บทที่ 1160 - สังหารเงียบ

บทที่ 1160 - สังหารเงียบ

ภายใต้การโจมตีของน้อยหน่า เอ็ม 68 ชาวเม็กซิกันตรงหน้านี้ได้รับบาดเจ็บสาหัส แก้มซ้ายถูกสะเก็ดระเบิดเฉือนเนื้อหลุดไปชิ้นเบ้อเริ่ม เลือดไหลอาบหน้า ดูน่าเวทนาสุดๆ

ส่วนต้นขาขวาก็ถูกกิ่งไม้แหลมคมแทงทะลุ เลือดสดๆ พุ่งกระฉูดออกมาจนท่อนล่างแดงฉานไปหมด ทำให้เขาทำได้แค่นั่งชันเข่าอยู่กับพื้น จะนอนก็ไม่ได้ จะยืนก็ไม่ไหว!

ถึงสภาพจะย่ำแย่ขนาดนี้ เขาก็ยังต้องประทับปืนไรเฟิลจู่โจม เอ็มโฟร์เอวัน ซ่อนตัวอยู่หลังต้นไม้ใหญ่ คอยระวังการโจมตีจากเย่เทียนตลอดเวลา เพื่อยื้อชีวิตตัวเองให้รอดต่อไป!

วินาทีที่เห็นชาวเม็กซิกันงี่เง่าคนนี้ ปากกระบอกปืนไรเฟิลจู่โจม จีสามหกซี ในมือเย่เทียน ก็ล็อกเป้าไปที่หัวของมันทันที!

ขอแค่เขาเหนี่ยวไกเบาๆ ก็สามารถปลิดชีพไอ้โง่นี่ แล้วส่งมันลงนรกได้ในทันที!

แต่ทว่า เย่เทียนกลับไม่ได้ลั่นไกปืน

ในขณะที่ใช้ปากกระบอกปืนล็อกเป้าไอ้โง่นั่น เขาก็แอบเปิดใช้งานตาทิพย์ไปด้วย กวาดสายตาสำรวจสถานการณ์ในป่าดงดิบเบื้องหน้าอย่างรวดเร็ว เพื่อยืนยันตำแหน่งของไอ้พวกโง่คนอื่นๆ!

การทำแบบนี้ไม่เพียงแต่จะรับประกันความปลอดภัยของตัวเองได้เท่านั้น แต่ยังหลีกเลี่ยงการแหวกหญ้าให้งูตื่นได้อีกด้วย เขาจะได้ลงมือเงียบๆ ค่อยๆ ส่งไอ้พวกโง่นั่นลงนรกไปทีละคน

ห่างจากชาวเม็กซิกันไปไม่ถึงสองเมตร ตรงหลังต้นไม้ใหญ่อีกต้น มีโจรสลัดแคริบเบียนที่ยังขวัญผวาและนอนร้องครวญครางไม่หยุดนอนหมอบอยู่! หมอนั่นซ่อนตัวมิดชิดสุดๆ ไม่กล้าแม้แต่จะโผล่หัวออกมา!

โจรสลัดแคริบเบียนกับชาวเม็กซิกันที่อยู่ข้างๆ คือพวกสวะปลายแถวสองคนสุดท้ายที่เหลือรอด ส่วนพวกสวะปลายแถวคนอื่นๆ ม่องเท่งไปหมดแล้ว แต่ละคนตายได้อนาถสุดๆ!

นอกจากพวกมันสองคนแล้ว ที่เหลือก็คือคุกกับพวกลูกน้องของมัน ซึ่งสภาพก็ไม่ได้ดูดีไปกว่ากันสักเท่าไหร่เลย

เมื่อเทียบกับชาวเม็กซิกันที่อยู่ข้างๆ โจรสลัดแคริบเบียนคนนี้เจ็บหนักกว่ามาก!

แขนซ้ายของเขาถูกน้อยหน่า เอ็ม 68 ระเบิดขาดกระจุยตั้งแต่ข้อศอก เลือดสดๆ พุ่งกระฉูดออกมาจากปากแผลไม่หยุด! ย้อมพื้นดินบริเวณนั้นจนแดงฉานไปหมด!

นอกจากนี้ ที่ขาก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสเช่นกัน ต้นขาซ้ายด้านนอกมีแผลเหวอะหวะขนาดใหญ่ เนื้อปลิ้นเปิดออก เลือดไหลทะลัก ถึงขั้นมองเห็นกระดูกสีขาวโพลน!

