ตอนที่ 106 : เทพเจ้า
ตอนที่ 106 : เทพเจ้า
ตอนที่ 106 : เทพเจ้า
เมื่อจ้องมองค่ายกลใต้ฝ่าเท้าของซูชิง เด็กสาวก็กัดฟันสีเงินของเธอแน่น สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
"นี่มัน ระดับเทวะ งั้นเหรอ?!"
ถึงแม้อำนาจของเธอจะถูกผนึกไว้ แต่ยังไงซะเธอก็ยังเป็นถึงตัวตนระดับปฐมกาลนะ!
แต่เธอกลับไม่สามารถสะกดข่มพลังที่รั่วไหลออกมาระหว่างการจุติเป็นเทพเจ้าได้เนี่ยนะ!
ค่ายกลใต้ร่างซูชิงไม่ใช่ค่ายกลธรรมดาๆ อย่างแน่นอน
ก่อนหน้านี้เธออุตส่าห์ผนึกมันได้สำเร็จแล้ว แต่วินาทีที่ค่ายกลสว่างขึ้น ผนึกก็แตกสลายไปในพริบตา!
เด็กสาวจ้องมองซูชิง ดวงตาไหววูบ แววตาเต็มไปด้วยความซับซ้อน
นี่สินะลูกสาวของตัวตนระดับสูงสุด... ของที่หยิบออกมาส่งๆ ยังสามารถเมินเฉยต่อช่องว่างระหว่างระดับและขอบเขตพลังได้เลย
"ทำไงดี... ทำยังไงดี... วุ่นวายขนาดนี้ ฉันกดมันไว้ไม่อยู่แน่ๆ!"
เด็กสาวขยำผมสีเงินที่ปรกอยู่ตรงหน้าอก เธอแทบจะสติแตกอยู่รอมร่อ
เธอไม่รู้เลยว่าขั้นตอนการกลายเป็นเทพเจ้ามันเป็นยังไง
ตัวเธอเองก็ไม่เคยเลื่อนระดับ และในโลกของเธอก็ไม่เคยมีใครกลายเป็นเทพเจ้ามาก่อนเช่นกัน
"ช่างมันเถอะ..." เด็กสาวถอนหายใจ "จัดการตรงนี้ไม่ไหวแล้ว ไปจัดการข้างนอกแทนก็แล้วกัน"
ในเมื่อกดมันไว้ไม่ได้ ก็จัดฉากให้มันอลังการไปเลยสิ!
ตอนนี้เธอไม่กล้าไปยุ่งกับแสงนั่นหรอก แต่เธอยังพอจะจัดการกับทวีปโลซี่ได้อยู่
ร่างของเด็กสาวสว่างวาบ ไปปรากฏตัวอยู่เหนือแซงก์ทิส
มิติเอกเทศแห่งนั้นและแซงก์ทิสตั้งอยู่บนพิกัดเดียวกัน หลักๆ ก็เพื่อความสะดวกจะได้ไม่ต้องเดินทางไกล
ในขณะนี้ เสาแสงสิบสามต้นพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้ารอบๆ แซงก์ทิส
แสงสว่างอันตระการตาอาบชโลมไปทั่วทั้งเมือง ราวกับอยู่ในความฝัน
ทุกคนในเมืองต่างจ้องมองเสาแสงอย่างมึนงง
พวกเขาไม่รู้เลยว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น
เด็กสาวตั้งสมาธิและส่งข้อความทางจิตไปหาโลเทีย "นี่คือการทะลวงระดับของซูชิง ทำให้ผู้คนสงบลงก่อน!"
โลเทียที่กำลังจ้องมองเสาแสง จำเสียงของเจตจำนงของโลกได้ทันที
หล่อนสูดหายใจลึก กดข่มความกังวลเอาไว้
หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จิตของหล่อนก็ขยับ
วินาทีต่อมา ป้ายเทวโองการสันตะปาปาก็พุ่งออกไป ลอยตระหง่านอยู่เหนือแซงก์ทิส
"องค์เทพธิดากำลังสลักค่ายกลป้องกันให้กับนครศักดิ์สิทธิ์ ผู้ศรัทธาทุกท่านโปรดอย่าตื่นตระหนก!"
