ตอนที่ 102: ค่ำคืนก่อนปาฏิหาริย์

ตอนที่ 102: ค่ำคืนก่อนปาฏิหาริย์

"ระบบ ใช้ดอกบัวรองรับทุกย่างก้าว!"

【ติ๊ง! ใช้งานสำเร็จ!】

ด้วยความคิดของซูชิง เท้าขวาอันขาวสะอาดของเธอแตะลงบนอากาศเบาๆ

ระลอกคลื่นแสงสีทองเล็กๆ แผ่กระจายออกไปใต้ฝ่าเท้า ดอกบัวสีขาวบริสุทธิ์ที่เปล่งแสงเรืองรองอ่อนๆ เบ่งบานขึ้นกลางอากาศ รองรับเท้าเล็กๆ ของเธอเอาไว้

"มันก็สวยดีเหมือนกันนะเนี่ย..."

เมื่อเห็นดังนั้น ซูชิงก็ลุกขึ้นยืนแล้วลองเดินไปสองสามก้าว

"กริ๊ง... กริ๊ง..."

กระพรวนทองคำที่ข้อเท้าของเธอส่งเสียงดังกังวานใส

วินาทีที่เท้าหลังของเธอยกขึ้น ดอกบัวสีขาวดอกเดิมก็แตกสลายกลายเป็นละอองแสง และไม่ว่าเท้าหน้าของเธอจะเหยียบลงไปที่ใด ดอกบัวสีขาวก็จะเบ่งบานขึ้นมารองรับ

ทุกย่างก้าวที่เธอเดิน ดอกบัวจะเบ่งบานและเลือนหายไปอย่างต่อเนื่อง

หนึ่งก้าวหนึ่งดอกบัว ทุกการเคลื่อนไหวล้วนงดงาม

"จิ๊... มันก็ดูอลังการดีจริงๆ แหละ..."

ซูชิงหยุดเดินและโน้มตัวลงเล็กน้อยเพื่อสัมผัสดอกบัวใต้เท้าของเธอ ดอกบัวสีขาวเหล่านี้ไม่ได้ควบแน่นขึ้นมาจากความว่างเปล่า แต่ต้องใช้พลังเวทในการสร้างมันขึ้นมา

อย่างไรก็ตาม การใช้พลังเวทนั้นน้อยมากๆ น้อยจนแทบจะเอาไปเทียบกับความเร็วในการฟื้นฟูพลังเวทของเธอไม่ได้เลยด้วยซ้ำ

ซูชิงส่ายหน้าและล้มตัวลงนอนบนเตียงอีกครั้ง

เธอมองไปที่หน้าจอระบบและพูดขึ้น "ระบบ สุ่มอีก!"

แสงหลากสีสว่างวาบขึ้นมาอีกครั้ง

【การสุ่มครั้งนี้ได้รับ:】

【ชุดนอนไม่ได้นอนระดับไฮเอนด์ × 100】

【ขนมปังหมดอายุ × 50】

【...】

【ติ๊ง! การสุ่มจบลง ไอเทมถูกจัดเก็บในช่องเก็บของระบบเรียบร้อย】

เมื่อเห็นไอเทมที่สุ่มได้ รอยยิ้มบนใบหน้าของซูชิงก็ค่อยๆ แข็งค้าง

เธอเหลือบมองเศษผ้าบางเฉียบซีทรูในช่องเก็บของพลางมุมปากกระตุก

เธอเป็นสาวน้อยหูจิ้งจอกนะยะ ไม่ใช่จิ้งจอกยั่วสวาท!

"สุ่มอีก! ฉันไม่เชื่อหรอก!"

วันนี้แหละ เธอจะกลายเป็นเทพเจ้าให้ได้!

