บทที่ 6 ลู่เฉิง เอามาให้ฉันเดี๋ยวนี้! ทักษะระบบตรวจจับพวกล้วงกระเป๋า!

บทที่ 6 ลู่เฉิง เอามาให้ฉันเดี๋ยวนี้! ทักษะระบบตรวจจับพวกล้วงกระเป๋า!

ดังนั้น หากลู่เฉิงไม่ได้บังเอิญไปเจอผู้ต้องหาหลบหนีคดี คู่ดูตัวของเขาก็คงจะเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจซูชิงอู่ ตำรวจสาวผู้มีความงามเหนือกว่าดาราสาวเสียอีก!

พล็อตเรื่องราวกับความฝันเช่นนี้ ราวกับหลุดออกมาจากนิยายเลยทีเดียว

เส้นสายของคุณป้ากู้ช่างน่าประทับใจจริงๆ!

ลู่เฉิงจ้องมองซูชิงอู่อย่างตั้งใจ ใบหน้าของเธอช่างงดงาม ผิวพรรณก็ขาวผ่อง และรูปร่างก็ดีเยี่ยม เมื่อสวมรองเท้าส้นสูง เธอก็สูงระดับจมูกของลู่เฉิงพอดี

ข้อเสียเพียงอย่างเดียวคือเธอเย็นชาและพูดน้อยเกินไป หากพวกเขาคบกัน เขาคงต้องเป็นฝ่ายสร้างสีสันให้ความสัมพันธ์นี้

ความคิดของลู่เฉิงเตลิดไปไกล

"สแกนคิวอาร์โค้ด แอดวีแชทฉันสิ"

ซูชิงอู่ถือโทรศัพท์ตั้งตรงตรงหน้าลู่เฉิง

"อ้อ ได้ครับ"

ลู่เฉิงรีบหยิบโทรศัพท์ของตัวเองออกมา เขาต้องแอดเธอให้ได้!

เสียง 'ติ๊ง' ดังขึ้น

"Qingwu Feiyang" ยอมรับคำขอเป็นเพื่อนของคุณแล้ว

ขณะที่ลู่เฉิงกำลังคาดเดาว่าเขาและซูชิงอู่จะไปเดทกันที่ไหนในครั้งหน้า เธอก็พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ:

"ในเมื่อเราต่างก็ถูกครอบครัวบังคับให้มาดูตัว ทำไมเราไม่ร่วมมือกันล่ะ?"

"วิธีนี้ เราทั้งคู่ก็จะมีเรื่องกลับไปรายงานที่บ้านได้"

สีหน้าตื่นเต้นของลู่เฉิงค่อยๆ จางลง

ระ-ร่วมมือกันเหรอ?

แล้วไม่ใช่การเดทด้วย

ลู่เฉิงอึ้งไปพักใหญ่ เอาล่ะ ปรากฏว่าเจ้าหน้าที่ตำรวจซูไม่ได้ชอบเขาเลยแม้แต่น้อย เธอแค่ใช้เขาเป็นเครื่องมือเท่านั้น

เอาเถอะๆ ลู่เฉิงยอมรับได้ เขาหลงตัวเองเกินไปหน่อย

แม้ว่าลู่เฉิงจะคิดว่าตัวเองหล่อเหลาเอาการ หล่อน้อยกว่าอู๋เยี่ยนจู่หน่อยหนึ่ง และเป็นรองทาเคชิ คาเนชิโร่นิดนึง แต่เธอก็ไม่จำเป็นต้องตกหลุมรักเขาตั้งแต่แรกพบเสียหน่อย

เป็นเครื่องมือก็เป็นเครื่องมือสิ

เขาเองก็จะใช้เธอเป็นข้ออ้างในการอธิบายกับแม่คืนนี้เหมือนกัน

"ลาก่อน!"

"บ๊ายบาย!"

