บทที่ 190 ปั๊มเงิน! ฉันจะเข้าดันเจี้ยนเอลฟ์!

ทว่า ภาพแห่งการโอบซ้ายกอดขวาดุจราชา กลับทำให้ผู้หญิงคนหนึ่งรู้สึกจุกอก

เสิ่นอวี้ฝูถอยออกจากอ้อมแขนของซูโม่เงียบๆ ท่วงท่าสง่างาม แต่แฝงความเหินห่างเล็กน้อย

เธอยืนนิ่งอยู่ข้างๆ สายตาเย็นชามองไปที่เสี่ยวอู่ก่อน

แม่กระต่ายสาวสุดสวยคนนี้ เธอจำได้

เมื่อคืนเสียงความเคลื่อนไหวชวนใจสั่นในคฤหาสน์ เธอ "บังเอิญ" ได้ยินชัดเจนแจ่มแจ้งอยู่ที่หน้าประตู

สำหรับนางปีศาจน้อยที่ทั้งหน้าตาและเรียวขายาวสวยระดับเทพเจ้าสร้างไม่แพ้เธอคนนี้ เสิ่นอวี้ฝูมีความระแวดระวังที่บอกไม่ถูกอยู่ในใจเสมอ

จากนั้น สายตาเธอก็ค่อยๆ เลื่อนไปที่อีกคน

ชุดหนังรัดรูปสีแดงเพลิง ขับเน้นส่วนโค้งเว้าเย้ายวนถึงขีดสุด ทั้งตัวแผ่กลิ่นอายป่าเถื่อนและโอหังที่บอกให้คนแปลกหน้าถอยไป

นี่เป็นผู้หญิงที่เธอไม่เคยเห็น

เมื่อสายตาเสิ่นอวี้ฝูหยุดลงที่เรียวขายาวตรงสวยในรองเท้าบูทหนังยาวส้นสูงสีดำ ซึ่งเต็มไปด้วยความรู้สึกถึงพลังระเบิด ความไม่สบอารมณ์ในใจก็ยิ่งเพิ่มขึ้นทวีคูณ

ปีศาจขายาวอีกคนแล้ว!

ไอ้คนเลวคนนี้!

เขาไปสรรหาผู้หญิงที่ขายาวแข่งกันสวยเวอร์วังแบบนี้มาจากไหนเยอะแยะ?

หรือว่าเขามีรสนิยมชอบสะสม "สาวขายาว" เป็นงานอดิเรก?!

ในขณะที่เสิ่นอวี้ฝูแอบค่อนขอดซูโม่ในใจ เฉียงเว่ยก็กำลังใช้ดวงตาหงส์เรียวยาวกวาดมองเธออย่างพินิจพิเคราะห์และท้าทายเช่นกัน

เทพธิดาแห่งชาติ เสิ่นอวี้ฝู

ชื่อนี้เธอย่อมเคยได้ยินจนหูชา เคยเห็นแต่ในข่าวและสื่อต่างๆ ก็รู้สึกว่าคำเยินยอเหล่านั้นดูเกินจริงไปหน่อย

จนกระทั่งวันนี้ได้เห็นกับตา เฉียงเว่ยถึงพบว่า คำบรรยายของสื่อพวกนั้นยังน้อยไปเสียด้วยซ้ำ

ผู้หญิงตรงหน้า ใบหน้างดงามระดับล่มเมืองจริงๆ รูปร่างก็สมส่วนเย้ายวน ไม่มีไขมันส่วนเกินแม้แต่นิดเดียว

โดยเฉพาะเมื่อสายตาเฉียงเว่ยตกไปที่เรียวขายาวตรงสวยระดับเทพเจ้าสร้างที่ถูกห่อหุ้มด้วยถุงน่องดำบางเบาเนียนลื่นถึงขีดสุดคู่นั้น ต่อให้เป็นเธอที่มีความมั่นใจในเรียวขาของตัวเองอย่างเต็มเปี่ยม หัวใจก็ยังอดกระตุกวูบไม่ได้

ขาของผู้หญิงคนนี้... สมบูรณ์แบบเกินไป

เพิ่มอีกนิดก็อวบไป ลดอีกหน่อยก็ผอมไป

เส้นสายเรียวขาที่ไร้ที่ติ ยิ่งดูขาวผ่องยั่วยวนภายใต้ถุงน่องดำ นี่มันอาวุธร้ายแรงที่เกิดมาเพื่อล่อลวงผู้ชายชัดๆ

มิน่าล่ะซูโม่ไอ้คนเลวนี่ถึงได้หลงเธอนัก ถ้าเธอเป็นผู้ชาย ก็คงทนไม่ไหวเหมือนกัน

ผู้หญิงสองคนที่ต่างก็หยิ่งยโสและหัวสูงเทียมฟ้า จ้องตากันผ่านซูโม่ เปิดฉากสงครามสายตาอันเงียบงัน

ในอากาศ ราวกับมีประกายไฟปะทะกันเปรี๊ยะๆ

"ซูโม่..."

