เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 20

จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 20

จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 20


จะมาปาดหน้างั้นเหรอ?

สัตว์เลี้ยงที่หนีไป!

เมื่อเห็นเป้าหมายของเควสที่เขาตามหา ลูหลี่ก็ประหลาดใจสักครู่หนึ่ง

มันค่อนข้างแตกต่างจากสิ่งที่เขาได้เคยเห็นใน "ชีวิตที่ผ่านมา" ของเขา

หมาป่าข้างหน้าเขามีขนาดมหึมาและสูงตระหง่าน ในขณะ ชีวิตที่ผ่านมา ของเขามันมีขนาดเล็กและ HPที่ต่ำ นี่คือความแตกต่างระหว่างมอนสเตอร์ปกติและมอนสเตอร์ที่มีระดับหัวหน้า

อย่างไรก็ตามเขาตระหนักได้ว่านี่เป็นเรื่องปกติ เพื่อให้ผู้เล่นที่เริ่มเล่นเกมใหม่จะได้ทันคนที่เล่นมานาน บริษัทเกมได้ลดความยากลำบากลงจากเควสจำนวนมาก เมื่อถึงเวลาที่ลูหลี่ได้เข้าร่วมเกมสัตว์เลี้ยงที่หนีออกมามันได้ถูกฆ่าตายได้อย่างง่ายดาย

"เฮ้ เธอต้องการเข้าปาร์ตี้ไหม?" มันเป็นการยากที่จะต่อสู้ด้วยตัวคนเดียวและยังไม่มีใครอยู่รอบตัวดังนั้นลูหลี่จึงถามสาวที่อยู่ข้างหน้าอย่างไม่เป็นทางการ

"แต่ แต่ พี่ใหญ่ของฉัน ... ตายไปแล้ว" สาวน้อยกระต่ายพูดพร้อมน้ำตาที่ไหลออกมา

"มันก็เป็นแค่เกมน่า พี่ชายของเธอไม่ได้ตายไปอย่างถาวรสักหน่อย เดียวเขาก็จะกลับมาใหม่เร็วๆนี้แหละ "ลูหลี่ส่งคำร้องขอปาร์ตี้ มันได้รับการยอมรับจากผู้เล่นที่มีชื่อว่า "ดอกไม้อ้างว้าง" ผู้เล่นอีกคนในปาร์ตี้ชื่อว่า "มาชเรน" เห็นได้ชัดว่าเป็น 'กระต่ายที่กำลังหวาดกลัว' ซึ่งอยู่ด้านหน้าของเขา

ใครจะคิดว่ากระต่ายน้อยที่ขี้กลัวคนนี้ภายในเวลา 2 ปี จะเป็นหนึ่งในสมาชิกของทีมแชมป์ของทีม 5v5 ในโหมดต่อสู้

"น้อง รอพี่ด้วย พี่กำลังเดินไป" ดอกไม้อ้างว้างเป็นผู้เล่นที่เพิ่งถูกฆ่า

ปาร์ตี้ของคน 3 คนกับมอนสเตอร์ระดับหัวหน้ามันไม่ใช่เรื่องยากเกินไป

"ดอกไม้อ้างว้าง นายเป็นนักเวทย์ ดังนั้นพอฉันเริ่มโจมตี ให้ใส่สุดทุกอย่างซะ ส่วนมาชเรน ถ้าฉันบอกให้เธอใช้ทักษะรักษา ต้องทำให้ได้ในทันทีนะ"หลังจากคุยกันนิดหน่อย ลูหลี่ เริ่มออกคำสั่ง

“อย่าเรียกฉันว่าดอกไม้อ้างว้าง ถ้านายอยากจะเรียกชื่อฉันแบบสั้นๆก็ให้นายเรียกฉันว่าโลนซัม”นักเวทย์รู้สึกรำคาญมาก