หลังจากกล่าวลากัน ลู่เฉิงก็ขี่รถมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้า Yadea กลับไปยังสถานีตำรวจซานหลี่เฉียว

เมื่อซูชิงอู่มาถึงหน้าประตูบ้าน เซินฟาง แม่ของเธอก็เปิดประตูรออยู่แล้ว

บ้านของพวกเธออยู่ตรงข้ามประตูทิศตะวันออกพอดี และการที่ซูชิงอู่ถูกลู่เฉิงมาส่งที่บ้านก็อยู่ในสายตาของแม่เธออย่างชัดเจน

ในฐานะรองหัวหน้าหน่วยสืบสวนอาชญากรรม ด้วยความสามารถในการสืบสวนของซูชิงอู่ เธอรู้แน่นอนว่าแม่กำลังมองออกมาจากหน้าต่างห้องครัว

ดังนั้น ซูชิงอู่จึงเลือกที่จะแอดวีแชทลู่เฉิง

นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เธอเป็นฝ่ายแอดผู้ชายทางวีแชทก่อน

เซินฟางยิ้มกว้าง "ลูกสาว การดูตัวเป็นยังไงบ้างจ๊ะ?"

"ก็ดีค่ะ"

"ชายหนุ่มคนนั้นเป็นคนยังไง?"

"ก็โอเคค่ะ"

"แล้ววางแผนจะมีลูกกันเมื่อไหร่ล่ะ?"

"เร็วๆ นี้ค่ะ"

"จริงเหรอ?!"

เซินฟางตื่นเต้นดีใจที่จะได้เป็นคุณยายครั้งแรกในทันที

ซูชิงอู่เปลี่ยนรองเท้าพลางตอบคำถามของแม่

ทันใดนั้น เธอก็เงยหน้าขึ้นด้วยความตกใจ

"มีลูก?"

เดี๋ยวก่อน สหายเซินฟาง คุณจะข้ามขั้นตอนการแต่งงานแล้วกระโดดไปเรื่องมีลูกเลยเหรอ?

ถ้าคุณชอบเด็กมากขนาดนั้น ก็มีเองเลยสิ!

ซูชิงอู่ไม่กล้าพูดสิ่งที่คิดออกมา เธออยากมีชีวิตอยู่ต่อ

"แม่คะ เราเพิ่งเจอกันครั้งแรกเองนะ"

"เรื่องพวกนี้มันเกิดขึ้นเร็วจะตายไป วัยรุ่นสมัยนี้เขาไม่แต่งงานสายฟ้าแลบกันแล้วเหรอ?"

ซูชิงอู่ถึงกับพูดไม่ออก เธอรีบเลี่ยงกลับเข้าห้องไป การคุยกับสหายเซินฟางน่ากลัวเกินไปแล้ว

"แล้วจะพาชายหนุ่มคนนั้นมาให้เราทำความรู้จักที่บ้านเมื่อไหร่ล่ะ..."

...

สถานีตำรวจซานหลี่เฉียว

เฉินเว่ยหมินมีหยวนเจี๋ย นักเรียนหัวกะทิอยู่ทางซ้าย และลู่เฉิงอยู่ทางขวา ทำให้เขาตัดสินใจไม่ถูก

ก่อนหน้านี้เขาตัดสินใจว่าจะดูแลหยวนเจี๋ยด้วยตัวเอง แต่แล้วเขาก็พบว่าลู่เฉิงก็เก่งมากเช่นกัน

ตอนนี้เขาอยากจะดูแลลู่เฉิงแทน

"หัวหน้าสถานี คุณเรียกหาผมเหรอ?"

เจ้าหน้าที่ตำรวจวัยกลางคน จ้าวหาน เดินเข้ามาในสำนักงาน วันนี้เขาอารมณ์ดีมาก เพราะเจ้าหน้าที่ตำรวจฝึกหัดที่ได้รับมอบหมายให้เขาดูแลก็คือลู่เฉิงที่กำลังป๊อปปูล่านั่นเอง

การจับผู้ต้องหาหลบหนีคดีได้ตั้งแต่วันแรก ไม่ว่าจะเป็นเพราะความโชคดีหรือไม่ก็ตาม เขามีแววไปได้สวยแน่นอน

หากเขาได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี ในฐานะอาจารย์ เขาก็จะได้รับชื่อเสียงไปด้วย

"เหล่าจ้าว นายเอาหยวนเจี๋ย นักเรียนหัวกะทิไปดูแลแทนดีไหม? เดี๋ยวฉันดูแลลู่เฉิงเอง"

"หัวหน้าสถานี เราตกลงกันแล้วไม่ใช่เหรอว่าผมจะดูแลลู่เฉิง? ทำไมถึงเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาตลอดล่ะ?"