เจออาการบาดเจ็บสาหัสขนาดนี้ โจรสลัดแคริบเบียนคนนี้ก็แทบจะยืนไม่ไหวแล้ว ท่านอนหมอบก็ดูบิดเบี้ยวผิดธรรมชาติสุดๆ!

แถมการเสียเลือดอย่างหนัก ก็ทำให้หน้าตาของหมอนี่ซีดเผือดไร้สีเลือด ถึงขนาดไม่มีเรี่ยวแรงจะยกปืน เอเค 47 ในมือขวาขึ้นมาด้วยซ้ำ ทำได้แค่วางพิงไว้กับต้นไม้

ดูจากทรงแล้ว โจรสลัดแคริบเบียนคนนี้คงใกล้จะลงโลงเต็มที คาดว่าอีกไม่กี่นาที หมอนี่คงจะตายเพราะเสียเลือดมาก และได้ไปรายงานตัวที่นรกแน่ๆ!

ทางทิศเหนือของโจรสลัดแคริบเบียนคนนี้ ห่างออกไปประมาณห้าเมตรและแปดเมตร ตรงหลังต้นไม้ใหญ่สองต้น มีคุกไอ้โง่นั่น กับลูกน้องอีกคนซ่อนตัวอยู่ตามลำดับ ซึ่งลูกน้องคนนั้นก็คือผู้โชคดีเพียงคนเดียวที่รอดจากการโจมตีด้วยน้อยหน่ามาได้!

ถัดออกไปอีก ตรงหลังต้นไม้ใหญ่อีกสองต้น ก็มีลูกน้องของคุกอีกสองคนซ่อนตัวอยู่!

ไม่มีข้อยกเว้น คุกกับพวกลูกน้องกลุ่มนี้ล้วนมีสภาพดูไม่จืด ยกเว้นไอ้ผู้โชคดีคนนั้น อีกสามคนต่างก็มีแผลตามตัวหนักเบาต่างกันไป เลือดอาบกันเป็นแถว ดูน่าเวทนาไม่เบาเลย!

ยังมีอีกสองคนที่รอดชีวิตจากการโจมตีด้วยน้อยหน่ามาได้ แต่กลับขยับตัวไม่ได้ ตอนนี้พวกมันยังคงนอนร้องโหยหวนครวญครางอยู่ใกล้ๆ จุดที่ระเบิดลง เสียงร้องนั้นชวนให้ขนลุกขนพองสุดๆ!

สองคนนี้ก็เป็นลูกน้องของคุกเหมือนกัน แต่โดนพวกคุกทิ้งไปอย่างเลือดเย็นแล้ว ทำได้แค่นอนรอความตายอย่างสิ้นหวัง!

หลังจากใช้ตาทิพย์สำรวจสถานการณ์ในป่าดงดิบเบื้องหน้า และยืนยันตำแหน่งของทุกคนเสร็จแล้ว เย่เทียนก็ดึงสายตากลับ ปิดการทำงานของตาทิพย์!

ได้เวลาอันสมควรแล้ว การต่อสู้ครั้งนี้ก็ควรจะจบลงเสียที!

"ไอ้พวกโง่ทั้งหลาย ลงนรกไปซะเถอะ!"

เย่เทียนแค่นหัวเราะและพึมพำในใจ พร้อมกับเหนี่ยวไกปืนไรเฟิลจู่โจม จีสามหกซี ในมือ

"ปุ ปุ ปุ"

พร้อมกับเสียงปืนที่แผ่วเบาสุดๆ กระสุนปืนไรเฟิลขนาดห้าจุดห้าหกมิลลิเมตรอันร้อนระอุสามนัด ก็พุ่งพรวดออกจากปากกระบอกปืน จีสามหกซี ตามลำดับ พุ่งตรงเป็นรูปสามเหลี่ยมเข้าใส่ชาวเม็กซิกันที่ไม่รู้ตัวเลยสักนิด!

ปลอกเก็บเสียงที่ติดอยู่ตรงปากกระบอกปืน จีสามหกซี ไม่เพียงแต่จะช่วยเก็บเสียงปืนได้อย่างยอดเยี่ยมเท่านั้น แต่ยังช่วยพรางแสงไฟจากปากกระบอกปืนได้อีกด้วย การยิงรัวสั้นๆ ครั้งนี้จึงเสร็จสิ้นไปอย่างเงียบเชียบไร้ร่องรอย!

วินาทีต่อมา กระสุนปืนไรเฟิลสามนัดที่ราวกับมาจากขุมนรก ก็พุ่งทะยานเข้าหาเป้าหมาย เริ่มต้นเก็บเกี่ยวชีวิตอย่างเลือดเย็น!

