บทที่ 19 เริ่มต้นช่วงท้าทายเอาชีวิตรอด จัดอันดับทั่วโลก

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น

แสงแดดแรกแย้มลอดผ่านหน้าต่าง สาดส่องลงบนเตียงกว้างที่ยับยู่ยี่

เสิ่นอวี้ฟูค่อยๆ รู้สึกตัวตื่น

ร่างกายปวดร้าวระบมไปหมดเหมือนเพิ่งโดนรถบรรทุกทับ ไม่มีส่วนไหนที่เป็นของตัวเองเลย

เธอลืมตาขึ้นอย่างงุนงง มองเพดานที่ไม่คุ้นเคย ภาพความทรงจำอันบ้าคลั่งและน่าอับอายเมื่อคืนก็ไหลบ่าเข้าสมองราวกับน้ำหลาก

หน้าเธอแดงซ่านเหมือนจะระเบิดจนเลือดหยด

เธอ...เธอกับซูโม่...ทำเรื่องแบบนั้นไปแล้วจริงๆ

แถม...ไม่ใช่แค่ครั้งเดียวด้วย

เธอไม่เข้าใจเลย ทำไมเมื่อคืนจู่ๆ เธอถึงยอมเขาง่ายๆ แบบนั้น

เป็นเพราะตรรกะวิบัติไม่กี่ประโยคของเขางั้นเหรอ

หรือเป็นเพราะ...เธอโสดมานานเกินไป และภายใต้ความกดดันของวันสิ้นโลก ในส่วนลึกของจิตใจเธอก็โหยหาที่พึ่งพิงที่แข็งแกร่งกันแน่

เธอหันไปมองชายหนุ่มที่ยังหลับสนิทอยู่ข้างๆ ใบหน้าหล่อเหลาดูอ่อนโยนเป็นพิเศษภายใต้แสงแดดยามเช้า

ในใจของเสิ่นอวี้ฟูเต็มไปด้วยอารมณ์ที่ซับซ้อน

ทั้งอับอาย ทั้งเสียใจ แต่ที่มีมากกว่านั้น คือความรู้สึกอุ่นใจเหมือนฝุ่นละอองที่ได้ตกลงสู่พื้นดินเสียที

ทันใดนั้น ดวงตาของซูโม่ก็เปิดขึ้น

ทั้งสองสบตากัน บรรยากาศเหมือนหยุดนิ่ง

เสิ่นอวี้ฟูดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดตัวโดยสัญชาตญาณ พยายามจะซ่อนตัว

แต่ซูโม่ไวกว่า

เขายื่นแขนยาวเหยียด รวบตัวเธอกลับเข้ามาในอ้อมกอดอีกครั้ง

จากนั้น มือใหญ่ของเขาก็วางทาบลงบนขาเรียวยาวที่เธอแสนภูมิใจอย่างถือสิทธิ์ แล้วบีบเบาๆ

"อืม สมกับเป็นเทพธิดาแห่งชาติ สัมผัสดีไม่เหมือนใครจริงๆ"

ซูโม่กล่าวชมด้วยน้ำเสียงเหมือนกำลังวิจารณ์งานศิลปะ

"นาย...!"

เสิ่นอวี้ฟูทั้งอายทั้งโกรธ ก้มลงมอง ถึงเห็นว่าขาขาวผ่องของตัวเองเต็มไปด้วยรอยจ้ำแดงๆ เป็นจุดๆ ดูน่าอนาถสุดๆ

ฝีมือไอ้คนเลวนี่เมื่อคืนทั้งนั้น

"ซูโม่ ไอ้คนเลว ฉันจะฆ่านาย"

เสิ่นอวี้ฟูโมโหจัด ยกขาขึ้นเตรียมจะถีบซูโม่เพื่อระบายความแค้น

ทว่า ซูโม่คว้าข้อเท้าเธอไว้ได้อย่างง่ายดาย

"หืม เช้าขนาดนี้ก็คึกแล้วเหรอ"

ซูโม่ยิ้มร้าย "ดูท่า 'บทลงโทษ' เมื่อคืนจะยังไม่พอนะ"

"ในเมื่อคุณน้าของผมพลังเหลือเฟือขนาดนี้ งั้นเรามา...ออกกำลังกายยามเช้ากันอีกสักรอบดีกว่า"

"ไม่เอา อื้อ...!"

