ตอนที่ 4 การวิวัฒนาการครั้งที่สอง และภารกิจจากระบบ

ตอนที่ 4 การวิวัฒนาการครั้งที่สอง และภารกิจจากระบบ

เวลาล่วงเลยไปสามวัน ในที่สุดซูเย่ก็สะสมแต้มวิวัฒนาการได้ครบ 1,000 แต้ม ในระหว่างนี้ เขาได้ทำการหลอมรวมยีนอีกชนิดหนึ่ง นั่นคือ ยีนของกบลูกศรพิษ

บัดนี้ เกล็ดของเขาเต็มไปด้วยถุงพิษ เพียงแค่เขาปรารถนา เขาก็สามารถเคลือบพิษร้ายไว้บนเกล็ดทั่วแผ่นหลังได้ทันที

ด้วยพิษร้ายแรงระดับนี้ แทบไม่มีสิ่งใดในป่าฝนแห่งนี้ที่เป็นภัยคุกคามต่อเขาได้อีก

เว้นเสียแต่ว่าจะเป็นนักล่าที่บ้าบิ่นพอที่จะยอมตายตกไปตามกัน แต่ในโลกที่ผู้อ่อนแอตกเป็นเหยื่อของผู้แข็งแกร่งเช่นนี้ ย่อมไม่มีนักล่าหน้าไหนทำเรื่องโง่เขลาเช่นนั้น แน่นอนว่าต้องยกเว้นเผ่าพันธุ์ มนุษย์ ไว้จำพวกหนึ่ง

ซูเย่จ้องมองตัวเลข 1,000 แต้มวิวัฒนาการบนหน้าต่างสถานะ เขาได้จัดเตรียมโพรงใต้ดินไว้เรียบร้อยแล้วเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการวิวัฒนาการที่กำลังจะมาถึง

"ติ๊ง! การวิวัฒนาการครั้งนี้ใช้เวลา 1,800 วินาที โปรดยืนยันว่าสภาพแวดล้อมรอบตัวโฮสต์ปลอดภัย"

เมื่อมองดูตัวเลือกตรงหน้า ซูเย่ตอบตกลงในใจ วินาทีถัดมา กระแสความอบอุ่นแบบเดียวกับการวิวัฒนาการครั้งก่อนก็ปรากฏขึ้นอีกครั้งในร่างกาย เพียงแต่ครั้งนี้มันรุนแรงกว่ามาก

เกล็ดสีดำสนิทแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงสดอันเจิดจ้า ร่างกายเดิมที่มีความยาวเพียงเมตรกว่าเริ่มขยายใหญ่ขึ้นด้วยอัตราความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

เพียงแค่ยี่สิบนาที ร่างของซูเย่ก็ทะลุความยาว 5 เมตร และยังคงเติบโตต่อไปไม่หยุด

เวลาผ่านไปทีละนาที ในที่สุดการขยายตัวของซูเย่ก็หยุดลง ทว่าร่างกายของเขาได้มาถึงขนาดที่น่าสะพรึงกลัวถึง 7 เมตร ลำตัวที่หนาเท่าถังน้ำมันแผ่กลิ่นอายกดดันมหาศาล ทำให้เหยื่อตัวใดก็ตามที่พบเห็นต้องสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว

"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ทำการวิวัฒนาการเสร็จสิ้น ได้รับทักษะติดตัว เกล็ดเกราะหนัก เลเวล 1"

เกล็ดเกราะหนัก เลเวล 1: สามารถต้านทานกระสุนปืนพกธรรมดาได้ มีพลังป้องกันที่ดีเยี่ยม การอัปเกรดระดับต่อไปต้องใช้แต้มวิวัฒนาการ 1,000 แต้ม หลังจากอัปเกรด จะสามารถต้านทานกระสุนจากอาวุธปืนขนาดกลางได้

"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่กลายเป็นนักล่าที่ผ่านเกณฑ์ ระบบภารกิจได้รับการเปิดใช้งานแล้ว"

