บทที่ 42 - โดนเล่นงานลับหลัง

บทที่ 42 - โดนเล่นงานลับหลัง

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

มีผู้หญิงคนหนึ่งชื่อจางฮุ่ยเป็นคู่หมั้นของพันตรีจ้านตี๋ เธอสวยและมีเสน่ห์ดึงดูดใจมากจนโดดเด่นสะดุดตาในค่ายทหาร เธอไม่ชอบหน้าผู้หญิงที่ชื่อชิวชิว และก็รู้สึกขัดหูขัดตากับผู้หญิงอีกคนที่ชื่ออานจิ้งซึ่งเป็นคนเงียบๆ พอมีเวลาว่างก็มักจะหาเรื่องสองคนนี้อยู่เสมอ

เวลาโดนหาเรื่องชิวชิวจะไม่ยอมก้มหัวให้แถมยังสวนกลับไปสองสามประโยค แต่อานจิ้งนั้นทำไม่เป็น เวลาโกรธเธอก็ทำได้แค่อ้าปากค้างเม้มริมฝีปากแน่นแล้วถลึงตาใส่ พอจางฮุ่ยเห็นท่าทางแบบนี้ของเธอก็ยิ่งโมโหและยิ่งยั่วยุเธอหนักกว่าเดิม

รวอปี้มองเห็นคลื่นใต้น้ำที่แอบซ่อนอยู่ในเรื่องนี้ พอมีคนพูดถึงเธอถึงได้รู้ว่าชิวชิวคนนั้นคือแฟนสาวที่กำลังคบหาดูใจอยู่กับพันตรีเฟิ่งหลิง ชิวชิวเป็นคนใสซื่อร่าเริงและเป็นที่นิยมในค่ายทหารอย่างมาก การที่จางฮุ่ยซึ่งเป็นคนหยิ่งยโสจงใจหาเรื่องเธอก็ถือว่ามีเหตุผลพอฟังขึ้นอยู่บ้าง

ความจริงแล้วเรื่องนี้ไม่น่าจะไปเกี่ยวอะไรกับอานจิ้งเลย แต่ก็ไม่รู้ว่าทำไมอานจิ้งที่มักจะอยู่เงียบๆ ถึงได้โดนหางเลขไปด้วยทุกครั้ง ผู้หญิงสามคนไม่มีใครพูดจาดีใส่กันเลยราวกับเป็นศัตรูคู่อาฆาตกันก็ไม่ปาน

นี่มันศึกชิงดีชิงเด่นในวังหลังฉบับโลกความจริงชัดๆ ดูไว้ก็ไม่เสียหายอะไร รวอปี้จึงตัดสินใจยืนดูอยู่เงียบๆ และพยายามไม่เอาตัวเข้าไปพัวพันด้วย

ทว่าถึงแม้เธอจะคิดเผื่อไว้ซะดิบดี แต่สุดท้ายเธอก็ถูกดึงเข้าไปพัวพันด้วยจนได้

เรื่องนั้นเกิดขึ้นเมื่อสามเดือนก่อน เมื่อความนิยมของชิวชิวพุ่งสูงขึ้น ความขัดแย้งระหว่างผู้หญิงหลายคนก็เริ่มทวีความรุนแรง จางฮุ่ยกับชิวชิวเถียงกันไม่เข้าหูก็เลยลงไม้ลงมือกัน ตอนนั้นเรื่องราวบานปลายจนไม่ค่อยน่าดูนัก แถมยังพาลมาถึงรวอปี้ที่ยืนอยู่ตั้งไกลด้วยซ้ำ

ทำไมน่ะเหรอ

พูดไปก็ตลกดี ตอนที่จางฮุ่ยกับชิวชิวยื้อยุดฉุดกระชากกันต่างฝ่ายต่างก็มีรอยขีดข่วนตามร่างกายมากน้อยต่างกันไป ส่วนอานจิ้งที่เข้าไปห้ามทัพก็โดนลูกหลงจนแขนได้รับบาดเจ็บ ผู้หญิงสี่คนเจ็บตัวไปซะสามคน แต่อีกคนกลับยืนอยู่ดีๆ ไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วน สายตาของผู้ชายที่มองมารที่รวอปี้จึงเริ่มดูแปลกประหลาดไป

โดยเฉพาะเฟิ่งหลิง หลังจากตรวจสอบรอยแผลบนใบหน้าของชิวชิวแล้ว เขาก็ถึงขั้นหันมาตำหนิรวอปี้ต่อหน้าด้วยน้ำเสียงเย็นชา "พวกเขาสามคนทะเลาะกันตบตีกัน คุณยังกล้ายืนดูอยู่เฉยๆ ได้อีกนะ"