การต่อต้านของเสิ่นอวี้ฟูถูกปิดปากเงียบอีกครั้ง

ไม่นาน เสียงที่ชวนให้หน้าแดงก็ดังออกมาจากห้องกัปตันอีกรอบ

...

บนดาดฟ้าเรือ

ลูกเรือใหม่ตื่นกันนานแล้ว กำลังทำงานประจำวันกันอย่างเป็นระเบียบ

เพียงแต่ทุกคนรู้กันโดยไม่ต้องนัดหมาย ไม่มีใครกล้าขึ้นไปรบกวนคนสองคนในห้องกัปตัน

ซาแมนธาพิงราวระเบียง ฟังเสียงแปลกๆ ที่ขาดๆ หายๆ ดังมาจากชั้นบนแล้วเบ้ปาก

"สองคนนี้ ไม่รู้จักเหนื่อยกันบ้างหรือไง..."

โจวเสี่ยวเสี่ยว พยาบาลสาวข้างกายเธอก้มหน้าลงจนคางชิดอก หน้าแดงก่ำ ไม่รู้กำลังคิดอะไรอยู่

...

หลังจาก "ออกกำลังกาย" จนฟ้าถล่มดินทลายไปอีกยก

จนกระทั่งเสิ่นอวี้ฟูหมดแรงอ่อนระทวย ด่าไม่ออกแล้ว ซูโม่ถึงได้ปล่อยเธอไปอย่างพอใจ

"นาย...นายมันสัตว์ป่า..."

เสิ่นอวี้ฟูนอนคว่ำหน้าเอาผ้าห่มคลุมโปง

"ขอบคุณที่ชม"

"จำไว้ คุณคือหนึ่งในนายหญิงของเรือโนอาห์ อย่าให้ลูกเรือข้างนอกเขาหัวเราะเยาะเอาได้"

"ต่อไป คุณกับซาแมนธา คือมือซ้ายขวาของผม"

ทิ้งคำพูดไว้แค่นั้น ซูโม่ก็ผลักประตูออกไป ทิ้งให้เสิ่นอวี้ฟูอยู่ในห้อง กอดผ้าห่มด้วยแววตาที่ซับซ้อนถึงขีดสุด

เธอเกลียดความเผด็จการและความหน้าด้านของซูโม่

แต่คำว่า "นายหญิง" คำนั้น กลับทำให้ใจเธอรู้สึกแปลกๆ ขึ้นมา

บนดาดฟ้า ลูกเรือเริ่มงานของวันใหม่กันแล้ว

จ้าวเถียหลินนำลูกเรือหญิงกลุ่มหนึ่งตรวจเช็กเกราะเรือและจุดต่างๆ อย่างละเอียด

โจวเสี่ยวเสี่ยวพาลูกเรืออีกกลุ่มตรวจนับอาหารและน้ำที่ได้รับแจกเมื่อคืนด้วยใบหน้าเปี่ยมหวัง

พอเห็นซูโม่เดินลงมาจากห้องกัปตัน ทุกคนก็หยุดมือ

"บอส อรุณสวัสดิ์ค่ะ"

จ้าวเถียหลินยืนตรงทำความเคารพเป็นคนแรก

"บอส อรุณสวัสดิ์ค่ะ"

คนอื่นก็รีบทักทายตาม

ซูโม่: "กินข้าวเช้ากันหรือยัง"

"กินแล้วค่ะ ขอบคุณบอสสำหรับเนื้อย่างนะคะ"

จ้าวเถียหลินยิ้มกว้างอย่างมีความสุข

"ดี กินอิ่มถึงจะมีแรงทำงาน"