ซูเย่เงยหัวขึ้นและแลบลิ้น การวิวัฒนาการครั้งนี้เหนือกว่าจินตนาการของเขามาก เขาคิดว่าอย่างมากที่สุดคงยาวสักห้าเมตร แต่ร่างกายปัจจุบันนี้กลับยาวเกินห้าเมตรไปไกลโข

เขาเปิดหน้าต่างสถานะเพื่อตรวจสอบความเปลี่ยนแปลง

นักล่า: หมายเลข 11067

ระดับชีวิต: 1

ความยาวลำตัว: 7.1 เมตร

พรสวรรค์: การย่อยอาหารขั้นสุดยอด, การปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมสุดขั้ว, พละกำลังมหาศาล (ขยายเวลาแสดงผลเป็น 30 วินาที), กายาพิษ

ทักษะ: เขี้ยวพิษ เลเวล 2, เนตรตรวจจับชีวิต, เกล็ดเกราะหนัก เลเวล 1 (ติดตัว)

เมื่อจ้องมองไปที่ทักษะ เกล็ดเกราะหนัก ซูเย่สูดหายใจเข้าลึก การอัปเกรดเป็นเลเวล 2 จะช่วยให้เขาต้านทานอาวุธปืนขนาดกลางได้ สิ่งล่อใจนี้ทำให้หัวใจของเขาเต้นรัว

ท้ายที่สุดแล้ว อาวุธที่มนุษย์ใช้บ่อยที่สุดก็คือปืน การสามารถทนต่อกระสุนปืนขนาดกลางได้หมายความว่า แม้ต้องเผชิญหน้ากับการไล่ล่าของมนุษย์ เขาก็ยังมีความสามารถในการเอาตัวรอดที่เพียงพอ

เขารู้ดีว่าหากรูปลักษณ์ปัจจุบันของเขาถูกมนุษย์ค้นพบ เขาจะต้องถูกตามล่าอย่างแน่นอน ดังนั้น ชะตากรรมระหว่างเขากับมนุษย์จึงถูกกำหนดให้ต้องอยู่คนละฝั่งอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

แม้เขาจะไม่อยากเผชิญหน้า แต่เขาก็จำต้องทำ มันคือสถานการณ์ที่ถ้าเจ้าไม่ตาย ข้าก็ม้วย ดังนั้น ทุกการวิวัฒนาการจึงมีความสำคัญต่อเขาอย่างยิ่ง

ตอนนี้ เพียงแค่การวิวัฒนาการครั้งที่สอง เขาก็สามารถเมินเฉยต่อปืนพกได้แล้ว แม้จะไม่รู้ว่าจะแข็งแกร่งขึ้นแค่ไหนหลังจากการวิวัฒนาการครั้งที่สามหรือสี่ แต่อย่างน้อยเขาก็มั่นใจได้ว่า ในภายภาคหน้า เขาจะสามารถเมินเฉยต่อลูกระเบิดปืนใหญ่ได้อย่างแน่นอน

การวิวัฒนาการครั้งต่อไปต้องใช้แต้มถึง 10,000 แต้ม ก่อนจะถึงตอนนั้น เป้าหมายของเขาคือการยกระดับเกล็ดเกราะหนักให้สูงที่สุดเท่าที่จะทำได้

เมื่อมีพลังป้องกันเพียงพอ พรสวรรค์ พละกำลังมหาศาล ก็จะถูกใช้งานได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ และระยะเวลาแสดงผลก็จะขยายออกไปอีก เมื่อถึงเวลานั้น เขาจะกลายเป็นเจ้าป่าที่แท้จริงแห่งป่าฝนอเมซอน

ซูเย่สูดหายใจลึก เบนสายตาไปยังอีกฟังก์ชันหนึ่งของระบบ นั่นคือ ภารกิจ

ในเมื่อระบบภารกิจเปิดใช้งานแล้ว นั่นหมายความว่าเขาจะได้รับรู้ข้อมูลเกี่ยวกับระบบมากขึ้นหรือไม่?

