บทที่ 5: ข้อมูลลับ, กล้องเล็งยุทธวิธี

บทที่ 5: ข้อมูลลับ, กล้องเล็งยุทธวิธี

ขณะที่พื้นที่พักผ่อนกำลังอัปเกรด ถังอวี่ก็เปิดช่องแชทพื้นที่ขึ้นมา

"ตอนนี้ฉันมีปืนพกกับเสื้อเกราะกันกระสุนเหลืออยู่ เก็บไว้ก็เปล่าประโยชน์ สู้เอาไปลองแลกเปลี่ยนเป็นของที่มีประโยชน์น่าจะดีกว่า"

ในเวลานี้ ช่องแชทพื้นที่กำลังคึกคักเป็นอย่างมาก

ถังอวี่สังเกตเห็นว่าจำนวนผู้เล่นในพื้นที่ปัจจุบันเปลี่ยนเป็น 968 คนแล้ว บ่งบอกว่าจำนวนคนลดลงไปอีก

อาจเป็นเพราะจำนวนผู้เสียชีวิตที่เพิ่มขึ้น ตอนนี้จึงเต็มไปด้วยข้อความจากผู้เล่นที่ต้องการรับซื้ออาวุธและชุดเกราะอยู่ทุกหนทุกแห่ง

【บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป x5 ต้องการแลกอาวุธ ขอแค่อาวุธประชิดก็พอ! ทักแชทส่วนตัวมาได้เลยถ้าสนใจ!】

【ตั้งรับอาวุธปืน แลกกับกุญแจสองดอก สนใจติดต่อมาได้】

【พี่น้อง มีใครมีไอเทมรักษาบ้างไหม? ช่วยสงเคราะห์ฉันที ฉันใกล้จะไม่ไหวแล้ว เลือดไหลไม่หยุดเลย ขอบคุณมาก!】

【ตอนนี้มีชะแลงหนึ่งอัน 【รูปภาพ】 ต้องการแลกกับกุญแจโรงงานร้าง ใครมีติดต่อมาได้เลย】

【มีใครมีอาหารหรือน้ำบ้างไหม? ฉันโชคร้ายสุดๆ ค่าความอิ่มกับค่าน้ำในร่างกายลดเหลือศูนย์แล้ว พลังชีวิตก็กำลังจะลดลง ช่วยด้วย!】

สายตาของถังอวี่จับจ้องไปที่ข้อความหนึ่งอย่างรวดเร็ว และเขาก็ทำการติดต่อไปยังอีกฝ่าย

【ถังอวี่: กุญแจสองดอกของคุณมาจากไหน?】

【หวังป๋อหู่: ลูกพี่ คุณมีปืนงั้นเหรอ? กุญแจพวกนี้เป็นของอพาร์ตเมนต์ 15 กับทางเข้าคลับเรดโรมานซ์ ไม่ต้องห่วง ยังไม่เคยถูกใช้งานแน่นอน! 【รูปภาพ】】

หัวใจของถังอวี่พองโตด้วยความยินดี เขามีกุญแจอพาร์ตเมนต์ 15 อยู่พอดี แถมยังมีถึงสองดอก บังเอิญอะไรขนาดนี้

【ถังอวี่: ฉันมีปืนพก 【รูปภาพ】 แต่แค่กุญแจสองดอกของคุณมันยังไม่พอหรอกนะ】

【หวังป๋อหู่: เชี่ย เทพบุตรมาโปรด! คุณหาปืนมาได้ยังไงในเวลาแค่บ่ายเดียว แถมกระสุนยังเต็มแม็กอีก? 【อีโมจิตกใจ】】

【หวังป๋อหู่: ลูกพี่ คุณพูดถูก แค่นั้นมันยังไม่พอจริงๆ แต่นอกจากกุญแจสองดอกนี้ ฉันก็เหลือแค่อาหารกับน้ำดื่มอีกนิดหน่อย เอาอย่างนี้ไหม ฉันจะแถมข้อมูลข่าวสารให้เป็นข้อแลกเปลี่ยน?】

