บทที่ 130: เขตซื้อขาย

เยี่ยเทียนออกจากแดนสายฟ้าแล้วมุ่งตรงไปยัง วิหารแต้มวิญญาณ (หลิงจื๋อเตี้ยน) ทันที เขาสัมผัสได้ถึงความตื่นเต้นของจิ่วโยวเชวี่ย ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ก็ควรจะจัดการเรื่องนี้ให้เสร็จสิ้นโดยเร็ว

วิหารแต้มวิญญาณเป็นสถานที่ที่มีคนพลุกพล่านที่สุดในวิทยาลัยเหนือเมฆาเสมอมา กระแสผู้คนหนาแน่นราวกับฝูงมดที่เดินเข้าออกวิหารขนาดยักษ์อย่างไม่ขาดสาย เยี่ยเทียนเดินเข้าไปและตรงไปยังกึ่งกลางวิหาร ซึ่งมีเคาน์เตอร์สำหรับซื้อขายมุกอัสนีสวรรค์โดยเฉพาะ

หลังจากต่อแถวอยู่นานสิบกว่านาที ก็ถึงคิวของเขา พนักงานสาวหลังเคาน์เตอร์มองเยี่ยเทียนพลางยิ้มหวานถามว่า: "นักศึกษาคะ ไม่ทราบว่าต้องการมาซื้อมุกอัสนีสวรรค์ใช่ไหมคะ?"

"เปล่าครับ ผมเอามาขาย" เยี่ยเทียนส่ายหน้า

หญิงสาวไม่ได้ประหลาดใจ เพราะนักศึกษาหลายคนก็มักจะกลั่นมุกในแดนสายฟ้ามาแลกเป็นแต้มวิญญาณอยู่แล้ว เธอจึงยิ้มตอบ: "ราคารับซื้อคือ 200 แต้มวิญญาณต่อหนึ่งเม็ดค่ะ ไม่ทราบว่าคุณจะขายกี่เม็ดคะ?"

เธอหยิบพู่กันขึ้นมาเตรียมจดบันทึก

"สามหมื่นห้าพันเม็ดครับ" เยี่ยเทียนยกมือขึ้นแล้วกล่าวเรียบๆ

แกรก!

พู่กันในมือหญิงสาวร่วงลงพื้นทันที ใบหน้าจิ้มลิ้มเต็มไปด้วยความตกตะลึง เหล่านักศึกษาที่รอคิวซื้ออยู่ด้านหลังต่างก็อ้าปากค้าง

สามหมื่นห้าพันเม็ด? เจ้าหมอนี่หัวไปกระแทกประตูมาหรือเปล่า? มุกอัสนีสวรรค์มันกลั่นง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ? ปริมาณขนาดนี้ ต่อให้เป็นเสิ่นชางเซิงมาเองก็ยังกลั่นไม่ไหวในคราวเดียวเลยนะ!

พนักงานสาวอึ้งไปครึ่งนาทีเต็มๆ ก่อนจะดึงสติกลับมาได้ เธอถามย้ำด้วยเสียงตะกุกตะกัก: "นะ... นักศึกษาคะ คุณแน่ใจนะคะว่าสามหมื่นห้าพันเม็ด? ไม่ใช่สามร้อยห้าสิบเม็ดใช่ไหม?"

เสียงอึกทึกรอบข้างเงียบกริบลงทันที สายตานับไม่ถ้วนพุ่งเป้ามาที่เยี่ยเทียน สามหมื่นห้าพันเม็ด คูณเม็ดละ 200 แต้ม... นั่นคือ 7,000,000 แต้มวิญญาณ! นี่คือตัวเลขมหาศาลในวิทยาลัยเหนือเมฆา มากพอจะแลกอาวุธวิญญาณระดับสูงหรือวิชาระดับเทพได้หลายชิ้นเลยทีเดียว

"แน่ใจครับ" เยี่ยเทียนมีสีหน้าสงบ

เขาเปิดถุงเฉียนคุนออกเล็กน้อย เผยให้เห็นมุกกลมเกลี้ยงที่ส่องประกายสายฟ้าอัดแน่นอยู่ภายใน กลิ่นอายสายฟ้าที่เข้มข้นทำเอาหญิงสาวหายใจติดขัด

"ระ... ปริมาณมากขนาดนี้ ดิฉันไม่มีอำนาจตัดสินใจ กรุณารอสักครู่นะคะ!"