แสงสว่างวาบขึ้นมาอีกครั้ง

【การสุ่มครั้งนี้ได้รับ:】

【ต้นกำเนิดธาตุหญ้า · ระดับหายาก】

【ม้วนคัมภีร์สกิลต้องห้ามธาตุมายา: มหามายาแห่งความฝัน · เขียนทับความเป็นจริง】

【...】

【ติ๊ง! การสุ่มจบลง ไอเทมถูกจัดเก็บในช่องเก็บของระบบเรียบร้อย】

"ชิ..."

ซูชิงเด้งตัวลุกขึ้นนั่งบนเตียง

"ระบบ สุ่มอีก!"

แสงสว่างวาบขึ้นมาอีกครั้งแล้วครั้งเล่า!

【การสุ่มครั้งนี้ได้รับ:】

【ต้นกำเนิดธาตุแสง · ระดับหายาก】

【ต้นกำเนิดธาตุความมืด · ระดับหายาก】

【ต้นกำเนิดธาตุพลังจิต · ระดับหายาก】

【...】

【ติ๊ง! การสุ่มจบลง ไอเทมถูกจัดเก็บในช่องเก็บของระบบเรียบร้อย】

ซูชิงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ รู้สึกได้เลยว่าความดันเลือดเริ่มพุ่งปรี๊ด

สุ่มไปสามสิบครั้งแล้วนะ!

เธอรู้สึกเหมือนระบบกำลังปั่นหัวเธอเล่น

ระดับหายากโผล่มาติดกันสามอันรวด! จะยอมให้ระดับตำนานสักอันนี่มันจะตายหรือไง?

"สุ่มอีก!"

แสงสว่างวาบขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า... ห้านาทีต่อมา

【แต้มสักขีพยานปัจจุบัน】: 22

ซูชิงคุกเข่าอยู่บนเตียง ดวงตาเหม่อลอยไร้ชีวิตชีวา สองมือสั่นระริกขณะจ้องมองหน้าจอระบบ

จาก 262 แต้มสักขีพยาน ลดลงเหลือ 22 แต้มสุ่มไปทั้งหมด 240 ครั้ง!

นอกจาก ธาตุเวลา แล้ว อย่างอื่นก็แทบจะโผล่มาหมดเลย

แต่ทว่า สุ่มไปตั้งเยอะแยะ เธอกลับได้ไอเทมระดับมายามาแค่สองชิ้นเท่านั้น คือ ธาตุน้ำและธาตุดิน ส่วนที่เหลือล้วนเป็นระดับตำนาน

และนอกจากพวกต้นกำเนิดแล้ว ไอเทมที่ออกบ่อยที่สุดก็คือสกิล

"22 แต้มสักขีพยาน..." ซูชิงมองดูยอดคงเหลืออันน้อยนิดแล้วก็เริ่มเกิดความสงสัย "ฉันจะสุ่มได้ธาตุเวลาระดับตำนานจริงๆ หรอเนี่ย?"

เธอไม่รู้ว่าเป็นเพราะธาตุเวลานั้นล้ำค่าเป็นพิเศษหรือเปล่า แต่จนป่านนี้เธอยังไม่เคยสุ่มได้ต้นกำเนิดธาตุเวลาระดับทั่วไปเลยด้วยซ้ำ

"แต่ว่าไป... เหมือนฉันจะไม่เคยเห็นสปิริตที่มีธาตุเวลาเลยนะ"

ซูชิงหยิบรายนามสปิริตออกมาและพลิกดูสารบัญอย่างรวดเร็ว สารบัญนั้นรวบรวมธาตุทั้งหมดเอาไว้ แต่หลังจากไล่ดูจนจบ เธอก็ไม่พบธาตุเวลาเลย

"ตลอดเวลาที่อยู่บนทวีปโลซี่ ไม่เคยมีสปิริตธาตุเวลาปรากฏตัวขึ้นมาเลยงั้นเหรอ?"

