ตอนที่ 45 สังเวยสหายร่วมทีม
ตอนที่ 45 สังเวยสหายร่วมทีม
"ศิษย์พี่จ้าว! พวกเราจะต้านไม่ไหวแล้ว!"
ศิษย์คนหนึ่งตะโกนขึ้นอย่างร้อนรน
แขนของเขาพลาดท่าถูกพิษกระเซ็นใส่ เนื้อบริเวณนั้นเน่าเปื่อยไปแถบหนึ่งจนเผยให้เห็นกระดูกสีขาวน่าสยดสยอง
จ้าวชิ่งกัดฟันสู้ยิบตา กระบี่วิเศษในมือร่ายรำจนเกิดม่านกระบี่มิดชิดหนาแน่น สังหารแมลงวันซากศพที่พุ่งเข้ามาได้หลายตัว ทว่าฝูงแมลงร้ายกลับหลั่งไหลเข้ามาดุจคลื่นน้ำหลากไม่ขาดสาย
"อดทนอีกนิด! นี่ระลอกสุดท้ายแล้ว!"
จ้าวชิ่งตะโกนเสียงเข้มปลุกขวัญกำลังใจ
ทว่าในจังหวะนั้นเอง หางตาของเขาก็เหลือบไปเห็นเงาร่างที่คุ้นเคยกำลังยืนเอามือไพล่หลังอยู่อย่างสบายอารมณ์บนยอดไม้ไม่ไกลนัก มองดูพวกเขาด้วยท่าทีผ่อนคลายราวกับกำลังชมมหรสพ
"ศิษย์... ศิษย์น้องฉู่? ได้โปรดเถอะ รีบมาช่วยพวกเราด้วย!"
จ้าวชิ่งรีบตะโกนร้องขอความช่วยเหลือ
ศิษย์คนอื่นๆ ได้ยินดังนั้น ต่างพากันหันมองไปทางทิศที่จ้าวชิ่งมองอยู่
ผู้ที่ปรากฏแก่สายตาคือฉู่โม่นั่นเอง
ในกลุ่มศิษย์เหล่านี้ นอกจากจ้าวชิ่งแล้ว ความจริงล้วนเป็นคนของกลุ่มอำนาจหลินเจิงทั้งสิ้น
ก่อนเข้าสู่แดนลึกลับ พวกเขาได้รับคำสั่งจากหลินเจิงโดยตรง
หากพบเจอฉู่โม่ ให้ส่งข่าวบอกหลินอู๋เจี๋ยทันที เพื่อระดมพลมารุมสังหาร
ศิษย์กลุ่มหลินเจิงคนหนึ่งหันไปส่งสายตาให้พรรคพวกอย่างเงียบเชียบ เป็นสัญญาณให้หาโอกาสติดต่อหลินอู๋เจี๋ย
คนอื่นๆ พยักหน้าตอบรับเงียบๆ
ฉู่โม่เก็บอาการเล็กๆ น้อยๆ ของคนกลุ่มนี้ไว้ในสายตาจนหมดสิ้น
เขาจึงใช้ระบบข้อมูลตรวจสอบภูมิหลังของศิษย์เหล่านี้ทันที
พบว่าเจ้าพวกนี้ล้วนเป็นคนของหลินเจิง
คนพวกนี้คงจะส่งข่าวบอกตำแหน่งของเขาให้หลินอู๋เจี๋ยรู้ เพื่อให้หลินอู๋เจี๋ยพาคนมาล้อมปราบเขาเป็นแน่
ฉู่โม่แค่นหัวเราะในใจ ตัดสินใจซ้อนแผนเล่นตามน้ำไปก่อน
เขากระโดดลงจากยอดไม้ สะบัดกระบี่เหล็กกล้าในมืออย่างไม่ใส่ใจ ปราณกระบี่คมกริบหลายสายพุ่งแหวกอากาศออกไป สังหารแมลงวันซากศพที่กำลังจะลอบกัดกลุ่มของจ้าวชิ่งได้อย่างแม่นยำ
เมื่อมีฉู่โม่เข้าร่วม การต่อสู้ก็ง่ายดายขึ้นทันตา
ในที่สุด แมลงวันซากศพทั้งหมดก็ถูกกำจัดจนสิ้นซาก
"ศิษย์น้องฉู่! ขอบใจมากที่ยื่นมือเข้าช่วย!"