คำพูดนี้เป็นการพาลใส่กันชัดๆ รวอปี้มองเฟิ่งหลิงด้วยสายตาประหลาดใจ เธอไม่ได้ไปร่วมวงตบตีด้วยสักหน่อย อย่างมากก็แค่ยืนดูโดยไม่เข้าไปยุ่ง แบบนี้ก็ผิดด้วยเหรอ สิ่งที่ทำให้เธอไม่เข้าใจยิ่งกว่าก็คือปฏิกิริยาของอานจิ้ง เธอถลึงตาจ้องรวอปี้อย่างเคียดแค้นราวกับมีความแค้นฝังลึกกันมาแต่ชาติปางก่อน ดูเหมือนว่าความผิดพลาดทั้งหมดจะเป็นเพราะรวอปี้นั่นแหละ

ประสาทกลับชัดๆ ยิ่งคิดเธอก็ยิ่งโมโห เธอจึงหันหลังเดินหนีไปทันที

ท่าทีของรวอปี้ดูเหมือนจะยิ่งตอกย้ำข้อสันนิษฐานของผู้ชายพวกนั้น สายตาที่จ้องมองมาที่เธอจึงกลายเป็นสายตาเย้ยหยันและไม่พอใจ

หลังจากเหตุการณ์นั้น ชิวชิวก็ไม่เคยเข้าร่วมกิจกรรมใดๆ ของกลุ่มครอบครัวทหารอีกเลย รวอปี้เดาว่าเฟิ่งหลิงคงจะกลัวว่ามีคนคิดจะทำร้ายชิวชิว เขาก็เลยดึงตัวเธอเข้าไปปกป้องไว้ใต้ปีกของตัวเองเสียเลย

สำหรับเรื่องนี้ รวอปี้ได้แต่หัวเราะผ่านไป แต่ละคนก็ไม่ใช่ย่อยๆ กันทั้งนั้น ใครทำร้ายใครก่อนก็ยังพูดยาก แต่ที่แน่ๆ เธอกลับโดนลอบกัดเข้าให้อย่างงงๆ

ตั้งแต่นั้นมา ความสัมพันธ์ระหว่างครอบครัวทหารก็เริ่มมีความละเอียดอ่อนซับซ้อนขึ้น

รวอปี้ไม่ได้ไปอยู่กินกับฮวาเฉิน พอเห็นบรรยากาศไม่ค่อยดี เธอจึงตัดสินใจไม่ไปที่ค่ายทหารอีกเลย

หนึ่งเดือนต่อมาตอนที่รวอปี้ไปที่ค่ายทหารอีกครั้ง ฮวาเฉินก็บอกเธอว่าชิวชิวแอบไปแต่งงานกับพันโทที่ชื่อหรงเผย์จวิ้นแล้ว ซึ่งมีตำแหน่งทางทหารสูงกว่าเฟิ่งหลิงหนึ่งขั้น ว่ากันว่าถึงแม้อีกฝ่ายจะสังกัดอยู่กองพลที่สาม แต่กลับไปประจำการอยู่ที่ดาวจักรพรรดิ ที่สำคัญคือครอบครัวของเขามีฐานะดีมาก

ได้ยินมาว่าทั้งสองคนแต่งงานกันอย่างกะทันหัน บ่ายวันนั้นก็ขึ้นยานเหาะไปที่ดาวจักรพรรดิทันที เฟิ่งหลิงอยากจะไปคิดบัญชีแต่ก็จับตัวไม่ได้เลย

ข่าวนี้ทำให้รวอปี้ตกใจไม่น้อย ทั้งรูปร่างหน้าตา ความสามารถ และตำแหน่งทางทหารของเฟิ่งหลิงล้วนแต่โดดเด่นเอาการ การที่ชิวชิวทิ้งเฟิ่งหลิงไปจึงดูจะฟังไม่ค่อยขึ้นเท่าไหร่นัก

รวอปี้ส่ายหัว นอกจากจะรู้สึกประหลาดใจและแอบเสียดายแล้ว ลึกๆ เธอกลับรู้สึกสมน้ำหน้าอยู่นิดๆ แต่ก็พอจะรับได้ ในโลกอนาคตความรู้สึกของมนุษย์นั้นเบาบาง การคบหากันระหว่างผู้คนมักจะเน้นที่ผลประโยชน์เป็นหลัก ชิวชิวเป็นคนฉลาด เธอต้องเลือกสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อตัวเองมากที่สุดอยู่แล้ว

คนเราต่างจิตต่างใจ บังคับฝืนใจกันไม่ได้หรอก

[จบแล้ว]