ถ้าไม่ใช่เพราะระบบเคยแจ้งเตือนว่ามีธาตุเวลาอยู่ เธอคงสงสัยไปแล้วว่าธาตุนี้มันมีอยู่จริงบนโลกหรือเปล่า

"ฉันควรจะเรียกเจตจำนงของโลกออกมาถามดีไหมนะ?"

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ซูชิงก็ตัดสินใจที่จะไม่เรียก ตอนนี้หล่อนคงกำลังยุ่งอยู่กับการเตรียมสเปเชียลเอฟเฟกต์สำหรับงานปาฏิหาริย์อยู่แน่ๆ

เมื่อมองดูแต้มสักขีพยาน 22 แต้มอันน่าสงสาร ซูชิงคิดๆ ดูแล้วก็ปิดหน้าจอระบบไป

สุ่มมาตั้งเยอะ ขนาดระดับทั่วไปยังไม่ออกเลยสักชิ้น เธอไม่เชื่อหรอกว่าการสุ่มแค่ 22 ครั้งสุดท้ายนี้จะทำให้เธอได้ต้นกำเนิดเวลาระดับตำนานมาครอง

"การจะเป็นเทพเจ้านี่... ทำไมมันถึงยากขนาดนี้นะ..."

ซูชิงทิ้งตัวลงนอนแผ่บนเตียงอีกครั้ง...

สามวันต่อมา

แซงก์ทิส จัตุรัสนครศักดิ์สิทธิ์

ดวงอาทิตย์ยามเที่ยงวันสาดส่องลงมา คลื่นมหาชนหลั่งไหลเบียดเสียด มืดฟ้ามัวดินจนดูเหมือนจะไม่มีที่สิ้นสุด

ที่นี่ไม่ได้มีแค่ชาวเมืองแซงก์ทิสเท่านั้น แต่ยังมีสายลับจากขั้วอำนาจใหญ่ต่างๆ และนักผจญภัยที่บังเอิญเดินทางผ่านมา ทวีปโลซี่นั้นกว้างใหญ่เกินไป หลายคนจึงเดินทางมาไม่ทัน ไม่อย่างนั้นฝูงชนคงจะเยอะกว่านี้อีกหลายเท่าตัว!

ภายในห้องของโลเทีย

ซูชิงและเด็กสาวผมสีเงินจ้องมองหน้าจอแสงตรงหน้าด้วยสีหน้าจริงจัง หน้าจอแสงนี้แสดงภาพของจัตุรัสนครศักดิ์สิทธิ์ที่เจตจำนงของโลกสร้างขึ้นมา

"เตรียมตัวพร้อมหรือยัง?" ซูชิงถามเด็กสาวผมสีเงิน

เด็กสาวพยักหน้ารัวๆ "อืม! ทุกอย่างเข้าที่เข้าทางแล้วล่ะ ไม่ต้องห่วง รับรองว่างานนี้ตะลึงกันทั้งบางแน่นอน!"

เมื่อเห็นดังนั้น ซูชิงก็พยักหน้า "ถ้าอย่างนั้นก็เตรียมตัวเริ่มกันเลย"

ในขณะเดียวกัน ณ ใจกลางจัตุรัส

บนยกพื้นสูง โลเทียสวมชุดคลุมสันตะปาปาอันวิจิตรและเคร่งขรึม สีหน้าของหล่อนดูจริงจัง ด้านหลังหล่อนคือสมาชิกสภาผู้อาวุโสทั้งเก้าคน

นี่เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่โลเทียรับตำแหน่ง ที่หล่อนได้เผยโฉมต่อหน้าสาธารณชนแบบนี้

"ว้าว นั่นองค์สันตะปาปาเหรอ? พระองค์ช่างงดงามเหลือเกิน..."

"โอ้! แม่จ๋า หนูว่าหนูกำลังมีความรัก!"

"ฉันจำได้ว่าองค์สันตะปาปาหน้าตาไม่เปลี่ยนไปเลยมาพันกว่าปีแล้วนะ..."