เขากดเข้าไปดู และเสียงของระบบก็ดังตามมา

"ติ๊ง! โปรดเตรียมตัวให้พร้อม ในอีก 5 วัน โฮสต์จะถูกส่งไปยังโลกภาพยนตร์ อนาคอนดา ในโลกอนาคอนดา โฮสต์จำเป็นต้องล่าสังหาร ผู้กลับชาติมาเกิด เพื่อทำภารกิจให้สำเร็จ ระบบจะประเมินผลงานโฮสต์ตามมาตรฐานความสำเร็จของภารกิจ"

"ยิ่งระดับการประเมินสูงเท่าไร ของรางวัลก็จะยิ่งมั่งคั่งมากขึ้นเท่านั้น"

ซูเย่ชะงักไป คำว่า ผู้กลับชาติมาเกิด นั้นคุ้นหูเขาดี เพราะเขาเคยอ่านนิยายทำนองนี้มาบ้าง โดยทั่วไปแล้ว ผู้กลับชาติมาเกิดเหล่านี้มักสังกัด มิติมหาเทพ และทำภารกิจในโลกต่างๆ หรือว่าตัวเขาเองก็เป็นสมาชิกของมิติมหาเทพ คล้ายกับผู้คุมกฎงั้นรึ?

"ติ๊ง! โฮสต์ไม่ได้สังกัดมิติมหาเทพ โฮสต์สังกัด สังเวียนเทพมาร สังเวียนเทพมารจะไม่จำกัดอิสรภาพของโฮสต์ แม้ว่าโฮสต์ต้องการจะยกเลิกสัญญาตอนนี้ ก็สามารถทำได้"

"สังเวียนเทพมารจะมอบหมายภารกิจให้โฮสต์เป็นระยะๆ โฮสต์เพียงแค่ต้องทำภารกิจที่ได้รับมอบหมายจากระบบให้สำเร็จ"

"เมื่อโฮสต์ทำภารกิจสำเร็จครบ 5 โลก โฮสต์จะถูกส่งไปยังสังเวียนเทพมารเพื่อเลื่อนระดับอำนาจ ตำแหน่งปัจจุบัน: นักล่า ระดับต่ำสุดในสังเวียนเทพมาร"

(หมายเหตุ: อัตราการเสียชีวิตในการเข้าร่วมการเลื่อนระดับอำนาจของสังเวียนเทพมารอยู่ที่ 68% หากโฮสต์หวาดกลัว สามารถยกเลิกสัญญาได้ทันที มิฉะนั้น เมื่อเข้าสู่โลกภารกิจแล้ว โฮสต์จะผูกพันกับสังเวียนเทพมารและไม่สามารถถอนตัวได้)

(อย่างไรก็ตาม โฮสต์สามารถเลื่อนระดับอำนาจของตนได้ เมื่อความแข็งแกร่งของโฮสต์ถึงระดับหนึ่ง ท่านสามารถท้าชิงตำแหน่งของ เทพมาร ได้เช่นกัน)

(เทพมาร ผู้ปกครองสูงสุดแห่งสังเวียนเทพมาร ผู้ครอบครองชีวิตนิรันดร์และอิสรภาพชั่วนิรันดร์)

เมื่อเห็นคำอธิบายร่ายยาวกะทันหันของระบบ ซูเย่ก็นิ่งอึ้ง เขาไม่คิดเลยว่าระบบจะเป็นตัวตนระดับนั้น

"เเล้วก็... ยกเลิกสัญญางั้นหรือ..."