【ถังอวี่: ข้อมูลอะไร? นายคงไม่ได้มาหลอกกันใช่ไหม!】

【หวังป๋อหู่: ไม่ๆ ข้อมูลนี้เป็นความลับสุดยอด ในโลกความจริงมีแค่ไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้เรื่องนี้ ส่วนฉันบังเอิญไปรู้มา ว่าไง สนใจแลกไหม?】

【ถังอวี่: ??? ถ้าข้อมูลมันมีค่าขนาดนั้น นายจะเอามาแลกกับฉันง่ายๆ แบบนี้เลยเนี่ยนะ?】

【หวังป๋อหู่: ลูกพี่ อย่าล้อเล่นน่า ในช่วงเวลานี้ มูลค่าของปืนกระบอกนึงมันสูงกว่าเสบียงทั้งหมดซะอีก อีกอย่าง ข้อมูลนี้ทุกคนก็จะได้รู้กันอยู่ดีหลังจากรอดพ้นภัยพิบัติรอบแรกในเกมวันสิ้นโลกไปได้ ถึงฉันจะบอกคุณตอนนี้มันก็ไม่เสียหายอะไร แต่อย่างน้อยในตอนนี้ก็มีคนรู้น้อยมากๆ นะ】

หลังจากอ่านข้อความของหวังป๋อหู่ ถังอวี่ก็ขมวดคิ้ว

มันมีข้อมูลลับอยู่จริงๆ ด้วย คำพูดของหวังป๋อหู่ดูไม่เหมือนกำลังโกหก

【ถังอวี่: ตกลง งั้นเอากุญแจสองดอกกับข้อมูลที่นายว่ามา หวังว่านายคงไม่ได้หลอกฉันนะ】

【หวังป๋อหู่: ฮ่าฮ่าฮ่า ไม่ต้องห่วงลูกพี่ ฉันรับรองว่าคุ้มค่าแน่นอน】

ทันใดนั้น ถังอวี่ก็ทำการแลกเปลี่ยนปืนพกและแม็กกาซีนกระสุน ในขณะที่หวังป๋อหู่ส่งมอบกุญแจอพาร์ตเมนต์ 15 และคลับเรดโรมานซ์

ในเวลาเดียวกัน ข้อความจากหวังป๋อหู่ก็ถูกส่งมา

【หวังป๋อหู่: ลูกพี่ ข้อมูลที่ว่าก็คือ ถ้าคุณมีความสามารถพอ คุณต้องรีบรวบรวมชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์อย่าง 'การ์ดจอ' ไว้ล่วงหน้า หลังจากจบเหตุการณ์ภัยพิบัติวันสิ้นโลกรอบแรก เวอร์ชันเกมวันสิ้นโลกของเราจะถูกรวมเข้ากับเวอร์ชันเกมของผู้เล่นเก่า ถึงตอนนั้น 'การ์ดจอ' จะสำคัญมาก มันเป็นไอเทมสำคัญในการรับ 'เหรียญภัยพิบัติ'】

และ 'เหรียญภัยพิบัติ' ก็คือสกุลเงินหายากที่ใช้แลกเปลี่ยนกันในโลกวันสิ้นโลก

【การ์ดจอ】, 【เหรียญภัยพิบัติ】

ชื่อไอเทมใหม่สองอย่างปรากฏขึ้นตรงหน้าถังอวี่ แต่มันมีประโยชน์อะไรล่ะ?

