บทที่ 17: เซ็ตมนุษย์ต้นไม้ หายนะของพวกมนุษย์หมาป่า

บทที่ 17: เซ็ตมนุษย์ต้นไม้ หายนะของพวกมนุษย์หมาป่า

เฉิงเกออัญเชิญแมลงไวรัสออกมาหนึ่งตัวและควบคุมให้มันบินไปหาต้นไม้บิดเบี้ยวที่ยืนนิ่งอยู่ มันร่อนลงเกาะบนลำต้นอย่างเงียบเชียบ จากนั้นเธอก็เปิดใช้งานทักษะ 【ปลดปล่อยไวรัส】

เฉิงเกอเฝ้ารอให้ต้นไม้บิดเบี้ยวเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างเงียบๆ

ไม่นานนัก HP ของต้นไม้บิดเบี้ยวก็เริ่มลดลง:

-200

-600

-1000

...จากจุดนี้ เฉิงเกอสามารถบอกได้เลยว่าพลังการโจมตีทางเวทมนตร์ของแมลงไวรัสจะเพิ่มขึ้นเมื่อเวลาผ่านไป โดยจะเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องจนกว่าจะถึงค่าความเสียหายสูงสุด

"โฮก!"

เมื่อถูกโจมตี ต้นไม้บิดเบี้ยวก็เริ่มคลุ้มคลั่ง ต้นไม้ทั้งต้นสั่นไหวอย่างรุนแรงเพื่อสลัดแมลงไวรัสให้หลุดออก อย่างไรก็ตาม ในวินาทีต่อมา แมลงไวรัสก็หายวับไปจากสายตาของเฉิงเกอ

"เร็วมาก!"

ถึงแม้ว่าสายตาของเธอจะมองไม่เห็น แต่เฉิงเกอก็ยังสามารถรับรู้ถึงตำแหน่งของแมลงไวรัสได้ผ่านทางจิตวิญญาณ ถึงกระนั้น ความเร็วระดับนี้มันก็ดูจะเกินจริงไปหน่อยมั้ยเนี่ย?!

เมื่อเห็นว่า HP ของต้นไม้บิดเบี้ยวเข้าสู่โซนสีแดงแล้ว เฉิงเกอก็รีบถอยร่นออกมา เนื่องจากครั้งนี้เธอไม่ได้ใช้มดกินคนในการแทะต้นไม้รอบๆ ทักษะวงกว้างของราชันต้นไม้บิดเบี้ยวจึงไม่ถูกบั่นทอนลงเลยแม้แต่น้อย เฉิงเกอไม่อยากจะเอาตัวเข้าไปเสี่ยงรับการโจมตีตรงๆ เพียงเพื่อทดสอบพลังของมันหรอกนะ

หลังจากออกมาพ้นระยะของทักษะแล้ว เฉิงเกอก็อัญเชิญแมลงไวรัสออกมาอีกราวๆ สิบกว่าตัว ด้วยความเร็วที่ว่องไวปานสายฟ้าแลบ พวกมันพุ่งทะยานเข้าหาราชันต้นไม้บิดเบี้ยวที่กลายพันธุ์และกำลังคลุ้มคลั่งอยู่แล้ว

ในครั้งนี้ ด้วยจำนวนของแมลงไวรัสที่เพิ่มขึ้น HP ของราชันต้นไม้บิดเบี้ยวก็ยิ่งลดฮวบลงอย่างรวดเร็ว

ตู้ม!

บอสปลดปล่อยทักษะที่แข็งแกร่งที่สุดของมันออกมา โดยควบคุมต้นไม้ทั้งหมดภายในรัศมี 500 เมตร พวกมันเข้าสู่สถานะมนุษย์ต้นไม้ชั่วคราว ยืดกิ่งก้านและเถาวัลย์ออกไปฟาดฟันสิ่งรอบข้าง!

