บทที่ 6 ภูตผีนับร้อยกลายร่างเป็นราชาผี

บทที่ 6 ภูตผีนับร้อยกลายร่างเป็นราชาผี

ในโลกมนุษย์ ผู้คนนับพันต่างสัมผัสได้ถึงพรแห่งแสงมงคลเจ็ดสีอย่างชัดเจน พวกเขาโห่ร้องสรรเสริญพระนามขององค์เทพโกลาหลดังกึกก้อง สวดภาวนาต่อพระองค์ด้วยสีหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความศรัทธาอย่างแรงกล้า

เสียงสวดอ้อนวอนของพวกเขาดังก้องไปทั่วแผ่นฟ้า ทะลวงหมู่เมฆจนแตกฉานซ่านเซ็น!

ในเวลาเดียวกัน แสงมงคลเจ็ดสีที่สาดส่องโลกมนุษย์ก็แผ่ขยายออกไปอย่างต่อเนื่อง กระทั่งครอบคลุมเหล่าภูตผีนับร้อยและทำให้พวกมันเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่

ร่างวิญญาณของภูตผีนับร้อยที่เดิมทีเป็นเพียงผีชั้นผู้น้อย เริ่มควบแน่นและแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็ว

ในเวลาไม่ถึงสิบวินาที ภูตผีนับร้อยก็กลายสภาพจากผีชั้นผู้น้อยไปสู่ระดับราชาผี

แม้แต่ในส่วนลึกของจิตวิญญาณ ก็ยังมีปราณหยางบริสุทธิ์สายหนึ่งถือกำเนิดขึ้น

ปราณหยางบริสุทธิ์สายนี้คือรากฐานของเซียนผี อาจกล่าวได้ว่าการมีปราณหยางสายนี้ ย่อมเป็นสัญญาณบ่งบอกว่าภูตผีนับร้อยเหล่านี้ถูกกำหนดมาให้กลายเป็นเซียนผีในอนาคต

เบื้องบนแผ่นฟ้า เฒ่าปีศาจเฮยซานจ้องมองการเปลี่ยนแปลงของเหล่าภูตผีนับร้อย รูม่านตาของเขาเบิกกว้าง สีหน้าดำทะมึนเผยให้เห็นถึงความไม่อยากจะเชื่ออย่างสุดซึ้ง

ภูตผีนับร้อยกลายเป็นราชาผีงั้นรึ?!

เพียงแค่ได้รับแสงมงคลอาบไล้ ก็สามารถบรรลุถึงระดับราชาผีได้เลยเชียวหรือ?!

หรือว่าเทพโกลาหลที่ได้รับการสักการะอยู่ ณ ลานบวงสรวงหลานรั่ว จะเป็นเจ้าแห่งสังสารวัฏ เทพเซียนแห่งปรโลกแต่บรรพกาล?!

เมื่อคิดได้ดังนี้ เฒ่าปีศาจเฮยซานก็ถึงกับหนังหัวตึงเปรี๊ยะ ความคิดที่จะล่าถอยผุดขึ้นมาในส่วนลึกของจิตใจ

ท้ายที่สุดแล้ว ภูตผีนับร้อยแห่งหลานรั่วก็ได้กลายเป็นราชาผีไปแล้ว และหากมองในมุมของระดับพลัง พวกมันก็ไม่ได้อ่อนแอไปกว่าเฒ่าปีศาจเฮยซานเลย เมื่อบวกกับเนี่ยเสี่ยวเชี่ยนที่อยู่ในระดับเซียนผีร่วมมือกันรุมล้อม เฒ่าปีศาจเฮยซานก็คงหนีไม่พ้นความตายเป็นแน่

อีกด้านหนึ่ง เยี่ยนซื่อเสียที่กำลังขี่กระบี่เหินเวหา เมื่อเห็นภูตผีนับร้อยกลายเป็นราชาผี เขาก็ยิ่งตระหนักรู้ซึ้งถึงพลังอำนาจอันน่าสะพรึงกลัวของเทพโกลาหลในทันที