ซูโม่เดินไปที่กราบเรือ มองทะเลสงบนิ่ง ในหัววางแผนการขั้นต่อไป

เมื่อคืนได้กำไรมหาศาล

ฮาคิเกราะทำให้พลังต่อสู้ส่วนตัวของเขาก้าวกระโดด

แกนพลังงาน 10 ก้อน ทำให้เรือโนอาห์พร้อมวิวัฒนาการอีกครั้งได้ทุกเมื่อ

สิ่งที่เขาต้องทำตอนนี้ คือรีบเปลี่ยนความได้เปรียบเหล่านี้ให้กลายเป็นพลังที่แข็งแกร่งขึ้น

ทันใดนั้น ซาแมนธาก็เดินนวยนาดเข้ามา เอวคอดกิ่วบิดไหวไปตามจังหวะการเดิน

เธอเปลี่ยนมาใส่ชุดหนังรัดรูป เน้นสัดส่วนโค้งเว้าให้ดูร้อนแรงยิ่งขึ้น ทุกเส้นสายบนเรือนร่างเหมือนถูกวาดมาอย่างตั้งใจ เต็มไปด้วยพลังดึงดูด

"บอสคะ เมื่อคืน...หลับสบายไหมคะ"

เธอกระซิบข้างหูซูโม่ เป่าลมร้อนเบาๆ

"บอสทายซิ ตอนนี้เธอจะแอบร้องไห้ขี้มูกโป่งอยู่ในห้องรึเปล่า"

"เช้ามาก็ขี้นินทาเลยนะ"

ซูโม่ปรายตามองเธอ

"ก็ฉันเป็นห่วงบอสนี่คะ"

ซาแมนธาหัวเราะคิกคัก

"บอสนี่สัตว์ประหลาดจริงๆ ฉันฟังเสียงแล้ว คุณน้าเธอโดนบอสจัดหนักน่าดู"

"แต่ก็ดีแล้ว ให้เธอรู้ความจริงซะบ้าง จะได้เลิกทำหน้าเชิดเย็นชาเหมือนคนทั้งโลกติดหนี้เธออยู่สักที"

สำหรับนิสัยชอบปั่นของซาแมนธา ซูโม่คร้านจะใส่ใจ

เขากำลังจะสั่งให้จ้าวเถียหลินเตรียมอัปเกรดเรือ

ทันใดนั้น

เสียงสังเคราะห์เย็นชา ยิ่งใหญ่ ไร้อารมณ์ ก็ระเบิดก้องในหัวผู้เล่นทุกคนโดยไม่มีสัญญาณเตือน

[ประกาศทั่วโลก]

[ช่วงคุ้มครองมือใหม่ สิ้นสุดลงอย่างเป็นทางการ]

[ช่วงท้าทายเอาชีวิตรอด เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ]

[ช่วงนี้มีระยะเวลา 7 วัน ระดับความอันตรายในโลกมหาสมุทรจะเพิ่มขึ้นในทุกด้าน สิ่งมีชีวิตเป็นกลางทั้งหมดจะเปลี่ยนสถานะเป็นศัตรู และเริ่มโจมตีผู้เล่นโดยอัตโนมัติ]

[เพื่อกระตุ้นผู้เล่นทุกคน ระบบขอเปิดใช้งาน 'กระดานจัดอันดับเลเวลส่วนบุคคล' และ 'กระดานจัดอันดับกองกำลังพันธมิตร']

[ขอให้ทุกท่าน โชคดี]

สิ้นเสียงประกาศ ช่องแชตโลกตกอยู่ในความเงียบงันชั่วอึดใจ

ก่อนจะระเบิดตูม

"เชรด จบแล้วเหรอ ช่วงมือใหม่จบแค่นี้เลยเหรอ"

"บ้าเอ๊ย ฉันยังไม่พร้อมเลย แพไม้ฉันเพิ่งเวล 2 เอง เมื่อคืนยังมีฉลามมาว่ายวนเวียน ตอนนี้พวกมันจะบุกโจมตีแล้วเหรอ"

"ช่วยด้วย ฉันไม่อยากตาย ใครก็ได้ช่วยที"

"กระดานจัดอันดับเหรอ รีบดูกระดานจัดอันดับเร็ว"