ทว่าสิ่งที่ถังอวี่กังวลมากที่สุดคือเรื่องการรวมเซิร์ฟเวอร์กับเวอร์ชันเกมของผู้เล่นเก่า

【ถังอวี่: นายหมายความว่าพื้นที่ที่เราอยู่ในตอนนี้มีแค่ผู้เล่นใหม่ทั้งหมดงั้นเหรอ?】

【หวังป๋อหู่: ถูกต้องเลยลูกพี่! ก่อนที่ภัยพิบัติครั้งแรกจะผ่านพ้นไป โลกทั้งใบจะมีแค่พวกเราผู้เล่นใหม่ และความยากของเกมก็อยู่ในระดับเริ่มต้นเท่านั้น หลังจากที่เราผ่านภัยพิบัติรอบแรกไปได้ โลกของเราถึงจะหลอมรวมเข้ากับเวอร์ชันเกมของผู้เล่นเก่า เมื่อถึงตอนนั้น ความยากของเกมจะเพิ่มสูงขึ้นอย่างมหาศาล และผู้เล่นจากทุกเผ่าพันธุ์ก็จะเข้ามาสัมผัสกับพวกเราอย่างเป็นทางการ】

เมื่อได้รับคำตอบยืนยันจากหวังป๋อหู่ ถังอวี่ก็เข้าใจในทันที

มันเทียบเท่ากับว่าโลกปัจจุบันของพวกเขาเป็นเหมือนโซนเกมเปิดใหม่ ในขณะที่ผู้เล่นเก่าอยู่ในโซนหลัก หลังจากที่พวกเขารอดชีวิตจากภัยพิบัติรอบแรก โซนใหม่ถึงจะถูกรวมเข้ากับโซนหลัก และพวกเขาจะได้เข้าสู่เกมวันสิ้นโลกที่แท้จริงร่วมกับผู้เล่นเก่าและผู้เล่นจากหลากหลายเผ่าพันธุ์

แค่คิดก็รู้ได้เลยว่าความยากในการเอาชีวิตรอดจะต้องเพิ่มขึ้นแบบทวีคูณอย่างไม่ต้องสงสัย ไม่เพียงแต่สภาพแวดล้อมในการเอาชีวิตรอดจะโหดร้ายและรุนแรงขึ้นเท่านั้น แต่พวกเขายังต้องเผชิญหน้ากับผู้เล่นต่างเผ่าพันธุ์ที่มีเลเวลสูงกว่าและมีอุปกรณ์ครบครันกว่าอีกด้วย

สายตาของถังอวี่ทอดมองไปยังแผงควบคุมกล้องวงจรปิดของสถานีรถไฟใต้ดินที่อยู่ไม่ไกลอย่างไม่รู้ตัว เขาต้องคว้าทุกโอกาสเพื่อพัฒนาตัวเอง

ถังอวี่รู้สึกดีใจมากที่เลือกแลกเปลี่ยนข้อมูลนี้กับหวังป๋อหู่ ซึ่งมันทำให้เขาเข้าใจสถานการณ์การเอาชีวิตรอดในอนาคตได้อย่างชัดเจนยิ่งขึ้น

เมื่อคิดได้ดังนั้น ถังอวี่ก็เดินตรงไปยังแผงควบคุมทันที และเริ่มลงมือแงะเคสคอมพิวเตอร์ทั้งสามเครื่อง

เห็นได้ชัดว่าเคสคอมพิวเตอร์พวกนี้เคยถูกงัดแงะมาก่อนแล้ว จึงเหลือเพียงชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ที่ไม่สมบูรณ์บางส่วนเท่านั้น

พัดลมซีพียู x1, แรม x1, พาวเวอร์ซัพพลาย x1, สายไฟ x1

ผลลัพธ์ที่ได้เรียกได้ว่ามีดีกว่าไม่มี โดยพื้นฐานแล้วไม่ได้มีอะไรพิเศษ

อย่างไรก็ตาม ถังอวี่ก็ยังคงเก็บไอเทมทั้งหมดมาอยู่ดี

แม้จะไม่ได้ 'การ์ดจอ' มา แต่ถังอวี่ก็ค้นพบวิธีใหม่ในการหาเสบียง นั่นก็คือการงัดแงะเคสคอมพิวเตอร์

เสบียงที่ได้จากการงัดเคสคอมพิวเตอร์โดยหลักแล้วจะเป็นชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ ซึ่งของพวกนี้จะต้องมีประโยชน์ในการเอาชีวิตรอดในอนาคตอย่างแน่นอน