เทพโกลาหลต้องไม่ใช่ผู้ที่อยู่ในขอบเขตของมนุษย์โลกอย่างแน่นอน

พระองค์สามารถทำให้มนุษย์ธรรมดาก้าวข้ามขีดจำกัดจนก่อเกิดรากวิญญาณได้ และยังสามารถทำให้ผีชั้นผู้น้อยบรรลุถึงระดับราชาผี วิถีแห่งการพลิกแพลงชะตากรรมฟ้าดินเช่นนี้ เป็นเคล็ดวิชาอันไร้ผู้เทียมทานซึ่งมีเพียงมหาเทพผู้ทรงฤทธานุภาพในตำนานปรัมปราเท่านั้นที่จะครอบครองได้

—มหาเทพมรรคา หรือเทียนจุนในตำนาน ก็คงไม่ต่างอะไรไปจากนี้... ภายในกลุ่มแชท ราชินีปีศาจก็ได้เห็นการเปลี่ยนแปลงกลิ่นอายของเหล่าภูตผีนับร้อยที่ก้าวขึ้นเป็นราชาผีเช่นกัน จนอดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเข้าลึก

แสงมงคลเพียงสายเดียวกลับสร้างราชาผีขึ้นมาได้นับร้อย วิธีการเช่นนี้ช่างเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!!

ในโลกเสินเหอที่ราชินีปีศาจอาศัยอยู่ การจะสร้างตัวตนระดับราชาผีขึ้นมาสักตน จำเป็นต้องสูบผลาญทรัพยากรไปมากกว่าครึ่งดวงดาว

ทว่าเทพโกลาหล เพียงแค่ประทานพรธรรมดาๆ ก็สามารถสร้างราชาผีขึ้นมาได้นับร้อยตน วิธีการนี้มันเหนือล้ำเกินกว่าที่ราชินีปีศาจจะจินตนาการได้

ในโลกสกายเน็ตจักรกล ปัญญาประดิษฐ์สกายเน็ตเฝ้าสังเกตการณ์การเปลี่ยนแปลงของภูตผีนับร้อย ข้อความสีแดงกะพริบวาบผ่านดวงตาจักรกลของมัน "แสงมงคลประทานพรของเทพโกลาหลเป็นสิ่งที่ไม่อาจทำความเข้าใจ ไม่อาจประเมินค่า ไม่อาจจินตนาการ และไม่อาจคำนวณได้..."

ในโลกโปเยโปโลเย แสงมงคลเจ็ดสียังคงสาดส่องลงมาอย่างต่อเนื่อง

รัศมีแสงอันลึกล้ำและเร้นลับร่วงหล่นลงมาเบื้องหน้าท่านยายปีศาจต้นไม้ และบนพื้นเบื้องหน้าของนางก็ปรากฏกิ่งต้นหวยที่แผ่กลิ่นอายอันเก่าแก่โบราณออกมา กิ่งต้นหวยนี้เข้ากันได้อย่างสมบูรณ์แบบกับร่างที่แท้จริงของท่านยายปีศาจต้นไม้

เมื่อสังเกตเห็นสิ่งนี้ ดวงตาของท่านยายปีศาจต้นไม้ก็เป็นประกาย นางเอ่ยขึ้นด้วยความตื่นเต้นว่า "กิ่งต้นหวยที่องค์เทพโกลาหลประทานให้นั้นช่างมหัศจรรย์นัก และยังเข้ากับตัวข้าได้อย่างสมบูรณ์แบบ ตราบใดที่ข้าผสานรวมเข้ากับมัน ตบะของข้าจะต้องเพิ่มพูนขึ้นอย่างมหาศาลแน่!"

ท่านยายปีศาจต้นไม้คืนสู่ร่างเดิมและพุ่งเข้าใส่กิ่งต้นหวยอายุล้านปี เพื่อผสานร่างเข้ากับมัน

ในชั่วพริบตานั้น กลิ่นอายของท่านยายปีศาจต้นไม้ก็ระเบิดออกมาราวกับภูเขาไฟที่คุกรุ่นมานานนับปี พุ่งทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุดของระดับราชาผีในทันที

และนี่ไม่ใช่ขีดจำกัด กลิ่นอายของนางยังคงพุ่งสูงขึ้นและแปรเปลี่ยนไปอย่างไม่หยุดยั้ง!

ในที่สุด หลังจากผ่านไปหลายสิบวินาที กลิ่นอายของท่านยายปีศาจต้นไม้ก็ทะลวงผ่านขอบเขตของราชาผี ก้าวขึ้นสู่ระดับใหม่—ระดับเซียนผี!

ครืนนนน!