โลเทียไม่ได้สนใจเสียงซุบซิบวิพากษ์วิจารณ์เบื้องล่างเลย

ด้านล่างนั้น เฮลม่าและฟาออส ตัวแทนจากจักรวรรดิสโรนาก็ปะปนอยู่ในฝูงชนด้วย พื้นที่ของพวกเขาถูกกั้นไว้เป็นสัดส่วนต่างหาก ทั้งสองมองดูดวงอาทิตย์บนหัวพลางขมวดคิ้วแน่น

"นี่ก็เที่ยงแล้ว ทำไมยังไม่มีความเคลื่อนไหวอะไรอีก?" ฟาออสพึมพำกับตัวเอง

ศาสนจักรกำลังคิดจะทำอะไรกันแน่? ต่อให้เป็นการเล่นปาหี่หลอกลวง มันก็ไม่น่าจะปล่อยให้เงียบแบบนี้นี่นา!

ผู้อาวุโสสูงสุดแห่งสภาผู้อาวุโสเองก็เริ่มจะเก็บอาการไม่อยู่แล้ว เรื่องนี้มันใหญ่โตเกินไป! ถ้าพวกเขางานเข้าล่ะก็ ความน่าเชื่อถือของศาสนจักรในสายตาผู้ศรัทธาจะต้องป่นปี้ไม่มีชิ้นดีแน่!

เขามองแผ่นหลังของเด็กสาวตรงหน้าและเอ่ยถามโลเทียผ่านการสื่อสารทางจิต: "ท่านสันตะปาปา เทพธิดาจะเสด็จลงมาแสดงปาฏิหาริย์ตอนไหนกันแน่ครับ?"

ไม่มีใครอยากให้จู่ๆ มีใครก็ไม่รู้มาโผล่ปรากฏตัวอยู่บนหัวตัวเองหรอก พวกเขาอยู่ในศาสนจักรมาหลายปี แม้จะไม่ได้ศรัทธาในเทพธิดาโลซี่อย่างสุดหัวใจ แต่พวกเขาก็ยังพอมีความศรัทธาอยู่บ้าง ทว่านั่นก็ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาจะยอมรับเรื่องนี้ได้

ก่อนหน้านี้ โลเทียไม่ได้ปรึกษาพวกเขาเลยสักคำ และใช้อำนาจในฐานะสันตะปาปาเป็นตัวแทนศาสนจักรในการรับรองเทวโองการนั้นโดยพลการ การตัดสินใจเรื่องใหญ่ขนาดนี้ทำให้พวกเขากรุ่นโกรธเป็นอย่างมาก แม้โลเทียจะอธิบายในภายหลัง แต่พวกเขาก็ยังคงไม่พอใจ และรู้สึกคลางแคลงใจในตัวเทพธิดาองค์นั้นเช่นกัน

"ท่านผู้อาวุโสสูงสุด โปรดอย่าเพิ่งร้อนใจไป" โลเทียตอบกลับด้วยพลังจิต "ข้าจะไปหยั่งรู้ความคิดขององค์เทพธิดาได้อย่างไรกันล่ะ?"

ไม่ใช่แค่ผู้อาวุโสสูงสุดเท่านั้น แต่ผู้คนมากมายเบื้องล่างก็เริ่มจะนั่งไม่ติดกันแล้ว รอมาตั้งนาน ปาฏิหาริย์ก็ยังไม่เกิดสักที

แต่แล้ว ทันใดนั้น ปรากฏการณ์ประหลาดก็บังเกิดขึ้น!

"หึ่งงงง!"

รูปปั้นของเทพธิดากลางจัตุรัสส่งเสียงสั่นสะเทือน!

ทันทีหลังจากนั้น รูปปั้นก็ระเบิดออกกะทันหัน!

"ปัง!"

ลำแสงสีทองพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า!

สายตาของทุกคนแข็งค้างไปในทันที!