ก็ยังไม่ได้กลับมา ลูหลี่ได้ขายอุปกรณ์ระดับทองแดงไปแล้ว 2 ชิ้นก่อนที่เขาจะเห็น เชน วันเซน วิ่งกลับมาในขณะที่ลูหลี่โกรธและหายใจอย่างแรง

"ทำไมคุณใช้เวลานาน? คุณเพิ่งซื้อของเหล่านี้มาใช่ไหม? "ลูหลี่ถาม

"เฮ้ นายไม่สามารถตำหนิฉันได้ เอาล่ะมาแลกเปลี่ยนกัน ฉันมีไอเท็มทุกอย่างอยู่ที่นี่ ตอนนี้ฉันไม่ได้โม้ แต่คนเดียวในหมู่บ้านแสงจันทร์มีเพียงแค่ เชน วันเซน คนนี้เท่านั้นที่คุณจะสามารถชื้อของเหล่านี้ได้ "

เชน วันเซน ได้พยายามอย่างมากที่จะได้สิ่งเหล่านี้ แน่นอนเขาสมควรได้รับผลกำไรที่เขาได้ทำ

เพราะว่าระบบจะอัพเดทในวันรุ่งขึ้นและ เชน วันเซน ได้ชื้อของกับคนแคระ ราคาที่เขาชื้อมาทั้งหมดตอนนี้ก็คือ 9 เหรียญทอง เขาได้กำไรแค่ 1 เหรียญทองเท่านั้น ที่ราคามันสูงขนาดนี้ก็เพราะว่าในเร็วๆนี้จะมีผู้เล่นจำนวนมากเข้ามาในเกม ไม่ต้องห่วงเลยว่าสินค้าแต่ละอย่างจะมีราคาสูงมาก

ไม่ว่าเขาจะใช้เงินไปเท่าไหร่ก็ตาม เชน วันเซน ก็ตั้งใจที่จะทำให้การแลกเปลี่ยนนี้เกิดขึ้น!

เหตุผลมันก็ง่ายมาก  เมื่อเขาเพิ่มเพื่อนแล้วเขาก็สามารถยืนยันตัวตนของคนๆนั้นได้

มีคนที่ เชน วันเซน เคารพอย่างสุดซึ้งและต้องการที่จะได้เรียนรู้ด้วย คนที่ไม่ใช่แฟรี่น้ำหรือแม้กระทั่งหัวของ เมืองหลวงแห่งความรุ่งโรจน์ ซอโรเลส แต่เขาคนนั้นคือ ลูหลี่!

เมื่อเขาเพิ่ม ลูหลี่ เป็นเพื่อนเขาก็แทบจะไม่เชื่อว่าคนๆนี้เป็นเขาจริงๆ

ตอนนั้น ลูหลี่ได้ขายหนังสือทักษะที่หายากอย่างไม่น่าเชื่อในวันแรกของเกมและผู้ชายคนเดิมคนนี้ได้ขายไอเท็มระดับเหล็กในวันที่สองและยังเป็นคนเดียวกับที่ขาย ไอเท็มอัพเกรดสมาคม ในวันที่สาม แต่วันนี้ ... ทำไมเขาไม่ทำอะไรอย่างนั้น?

ถ้ามันเกิดขึ้นเพียงครั้งเดียว เขาก็อาจจะคิดได้ว่ามันเป็นเพียงโชค แต่ถ้ามันเกิดขึ้นสองครั้งเขาอาจคิดได้ว่ามันเป็นการท้าทายสวรรค์ ตอนนี้เขาคิดว่ามันเป็นเพียงแค่โชคเท่านั้น

สิ่งที่ดึงดูด เชน วันเซน มากที่สุดคืออุปกรณ์ที่ดีและผู้เล่นที่สามารถได้รับอุปกรณ์ที่ดี

เช่นนั้นแล้วเขามุ่งมั่นที่จะได้รับคำตอบจากลูหลี่ดีแม้ว่ามันจะขาดทุนก็ตาม

ลูหลี่มองไปที่สิ่งของเหล่านี้และส่งมอบเหรียญทอง 10 เหรียญอย่างตรงไปตรงมา

"เฮ้ เดี๋ยวก่อนพี่ชายอย่าพึ่งไปเลย การทำลายสะพานหลังข้ามแม่น้ำมันไม่ดีเลย "เชน วันเซนกล่าวขณะที่ดึงลูหลี่มา" คุณเป็นคนที่ลึกลับมากทีเดียว  ฉันไม่สามารถจินตนาการได้เลยว่าคุณได้รับไอเท็มทั้งหมดอย่างไร มองไปที่ชื่อของฉันสิ ฉันเป็นนักธุรกิจมืออาชีพ ในอนาคตถ้าคุณมีสินค้าหรืออุปกรณ์ที่ดีคุณสามารถให้ฉันขายให้คุณได้หรือไม่ "

"ทำไม?" ลูหลี่ถาม

"ถ้าคุณให้ฉันจัดการกับไอเท็มของคุณๆได้รับเงินมากขึ้น ตัวอย่างเช่น คำสั่งอัพเกรดสมาคม คุณขายได้ 50 เหรียญทองใช่มั้ย? ถ้าฉันเป็นคนขายฉันจะได้รับ 120 เหรียญทอง "เชน วันเซนกล่าวอย่างตื่นเต้น เขารู้ว่าลูหลี่ยังไม่ชำนาญพอกับการประมูล

นักธุรกิจทุกคนเห็นทุกอย่างเป็นเงิน ธงสงครามสีเลือดคืออะไร? ถ้าพวกเขากล้าที่จะขัดขวางเขาจะทำให้พวกเขาต้องจ่ายเงินเป็นจำนวนมาก

'การสูญเสีย' ที่ลูหลี่ได้รับความเดือดร้อนสามารถหลีกเลี่ยงได้ง่ายโดยการมีตัวแทนที่เชื่อถือได้ ซึ่งนั้นก็อาจจะเป็น เชน วันเซน ก็ได้