ไม่มีอะไรผิดพลาด กระสุนปืนไรเฟิลทั้งสามนัดพุ่งเข้าเป้าอย่างแม่นยำไร้ที่ติ

กระสุนสองนัดพุ่งทะลวงเข้าเจาะกบาลชาวเม็กซิกันคนนั้นอย่างรุนแรงดั่งไม้ไผ่ที่ถูกผ่าซีก ส่วนกระสุนอีกนัดก็พุ่งเป้าไปที่คอของหมอนั่น!

เมื่อต้องเผชิญกับแรงปะทะอันมหาศาลของกระสุนปืนไรเฟิลจู่โจม แถมระยะห่างยังใกล้แค่นี้ ต่อให้หัวของชาวเม็กซิกันคนนั้นจะแข็งแรงแค่ไหน ก็ไม่มีทางต้านทานการโจมตีระดับนี้ได้หรอก!

หัวของชาวเม็กซิกันถูกกระสุนปืนไรเฟิลเป่ากระจุยในพริบตา ในป่าดงดิบก็มีดอกไม้เลือดสีแดงอมขาวเบ่งบานขึ้นมาสามดอก ดูงดงามแปลกตา แต่กลับแฝงไปด้วยกลิ่นอายแห่งความตายอันมหาศาล!

ไม่ทันได้ร้องโหยหวนออกมาสักแอะ ชาวเม็กซิกันคนนั้นก็ตายสนิท ไปรายงานตัวที่นรกเรียบร้อยแล้ว! ร่างที่นั่งชันเข่าอยู่ล้มตึงลงกระแทกพื้นเสียงดังสนั่น

หลังจากเป่าหัวและคอของหมอนั่นกระจุย กระสุนปืนไรเฟิลทั้งสามนัดที่บิดเบี้ยวไปแล้ว ก็ยังมีแรงเฉื่อยเหลืออยู่ พุ่งทะยานไปข้างหน้าด้วยความเร็วสูง! จากนั้นก็พุ่งไปฝังอยู่ในลำต้นของต้นไม้ใหญ่ข้างหน้า!

รอยกระสุนที่ฝังอยู่บนต้นไม้ ยังคงเป็นรูปสามเหลี่ยมแบบมาตรฐานเป๊ะๆ!

ทันทีที่กระสุนสามนัดแรกพุ่งออกไป เย่เทียนก็ขยับปากกระบอกปืน จีสามหกซี ทันที ใช้กล้องเล็งล็อกเป้าโจรสลัดแคริบเบียนคนสุดท้ายที่เหลือรอดอยู่อย่างรวดเร็ว!

ผลลัพธ์จากการโจมตีระลอกแรก เขาไม่จำเป็นต้องมองเลยด้วยซ้ำ ผลลัพธ์จะเป็นอะไรได้อีกล่ะ? ชาวเม็กซิกันนั่นตายแหงแก๋อยู่แล้ว ไม่มีใครช่วยหมอนั่นได้หรอก!

เย่เทียนมั่นใจในฝีมือยิงปืนของตัวเองสุดๆ!

วินาทีที่ล็อกเป้าโจรสลัดแคริบเบียนคนนั้น เย่เทียนก็เหนี่ยวไกปืนอย่างไม่ลังเล

"ปุ ปุ ปุ"

เป็นการยิงรัวสั้นๆ อีกชุด และเป็นการสังหารเงียบอีกครั้ง!

กระสุนสามนัดพุ่งพรวดออกจากปากกระบอกปืน จีสามหกซี รวดเร็วดั่งสายฟ้าฟาด พุ่งตรงไปหาโจรสลัดแคริบเบียนที่นอนร้องครวญครางอยู่หลังต้นไม้ใหญ่ เป้าหมายในการโจมตียังคงเป็นหัวและคอเหมือนเดิม!

ชะตากรรมเดียวกับชาวเม็กซิกันที่เพิ่งโดนเย่เทียนเป่ากระหม่อมไป โจรสลัดแคริบเบียนคนนี้ก็ถูกเป่าหัวกระจุยในพริบตา ไปรายงานตัวที่นรกเรียบร้อย!

สำหรับหมอนี่ การตายแบบเฉียบขาดรวดเร็วแบบนี้ อาจจะเป็นการปลดปล่อยก็เป็นได้

การตายแบบโดนกระสุนปืนไรเฟิลเป่าหัวกระจุยถึงจะดูน่าเกลียดไปหน่อย แต่ยังไงก็ดีกว่าต้องทนทุกข์ทรมานอย่างสิ้นหวัง นอนร้องโหยหวนครวญคราง แล้วสุดท้ายก็ต้องมาตายเพราะเสียเลือดมากล่ะนะ!