หญิงสาวรีบลุกขึ้นวิ่งไปหลังวิหาร ครู่ต่อมาก็มีเสียงฝีเท้าหนักแน่น ชายชราในชุดคลุมสีเทาที่มีแววตาล้ำลึกเดินออกมาอย่างรวดเร็ว เขามองถุงเฉียนคุนบนเคาน์เตอร์แล้วมองเยี่ยเทียนด้วยความประหลาดใจ

"ข้าคือ มั่วหลุน ผู้อาวุโสแห่งวิหารแต้มวิญญาณ" ชายชรากล่าวด้วยน้ำเสียงที่แฝงแรงกดดันเล็กน้อย "เจ้าหนู มุกอัสนีสวรรค์พวกนี้ เจ้ากลั่นเองทั้งหมดเลยรึ?"

"ครับ" เยี่ยเทียนตอบอย่างไม่สะทกสะท้าน

ผู้อาวุโสมั่วหลุนนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง เขาสัมผัสได้ถึงพลังวิญญาณที่ลุ่มลึกราวกับเหวในตัวเยี่ยเทียน และความแข็งแกร่งของร่างกายที่ทำให้เขายังต้องทึ่ง แม้ตัวเลขสามหมื่นห้าพันจะฟังดูเหลือเชื่อ แต่หลักฐานก็วางอยู่ตรงหน้าแล้ว

"ดี... คนรุ่นหลังช่างน่าเกรงขาม" มั่วหลุนโบกมือให้พนักงานสาวถอยไป แล้วจัดการธุรกรรมนี้ด้วยตนเอง "35,000 เม็ด รวมเป็น 7,000,000 แต้มวิญญาณ เอาป้ายแต้มวิญญาณของเจ้าออกมา"

เยี่ยเทียนยื่นป้ายออกไป เมื่อแสงวาบผ่านไป ตัวเลขหลักแสนที่มีอยู่เดิมก็พุ่งทะยานขึ้นไปจนคนข้างหลังใจเต้นรัว เมื่อการซื้อขายเสร็จสิ้น เยี่ยเทียนกลับยังไม่จากไป

"ผู้อาวุโสครับ ผมต้องการแลกของอย่างหนึ่ง" เยี่ยเทียนเก็บป้ายแล้วจ้องตามั่วหลุน

"โอ้? เจ็ดล้านแต้มวิญญาณ นอกจากของรักของหวงประจำวิหารไม่กี่อย่าง เจ้าก็เลือกได้ตามใจชอบเลย" มั่วหลุนลูบเคราหัวเราะ

"ผมต้องการแลก เลือดหยดแท้ของมังกรวาฬเหนือสมุทร (เป่ยหมิงหลงคุน) ครับ" เยี่ยเทียนกล่าวเสียงเรียบ

มือของมั่วหลุนที่ถือป้ายแต้มวิญญาณอยู่ถึงกับกระตุก เขามองเยี่ยเทียนด้วยความประหลาดใจ เลือดหยดแท้มังกรวาฬเหนือสมุทร มูลค่าเจ็ดล้านแต้มวิญญาณ? นี่คือหนึ่งในไอเทมที่แพงที่สุดในวิหารแต้มวิญญาณ หลายปีมานี้เขายังไม่เคยเห็นนักศึกษาคนไหนมาขอแลกสิ่งนี้เลย

"เจ้าตามข้ามา" มั่วหลุนโบกมือเดินนำไปทางห้องลับด้านหลัง เยี่ยเทียนเดินตามไป ทิ้งให้นักศึกษาข้างหลังคาดเดาไปต่างๆ นานาว่าเขาซื้ออะไรกันแน่