จ้าวชิ่งถอนหายใจอย่างโล่งอก พลางประสานมือคารวะ
ฉู่โม่สีหน้าเรียบเฉย
"เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น"
"ไม่เป็นไร"
ฉู่โม่โบกมือ ใบหน้าปรากฏรอยยิ้มจางๆ ที่ดูลึกล้ำยากจะคาดเดา "
พวกเราล้วนเป็นศิษย์สำนักกระบี่หลิงสวี ย่อมต้องช่วยเหลือเกื้อกูลกัน"
ศิษย์กลุ่มหลินเจิงเหล่านั้นต่างพากันกล่าวขอบคุณฉู่โม่ ทว่าในใจกลับหัวเราะเยาะ
พวกเขาคิดว่าฉู่โม่ไม่รู้ว่าตนเป็นคนของฝ่ายหลินเจิง จึงวางแผนรอจังหวะติดต่อหลินอู๋เจี๋ย
เมื่อถึงเวลานั้น หากฉู่โม่ตกอยู่ในมือหลินอู๋เจี๋ย พวกเขาก็จะได้ความดีความชอบครั้งใหญ่
เนื่องจากเป้าหมายของทุกคนคือการออกจากทะเลป่ามรณะ ฉู่โม่จึงร่วมเดินทางไปกับกลุ่มคนเหล่านี้
ไม่นานนัก ทั้งคณะก็มาถึงริมสระน้ำแห่งหนึ่ง
สระน้ำแผ่ไอพลังวิญญาณจางๆ ออกมา
ผิวน้ำสีครามเข้มเป็นประกายระยิบระยับ
และที่ใจกลางสระน้ำ มีพืชประหลาดต้นหนึ่งเติบโตอยู่อย่างโดดเด่น
พืชต้นนั้นโปร่งใสราวกับแก้วเจียระไน ที่ยอดบนสุดมีดอกไม้เจ็ดสีบานสะพรั่ง ส่งกลิ่นหอมประหลาดจางๆ ออกมา
"นั่นมัน... พืชวิญญาณชนิดใดกัน?!"
จ้าวชิ่งและคนอื่นๆ ต่างตาลุกวาว ใบหน้าฉายแววโลภโมโทสัน
ดูแค่รูปลักษณ์ภายนอก ก็รู้ได้ทันทีว่าของสิ่งนี้ไม่ใช่ของธรรมดา!
สายตาของฉู่โม่จับจ้องไปที่พืชประหลาดต้นนั้นเช่นกัน เขาเพ่งจิตตรวจสอบ
[เป้าหมาย: บุปผาแก้วผลึกเหมินหลัว (ระดับปฐพีขั้นกลาง)]
[ข้อมูล: เติบโตในพื้นที่ที่มีพลังหยินจัด ดอกบานเจ็ดสี แฝงพิษร้ายแรง สามารถนำไปปรุงเป็น ผงสลายวิญญาณทารกกัดกร่อนกระดูก ซึ่งเป็นอันตรายถึงชีวิตต่อผู้ฝึกตนระดับวิญญาณแรกกำเนิดลงมา]
[หมายเหตุ: บุปผาแก้วผลึกเหมินหลัวเป็นหญ้าคู่ชีพของสัตว์อสูร เจียววารีหนวดพิษ ตัวเต็มวัยระดับ 3]
(เจียว ออกแนวมังกร แต่ไม่ใช่มังกร เหมือนงูยักษ์มากกว่า )
ผงสลายวิญญาณทารกกัดกร่อนกระดูก!
ดวงตาของฉู่โม่เป็นประกายวาววับขึ้นมาเล็กน้อย
ของสิ่งนี้ คืออาวุธชั้นยอดสำหรับจัดการกับตาแก่หลินเจิง!
ฉู่โม่ตัดสินใจจะเก็บเกี่ยวบุปผาแก้วผลึกเหมินหลัวดอกนี้
"ศิษย์น้องฉู่ เจ้าดูพืชวิญญาณต้นนั้นสิ..."
จ้าวชิ่งหันมองฉู่โม่ เห็นได้ชัดว่าต้องการฟังความเห็นของเขา
ในเมื่อยามนี้ฉู่โม่มีผลประโยชน์ผูกพันลึกซึ้งกับเจียงสือกว่าง แถมตัวเขาเองก็ยังมีชนักติดหลังอยู่ในมือฉู่โม่
ไม่ว่าจะมองในมุมไหน สถานะของฉู่โม่ก็อยู่เหนือกว่าเขา
จ้าวชิ่งจึงไม่กล้าตัดสินใจโดยพลการ
ฉู่โม่มองจ้าวชิ่งพลางกล่าวเรียบๆ
"ศิษย์พี่จ้าว ใจเย็นก่อน"
กล่าวจบ เขาก็ผายมือเชิญไปยังศิษย์กลุ่มหลินเจิงเหล่านั้น
ศิษย์เหล่านั้นเห็นดังนั้นก็สบตากัน ต่างฝ่ายต่างเห็นความโลภและความร้อนรนในแววตาของกันและกัน
สองคนในกลุ่มไม่ลังเลอีกต่อไป ร่างกายไหววูบ พุ่งทะยานตรงไปยังบุปผาแก้วผลึกเหมินหลัวกลางสระน้ำทันที
ทว่า ในชั่วพริบตาที่ศิษย์คนหนึ่งเพิ่งจะย่างเท้าลงแตะผิวน้ำ!
