บทที่ 7: การดวลปืนที่มุมถนน, ระเบิดมือแบบสะเก็ด F-1

บทที่ 7: การดวลปืนที่มุมถนน, ระเบิดมือแบบสะเก็ด F-1

ถังอวี่เดินผ่านอุโมงค์รถไฟใต้ดินที่มืดมิดโดยใช้ไฟฉาย มุ่งหน้าไปยังคลับเรดโรมานซ์

หากวัดจากระยะทาง คลับเรดโรมานซ์อยู่ไม่ไกลจากสถานีรถไฟใต้ดินการ์เดนมากนัก ห่างออกไปเพียงประมาณห้าถึงหกร้อยเมตรเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม เมื่อพิจารณาถึงพวกผู้ลี้ภัยและกลุ่มกบฏที่อยู่บนพื้นดิน ถังอวี่ก็ยังคงเชื่อว่าการใช้เส้นทางอุโมงค์รถไฟใต้ดินไปยังบริเวณใกล้เคียงกับคลับเรดโรมานซ์นั้นเป็นทางเลือกที่ปลอดภัยที่สุด

ด้วยน้ำหนักของอุปกรณ์ที่พกมา ถังอวี่ใช้เวลาเดินถึง 15 นาทีเต็มกว่าจะมาถึงสถานีรถไฟใต้ดินโฮปเคปซึ่งอยู่ใกล้กับคลับเรดโรมานซ์

สถานที่แห่งนี้อยู่นอกเหนือขอบเขตของแผนที่สถานีรถไฟใต้ดินที่เขาซื้อมา ดังนั้นแผนที่จำลองจึงไม่สามารถใช้งานได้อีกต่อไป

เขาปิดไฟฉายและซ่อนตัวอยู่ในเงามืดของอุโมงค์อย่างระมัดระวังเป็นเวลาสองนาทีเต็ม

หลังจากยืนยันได้ว่าไม่ได้ยินเสียงต้องสงสัยใดๆ ถังอวี่ก็ปีนขึ้นไปบนชานชาลาและเดินตรงไปยังทางออกสถานี

สถานีรถไฟใต้ดินไม่ใช่สถานที่ที่ดึงดูดความสนใจของพวกผู้ลี้ภัยมากนัก ถังอวี่จึงเดินมาถึงทางออกสถานีได้อย่างราบรื่น

เขายังมองเห็นตำแหน่งของคลับเรดโรมานซ์อีกด้วย

มันตั้งอยู่บนถนนฝั่งตรงข้ามเยื้องๆ กับทางออกสถานีรถไฟใต้ดิน

แต่ในขณะที่ถังอวี่กำลังจะข้ามถนน เสียงปืนเป็นชุดก็ดังมาจากอาคารใกล้เคียง ตามมาด้วยเสียงกรีดร้องอย่างน่าสยดสยองสองเสียง

หัวใจของถังอวี่กระตุกวูบ เขารีบเปิดหน้าต่างแชทพื้นที่ขึ้นมาทันที

และก็เป็นไปตามคาด จำนวนผู้รอดชีวิตที่แสดงอยู่ลดลงไป 2 คนทันที

ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามีผู้เล่นถูกพวกผู้ลี้ภัยพบตัวเข้าแล้ว

สิ่งที่ทำให้ถังอวี่รู้สึกไม่สบายใจมากที่สุดคือ เสียงปืนที่เขาเพิ่งได้ยินนั้นมาจากปืนอย่างน้อยสามกระบอก ซึ่งหมายความว่ามีศัตรูอยู่อย่างน้อยสามคน สำหรับเขาแล้ว นี่มันคือความยากระดับนรกชัดๆ

"ไม่สิ ขืนรออยู่ที่นี่ก็มีแต่รอความตายไม่ช้าก็เร็ว ฉันต้องหาทางเข้าไปในคลับเรดโรมานซ์ให้ได้ มีเพียงที่นั่นเท่านั้นที่ฉันอาจจะรอดชีวิตไปได้" ถังอวี่คิดในใจ

ตอนนี้เขาอยู่ห่างจากคลับเรดโรมานซ์เพียงแค่เอื้อม หากเขายอมแพ้ อัตราการพัฒนาของเขาจะต้องหยุดชะงักอย่างรุนแรง และเขาจะสามารถเอาชีวิตรอดจากเหตุการณ์ภัยพิบัติในอีกหกวันข้างหน้าได้หรือไม่ก็ยังไม่รู้

ดังนั้น เพื่อความอยู่รอด เขาต้องเข้าไปในคลับเรดโรมานซ์ และเมื่ออยู่ที่นั่น เขาถึงจะได้รับผลประโยชน์สูงสุดโดยใช้ความได้เปรียบจากแผนที่จำลอง

เมื่อตัดสินใจได้แล้ว ถังอวี่ก็ไม่ลังเลอีกต่อไป

หลังจากยืนยันว่าไม่มีใครอยู่บนถนน เขาก็รีบวิ่งข้ามถนนไปยังอีกฝั่งอย่างรวดเร็ว

"ไม่มีใครเห็นฉัน! ไม่มีใครเห็นฉัน! ใครยิงฉันขอให้มันเป็นหมา ใครยิงฉันขอให้มันเป็นหมา"