หลังจากลงมือสำเร็จ เย่เทียนก็รีบถือปืนไรเฟิลจู่โจม จีสามหกซี ค้อมตัวพุ่งทะยานไปข้างหน้า อาศัยต้นไม้ใหญ่หลายต้นข้างหน้าเป็นที่กำบัง แอบย่องเข้าไปใกล้พวกคุกไอ้พวกโง่นั่นอย่างรวดเร็ว เพื่อสานต่อการฆ่าล้างบางในป่าดงดิบครั้งนี้

ด้วยพลังตาทิพย์ เขาสามารถมองเห็นตำแหน่งที่พวกคุกซ่อนตัวอยู่ได้อย่างชัดเจน แต่กลับไม่มีมุมและเส้นทางการยิงที่เหมาะสมเลย!

ถึงแม้ว่าตรงนี้จะเป็นแค่ขอบป่าดงดิบ แต่ต้นไม้ใบหญ้าก็ยังคงขึ้นหนาทึบสุดๆ

ต้นไม้สูงใหญ่ เถาวัลย์ และพืชพรรณอื่นๆ ที่อยู่ข้างหน้า กลายเป็นเกราะกำบังตามธรรมชาติ ทำให้เขาต้องบุกทะลวงเข้าไปใกล้ๆ เพื่อเปิดฉากโจมตีระยะประชิด!

แน่นอนว่า ต้นไม้ใบหญ้าที่ขึ้นรกทึบเหล่านี้ ก็ช่วยเป็นเกราะกำบังอันสมบูรณ์แบบให้กับเขาด้วยเช่นกัน!

ในระหว่างที่บุกทะลวงไปข้างหน้า เย่เทียนก็เปิดใช้งานตาทิพย์อยู่ตลอดเวลา สายตาทะลุผ่านต้นไม้และพืชพรรณต่างๆ ไปจับตาดูทุกความเคลื่อนไหวของพวกคุกอย่างไม่วางตา!

ในเวลาเดียวกัน พวกคุกก็เพิ่งจะมารู้สึกตัวว่าสถานการณ์เปลี่ยนไปแล้ว

ในป่าดงดิบทางด้านซ้ายมือของพวกมัน ต้องเกิดเรื่องอะไรขึ้นแน่ๆ ภัยอันตรายถึงชีวิตอาจจะกำลังพุ่งตรงมาหาพวกมันด้วยความเร็วสูง!

สิ่งที่ทำให้พวกมันระวังตัวขึ้นมา ก็คือเสียงร้องโหยหวนของโจรสลัดแคริบเบียนคนนั้นที่จู่ๆ ก็เงียบหายไปดื้อๆ นี่มันผิดปกติสุดๆ!

"เฮอร์นันเดซ ทางฝั่งพวกนายเกิดอะไรขึ้น? พวกนายยังมีชีวิตอยู่ไหม?"

คุกแหกปากตะโกนถามเสียงดัง พร้อมกับหันกระบอกปืนมาทางฝั่งนี้ เตรียมตัวจะเปิดฉากยิงได้ทุกเมื่อ!

ไอ้พวกที่เหลือก็ทำเหมือนกัน ในขณะที่หันกระบอกปืน ก็เริ่มขยับเปลี่ยนที่ซ่อนตัวไปด้วย แต่ละคนตึงเครียดสุดๆ ในแววตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว!

หรือว่าไอ้เวรตะไลสตีเวนมันแอบย่องมาเงียบๆ แล้วจัดการพวกเฮอร์นันเดซไปแล้ว และกำลังจะพุ่งตรงมาทางนี้?

และความจริงก็เป็นไปตามที่พวกมันคาดไว้!

ทันทีที่สิ้นเสียงของคุก เสียงอันเต็มไปด้วยการเย้ยหยันของเย่เทียนก็ดังแว่วมา

"ต้องขอโทษด้วยนะคุก เฮอร์นันเดซสุดที่รักของแกม่องเท่งไปแล้ว โดนฉันส่งไปลงนรกเรียบร้อย เชื่อว่าอีกไม่นาน แกก็จะได้ไปเจอมันในนรกแล้วล่ะ!"

เห็นได้ชัดเลยว่า นี่คือเสียงที่พวกคุกไม่อยากได้ยินมากที่สุด!

[จบแล้ว]