เสี่ยวอู่ที่อยู่ข้างๆ มองคนนี้ที มองคนนั้นที ดวงตากลมโตสีชมพูใสซื่อเต็มไปด้วยความสงสัย เธอกระตุกชายเสื้อซูโม่เบาๆ กระซิบถาม:

"พี่อวี้ฝูกับพี่เฉียงเว่ย ทำไมพวกเขา... ต้องใช้ตามองกันดุๆ ด้วยคะ?"

"อะแฮ่ม!"

คำพูดไร้เดียงสาของเสี่ยวอู่ ทำลายบรรยากาศตึงเครียดทันที และทำเอาซูโม่หนังหัวชา

เขารีบกระแอมสองที ออกมาไกล่เกลี่ย: "เอ่อ คนกันเองทั้งนั้น เดี๋ยวผมแนะนำให้รู้จักกันอย่างเป็นทางการนะ"

เขาชี้ไปที่เสิ่นอวี้ฝู บอกเสี่ยวอู่กับเฉียงเว่ย: "คนนี้คือเสิ่นอวี้ฝู พวกเธอเรียกพี่อวี้ฝูก็ได้"

แล้วชี้ไปที่เฉียงเว่ย บอกเสิ่นอวี้ฝูกับเสี่ยวอู่: "คนนี้คือเฉียงเว่ย เรียกพี่เฉียงเว่ยก็พอ"

สุดท้ายเขาลูบหัวเสี่ยวอู่ บอกอีกสองคน: "คนนี้คือเสี่ยวอู่ เป็น... น้องเล็กสุดของบ้านเรา"

"ต่อไปพวกเธอสามคนก็เป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว"

"ต้องรักใคร่กลมเกลียวกันนะ เข้าใจไหม?"

สิ้นเสียง "พ่อบ้านใหญ่" ของซูโม่ สายตาคู่สวยของเสิ่นอวี้ฝูและเฉียงเว่ยก็พุ่งมาที่เขาพร้อมกัน ในแววตาเขียนชัดเจนว่า

ใครเป็นครอบครัวเดียวกันกับหล่อน?

ผู้หญิงสองคนคิดในใจตรงกันเป๊ะ แต่เห็นแก่หน้าซูโม่ สุดท้ายก็เลิกจ้องตาเขียวใส่กัน

เพียงแต่ความรู้สึกเป็นศัตรูที่ลอยล่องอยู่ในอากาศ ยังไม่จางหายไปแม้แต่นิดเดียว

"เอาล่ะๆ อย่ามัวยืนกันอยู่เลย" ซูโม่ตบมือ เรียกสติสามสาวกลับมา

"เรามาเริ่มทำธุระสำคัญกันเถอะ"

ธุระสำคัญ?

พอคำนี้หลุดออกมา สีหน้าของเสิ่นอวี้ฝูและเฉียงเว่ยก็แปลกไปทันที ดวงตาคู่สวยล็อกเป้าที่ซูโม่พร้อมกัน เต็มไปด้วยความสงสัย

ในหัวผู้ชายคนนี้ นอกจากเรื่อง "ลามก" พรรค์นั้น ยังจะมี "ธุระสำคัญ" อะไรอีก?

เฉียงเว่ยถึงกับกอดอก เสื้อหนังรัดรูปดันทรงสวยจนน่าหวาดเสียว เธอเลิกคิ้ว ยิ้มกริ่มถาม

"หือ? ไหนลองว่ามาซิ ธุระสำคัญอะไร?"

"อะแฮ่ม"

ซูโม่ถูกสองสาวจ้องจนเริ่มประหม่า รีบกระแอม แล้วเรียกหน้าจอโฮโลแกรมออกมาตรงหน้า

"ธุระสำคัญจริงๆ ธุระสำคัญ"

เขาชี้ไปที่แผงเลือกดันเจี้ยนบนหน้าจอ เปลี่ยนเรื่องอย่างแข็งขัน: "เป้าหมายของเราครั้งนี้ คือ [ป่าเอลฟ์]"

"ดันเจี้ยนนี้ไม่ดรอปอุปกรณ์ ดรอปแค่วัสดุพิเศษชื่อ 'แก่นแท้แห่งชีวิต' ซึ่งเอาไว้แลกยาเพิ่มค่าสถานะถาวรได้"

ซูโม่ทวนข้อมูลที่ได้จากหลินหว่านเอ๋อร์ให้ฟังอย่างกระชับ

"เพิ่มค่าสถานะถาวร?"

ดวงตาหงส์ของเฉียงเว่ยเป็นประกายขึ้นมาทันที แม้แต่เสิ่นอวี้ฝูที่เย็นชา แววตาก็ไหววูบ

ตอนนี้พวกเธอขาดแคลนอะไรมากที่สุด?

ก็คือค่าสถานะ!