การโจมตีของเถาวัลย์นั้นทั้งรวดเร็วและดุดัน เพียงแค่ตวัดฟาดลงบนพื้นก็ทำให้เกิดรอยแยกแตกลึก

เฉิงเกอลองจินตนาการว่าตัวเองไปยืนอยู่ตรงนั้น เธอก็ตระหนักได้เลยว่าด้วยความว่องไวและพลังป้องกันของเธอในตอนนี้ เธอคงไม่สามารถหลบการโจมตีเหล่านั้นพ้นอย่างแน่นอน

ป่าทั้งผืนกลายสภาพเป็นความโกลาหลวุ่นวาย เสียงลมพัดหวิวหวิวดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ราชันต้นไม้บิดเบี้ยวโจมตีอย่างบ้าคลั่งราวกับไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

ทว่า สิ่งที่ทำให้มันต้องสิ้นหวังก็คือ มันไม่สามารถหาศัตรูเจอได้เลย!

เฉิงเกอสามารถรับรู้ได้อย่างชัดเจนว่าแมลงไวรัสกำลังหลบหลีกการโจมตีเหล่านั้นอย่างต่อเนื่องและง่ายดาย

นี่คงเป็นการต่อสู้ที่น่าหงุดหงิดที่สุดสำหรับราชันต้นไม้บิดเบี้ยวแล้วล่ะ ขนาดศัตรูยังมองไม่เห็น แต่ HP ของมันกลับลดฮวบๆ!

แม้แต่หลังจากที่แมลงไวรัสบินกลับมาแล้ว การโจมตีทางเวทมนตร์อย่างต่อเนื่องก็ไม่ได้หายไป ในทางกลับกัน มันกลับรุนแรงยิ่งขึ้นไปอีก!

เฉิงเกอยืนอยู่รอบนอก เฝ้ามองราชันต้นไม้บิดเบี้ยวตกอยู่ในสถานะดีบัฟอ่อนแออย่างเงียบๆ HP ของมันค่อยๆ ลดลงจนในที่สุดมันก็กลายเป็นแสงสีเขียวสว่างวาบ ทิ้งกองอุปกรณ์ดรอปเอาไว้

เมื่อราชันต้นไม้บิดเบี้ยวตายลง ต้นไม้รอบๆ ที่ได้รับผลกระทบจากทักษะก็กลับคืนสู่สภาพปกติเช่นกัน

"ดี ดี ดี!"

เฉิงเกอพอใจกับผลลัพธ์นี้เป็นอย่างมาก

นี่มันง่ายกว่าขั้นตอนการสู้กับบอสเมื่อวานตั้งหลายเท่า! ยิ่งไปกว่านั้น อัตราการสูญเสียฝูงแมลงก็คือศูนย์พอดีเป๊ะ!

เฉิงเกอพอจะจินตนาการออกเลยว่าดาเมจของแมลงไวรัสจะน่าสะพรึงกลัวขนาดไหนหากนำไปใช้ในสนามรบขนาดใหญ่และการต่อสู้แบบกลุ่ม

ท้ายที่สุดแล้ว สิ่งต่างๆ อย่างเช่น กาฬโรค ไวรัสไข้หวัดใหญ่ และโรคระบาด ล้วนเป็นตัวแทนของภัยพิบัติทั้งจากธรรมชาติและน้ำมือมนุษย์เมื่อใดก็ตามที่พวกมันปรากฏขึ้น ทำให้เกิดผู้เสียชีวิตจำนวนนับไม่ถ้วนโดยไม่มีทางรักษา

โรคระบาดเพียงครั้งเดียวอาจถึงขั้นทำลายล้างประเทศชาติได้เลยทีเดียว!

แม้แต่ในเกม หากไม่มียาโพชั่นพิเศษหรือทักษะเฉพาะทาง ผู้เล่นก็คงจะทำอะไรไม่ได้เมื่อต้องเผชิญกับการโจมตีของแมลงไวรัส

แน่นอนว่า การโจมตีของแมลงไวรัสถือเป็นความเสียหายทางเวทมนตร์ หากพลังป้องกันเวทมนตร์ของผู้เล่นเกินขอบเขตความเสียหาย พวกเขาก็ย่อมไม่เป็นอะไร