เสียงนั้นดังกังวานไปทั่วเมือง
เมื่อได้ยินดังนั้น ฝูงชนที่ตอนแรกกำลังหวาดกลัวก็ปะทุความศรัทธาขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง!
"องค์เทพธิดาลงมือสลักค่ายกลป้องกันด้วยองค์เองเลยงั้นหรือ?"
"สรรเสริญองค์เทพธิดา! ขอบพระคุณในความเมตตาของพระองค์!"
"สรรเสริญองค์เทพธิดา!" ผู้ศรัทธาคนหนึ่งน้ำตาไหลพราก ทรุดเข่าลงกับพื้น
ทันทีหลังจากนั้น คนทั้งเมืองก็คุกเข่าลงอย่างพร้อมเพรียง
คำสวดภาวนาอันแรงกล้าหลอมรวมกันเป็นเสียงประสานที่สั่นสะเทือนไปถึงสรวงสวรรค์
ในขณะเดียวกัน เด็กสาวก็ยกมือเรียวขึ้น "ถ้าจะบอกว่าเป็นค่ายกล ก็ต้องทำให้มันดูเนียนหน่อย!"
อักขระกฎเกณฑ์อันซับซ้อนนับไม่ถ้วนโบยบินออกมา ล้อมรอบเสาแสงทั้งสิบสามต้นด้วยวงแหวนสีทองชั้นแล้วชั้นเล่า!
แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวแผ่กระจายออกไปทันที!
ใครก็ตามที่พยายามจะเข้าใกล้เสาแสงจะถูกฉีกกระชากอย่างโหดเหี้ยม!
โลเทียยืนอยู่ริมหน้าต่างมหาวิหาร ทอดสายตามองแสงที่พุ่งทะลุฟ้า มือเล็กๆ ของหล่อนกำชายกระโปรงแน่นโดยไม่รู้ตัว
แม้ซูชิงจะเคยบอกว่าการเลื่อนระดับขึ้นเป็นเทพเจ้านั้นโดยพื้นฐานแล้วปลอดภัย แต่หล่อนก็อดกังวลไม่ได้อยู่ดี
"จิ้งจอกลามก... เธอต้องทำสำเร็จนะ..."
ภายในห้องลับปิดตาย
ผู้อาวุโสสูงสุดจ้องมองเสาแสงทั้งสิบสามต้นที่อยู่ห่างออกไป หัวใจสั่นสะท้าน
ครบทุกธาตุ!
แถมยังมีอีกหนึ่งธาตุที่เขาไม่รู้จักด้วยซ้ำ!
ค่ายกลเพียงค่ายกลเดียวกลับบรรจุทุกธาตุเอาไว้!
เมื่อมองดูอักขระรอบๆ เสาแสง ผู้อาวุโสสูงสุดก็ทรุดเข่าลงกับพื้นทันที!
"โอ้ เทพธิดา!"
กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวบนอักขระเหล่านั้นทำให้หัวใจของเขาหวาดผวาเพียงแค่ได้ปรายตามอง!
...ทางด้านของซูชิง
ภายในความว่างเปล่าสีขาวโพลน ลำแสงทั้งสิบสามหดเล็กลงอย่างมาก
คริสตัลที่อยู่ตรงกลางขยายใหญ่ขึ้นและเปล่งประกายเจิดจ้ายิ่งขึ้น!
ขณะที่จ้องมองมัน ข้อมูลบางอย่างก็ผุดขึ้นมาในหัวของซูชิงกะทันหัน
แก่นแท้แห่งเทพ!
คริสตัลนี้คือ แก่นแท้แห่งเทพ!
วินาทีต่อมา ลำแสงทั้งสิบสามก็อันตรธานหายไปจนหมด
แก่นแท้แห่งเทพปะทุแสงหลากสีสันออกมา!