"เอาล่ะดอกไม้เตรียมพร้อม" ลูหลี่ใช้ ย่องเบา และไปที่ด้านหลังของมอนสเตอร์และใช้ แทงข้างหลัง เพื่อทำให้มันติดสตัน เขาและดอกไม้อ้างว้างเริ่มโจมตีอย่างรวดเร็ว

เห็นได้ชัดว่าดอกไม้อ้างว้าง ไม่เคยเคลียร์ดันเจี้ยนระดับสูงสุดและฆ่ามอนเตอร์ระดับหัวหน้ามาก่อน ทำให้เขาไม่มีอุปกรณ์ระดับทองแดงแม้แต่ชิ้นเดียวและความเสียหายของเขาก็น่าสงสารมากด้วย

"พี่ชาย นายกำใช้แฮคอยู่เหรอ?" เมื่อเห็นว่าความสามารถทางทักษะของเขาไม่สามารถเปรียบเทียบกับการโจมตีปกติของลูหลี่ได้เลย ดอกไม้อ้างว้างก็ไม่สามารถสงบใจลงได้

"ฉันจะบอกนายได้นะ ถ้าจ่ายมา 1 เหรียญทอง เอาไหมละ?"

"1 ... เหรียญทองเพียง 1 เหรียญงั้นเหรอ?" ดอกไม้อ้างว้างค่อนข้างผิดหวัง ถ้าหากลูหลี่ตั้งราคาที่สูงกว่านี้เขาก็เชื่อได้ แต่เหรียญทองเพียง 1 เหรียญมันเหมือนไม่ใช่เรื่องจริง ลูหลี่คงกำลังจะล้อเลียนเขาจริงๆ

ระบบ: ความสำเร็จสกิล แทงหลัง 65% ทำให้เกิดความเสียหาย 72%

ลูหลี่ได้ประสบความสำเร็จในการใช้สกิลใหม่ของเขา อย่างไรก็ตามมันไม่ค่อยดีเท่าไหร เขาสร้างความเสียหายกับมอนเตอร์ได้ประมาณ 20 เท่านั้น

เมื่อเห็นคอมโบพอยท์ที่ขึ้นมา มันทำให้ลูหลี่ทำได้แค่ถอนหายใจเท่านั้น เมื่อโจรถึง LV5 แล้ว พวกเขามีการเปลี่ยนแปลงของการใช้สกิลที่ลึกซึ้งมาก อย่างไรก็ตามสิ่งที่ทำให้โจรแข็งแกร่งคือ อัลติเมทสกิล ของพวกเขา

อัลติเมทสกิล ต้องใช้คอมโบในการใช้ ตอนนี้ถ้าลูหลี่มีอัลติเมทสกิลแล้ว เขาจะสามารถฆ่านักเวทย์ด้วยอุปกรณ์ระดับธรรมเช่นดอกไม้อ้างว้างได้ และมันจะไม่จำเป็นต้องติด คริติคอลเลยด้วยซ้ำ

"ฮีลฉัน!" ลูหลี่สั่ง

"แต่ ... แต่ว่าเลือดยังเต็มอยู่เลย"มาสเรนรู้สึกสับสนมาก

ในขณะที่เธอพูดเธอเห็นเลือดของ ลูหลี่ลดลงครึ่งหนึ่งและเธอรีบฮีลเขา 3 ครั้งทันทีเพื่อให้เขามีเลือดที่กลับมาเต็มอีกครั้ง

ลูหลี่ไม่โกรธและอดทนอธิบายว่า "การรักษาต้องใช้สัญชาตญาณและการคาดคะเน เธอต้องคาดคะเนว่าเมื่อไหรที่บอสจะโจมตีและเริ่มฮีลพร้อมกับที่เป้าหมายของเธอได้รับความเสียหาย ความเสียหายจากการโจมตีของหมาป่านี้ไม่สูงนักและไม่ไวมากนัก ไม่อย่างนั้นถ้ามันโจมตีอย่างต่อเนื่องสักสองครั้ง ฉันคงจะตายไปแล้ว. "

