บทที่ 7: การประเมินความสามารถเริ่มต้น

บทที่ 7: การประเมินความสามารถเริ่มต้น

โลกแห่งความเป็นจริง

เวลา 19:00 น.

กรมปฏิบัติการพิเศษประเทศเซีย

เจ้าหน้าที่ชายหัวล้านคนหนึ่งเคาะประตูสองครั้งก่อนเดินเข้าไปในห้องทำงาน

"ท่านครับ เรียกพบผมมีธุระอะไรหรือเปล่าครับ?"

ชายชราที่นั่งอยู่หลังโต๊ะกำลังจดจ้องอยู่กับหน้าจอโทรทัศน์ที่ถ่ายทอดสดเหตุการณ์จากต่างโลก เมื่อเห็นเจ้าหน้าที่เข้ามา เขาจึงกวักมือเรียกให้นั่งลงพลางชี้ไปที่หน้าจอแล้วเอ่ยถาม "เป็นอย่างไรบ้าง? หาที่มาของห้องถ่ายทอดสดนี้เจอหรือยัง?"

เจ้าหน้าที่หัวล้านเริ่มมีอาการประหม่าและตะกุกตะกัก "ท่านครับ คือเรา... เราเจอแล้ว แต่ก็นะ... เหมือนจะยังไม่เจอครับ"

"หือ?" ชายชราขยับท่านั่งและส่งสัญญาณให้เขาอธิบายต่อ

เจ้าหน้าที่หัวล้านสูดหายใจลึก ราวกับเตรียมตัวมาอย่างดี เขาหยิบแฟ้มเอกสารออกมาส่งให้ชายชรา เมื่อชายชราเปิดดูก็พบว่าเนื้อหาข้างในเขียนด้วยสัญลักษณ์ตัวอักษรที่ไม่เคยเห็นมาก่อน รูปร่างของมันคล้ายกับลูกอ๊อด และสัญลักษณ์แต่ละตัวดูเหมือนจะหยุดนิ่ง แต่เมื่อนำมาวางรวมกันเป็นกลุ่ม แม้จะพิมพ์ลงบนกระดาษ พวกมันกลับดูเหมือนกำลังเคลื่อนไหวได้

เจ้าหน้าที่กล่าวเสริม "เราสืบหาร่องรอยของห้องถ่ายทอดสดจนพบรหัสพวกนี้ครับ—เอาเป็นว่าตอนนี้เราขอเรียกมันว่า 'โค้ด' ไปก่อน"

"ได้หาผู้เชี่ยวชาญด้านสัญลักษณ์วิทยามาถอดรหัสหรือยัง?" ชายชราถาม

เขารีบพยักหน้าทันที "เรียบร้อยครับ แต่มันต้องใช้เวลา"

"อืม... ไปตามตัวผู้เชี่ยวชาญที่เก่งที่สุดในประเทศมา แล้วถอดรหัสโค้ดนี้ให้ได้เร็วที่สุด" แม้น้ำเสียงจะดูเรียบเฉย แต่เจ้าหน้าที่สัมผัสได้ถึงความกดดันที่ซ่อนอยู่ เขาจึงรีบยืนตัวตรงและรับคำอย่างหนักแน่น "ครับ! ผมรับรองว่าจะทำภารกิจนี้ให้สำเร็จครับ!"

จากนั้น ชายชราชี้ไปที่การถ่ายทอดสดอีกครั้ง "ห้องนี้เปิดมาได้วันหนึ่งแล้ว บอกฉันหน่อยว่าเธอคิดอย่างไรกับผู้เข้าแข่งขันของประเทศเรา และผู้เข้าแข่งขันจากประเทศอื่น?"

เจ้าหน้าที่หัวล้านซึ่งติดตามดูอย่างใกล้ชิดมาตลอด ไม่เพียงแต่จับตาดูคนของตัวเอง แต่ยังศึกษาข้อมูลของผู้เข้าแข่งขันประเทศอื่นไว้ด้วย เมื่อเห็นหัวหน้าเปิดโอกาสให้แสดงความเห็น เขาจึงผ่อนคลายลงและเริ่มวิเคราะห์

"จากการสังเกตของผม หลังจากเกมป้องกันหอคอยวันสิ้นโลกเริ่มต้นขึ้น ผู้เข้าแข่งขันทุกคนจะได้รับไอเทมหรือความสามารถพิเศษบางอย่าง ซึ่งการที่พวกเขาจะใช้สิ่งเหล่านั้นได้ดีแค่ไหน จะส่งผลกระทบอย่างใหญ่หลวงต่อการเอาชีวิตรอดในลำดับถัดไปครับ"