แสงสว่างนั้นกลืนกินร่างของซูชิงเข้าไป
สติสัมปชัญญะของเธอถูกบังคับให้ดึงกลับเข้าร่าง
ซูชิงมองไปรอบๆ มีเพียงเสาแสงทั้งสิบสามต้นตั้งอยู่ใกล้ๆ ไม่เห็นวี่แววของเจตจำนงของโลกเลย
เมื่อสำรวจดูภายใน เธอก็สัมผัสได้ถึงกลุ่มก้อนพลังงานมหาศาลที่อยู่ในจุดตันเถียน
สันนิษฐานว่านั่นน่าจะเป็นแก่นแท้แห่งเทพ
【ติ๊ง! การหลอมรวมสรรพธาตุเสร็จสมบูรณ์!】
【เริ่มทำการชำระล้างแก่นแท้แห่งเทพขจัดกายหยาบ หล่อหลอมกายาเทพ!】
วินาทีที่เสียงระบบสิ้นสุดลง ค่ายกลใต้เท้าของเธอก็ลุกโชนเป็นสีน้ำเงิน!
เสาแสงรอบๆ แตกกระจายเป็นละอองแสงนับไม่ถ้วนและพุ่งทะลักเข้าสู่ร่างกายของเธอในทันที!
"ซี๊ด!"
ซูชิงสูดลมหายใจเข้าลึก
หางทั้งเก้าของเธอแข็งทื่อ หูจิ้งจอกตั้งชัน แม้แต่ปลายนิ้วยังสั่นระริก
เจ็บปวดเจ็บปวดเจียนตาย!
นี่มันไม่ใช่ความเจ็บปวดธรรมดาๆ เลย!
กระแสแสงเหล่านั้นหลั่งไหลเข้าสู่ตันเถียนของเธอราวกับคมมีดนับไม่ถ้วนที่ขูดขีดไปบนพื้นผิวของแก่นแท้แห่งเทพ จากนั้นก็พุ่งพล่านไปทั่วทุกอณูในร่างกาย!
ความรู้สึกนี้มันยากจะทนทานไหว!
เธอรู้สึกราวกับมีคนกำลังใช้มีดเลาะกระดูกเฉือนเนื้อออกจากกระดูกของเธอ!
ทุกวินาทีผ่านไปอย่างเชื่องช้าราวกับชั่วนิรันดร์!
เมื่อเวลาผ่านไป ซูชิงสัมผัสได้ว่าแก่นแท้แห่งเทพกำลังหดเล็กลง แต่แสงที่มันเปล่งออกมากลับเจิดจ้าจนแสบตายิ่งขึ้น!
หลังจากผ่านไปนานเท่าไหร่ก็ไม่อาจทราบได้ ในที่สุดกระแสแสงก็สลายไป
ถึงตอนนี้ แก่นแท้แห่งเทพมีขนาดเล็กลงกว่าเดิมถึงหมื่นเท่า!
【ติ๊ง! การชำระล้างแก่นแท้แห่งเทพเสร็จสมบูรณ์!】
【ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์คุณได้ควบแน่นแก่นแท้แห่งเทพที่สมบูรณ์แบบไร้ที่ติตั้งแต่กำเนิดสำเร็จแล้ว!】
เมื่อเสียงของระบบดังขึ้น ค่ายกลบนพื้นก็ค่อยๆ เลือนหายไป
ในขณะเดียวกัน กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวก็ปะทุออกจากร่างของซูชิง!
"แฮ่ก..." ซูชิงนอนปรกรกหมดแรงอยู่บนพื้น ขนของเธอเปียกชุ่ม
เสื้อผ้าแนบลู่ไปกับลำตัว ขับเน้นส่วนเว้าส่วนโค้งอันงดงามของเธอให้เด่นชัด
มันรู้สึกเหมือนถูกถลกหนังด้วยคมมีดนับไม่ถ้วนเป็นหมื่นๆ ครั้ง แล้วจับมาประกอบร่างใหม่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
"นี่สินะ... พลังของเทพเจ้า?"
ซูชิงฝืนยันตัวลุกขึ้น เพียงแค่คิด เสื้อผ้าของเธอก็แห้งสนิทในทันที
เธอยกมือเรียวขึ้น
"วูบ"
กฎเกณฑ์ทั้งสิบสามสายปรากฏขึ้นบนฝ่ามือของเธอ
ขอบเขตของเทพเจ้าการควบคุมกฎเกณฑ์!