ท้ายที่สุดแล้ว เฉิงเกอก็ยังคงต้องให้ความสำคัญกับการอัปเลเวลแมลงไวรัสเป็นอันดับแรก

ในระหว่างที่คิด เฉิงเกอก็เดินเข้าไปยังบริเวณที่ราชันต้นไม้บิดเบี้ยวดรอปอุปกรณ์เอาไว้

【ติ๊ง! คุณเก็บเหรียญทองได้ 1,000 เหรียญ!】

【ติ๊ง! คุณเก็บเกราะหนังมนุษย์ต้นไม้ (แรร์) ได้!】

【ติ๊ง! คุณเก็บเข็มขัดมนุษย์ต้นไม้ (แรร์) ได้!】

【ติ๊ง! คุณเก็บม้วนคัมภีร์ทักษะได้!】

...เกราะหนังมนุษย์ต้นไม้ เข็มขัดมนุษย์ต้นไม้ และอุปกรณ์อื่นๆ นั้นเหมือนกับผ้าคลุมมนุษย์ต้นไม้และรองเท้ามนุษย์ต้นไม้ก่อนหน้านี้ ซึ่งสามารถเพิ่มค่าสถานะพละกำลังและพลังวิญญาณได้ พวกมันบังเอิญประกอบกันเป็นเซ็ตเดียวกับอุปกรณ์ที่เฉิงเกอสวมใส่อยู่พอดี

【เซ็ตมนุษย์ต้นไม้】

【คุณภาพ: แรร์ (สีม่วง)】

【ข้อกำหนดอาชีพ: ทุกอาชีพ】

【ข้อกำหนดเลเวล: เลเวล 15-20】

【บัฟพิเศษ: คลุ้มคลั่งกลายพันธุ์ (เมื่อ HP ต่ำกว่า 20% ค่าสถานะทั้งหมดจะเพิ่มขึ้น 50% และพลังโจมตีกายภาพ/เวทมนตร์จะเพิ่มขึ้น 200%)】

【เอฟเฟกต์: พลังป้องกันกายภาพ/เวทมนตร์เพิ่มขึ้น 150%, ความเร็วในการฟื้นฟู HP/มานาเพิ่มขึ้น 150%】

...เฉิงเกอคิดว่ามีความเป็นไปได้สูงที่เธอจะไม่มีโอกาสได้ทริกเกอร์บัฟพิเศษของเซ็ตนี้เลย เธอรักชีวิตตัวเองเหนือสิ่งอื่นใด ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่แบ่งแต้มสถานะอิสระส่วนหนึ่งไปลงกับความว่องไวหรอก

นอกจากอุปกรณ์แล้ว สิ่งที่ทำให้เฉิงเกอประหลาดใจก็คือ บอสตัวนี้ดรอปม้วนคัมภีร์ทักษะมาให้ด้วย

สมแล้วที่เป็นราชันต้นไม้บิดเบี้ยว รวยจริงๆ!

【ม้วนคัมภีร์ทักษะ: การเติบโตอย่างบ้าคลั่ง】

【ข้อกำหนดเลเวล: เลเวล 15】

【ข้อกำหนดอาชีพ: จอมเวท, นักบวช, ผู้ใช้ยันต์, ปรมาจารย์กู่, ผู้ควบคุมแมลง และอื่นๆ】

【ข้อกำหนดการเรียนรู้: ใช้ 1 แต้มทักษะ】

【คำอธิบายทักษะ: เมื่อเปิดใช้งาน จะสร้างเถาวัลย์ในรัศมี 300 เมตร ทำให้เป้าหมายเคลื่อนที่ช้าลง ถูกพันธนาการ และได้รับความเสียหาย】

...เฉิงเกอพยักหน้า "เอฟเฟกต์ค่อนข้างดีทีเดียว~"

เฉิงเกอใช้แต้มทักษะ 1 แต้มเพื่อเรียนรู้มันทันที

【การเติบโตอย่างบ้าคลั่ง เลเวล 1: สร้างเถาวัลย์ คูลดาวน์ 10 วินาที ใช้มานา 30 หน่วย】