"ฉันพอเข้าใจเรื่องที่ให้รักษาก่อนโดนโจมตีแล้ว แต่ฉันจะรู้ได้ยังไงว่ามอนเตอร์มันใช้สกิลตอนไหน? "มาสเรนดูเหมือนจะชอบอาชีพนักบวชของเธอ โดยปกติแล้วเธอไม่กล้าที่พูดกับลูหลี่ แต่ทันทีที่เขาพูดถึงวิธีการใช้ทักษะของนักบวชเธอเริ่มรู้สึกตื่นเต้นทันที

" ปกติแล้วมอนสเตอร์ระดับสูงหรือ NPC เท่านั้นที่สามารถใช้ทักษะได้ ระบบได้ออกแบบ AI ที่ค่อนข้างดี ดังนั้นการเคลื่อนไหวการแสดงออกและคำพูดทั้งหมดจึงมีความหมาย ตัวอย่างเช่นเสียงแหบของหมาป่ายักษ์มีความยาวมากกว่าปกติเล็กน้อย นั่นหมายความว่ามันจะใช้สกิล นอกจากนี้จำนวน HP ที่เหลือน้อยแสดงได้ว่ามันอาจเป็นเพราะสถานะ 'ดิ้นรน' "

"พี่ชายดูรู้มากจังเลยนะคะ ... " มาสเรนพูดก่อนที่จะหยุดชั่วคราว "เก่งกว่าพี่ใหญ่ของฉันอีก"

ใบหน้าของดอกไม้อ้างว้างดูไม่ค่อยดีเท่าไหร ไอ้คนที่จู่ๆก็โผล่มาริอาจที่จะขโมยน้องสาวของเขาอย่างงั้นเหรอ?

"ถ้ากะเวลาถูกและใช้ให้ถูกช่วงจังหวะก็พอแล้วล่ะ การใช้ทักษะรักษาได้ทันท่วงทีน่ะเปลี่ยนจังหวะเกมได้เลยนะ "

มาสเรนสนใจในการเป็นนักบวชเสมอ แต่เธอไม่เคยรู้สึกว่านักบวชนั้นจะมีความแข็งแกร่งหรือมีความสำคัญ อย่างไรก็ตามเมื่อได้ยิน ลูหลี่บอกแบบนี้แล้ว เธอรู้สึกว่าความหวังมันได้เกิดขึ้นในใจของเธอ

ลูหลี่ไม่ทราบว่าคำพูดของเขาจะส่งผลต่ออนาคตของกระต่ายตัวน้อยนี้อย่างไร ในตอนนั้นเธอได้เข้าร่วมเกมมาอย่างน้อยครึ่งปีก่อนหน้าเขา สำหรับเกมแล้วครึ่งปีมันเป็นสิ่งสำคัญอย่างไม่น่าเชื่อ

"สัตว์เลี้ยงที่หนีไปมันอยู่ตรงนี้ พี่ใหญ่มานี้เร็วๆ มันกำลังจะถูกสังหารแล้ว! "พวกเขาก็ได้ยินเสียงของกลุ่มผู้เล่นไม่กี่คนและไม่นานนักก็เห็นพวกเขาปรากฏตัว

HP ของหมาป่ายักษ์ลดลงไป 20% และทั้งดอกไม้อ้างว้างและมาสเรนไม่คิดเลยว่าจะมีผู้เล่นคนอื่นๆเข้ามา ใบหน้าของพวกเขาซีดลง

"ดอกไม้ลากหมาป่ายักษ์ไปกับน้องสาวของนายเลย ฉันจะฆ่าพวกคนเหล่านี้ก่อนและค่อยไปพบกันทีหลัง "ลูหลี่ถอยห่างออกไปสักสองสามก้าวและเขาได้ใช้ ย่องเบา ความสนใจของบอสได้มาอยู่ที่ดอกไม้อ้างว้างทันทีทันที

"พวกเขายังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ" มาสเรนพูดด้วยน้ำเสียงเล็กๆ