ท่ามกลางความตื่นตระหนก มีคนสังเกตเห็นประเด็นสำคัญในประกาศ

ทันใดนั้น หน้าต่างโฮโลแกรมใหม่สองบานก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าผู้รอดชีวิตทุกคน

[กระดานจัดอันดับเลเวลส่วนบุคคล (ระดับโลก)]

[อันดับ 1: ซูโม่, เลเวล: LV5]

[อันดับ 2: หลงอ้าวเทียน (หัวหน้าพันธมิตรพิชิตมังกร), เลเวล: LV4]

[อันดับ 3: ธอร์ (หัวหน้าสมาคมนภา), เลเวล: LV4]

[อันดับ 4: เฉียงเว่ย (หัวหน้าสมาพันธ์กุหลาบโลหิต), เลเวล: LV4]

[อันดับ 5: หลี่เทียนอี, เลเวล: LV4]

[อันดับ 6: ซาแมนธา, เลเวล: LV3]

[อันดับ 7: เสิ่นอวี้ฟู, เลเวล: LV3]

[อันดับ 8: ...]

...

เมื่อรายชื่อปรากฏ ช่องแชตโลกก็เงียบกริบลงอย่างน่าขนลุกอีกครั้ง

ทุกคนจ้องมองชื่อที่อยู่บนจุดสูงสุดของตารางตาเขม็ง

ซูโม่

เขาอีกแล้ว

LV5

ในขณะที่คนส่วนใหญ่ยังดิ้นรนอยู่ที่ LV1 หรือ LV2 และคนเลเวล LV3 มีแค่นับหัวได้ ผู้ชายคนนี้กลับพุ่งไปถึง LV5 แล้ว

นี่มันนำห่างแบบไม่เห็นฝุ่น

"เชรด เวล 5 คนหรือเปล่าวะนั่น โปรป่ะเนี่ย"

"หัวหน้าพันธมิตรพิชิตมังกร หลงอ้าวเทียน? หัวหน้าสมาคมนภา ธอร์? พวกนี้ฉันรู้จัก เป็นหัวหน้าพันธมิตรใหญ่คนเป็นร้อย ระดมทรัพยากรทั้งกิลด์มาอัปยังได้แค่เวล 4 แต่ก็ยังแพ้ซูโม่เหรอเนี่ย"

"หัวหน้ากุหลาบโลหิต เฉียงเว่ย ก็เวล 4 เหรอ สมาพันธ์หญิงล้วนกลุ่มนั้นก็โหดเหมือนกันนะเนี่ย"

"ประเด็นคืออันดับ 6 กับ 7 ต่างหาก พวกนายดูสิ ซาแมนธา เสิ่นอวี้ฟู สองคนนี้ผู้หญิงบนเรือซูโม่ไม่ใช่เหรอ สองคนนั้นก็เวล 3 แล้ว"

"พระเจ้าช่วย... ผู้ชายคนเดียว พาผู้หญิงสองคน นอกจากตัวเองจะเวลนำโด่งแซงหัวหน้ากิลด์ใหญ่ทุกคนแล้ว แม้แต่ผู้หญิงข้างตัวยังติดท็อป 10 โลกทั้งคู่ ซูโม่คนนี้... เป็นเทพองค์ไหนมาเกิดครับเนี่ย"

"นี่ไม่ใช่แค่ขาทองคำแล้ว นี่มันเสาค้ำสวรรค์ชัดๆ"

ในช่องแชตโลก ผู้รอดชีวิตทุกคนมองรายชื่อนี้ด้วยความรู้สึกเดียวคือ... ช็อก และ ยำเกรง

ถ้าก่อนหน้านี้ ซูโม่เป็นแค่ขาใหญ่ลึกลับที่โชคดีและเก่งกาจในใจพวกเขา

ตอนนี้ กระดานจัดอันดับนี้ คือเครื่องพิสูจน์ความแข็งแกร่งที่ชัดเจนและเถียงไม่ออกที่สุด

เขา คือ ราชา แห่งโลกมหาสมุทรแห่งนี้