ภายในห้องลับ มั่วหลุนเดินเข้าไปในห้องชั้นในแล้วออกมาพร้อมกับลูกแก้วคริสตัลขนาดเท่าหัวคน ภายในลูกแก้วนั้นมีของเหลวสีทองกลุ่มหนึ่งกำลังเคลื่อนไหวราวกับมีชีวิต แผ่คลื่นพลังที่ศักดิ์สิทธิ์และน่าหวาดหวั่นออกมา แม้จะมีคริสตัลกั้น แต่เยี่ยเทียนยังสัมผัสได้ถึงพลังอันยิ่งใหญ่ของสัตว์เทพ... สัตว์เทพที่มีพลังทัดเทียมระดับ จื้อจุน

"นี่คือเลือดหยดแท้ของท่านเป่ยหมิง" มั่วหลุนกล่าวด้วยความเคารพยำเกรง

เยี่ยเทียนพยักหน้า ท่านเป่ยหมิงที่ว่าก็คือมังกรวาฬเหนือสมุทรนั่นเอง

"เลือดนี้ราคาเจ็ดล้านแต้ม ข้าหักจากป้ายของเจ้าเรียบร้อยแล้ว" มั่วหลุนคืนป้ายแต้มวิญญาณให้เยี่ยเทียน แต้มเจ็ดล้านกว่าๆ ตอนนี้เหลือเพียงไม่กี่แสน "จากนี้ไป เลือดมังกรวาฬเหนือสมุทรหยดนี้เป็นของเจ้าแล้ว"

"ขอบคุณครับผู้อาวุโส" เยี่ยเทียนรับป้ายและเก็บลูกแก้วคริสตัลเข้าสู่กำไลมิติ เขาคำนับขอบคุณผู้อาวุโสแล้วขอตัวลากลับ ผู้อาวุโสมั่วหลุนมองตามหลังเขาไปพลางครุ่นคิด เรื่องการแลกเลือดสัตว์เทพไม่ใช่เรื่องเล็ก เขาจำเป็นต้องรายงานเรื่องนี้ต่อเบื้องบนของวิทยาลัย

เยี่ยเทียนกลับถึงที่พักส่วนตัวอย่างรวดเร็ว

"จิ่วโยว ได้ของมาแล้ว" เขาสื่อสารทางจิต

วื้ม!

"เลือดมังกรวาฬเหนือสมุทร..." เสียงของจิ่วโยวเชวี่ยดังขึ้นในหัว แฝงไปด้วยความตื่นเต้นที่ปิดไม่มิด

เยี่ยเทียนรู้ดีว่าจิ่วโยวเชวี่ยต้องการเผชิญหน้ากับ ทัณฑ์อสนีเทพสีดำ (เฮยเสินเหลยเจี๋ย) เพื่อวิวัฒนาการเป็น นกเก้ามรณะ (จิ่วโยวหมิงเชวี่ย) ซึ่งการข้ามทัณฑ์นี้คือการเดิมพันด้วยชีวิต

"มีเลือดหยดนี้แล้ว การข้ามทัณฑ์ครั้งนี้ เจ้ามีความมั่นใจกี่ส่วน?" เยี่ยเทียนถามเสียงหนัก

จิ่วโยวเชวี่ยนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง "การผลัดเปลี่ยนวิญญาณสู่เทพ คือก้าวที่สำคัญที่สุดของสัตว์วิญญาณ มันไม่ง่ายเลย ข้าเคยล้มเหลวในขั้นนี้มาแล้วถึงสองครั้ง แต่ครั้งนี้... ด้วยพลังของเลือดมังกรวาฬเหนือสมุทร ข้ามั่นใจมาก"

"งั้นก็เริ่มเตรียมตัวเถอะ ถ้าท่าไม่ดี... ข้าจะช่วยเจ้าเอง" เยี่ยเทียนกล่าวเรียบๆ