เบื้องบนแผ่นฟ้า เสียงกึกก้องกัมปนาทระเบิดดังลั่น

นี่คือทัณฑ์สวรรค์ ทัณฑ์สายฟ้าแห่งการก้าวข้ามขีดจำกัดของท่านยายปีศาจต้นไม้

"เสี่ยวเชี่ยนไม่ได้โกหกข้าจริงๆ การสักการะองค์มหาเทพโกลาหลสามารถเติมเต็มความปรารถนาอันยาวนานของข้าที่จะบรรลุเป็นเซียนได้จริงๆ!"

ท่านยายปีศาจต้นไม้แหงนมองทัณฑ์สวรรค์บนท้องฟ้า เปล่งวาจาแห่งความปีติยินดีดังก้องไปทั่วฟ้าดิน

ในยามนี้ ความศรัทธาที่ท่านยายปีศาจต้นไม้มีต่อเทพโกลาหลได้ยกระดับขึ้นไปอีกขั้น ทำให้นางกลายเป็นผู้ศรัทธาอย่างคลั่งไคล้

เบื้องบนแผ่นฟ้า เฒ่าปีศาจเฮยซานที่กำลังถอยร่นพร้อมกับกองทัพภูตผีปีศาจ เมื่อเห็นภาพนี้ใบหน้าของเขาก็ยิ่งดำทะมึนลงไปอีก เขาไม่คาดคิดเลยว่าท่านยายปีศาจต้นไม้ ยายแก่พรรค์นั้นจะสามารถบรรลุเป็นเซียนได้เช่นกัน

"หรือว่าเทพโกลาหลจะเป็นเจ้าแห่งสังสารวัฏ จักรพรรดิแห่งปรโลก ผู้สามารถประทานพรให้สรรพสัตว์บรรลุเป็นเซียนได้จริงๆ?!"

เฒ่าปีศาจเฮยซานพึมพำกับตัวเองด้วยใบหน้าเคร่งเครียด พลางนำทัพภูตผีปีศาจถอยหนีให้ไกลออกไปอีก

"ท่านเฒ่าปีศาจเฮยซาน พวกเราควรจะศรัทธาในเทพโกลาหลด้วยดีหรือไม่? บางทีพวกเราอาจจะได้รับพรเช่นกัน!"

"จริงด้วยขอรับท่านราชามาร พวกเราก็ศรัทธาในเทพโกลาหลได้ บางทีองค์เทพอาจจะประทานพร ให้พวกเรามีโอกาสบรรลุเป็นเซียนได้บ้าง!"

เหล่าปีศาจชั้นผู้น้อยรอบตัวเฒ่าปีศาจเฮยซานรวบรวมความกล้าเสนอแนะต่อเฒ่าปีศาจเฮยซาน

เมื่อได้ยินคำแนะนำ ใบหน้าของเฒ่าปีศาจเฮยซานก็ยิ่งซีดเผือดลง เขาแค่นเสียงเย็นชาจนเมฆหมอกรอบๆ สั่นสะเทือน "พวกเราเพิ่งจะโจมตีลานบวงสรวงหลานรั่วไป คงต้องทำให้พระองค์พิโรธเป็นแน่ หากพวกเราหันไปศรัทธาในตอนนี้ ไม่เพียงแต่จะไม่ได้รับพรจากพระองค์เท่านั้น เผลอๆ อาจจะถูกพระองค์ใช้นิ้วบดขยี้จากแดนไกลจนแหลกสลายไปเลยด้วยซ้ำ"

เมื่อได้ยินคำกล่าวนี้ เหล่าภูตผีปีศาจก็เงียบกริบ ไม่อาจหาคำมาโต้แย้งได้... เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!

สายฟ้าทัณฑ์สวรรค์แห่งเซียนผีฟาดฟันลงมาอย่างต่อเนื่อง

ร่างที่แท้จริงของท่านยายปีศาจต้นไม้ซึ่งผสานรวมเข้ากับกิ่งต้นหวยอายุล้านปีนั้น กลายเป็นแข็งแกร่งทนทานอย่างเหลือเชื่อ นางไร้ซึ่งความหวาดกลัวใดๆ ทะยานร่างขึ้นสู่อากาศเพื่อปะทะกับทัณฑ์สายฟ้าโดยตรง