"ตูม!"
ผิวน้ำที่สงบนิ่งระเบิดออกอย่างรุนแรง!
เงาดำขนาดมหึมาพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าจากใต้สระน้ำ อ้าปากกว้างแดงฉาน กลืนร่างศิษย์ผู้นั้นลงท้องไปในคำเดียว!
แม้แต่เสียงร้องโหยหวนยังไม่ทันได้เล็ดลอดออกมา!
ศิษย์อีกคนเห็นภาพนั้นก็ขวัญหนีดีฝ่อ รีบหนีตายกลับเข้าฝั่งอย่างไม่คิดชีวิต!
เงาดำนั้นหลังจากกลืนกินศิษย์ไปหนึ่งคน ดูเหมือนจะยังไม่หนำใจ หัวงูยักษ์หันขวับ ดวงตาสีเลือดจ้องเขม็งไปยังศิษย์ที่กำลังหนีตาย คำรามเกรี้ยวกราด แล้วพุ่งไล่ตามดุจสายฟ้าสีทมิฬ!
ผู้คนที่อยู่บนฝั่งต่างตกตะลึงอ้าปากค้างกับเหตุการณ์กะทันหันนี้
เงาดำนั้น คือมังกรเจียวขนาดยักษ์ที่มีเกล็ดสีดำปกคลุมทั่วร่าง บนหัวมีหนวดพิษงอกออกมาหลายเส้น!
เจียววารีหนวดพิษ!
ศิษย์ผู้กำลังหนีตายเห็นเจียววารีหนวดพิษไล่กวดเข้ามาใกล้ทุกที ใบหน้าเต็มไปด้วยความสิ้นหวังและความหวาดกลัว
ไม่นาน เขาก็วิ่งมาถึงตรงหน้าฉู่โม่
"ฉู่... ศิษย์น้องฉู่ ช่วยข้าด้วย!"
ศิษย์ผู้นั้นตะโกนสุดเสียงราวกับคว้าฟางเส้นสุดท้าย
แต่ใครจะคาดคิด ใบหน้าของฉู่โม่กลับปรากฏรอยยิ้ม เขายกเท้าขึ้น แล้วถีบเข้าที่หน้าอกของศิษย์ผู้นั้นเต็มแรง!
"เปรี้ยง!"
ศิษย์ผู้นั้นร้องลั่น ร่างปลิวละลิ่วราวกับว่าวสายป่านขาด พุ่งตรงเข้าสู่ปากอันกว้างใหญ่ของเจียววารีหนวดพิษที่อ้าค้างรออยู่!
"เอือก!"
เจียววารีหนวดพิษกลืนศิษย์คนที่สองลงไปอย่างไม่เกรงใจ ส่งเสียงคำรามอย่างพึงพอใจ
จ้าวชิ่งและศิษย์คนอื่นๆ ต่างตกตะลึงตาค้าง สมองขาวโพลนไปชั่วขณะกับการกระทำอันโหดเหี้ยมกะทันหันของฉู่โม่
ฉู่โม่ไม่สนใจความตื่นตระหนกของใครทั้งสิ้น
เขาอาศัยจังหวะที่เจียววารีหนวดพิษกำลังกลืนเหยื่อ ร่างกายลอยละลิ่วดุจขนนก ร่อนลงอย่างมั่นคงบนแผ่นหลังกว้างใหญ่ของเจียววารีหนวดพิษ!
จากนั้น เขากระโดดข้ามตัวมันไป เพียงไม่กี่จังหวะก็ไปถึงใจกลางสระน้ำ
คว้าบุปผาแก้วผลึกเหมินหลัวที่ส่งกลิ่นหอมประหลาดต้นนั้นเก็บเข้าแหวนมิติในทันที
เมื่อเสร็จสิ้นภารกิจ ฉู่โม่ก็ยืมแรงส่งตัว กระโดดจากหลังของเจียววารีหนวดพิษกลับขึ้นฝั่ง ท่วงท่าลื่นไหลต่อเนื่องราวกับสายน้ำ
"โฮก!!!"
เจียววารีหนวดพิษเห็นพืชวิญญาณคู่ชีพของตนถูกขโมยไป ก็โกรธเกรี้ยวถึงขีดสุด!
ดวงตาสีเลือดจ้องเขม็งไปที่ฉู่โม่ ส่งเสียงคำรามกึกก้อง ร่างมหึมาสะบัดม้วนกวนน้ำในสระจนเกิดคลื่นยักษ์ถาโถม พุ่งเข้าใส่ฉู่โม่ด้วยความบ้าคลั่ง!
ฉู่โม่หลบหลีกคมเขี้ยวของเจียววารีหนวดพิษอย่างคล่องแคล่ว กลับขึ้นมาบนฝั่ง แล้ววิ่งตรงดิ่งมาทางกลุ่มคนพวกจ้าวชิ่ง