รอยยิ้มของจ้าวหานหายไป "คุณเป็นหัวหน้าสถานี คำพูดของคุณต้องศักดิ์สิทธิ์สิ ในเมื่อลู่เฉิงถูกมอบหมายให้ผมแล้ว ทำไมคุณถึงจะเอาเขากลับไปล่ะ?"

"ผมคิดวิธีสอนไว้หมดแล้ว อย่างที่บอกไง สอนตามความสามารถ ถ้าคุณเปลี่ยนคน วิธีสอนที่ผมวางแผนไว้ก็ต้องเปลี่ยนด้วยสิ!"

"แถมผมยังเอาดวงไปผูกมาแล้วด้วย ดวงของผมกับเสี่ยวลู่สมพงษ์กันมาก ถ้าคุณบังคับให้ผมเอาเด็กหัวกะทินั่นมา ผมก็ต้องไปผูกดวงใหม่ เสียเงินตั้งสามร้อยหยวนเชียวนะ!"

...

เฉินเว่ยหมินถึงกับปวดหัว "เอาล่ะๆ! เลิกบ่นได้แล้ว ลู่เฉิงเป็นของนายก็เป็นของนาย"

จ้าวหานหยุดพูดพล่ามทันที "ถ้าพูดแบบนี้ตั้งแต่แรกก็จบเรื่องแล้ว! ผมไปทำงานก่อนนะ!"

เฉินเว่ยหมินถอนหายใจ "เอาเถอะ เด็กหัวกะทิก็ไม่ได้แย่อะไร"

...

ลู่เฉิงกำลังขี่รถมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้า Yadea กลับไปที่สถานีตำรวจซานหลี่เฉียว

ขณะที่เขาผ่านถนนสายเก่าที่พลุกพล่าน ทักษะระบบ 【เครื่องจับแมลงวัน】 ของเขาก็ทำงานขึ้นมาเอง

"มีผู้ต้องสงสัยอยู่ใกล้ๆ!"

หัวใจของลู่เฉิงเต้นแรงขึ้น

"ในรัศมี 20 เมตร!"

ลู่เฉิงเงยหน้าขึ้นมอง ในสายตาของเขา มีจุดสีเขียวเลเซอร์ลอยอยู่ในอากาศไม่ไกลนัก เมื่อมองใกล้ๆ มันคือแมลงวัน

ลู่เฉิงจอดรถมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าไว้ริมทาง แมลงวันบินไปใกล้ผู้ต้องสงสัยแล้ว

คนไหนกันนะ?

แมลงวันบินวนอยู่เหนือฝูงชน สองวินาทีต่อมา มันก็โฉบลงไป แทรกตัวเข้าไปในฝูงชน และล็อคเป้าหมาย

เป้าหมายคือชายร่างผอมสวมแว่นตา แมลงวันเกาะอยู่ที่ไหล่ด้านหลังของเขาอย่างเงียบๆ

นี่คือวิธีที่แมลงวัน "จับ" ผู้ต้องสงสัยสินะ มันเหมือนเป็นการระบุตำแหน่งของพวกเขา

ความตื่นเต้นฉายแววในดวงตาของลู่เฉิง เขาลอบสังเกตชายคนนั้นอย่างลับๆ อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

ชายคนนั้นเหลือบมองตู้เอทีเอ็มฝั่งตรงข้ามเป็นระยะ

ชายคนนั้นไม่ได้มองธนาคาร แต่กำลังสังเกตคนที่เดินออกมาจากตู้เอทีเอ็ม เพื่อมองหาเป้าหมาย

น่าจะเป็นขโมย พวกล้วงกระเป๋าแน่ๆ!