เหตุผลที่สกิลต้องห้ามต้องจ่ายด้วยค่าตอบแทน ก็เป็นเพราะร่างกายของคนธรรมดานั้นฝืนใช้พลังแห่งกฎเกณฑ์นั่นเอง!
ร่างกายของมนุษย์เดินดินจะไปทนทานต่อพลังแห่งกฎเกณฑ์ได้อย่างไร?
แต่เทพเจ้านั้นต่างออกไป
สำหรับเทพเจ้าแล้ว มันไม่มีค่าตอบแทน...
ภายนอก
วินาทีที่ซูชิงสร้างแก่นแท้แห่งเทพสำเร็จ กฎเกณฑ์ของโลกก็พลุ่งพล่านอย่างบ้าคลั่ง!
ราวกับกำลังโห่ร้องยินดี!
กลิ่นอายของกฎเกณฑ์ในบรรยากาศหนาแน่นขึ้นยิ่งกว่าเดิม!
ทั่วทั้งทวีป ความหนาแน่นของพลังเวทพุ่งสูงขึ้นด้วยความเร็วที่น่าตกตะลึง!
ดินแดนรกร้างว่างเปล่าแตกยอดอ่อนสีเขียว น้ำพุวิญญาณที่เหือดแห้งพวยพุ่งขึ้นมาใหม่อีกครั้ง!
เมื่อสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงของโลก เด็กสาวผมสีเงินก็ผ่อนคลายลงทันที
ดูเหมือนว่าจะสำเร็จแล้วแฮะ...
กลิ่นอายกฎเกณฑ์อันหนาแน่นทำให้เธอพ่นลมหายใจออกมาด้วยความพึงพอใจ "ฮ่า... สบายจังเลย~"
สถานที่ในการจุติเป็นเทพเจ้านั้นมีความสำคัญมาก
แน่นอนว่าไม่ได้สำคัญสำหรับผู้ที่เลื่อนระดับหรอก แต่สำคัญสำหรับโลกใบนั้นต่างหาก
ภายในรัศมีที่กำหนด เทพเจ้าองค์ใหม่แต่ละองค์จะช่วยเสริมความแข็งแกร่งให้กับกฎเกณฑ์ของโลกและทำให้ต้นกำเนิดของโลกแข็งแกร่งขึ้น
นีไม่ได้หมายความว่าเทพเจ้าจะถูกผูกมัดติดกับโลกใบนั้น
แต่เป็นเพราะกระบวนการเลื่อนระดับจะปลดปล่อยกฎเกณฑ์ส่วนเกินออกมาเป็นจำนวนมหาศาล
กฎเกณฑ์ส่วนเกินเหล่านี้จะถูกโลกดูดซับไปเพื่อทำให้ตัวมันเองสมบูรณ์แบบยิ่งขึ้น
แน่นอนว่าเรื่องนี้ไม่ได้ขัดแย้งกับความพยายามในการระงับความโกลาหลของเธอก่อนหน้านี้
การผนึกไม่ได้ขัดขวางการดูดซับตราบใดที่สถานที่นั้นยังคงอยู่ภายในโลก
"งานนี้กำไรบานเบอะคุ้มซะยิ่งกว่าคุ้ม!" เด็กสาวรำพึงอย่างเบิกบานใจ
ค่าตอบแทนที่ซูชิงต้องจ่ายเพื่อใช้พลังแห่งเวลาก่อนหน้านี้ ตอนนี้มันไม่มีความหมายอะไรกับเธออีกแล้ว
ความเป็นห่วงเป็นใยที่เธอมีต่อการเลื่อนระดับของซูชิง ก็มาจากผลประโยชน์ข้อนี้นี่แหละ
ภายในมหาวิหาร เมื่อเห็นเสาแสงจางหายไป โลเทียก็ยิ่งร้อนใจมากขึ้น
จิ้งจอกลามกทำสำเร็จหรือเปล่านะ?
หล่อนไม่ใช่เจตจำนงของโลก หล่อนจึงไม่สามารถอนุมานความสำเร็จของซูชิงได้จากการเปลี่ยนแปลงของโลก