พูดจบเขาก็หยิบแท็บเล็ตขึ้นมาแตะสองสามครั้งเพื่อเปิดอินเทอร์เฟซ แล้ววางลงตรงหน้าชายชรา "เชิญท่านดูครับ นี่คือข้อมูลไอเทมและความสามารถเริ่มต้นของผู้เข้าแข่งขันจากประเทศต่างๆ ที่ผมรวบรวมไว้คร่าวๆ"

ชายชราหยิบแท็บเล็ตขึ้นมาดูตารางข้อมูล แถวแรกคือข้อมูลของประเทศเซีย:

【ฉินหยาง: คาดการณ์ว่าความสามารถเริ่มต้นเกี่ยวข้องกับ NPC เขาสามารถมอบพลังพิเศษบางอย่างให้กับ NPC ได้ และพลังเหล่านั้นค่อนข้างเกินจริงมาก】

ระดับประเมิน: A+ (ชั่วคราว)

"งั้นสถานการณ์ของผู้เข้าแข่งขันบ้านเราก็ไม่เลวนักใช่ไหม?" เมื่อเห็นผลการประเมิน คิ้วที่ขมวดอยู่ของชายชราก็คลายลง ไม่ว่าคำประกาศที่ว่า 'หากรอดชีวิตครบ 7 วันจะมอบรางวัลให้ประเทศต้นทาง' จะเป็นจริงหรือไม่ แต่การที่คนจากกว่า 200 ประเทศมาแข่งขันกันก็เป็นเรื่องจริงที่ไม่อาจมองข้ามได้ เมื่อมันกลายเป็นระดับนานาชาติ แม้จะเป็นเพียงเกม รัฐบาลก็ต้องให้ความสำคัญ เช่นเดียวกับกีฬาโอลิมปิก แม้เหรียญทองจะไม่สร้างผลกำไรที่เป็นรูปธรรม แต่มันคือชื่อเสียงและความเชื่อมั่นของคนในชาติ ซึ่งมีค่าเหนือกว่าวัตถุ

ชายชราเลื่อนดูตารางต่อไป:

"อืม เธอทำได้ดีมาก" ชายชราพยักหน้าพลางส่งแท็บเล็ตคืน "เรื่องถอดรหัสต้องทำให้เร็วที่สุด และในขณะเดียวกันก็ห้ามละสายตาจากคนพวกนี้เด็ดขาด"

ต่างโลก

"แหวะ... รสชาติห่วยชะมัด"

ฉินหยาง นั่งอยู่หน้ากองไฟ มือถือเนื้อหมูป่าย่างสีเหลืองทอง แต่สีหน้ากลับดูพะอืดพะอม เพราะไม่มีเครื่องปรุง รสชาติของมันจึงคาวจัดจนกินลำบาก

"มันเทศเผายังดีกว่าตั้งเยอะ หวานกว่าด้วย" เขาตัดสินใจทิ้งเนื้อย่างแล้วหยิบมันเทศขึ้นมาแกะกินแทน "แต่จะกินมันเผาทุกวันก็ไม่ไหวนะ สารอาหารไม่ครบ แถมกินเยอะแล้วยังตดปุ๋งๆ อีก... อยากรู้จังว่าจะมี พลเรือน คนไหนทำอาหารเก่งๆ บ้างไหม? ข้าต้องการด่วนเลย!"

ในระหว่างที่กิน เขาก็เปิดหน้าต่างสุ่มกาชาด้วยคะแนนขึ้นมา เมื่อบ่ายที่ผ่านมาหวังเป่าเฉียงจัดการซอมบี้ไปได้เยอะมาก ทำให้ตอนนี้ฉินหยางมีคะแนนสะสมอยู่ 52 แต้ม

"สุ่มเลยแล้วกัน ขอแค่ได้พลเรือนเพิ่มสักคนก็กำไรมหาศาลแล้ว"

【คุณต้องการใช้ 50 แต้มเพื่อสุ่ม 5 ครั้งหรือไม่?】

"ตกลง!"

【คุณได้รับ เหรียญทอง 5 เหรียญ】

【คุณได้รับ เหรียญทอง 1 เหรียญ】

【คุณได้รับ เหรียญทอง 3 เหรียญ】

【คุณได้รับ ใบพิมพ์เขียวสิ่งก่อสร้าง: คลังสินค้า】

【คุณได้รับ กะหล่ำปลี 3 หัว】