โดยเฉพาะในบางเรื่อง หลังจากถูกบังคับให้เห็นค่าสถานะระดับปีศาจที่ไม่ใช่มนุษย์ของซูโม่ พวกเธอก็ยิ่งกระหายอยากจะแข็งแกร่งขึ้นจนถึงขีดสุด

"งั้นรออะไรอยู่?" เฉียงเว่ยผู้ใจร้อนทนไม่ไหวแล้ว "รีบเข้าไปสิ!"

"อย่าเพิ่งใจร้อน"

ซูโม่โบกมือ บอกให้เธอใจเย็นๆ

สายตาเขาจับจ้องไปที่ประตูดันเจี้ยนสามบานที่กำลังส่องแสงเปลี่ยนไปมา

[ดันเจี้ยนประเภทเอาชีวิตรอด: เอาตัวรอดในแดนร้าง] [ความยาก: ★★★☆☆]

[ดันเจี้ยนประเภทการแข่งขัน: สังเวียนทีม] [ความยาก: ★★★★☆]

[ดันเจี้ยนประเภทป้องกันหอคอย: ปีศาจบุก] [ความยาก: ★★☆☆☆]

ทั้งสามดันเจี้ยนไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการ

"ระบบ รีเฟรชให้ฉันที!"

ซูโม่ไม่ลังเล กดปุ่มรีเฟรชสีทองอร่ามทันที

[ติ๊ง! รีเฟรชสำเร็จ! ใช้เงินเกม 100,000 เหรียญ!]

แสงขาววาบ ข้อมูลดันเจี้ยนทั้งสามถูกแทนที่ทันที

ยังไม่มี

"เอาอีก!"

[ติ๊ง! รีเฟรชสำเร็จ! ใช้เงินเกม 200,000 เหรียญ!]

ก็ยังไม่มี

"กูไม่เชื่อหรอก!"

[ติ๊ง! รีเฟรชสำเร็จ! ใช้เงินเกม 400,000 เหรียญ!]

"แม่มเอ๊ย!"

[ติ๊ง! รีเฟรชสำเร็จ! ใช้เงินเกม 800,000 เหรียญ!]

สี่ครั้งติด เงินเกมหนึ่งล้านห้าแสนเหรียญถูกผลาญไปเหมือนเทน้ำทิ้ง แต่ยังไม่เห็นแม้แต่เงา

หน้าซูโม่ดำทะมึนเหมือนก้นหม้อ ลมหายใจเริ่มหอบถี่

"ซูโม่ หรือว่า... พอแค่นี้ก่อนไหม?"

เสิ่นอวี้ฝูเห็นสภาพเขาเหมือนผีพนันที่เสียจนหน้ามืด ก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยเตือน:

"รีเฟรชครั้งหนึ่งแพงเกินไป ไม่จำเป็นต้องเป็นดันเจี้ยนนั้นก็ได้มั้ง"

"ใช่ค่ะซูโม่" เสี่ยวอู่ก็กระตุกชายเสื้อเขา สนับสนุนเสียงเบา "เลือกอันไหนเข้าไปเล่นขำๆ ก็ได้นี่นา"

มีเพียงเฉียงเว่ยที่กอดอกมองซูโม่ด้วยความสนใจ

เธอไม่เพียงไม่ห้ามปราม แต่ในดวงตาหงส์คู่สวยกลับเป็นประกายระยับ

ผู้ชายคนนี้สมคำร่ำลือจริงๆ บ้าบิ่นจนกู่ไม่กลับ

เพื่อข้อมูลแค่ประโยคเดียว ก็กล้าทุ่มเงินเป็นล้านโดยไม่กะพริบตา

น่าสนใจ

"ไม่ได้!"

ซูโม่กัดฟัน ความดื้อรั้นพุ่งขึ้นสมอง

"วันนี้ฉันต้องสุ่มหามันให้เจอให้ได้!"

พูดจบเขาก็จิ้มปุ่มรีเฟรชที่ทำให้เขาทั้งรักทั้งเกลียดอีกครั้ง

แต่คราวนี้เขาไม่ได้เลือกรีเฟรชดันเจี้ยนธรรมดา แต่เลือก [รีเฟรชพิเศษ] ที่แพงกว่าแต่ได้ผลชะงัดกว่า!

[รีเฟรชพิเศษ: ใช้เงินเกมเพื่อเปลี่ยนประเภทดันเจี้ยน รีเฟรชครั้งแรกใช้ 200,000 เหรียญ ครั้งต่อไปราคาเพิ่มขึ้นเท่าตัว]

"กูไม่เชื่อหรอกว่าเปลี่ยนประเภทดันเจี้ยนจนครบแล้ว จะยังหาไม่เจอ!"

ซูโม่ตัดสินใจเด็ดขาด กดลงไปทันที

[ติ๊ง! รีเฟรชพิเศษสำเร็จ! ใช้เงินเกม 200,000 เหรียญ!]

[ประเภทดันเจี้ยนเปลี่ยนเป็น: ไขปริศนา]

......