ขณะที่สังเกตเป้าหมาย ชายคนนั้นก็หันหน้าไปมองรอบๆ อยู่ตลอดเวลา เพื่อตรวจสอบว่ามีใครสนใจเขาอยู่หรือไม่

เขาระแวดระวังตัวมาก

ลู่เฉิงหันหน้าหนี หลบสายตาชายคนนั้น แล้วเดินไปซื้อน้ำที่ร้านสะดวกซื้อใกล้ๆ

หลังจากซื้อน้ำเสร็จ ลู่เฉิงก็เดินไปในทิศทางตรงกันข้ามประมาณสิบกว่าเมตร

อีกฝ่ายระแวดระวังตัวสูงมาก เห็นได้ชัดว่าเป็นผู้กระทำผิดซ้ำซาก ลู่เฉิงเป็นเพียงเจ้าหน้าที่ตำรวจฝึกหัดมือใหม่ที่ไม่เคยออกปฏิบัติภารกิจ และไม่เคยสะกดรอยตามใครมาก่อน เขาจึงกลัวว่าจะถูกจับได้ เพื่อความปลอดภัย เขาจึงรักษาระยะห่างไว้

สัญญาณติดตามของเครื่องจับแมลงวันมีระยะ 200 เมตร ตราบใดที่เขาไม่ออกนอกระยะนั้น เป้าหมายก็จะไม่หายไป และทุกอย่างก็อยู่ภายใต้การควบคุม

ไม่กี่นาทีผ่านไป คุณลุงท่าทางประหม่าคนหนึ่งเดินออกมาจากตู้เอทีเอ็ม ในมือถือกระเป๋าถือที่ดูตุงๆ

เมื่อชายร่างผอมเห็นคุณลุงคนนั้น เขาก็เหมือนหมาจิ้งจอกที่เห็นชิ้นเนื้อ เขาบ้วนไม้จิ้มฟันในปากทิ้ง แล้วแอบเดินตามไปเงียบๆ

และลู่เฉิงก็เดินตามหลังชายร่างผอมไปอย่างเงียบๆ เช่นกัน

ตั๊กแตนตำข้าวซุ่มจับจักจั่น โดยไม่รู้ตัวว่ามีนกขมิ้นอยู่ข้างหลัง

ฝูงชนที่เดินสวนมาข้างหน้าเริ่มหนาแน่นขึ้น ชายร่างผอมเร่งฝีเท้า เข้าไปใกล้ด้านหลังคุณลุงมากขึ้น

เมื่อสบโอกาส ชายร่างผอมก็พลิกข้อมือ มีใบมีดคมกริบหนีบอยู่ระหว่างนิ้วกลางและนิ้วนาง

เขายกมือขึ้นอย่างแม่นยำ

แควก!

ก้นกระเป๋าถือของคุณลุงวัยกลางคนถูกกรีดเป็นรอยขาดขนาดใหญ่ และปึกธนบัตรก็ร่วงหล่นลงมา

มือหนึ่งคว้าเงินนั้นไปอย่างรวดเร็ว ห่อด้วยหนังสือพิมพ์ แล้วยัดเข้าไปในขอบกางเกงด้านหน้า

เมื่อคุณลุงวัยกลางคนรู้ตัวว่ากระเป๋าถือของตัวเองเบาลงกะทันหัน และตะโกนว่า "ขโมย!" ชายร่างผอมก็หายตัวไปในฝูงชนข้างหน้าแล้ว

คุณลุงวัยกลางคนหยิบกระเป๋าถือของตัวเองขึ้นมา มีรูขนาดเท่าชามอยู่ที่ก้นกระเป๋า และเงินห้าหมื่นหยวนที่เขาเพิ่งถอนมาก็หายไปแล้ว

เขาร้องตะโกนอย่างบ้าคลั่ง โทรเรียกตำรวจ และมองหาขโมยอย่างร้อนรน