ซูเย่รู้ดีว่าทุกสิ่งที่เขามีในตอนนี้ล้วนได้มาจากการประทานของระบบ หากปราศจากระบบ อย่างมากเขาก็เป็นแค่งูหลามที่แข็งแรงกว่าปกตินิดหน่อย แม้ว่าตอนนี้เขาจะมีความสามารถบางอย่างที่เหนือกว่าสิ่งมีชีวิตทั่วไป

แต่ท้ายที่สุด เขาก็ยังเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีเลือดเนื้อ มีอายุขัยจำกัด และยังหวาดกลัวอาวุธความร้อนของมนุษย์

เขาไม่คิดว่าตัวเองจะไม่ถูกมนุษย์ค้นพบ และไม่คิดว่ามนุษย์จะยอมปล่อยเขาไป ในชีวิตก่อน หลังจากถูกสังคมทุบตีจนบอบช้ำ เขาได้มองทะลุปรุโปร่งถึงสัจธรรมเหล่านั้นแล้ว

ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ทำไมไม่ลองเลือกเส้นทางอื่นดูบ้างล่ะ?

ซูเย่มองตรงไปข้างหน้าแล้วเอ่ยขึ้น

"งั้น ระบบ ก่อนหน้านี้มีตัวตนหมายเลข 11067 แบบข้ามาก่อนหรือไม่?"

"ติ๊ง! ระบบกำลังดำเนินการยกเลิกสัญญา และไม่มีสิทธิ์ตอบคำถามของโฮสต์"

"เดี๋ยวๆๆ เจ้ารับมุกตลกของข้าเป็นจริงเป็นจังไปได้! ข้าไม่ได้จะยกเลิกสัญญา หยุดเดี๋ยวนี้นะ!"

ซูเย่ตะโกนลั่นด้วยความร้อนรน

"ติ๊ง! การยกเลิกสัญญาถูกระงับ"

"ติ๊ง! 11067 คือนักล่าคนที่ 11067 ที่เซ็นสัญญากับสังเวียนเทพมาร ดาวเคราะห์แต่ละดวงจะมีนักล่าเพียงหนึ่งเดียว ขณะนี้โฮสต์อยู่บนดาวเคราะห์สีน้ำเงินจากการตรวจจับของระบบ ดาวเคราะห์สีน้ำเงินไม่มีพลังวิญญาณหรือพลังเวทมนตร์ แต่มีความหลากหลายทางชีวภาพที่เป็นเอกลักษณ์เมื่อเทียบกับดาวเคราะห์ดวงอื่น ดังนั้น ระบบจึงสร้างรูปแบบการเติบโตที่เหมาะสมที่สุดสำหรับโฮสต์โดยอัตโนมัติ"

ระบบกลับมาใช้น้ำเสียงเย็นชาตามเดิม ซึ่งทำให้ซูเย่ถอนหายใจด้วยความโล่งอก โลกนี้กว้างใหญ่นัก และเขาอยากจะออกไปเห็นมัน

ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อครู่ระบบได้เอ่ยถึงพลังวิญญาณและพลังเวทมนตร์ ซึ่งหมายความว่าการบำเพ็ญเพียรมีอยู่จริงในจักรวาล

แม้เขาจะไม่สามารถบำเพ็ญเพียรบนดาวเคราะห์สีน้ำเงินได้ แต่เขาเชื่อว่าด้วยทักษะการเอาตัวรอดพิเศษที่สิ่งมีชีวิตบนดาวดวงนี้มี เขาอาจจะไม่ด้อยไปกว่าผู้บำเพ็ญเพียรเหล่านั้นในภายหลัง

อีกทั้งการที่ตอนนี้ยังบำเพ็ญเพียรไม่ได้ ก็ไม่ได้หมายความว่าในอนาคตจะทำไม่ได้

ส่วนเรื่อง อนาคอนดา เขาเคยดูภาพยนตร์เรื่องนี้มาก่อน และงูยักษ์ในเรื่องก็เคยเป็นฝันร้ายในวัยเด็กของเขา เขาเองก็ตั้งตารอที่จะได้เข้าไปในโลกภาพยนตร์เช่นกัน

แต่สิ่งที่น่าคาดหวังที่สุดคงหนีไม่พ้น กล้วยไม้สีเลือดดอกนั้น หากเขาได้ครอบครองมัน ร่างกายของเขาน่าจะขยายใหญ่ขึ้นได้อีก

[จบตอน]