...หลังจากจัดการทุกอย่างที่นี่เสร็จ เฉิงเกอก็มุ่งหน้าไปยังพื้นที่ตอนกลางของป่าทึบ มอนสเตอร์ที่นี่คือมนุษย์หมาป่ากลายพันธุ์ เลเวล 15 ซึ่งเป็นมอนสเตอร์รูปร่างมนุษย์กลุ่มแรกที่เฉิงเกอได้พบเจอ

พวกมันมีสติปัญญาสูงในระดับหนึ่ง ทั้งยังเจ้าเล่ห์ โหดเหี้ยม และกระหายเลือดเป็นอย่างยิ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งภายใต้แสงจันทร์ที่สาดส่องตลอดทั้งปีของป่าทึบ พลังการต่อสู้ที่แท้จริงของมนุษย์หมาป่าจะไปถึงระดับเลเวล 20 ทำให้พวกมันอันตรายมาก

【มนุษย์หมาป่ากลายพันธุ์ เลเวล 15】

【HP: 7,000】

【พลังโจมตี: 600】

【พลังป้องกันกายภาพ: 400】

【พลังป้องกันเวทมนตร์: 200】

【ทักษะ: ล่าสัตว์กระหายเลือด, กรงเล็บเหล็กฉีกกระชาก, เขี้ยวหมาป่าทะลวง】

...ในครั้งนี้ เฉิงเกอไม่ได้วางแผนที่จะใช้รูปแบบการต่อสู้แบบเดิมที่ให้ฝูงมดและฝูงผึ้งโจมตีทีละตัว เธออยากจะทำอะไรที่มันยิ่งใหญ่กว่านั้น!

เฉิงเกออัญเชิญแมลงไวรัสออกมาหนึ่งหมื่นตัวโดยตรงและส่งพวกมันออกไป

ใช่แล้ว เธอกำลังจะปลดปล่อยโรคระบาดที่นี่

แมลงไวรัสเปรียบเสมือนหมอกหนาทึบ หายวับไปในพริบตาเมื่อพวกมันดำดิ่งลึกเข้าไปในป่าที่มืดมิดยิ่งกว่าเดิม

หลังจากเปิดใช้งานทักษะ เฉิงเกอก็นั่งลงที่บริเวณชายแดน ปล่อยให้ฝูงมดล้อมรอบตัวเธอไว้อย่างมิดชิดเพื่อป้องกันไม่ให้มนุษย์หมาป่าเข้ามาโจมตี

ด้วยดวงตาที่หลับพริ้ม เฉิงเกอสามารถรับรู้ได้ถึงจุดแสงที่หนาแน่นเหล่านั้นในโลกแห่งจิตวิญญาณของเธอ ซึ่งแผ่กระจายออกไปราวกับระลอกคลื่น

เฉิงเกอมองไม่เห็นสภาพของมนุษย์หมาป่า แต่ไม่นานนัก เสียงโหวกเหวกโวยวายก็ดังลอดออกมาจากป่า

"บรื๊ววว!"

"แค่ก แค่ก!"

"ฮัดชิ้ว!"

มีเสียงมนุษย์หมาป่าหอน ไอ และจาม และเมื่อเวลาผ่านไป ความโกลาหลก็ยิ่งดังขึ้นเรื่อยๆ!

ป่าทั้งผืนราวกับถูกปลุกให้ตื่นขึ้นและกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง

"โฮก!"

ลึกเข้าไปในป่าที่เฉิงเกอมองไม่เห็น มนุษย์หมาป่ากลายพันธุ์ตัวหนึ่งที่กำลังพักผ่อนอยู่บนพงหญ้า จู่ๆ ก็รู้สึกไม่สบายตัว มันเริ่มมีไข้และ HP ก็ลดลง

ในตอนแรก HP ของมันลดลงทีละหลายสิบหน่วย แต่ค่อยๆ กลายเป็นหลายร้อยหน่วย

ในขณะเดียวกัน มนุษย์หมาป่าก็รู้สึกว่าร่างกายของพวกมันหนักอึ้งขึ้นเรื่อยๆ พวกมันหยุดไอไม่ได้ และยังมีอาการปวดท้อง ท้องเสีย จนร่างกายอ่อนแอลง