ถังอวี่มองไปที่ประตูที่หลบภัย ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงส่งข้อความสองข้อความลงในช่องแชทพื้นที่

【มีดสั้นดามัสกัส 【รูปภาพ】 x1 ต้องการแลกกับไส้กุญแจกันขโมย x1 บวกกับกุญแจอะไรก็ได้อีก 1 ดอก ทักแชทส่วนตัวมาได้เลยถ้าสนใจ!】

【เสื้อเกราะกันกระสุน เลเวล 2 【รูปภาพ】 x1 ต้องการแลกกับวัสดุอัปเกรดที่หลบภัย ทักแชทส่วนตัวมาได้เลยถ้าสนใจ!】

ผู้เล่นที่เห็นข้อความของถังอวี่ในแชทพื้นที่ต่างก็ตกตะลึง

【มีคนเอาอาวุธประชิดมาแลกอีกแล้ว ทำไมถึงมีเทพทรูที่มีอาวุธเยอะขนาดนี้? หรือว่าเทพคนนี้กำลังจะอัปเกรดประตูที่หลบภัยของตัวเองงั้นเหรอ?】

【ดูให้ดีสิ เทพคนนี้ไม่ได้เอาแค่อาวุธประชิดมาแลกนะ แต่มีเสื้อเกราะกันกระสุนเลเวล 2 ด้วย นี่เขาฆ่าพวกผู้ลี้ภัยไปตั้งแต่เพิ่งเข้าเกมเลยหรือไง?】

【เทพทรูจุติแล้ว มีคู่มือวิธีหาอาวุธบ้างไหม? ช่วยแชร์ทีเถอะ!】

ทันทีที่ข้อความเหล่านี้ปรากฏขึ้น ทั่วทั้งแชทพื้นที่ก็แทบจะระเบิด!

นั่นก็เป็นเพราะว่าพวกผู้ลี้ภัยคือตัวตนที่ผู้เล่นในระดับนี้ไม่อาจต่อกรได้อย่างสิ้นเชิง

คนส่วนใหญ่ที่ตายไปเมื่อช่วงบ่ายล้วนถูกพวกผู้ลี้ภัยฆ่าตายทั้งสิ้น ดังนั้นความประหลาดใจของผู้รอดชีวิตคนอื่นๆ จึงเป็นเรื่องที่เข้าใจได้

【ลูกพี่ พาฉันไปด้วยเถอะ ลูกพี่ต้องการลูกน้องไว้คอยรับใช้บ้างไหม?】

【ลูกพี่ถังอวี่ ทางนี้ไม่มีไส้กุญแจกันขโมยหรอกนะ ใช้อาหารแทนได้ไหม? ขอแลกด้วยบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป 3 ห่อได้หรือเปล่า?】

ข้อความส่วนตัวที่ส่งถึงถังอวี่หลั่งไหลเข้ามาจนเต็มหน้าจอในทันที แต่ส่วนใหญ่เป็นข้อความจากคนที่ต้องการนำอาหารหรือทรัพยากรอื่นๆ มาแลกกับอาวุธ ซึ่งถังอวี่เมินเฉยข้อความเหล่านั้นทั้งหมด

ในบรรดาข้อความเหล่านั้น ก็มีบางคนที่เสนอไอเทมที่ทำให้หัวใจของถังอวี่สั่นไหวได้เหมือนกัน แต่เพื่อที่จะอัปเกรดประตูที่หลบภัย เขาก็ยังคงอดทนรอต่อไป

【สวัสดี ฉันขอใช้ไส้กุญแจกันขโมย x1 บวกกับกล้องเล็งยุทธวิธี 【รูปภาพ】 แลกเปลี่ยนกับนายได้ไหม?】

"หืม?"

"กล้องเล็งยุทธวิธี!!"

ถังอวี่ยืดตัวนั่งหลังตรง และกดเปิดรูปภาพเพื่อดูในทันที