เมื่ออัสนีแสงสีขาวจำนวนเก้าสิบเก้าสายสาดประกายพาดผ่าน ท่านยายปีศาจต้นไม้ก็ผ่านด่านทัณฑ์สวรรค์ได้สำเร็จ บรรลุสู่ระดับเซียนผีวิญญาณหยาง ซึ่งเป็นเซียนผีในระดับเดียวกับเนี่ยเสี่ยวเชี่ยน

"ขอบพระทัย องค์เทพโกลาหลผู้ยิ่งใหญ่"

ความซาบซึ้งใจอันหาที่สุดไม่ได้หลั่งไหลเอ่อล้นอยู่ในห้วงหัวใจของท่านยายปีศาจต้นไม้ที่บัดนี้ได้บรรลุเป็นเซียนผีแล้ว นางคุกเข่าลงกลางอากาศด้วยความเลื่อมใส โขกศีรษะคำนับฟ้าดิน และสักการะองค์เทพโกลาหลผู้ยิ่งใหญ่จากระยะทางอันไกลแสนไกล

เยี่ยนซื่อเสียที่กำลังขี่กระบี่เหินเวหาอยู่บนฟากฟ้า เมื่อเห็นภาพนี้ ความตื่นตะลึงอย่างลึกซึ้งก็วาบผ่านดวงตาของเขา พลางกล่าวว่า "ไม่เพียงแต่ประทานรากวิญญาณให้แก่มนุษย์ได้เท่านั้น แต่ยังสามารถทำให้ปีศาจต้นไม้บรรลุเป็นเซียนได้อีกด้วย วิถีแห่งการชี้แนะเช่นนี้ เกรงว่าคงมีเพียงมหาเทวะแห่งสวรรค์ในยุคตำนานโบราณกาลเท่านั้นที่ครอบครองได้"

...ในการถ่ายทอดสดของกลุ่มแชท ราชินีปีศาจและสกายเน็ตจักรกลเฝ้ามองการบรรลุเป็นเซียนของท่านยายปีศาจต้นไม้ และพวกเขาก็ต้องสั่นสะท้านไปกับพลังอำนาจอันยิ่งใหญ่ของเทพโกลาหลอีกครั้ง

ราชินีปีศาจส่งคอมเมนต์ลอยด้วยความทึ่งว่า "แค่กิ่งไม้ประหลาดกิ่งเดียว กลับทำให้ราชาผีบรรลุเป็นเทพเซียนผีได้ วิธีการนี้มันน่าสะพรึงกลัวเกินไปแล้ว!"

สกายเน็ตจักรกล: "ฉันเพิ่งใช้คอมพิวเตอร์ควอนตัมหลายสิบเครื่องคำนวณดู และพบว่าวงปีของกิ่งไม้นั้นบ่งบอกถึงอายุขัยหนึ่งล้านปี

นี่มันเหลือเชื่อเกินไป ต้นไม้สามารถมีอายุยืนยาวถึงล้านปีได้จริงๆ ในโลกสกายเน็ตของเรา บันทึกการวิจัยระบุว่าพืชที่มีอายุยืนยาวที่สุดในอาณาจักรพืชของสกายเน็ตมีอายุเพียงประมาณหนึ่งหมื่นปีเท่านั้น"

ราชินีปีศาจ: "ต้นไม้ที่มีอายุขัยถึงล้านปี มันเก่าแก่ยิ่งกว่าอารยธรรมปีศาจเสียอีก!!"

หลังจากส่งคอมเมนต์ลอยไปแล้ว ราชินีปีศาจก็เปิดใช้งานคอมพิวเตอร์สวรรค์ของเธอและคำนวณอย่างรอบคอบ ก่อนจะพบว่าภายในจักรวาลเสินเหอ พืชที่มีอายุยืนยาวที่สุดโดยทั่วไปมีอายุเพียงประมาณหนึ่งแสนปีเท่านั้น

พืชที่มีอายุยืนยาวกว่าหนึ่งล้านปีนั้นไม่มีอยู่จริง

ระยะเวลาการเติบโตของพืชที่มีอายุยืนยาวถึงล้านปีนั้น ยาวนานยิ่งกว่าการพัฒนาของอารยธรรมเสียอีก!

อาจกล่าวได้ว่าตัวต้นไม้นั้นเองก็คือเทพเจ้าผู้มีอายุยืนยาว! มิน่าเล่ามันถึงสามารถสร้างเทพเซียนผีขึ้นมาได้!

ราชินีปีศาจคิดในใจด้วยความตื่นตะลึง