เขาพึมพำกับตัวเองขณะวิ่ง ระยะทางสั้นๆ แค่สามสิบถึงสี่สิบเมตรนี้ช่างดูยาวไกลเหลือเกินในสายตาของถังอวี่

ในที่สุด เมื่อเขาวิ่งข้ามถนนและพุ่งตัวเข้าไปในซอยที่ตั้งของคลับเรดโรมานซ์ เขาก็หอบหายใจอย่างหนัก การวิ่งข้ามมาเมื่อครู่นี้มันชวนให้ใจหายใจคว่ำจริงๆ

แต่เขาก็ข้ามมาได้ในที่สุด คลับเรดโรมานซ์อยู่ห่างจากเขาไม่ถึง 20 เมตรแล้ว

และในจังหวะที่เขากำลังผ่อนคลายลงนั้นเอง

ปัง ปัง ปัง!

ปัง ปัง!

หลังจากเสียงปืนดังขึ้นอย่างต่อเนื่องหลายนัด รอยกระสุนหลายรอยก็ปรากฏขึ้นบนกำแพงข้างๆ ถังอวี่

เวรเอ๊ย

โดนเจอตัวจนได้!

ตาของถังอวี่เบิกกว้าง แต่ปฏิกิริยาตอบสนองของเขานั้นว่องไวมาก

เขาหันหลังกลับและวิ่งตรงไปยังคลับเรดโรมานซ์ทันที โดยได้ยินเสียงฝีเท้าอันสับสนวุ่นวายดังมาจากมุมถนนที่ไม่ไกลนัก

พวกผู้ลี้ภัยกำลังมา!

"เร็วเข้า มีผู้รอดชีวิตอีกคน! คราวนี้อย่าเพิ่งฆ่ามันนะ จับมาเล่นสนุกกันก่อน!"

"ได้ๆ เอาสิ พอพวกเราเล่นเสร็จ ค่อยเอามันไปขายให้พวกหน้าผีก็ได้ ดูเหมือนพวกนั้นกำลังหาคนเป็นๆ อยู่"

"จับไอ้เด็กนี่ให้ได้ ทุกคนระวังตัวด้วย ฉันเหมือนจะเห็นว่ามันมีปืน!"

"ทุกคนระวังตัวด้วย"

ถังอวี่ฟังเสียงตะโกนที่ดังมาจากข้างหลัง ตอนนี้เขามาถึงทางเข้าหลักของคลับเรดโรมานซ์แล้ว

ประตูหลักของคลับเรดโรมานซ์เป็นประตูโลหะทองเหลืองที่ดูหรูหราและโอ่อ่ามาก โดยมีรูกุญแจปรากฏอยู่ตรงนั้น

เขาเรียกใช้ช่องเก็บของในกระเป๋าเป้และหยิบกุญแจประตูคลับเรดโรมานซ์ที่เตรียมไว้ออกมาทันที

เสียบกุญแจ แล้วบิดไข

ประตูเปิดออก

ทันทีที่ถังอวี่ดึงประตูเปิดและก้าวเท้าเข้าไปข้างใน พวกผู้ลี้ภัยก็โผล่มาตรงมุมถนนพอดี

เมื่อเห็นประตูโลหะของคลับเรดโรมานซ์แง้มเปิดอยู่

ปัง ปัง ปัง....

พวกมันยกปืนขึ้นยิงทันที กระสุนกระทบกับประตูโลหะเสียงดัง "เคร้งๆ"

ถังอวี่รีบพุ่งเข้าไปด้านใน จากนั้นก็ปิดประตูอย่างแน่นหนา และวิ่งเข้าไปในคลับโดยไม่หันกลับไปมอง

และวินาทีที่เขาเข้ามาในคลับ แผนที่จำลองของคลับเรดโรมานซ์ในหัวของถังอวี่ก็สว่างวาบขึ้นมาอย่างสมบูรณ์แบบ

ขณะที่วิ่ง เขาก็ตรวจสอบจนแน่ใจว่าไม่มีศัตรูอยู่ภายในคลับ จากนั้นจึงเข้าไปซ่อนตัวในห้องที่อยู่ลึกที่สุดบนชั้นหนึ่ง ดึงลูกเลื่อน ขึ้นลำกล้อง และเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้

ลมหายใจที่หอบถี่ของเขาค่อยๆ สงบลงหลังจากสูดหายใจเข้าลึกๆ หลายครั้ง ตอนนี้เขาสามารถได้ยินเสียงพูดคุยของพวกผู้ลี้ภัยอยู่หน้าประตู