"เดี๋ยวพวกนี้ก็ทำ"ลูหลี่กล่าวในปาร์ตี้แชทแล้วก็หยุดพูด

คนที่มาใหม่คือกลุ่มเล็กๆ ที่ประกอบด้วย นักบวช พ่อมด ฮันเตอร์ นักเวทย์ และ ดรูอิด จาก HP ของดรูอิดเหมือนว่าเขาจะเป็นแท๊งค์

ดรูอิดเป็นอาชีพที่ดีมากมันสามารถเล่นได้ทุกหน้าที่ การกลายร่างเป็นหมีสามารถช่วยลดความเสียหายที่เกิดขึ้นได้ ซึ่งมันทำให้ดรูอิดเล่นเป็นแท๊งค์ได้

กลุ่มคนเดินเข้ามาในขณะที่หัวเราะ พวกเขาไม่ได้สนใจพรรคของลูหลี่เป็นภัยคุกคามเลย เมื่อเห็นลูหลี่ได้ใช้สกิล ย่องเบา นักเวทย์สั่งให้ ดรูอิด และ ฮันเตอร์ รวมตัวกันที่นักบวชเพื่อปกป้องเขา

ตราบเท่าที่นักบวชยังไม่ตายเขาก็สามารถรักษาความเสียหายที่เกิดขึ้นของโจรได้อย่างต่อเนื่อง ลูหลี่จึงเป็นภัยคุกคามที่ไม่สำคัญ

อย่างไรก็ตามเมื่อพวกเขาได้เข้าสู่ตำแหน่งของตัวเอง นักเวทย์พบว่ามีบางอย่างผิดปกติกับ พ่อมดที่อยู่ข้างๆเขา

ดวงตาของเขามืดมัวและมีการเคลื่อนไหวเล็กน้อยราวกับว่ามีใครบางคนทุบหัวเขาด้วยไม้

แซป!

นักเวทย์เตรียมที่จะปล่อยพายุหิมะรอบตัวของ พ่อมด ทันที ทักษะพื้นที่มีประสิทธิภาพในการบังคับให้โจรออกจากทักษะย่องเบา

พายุหิมะ เป็น ทักษะที่จำเป็นต้องร่ายมันจำเป็นต้องใช้การร่ายด้วยมือเท่านั้น มันเป็นไปอย่างรวดเร็วและง่ายต่อการใช้ทักษะนั้น

นักเวทย์คนนี้มีปฏิกิริยาที่ดีและมีการตัดสินใจที่ดี แต่มันน่าเสียดายที่เขาวิ่งเข้าไปหาลูหลี่ ขณะที่เขาเริ่มยกคทาของเขา เขาก็รู้สึกเจ็บหัวทันที

หวด หวด หวด ...

-67, -82, -74 ... ตัวเลขที่ขึ้นมาต่อเนื่องนั้นดูน่าสะพรึงกลัวมาก ทุกสิ่งมันเกิดขึ้นเร็วมาก เมื่อ ฮันเตอร์ดึงลูกศรขึ้นมานักเวทย์ก็ตายแล้ว

ลูหลี่มีอุปกรณ์ระดับเหล็ก 2 ชิ้นและอุปกรณ์ระดับทองแดง 3 ชิ้น นักเวทย์มีอุปกรณ์ระดับทองแดงเพียงชิ้นเดียวเท่านั้น ไม่เพียงแต่ช่องว่างอุปกรณ์ที่แตกต่างกันมาก แม้แต่เลเวลของลูหลี่ก็ยังสูงกว่าเขา ลูหลี่จบชีวิตของนักเวทย์ลงด้วยการโจมตีปกติเพียง 5 ครั้ง

หลังจากที่นักเวทย์ตายแล้ว ลูหลี่ได้พุ่งไปหาพ่อมดซึ่งยังคงเป็นอัมพาตอยู่

ระบบ: ความสำเร็จสกิลชาโดว์สไตรค์ 89% ทำให้เกิดความเสียหาย112% เป้าหมายติดสตันเป็นเวลา 2 วินาที!

จบบทที่ จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 20

คัดลอกลิงก์แล้ว