มนุษย์หมาป่าหอนรับแสงจันทร์ด้วยความทุกข์ทรมาน พยายามบรรเทาความเจ็บปวดพร้อมกับมองไปรอบๆ อย่างระแวดระวัง โดยสงสัยว่ามีศัตรูเข้ามาโจมตีพวกมัน แต่เห็นได้ชัดว่าพวกมันไม่พบอะไรเลย

มนุษย์หมาป่าบางตัวที่กำลังต่อสู้กันเองอยู่แล้วยิ่งทวีความดุเดือดมากขึ้น ดวงตาของพวกมันแดงก่ำราวกับเลือด

เนื่องจากการสูญเสีย HP เอฟเฟกต์การโจมตีจึงถูกทริกเกอร์ ส่งผลให้มนุษย์หมาป่ากลายพันธุ์เหล่านี้เริ่มคลุ้มคลั่ง ในสภาวะที่สติสัมปชัญญะเลือนราง พวกมันจำไม่ได้แม้กระทั่งพวกเดียวกันเอง พวกมันเปิดฉากโจมตีอย่างดุเดือดและกัดกินเป้าหมายใดๆ ก็ตามที่อยู่ตรงหน้า!

สิ่งนี้นำไปสู่การที่มนุษย์หมาป่าเข้าสู่สถานะคลุ้มคลั่งมากขึ้นเรื่อยๆ และขอบเขตก็ค่อยๆ ขยายออกไป!

ครืน!

เมื่อสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนของพื้นดิน เฉิงเกอก็ลืมตาขึ้นอย่างระแวดระวังและลุกขึ้นยืน เธอแอบซ่อนตัวอยู่หลังต้นไม้อย่างระมัดระวังเพื่อตรวจสอบสถานการณ์

ในความมืด ดวงตาสีแดงฉานหลายสิบคู่ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน ทิ้งร่องรอยเส้นโค้งสีแดงเอาไว้ในขณะที่พวกมันวิ่ง

เฉิงเกอคิดว่ามนุษย์หมาป่าพบเธอแล้วและกำลังจะเข้ามาล้อมเธอไว้

แต่ไม่นาน เธอก็ตระหนักได้ว่าเธอคิดมากไปเอง มนุษย์หมาป่าเหล่านี้ไม่ได้ค้นพบตัวการที่ทำให้พวกมันป่วยและอ่อนแอ พวกมันเพียงแค่อยู่ในอาการคลุ้มคลั่งและวิ่งพล่านไปทั่วเพื่อพยายามระบายความไม่สบายตัวเท่านั้น

ลึกเข้าไปในป่า ความโกลาหลดังขึ้นเป็นระลอก และเสียงหอนของหมาป่าก็ดังกึกก้องเป็นพิเศษ มองเผินๆ อาจจะคิดว่ากำลังเกิดปรากฏการณ์ที่เรียกว่าคลื่นสัตว์อสูรขึ้น

อย่างไรก็ตาม ความโกลาหลนี้มาเร็วไปเร็ว ไม่นานนัก สภาพแวดล้อมโดยรอบก็ค่อยๆ สงบลง และเสียงหอนของหมาป่าก็เปลี่ยนเป็นเสียงร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวด

ในเวลาเดียวกัน เฉิงเกอก็ได้รับการแจ้งเตือนจากเกม

【ติ๊ง! คุณสังหารมนุษย์หมาป่ากลายพันธุ์ เลเวล 15 สำเร็จ ได้รับค่าประสบการณ์ +200】

【ติ๊ง! คุณสังหารมนุษย์หมาป่ากลายพันธุ์ เลเวล 15 สำเร็จ ได้รับค่าประสบการณ์ +200】

...【ติ๊ง! คุณอัปเลเวลสำเร็จ!】

【ติ๊ง! เลเวลของคุณเพิ่มขึ้นเป็นเลเวล 16 ค่าสถานะทั้งหมด +2 แต้มสถานะอิสระ +8】

...