ปัง ปัง

หลังสิ้นเสียงปืนสองนัด

ประตูของคลับเรดโรมานซ์ก็ถูกเปิดออกอย่างรุนแรง และพวกผู้ลี้ภัยก็เดินเข้ามา

จุดสีแดงสี่จุดปรากฏขึ้นบนแผนที่จำลอง

คลับเรดโรมานซ์ในเวลานี้มีแสงสลัว มีเพียงแถบไฟสีแดงบนเพดานที่เปล่งแสงคล้ายนีออน ทำให้ห้องที่มืดสลัวอยู่แล้วยิ่งมองเห็นได้ยากขึ้นไปอีก

เมื่อฟังเสียงพวกผู้ลี้ภัยกำลังทุบทำลายข้าวของ ถังอวี่ก็เฝ้ารอโอกาสของเขาอย่างเงียบๆ

เขารู้จุดอ่อนของตัวเองดี การควบคุมอาวุธปืนของเขายังไม่แข็งแกร่งนัก ดังนั้นเขาจึงจะชนะได้ด้วยการซุ่มโจมตีในระยะประชิดเท่านั้น

หากเขาดวลปืนกับพวกผู้ลี้ภัยตรงๆ มันคงเป็นเรื่องยากที่จะชนะ

เห็นได้ชัดว่าพวกผู้ลี้ภัยเข้าใจพฤติกรรมของผู้รอดชีวิตเป็นอย่างดี พวกมันจึงแบ่งออกเป็นสองทีมทันที

กลุ่มละสองคน คอยคุ้มกันให้กันและกันขณะรุกคืบ จะเห็นได้ว่าถึงแม้เมื่อครู่นี้พวกมันจะดูเย่อหยิ่งจองหอง แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับศัตรูที่อาจเป็นภัยคุกคาม พวกมันก็ยังคงระมัดระวังตัวเป็นอย่างมาก

เมื่อมองดูศัตรูทั้งสองกลุ่ม กลุ่มหนึ่งกำลังตรวจสอบชั้นแรก ส่วนอีกกลุ่มกำลังเดินขึ้นไปชั้นบน แววตาของถังอวี่ก็เป็นประกายขึ้นมาเล็กน้อย

ศัตรูแยกย้ายกันค้นหาเขา นี่คือโอกาสทอง

ตำแหน่งปัจจุบันของถังอวี่คือห้องที่อยู่ลึกที่สุดบนชั้นหนึ่งของคลับเรดโรมานซ์ ซึ่งเป็นห้องส่วนตัว

แสงสลัวในห้องยิ่งทำให้ร่างของถังอวี่ถูกซ่อนพรางไว้อย่างมิดชิดยิ่งขึ้น

ผู้ลี้ภัยสองคนที่กำลังค้นหาที่ชั้นแรกเดินมาถึงมุมทางเดินแล้ว ทันทีที่พวกมันเลี้ยวตรงมุมนี้ ห้องที่สองก็คือห้องที่ถังอวี่ซ่อนตัวอยู่

ถังอวี่มองดูตำแหน่งของผู้ลี้ภัยทั้งสองคนบนแผนที่จำลอง

เขาค่อยๆ หยิบวัตถุทรงรีออกมาจากกระเป๋าใส่แม็กกาซีนที่หน้าอกอย่างระมัดระวัง

ระเบิดมือแบบสะเก็ด F-1

ประเภท: อาวุธขว้าง

ช่องที่ใช้: 1x1

หน่วงเวลาระเบิด: 3.5 วินาที

รัศมีแรงระเบิด: 3-7 เมตร

รัศมีแรงอัดกระแทก: 12 เมตร

จำนวนสะเก็ดระเบิด: สะเก็ด F1 จำนวน 90 ชิ้น

อย่างที่ทราบกันดีว่า ระเบิดมือแบ่งออกเป็นประเภทเชิงรุกและเชิงรับ

อานุภาพการทำลายล้างของระเบิดมือแบบสะเก็ดตั้งรับส่วนใหญ่จะขึ้นอยู่กับการโจมตีของสะเก็ดระเบิดที่เกิดขึ้นระหว่างการระเบิด

ดังนั้น อานุภาพของมันจึงรุนแรงมาก จุดประสงค์ของระเบิดมือประเภทนี้มีเพียงอย่างเดียวเท่านั้น

นั่นก็คือกวาดล้างศัตรูทั้งหมดให้สิ้นซาก

หากระเบิดลูกนี้ทำงานในโถงทางเดินแห่งนี้ พวกผู้ลี้ภัยจะได้รับความเสียหายอย่างหนักหน่วงที่สุด

เขาดึงสลักนิรภัยออก นับในใจ 1 วินาที จากนั้นก็เปิดประตูพรวดออกไป แล้วขว้างมันลงแทบเท้าของผู้ลี้ภัยทั้งสองคนที่เพิ่งเลี้ยวตรงมุมทางเดินมาพอดี

จากนั้นเขาก็รีบปิดประตูทันที พร้อมกับตะโกนในใจอย่างเงียบๆ ว่า:

"ระเบิดพวกมันให้เละไปเลย!"

และวินาทีที่ประตูปิดลง เสียงระเบิดอันรุนแรงก็ดังสนั่นกึกก้อง

ตู้ม.........