บทที่ 4: “อุกกาบาต” ที่โผล่มาจากอากาศ?
บทที่ 4: “อุกกาบาต” ที่โผล่มาจากอากาศ?
เกาะร้าง
ร็อดดี้สูดหายใจลึก จากนั้นก็ก้มตัวลง เอามือข้างหนึ่งแตะพื้นดิน
"มาเลย!"
วินาทีถัดมา
ตาของเขาเบิกกว้าง!
พยายามเร่งพลังไปถึงขีดสุด
หลังจากนั้น
บึ้ม!
ท่ามกลางเสียงดังสนั่น
สองในสามของเกาะหายวับไปพร้อมกับร็อดดี้ในพริบตา
ทั้งเกาะดูราวกับเค้กที่ถูกกัดหายไปชิ้นใหญ่ตรงกลาง เศษหินและดินต่างๆ พากันถล่มลงรอบด้าน
ในเวลาเดียวกัน
บนท้องฟ้าสูงหมื่นเมตร
ร็อดดี้ปรากฏตัวที่นี่พร้อมกับสองในสามของเกาะ
ทันทีที่โผล่มา ร็อดดี้ก็อุทานออกมา
"ฉันยกทั้งเกาะขึ้นมาเลยเหรอ?"
แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังช็อก
จากนั้นเขาก็เห็นเกาะกำลังร่วงลงอย่างรวดเร็ว
ตกใจจนหน้าซีดทันที
"อย่านะ!"
ถึงข้างล่างจะเป็นมหาสมุทร แต่ถ้าเกาะขนาดนี้ตกลงไป ผลลัพธ์ต้องเละเทะแน่
วินาทีถัดมา
ร่างของร็อดดี้หายวับไป
พอโผล่อีกครั้ง เขาก็มาอยู่บนเกาะที่กำลังตก
ร็อดดี้วางมือข้างหนึ่งบนพื้นเกาะ กระตุ้นพลังอีกครั้ง แล้วหายวับขึ้นฟ้าไปพร้อมทั้งเกาะอีกครั้ง
ในเวลาเดียวกัน
ขณะที่ร็อดดี้กำลังพาเกาะไปเล่นบันจี้จัมป์ที่ความสูงหมื่นเมตร
ในชั้นเมฆที่ห่างออกไปหลายพันกิโลเมตร เฮลิแคริเออร์ลำมหึมากำลังลอยตัวพรางตัวอยู่
ภายในห้องควบคุมหลักของเฮลิแคริเออร์
นิค ฟิวรี่ที่ได้รับรายงาน รีบเดินเข้ามา
"บอกฉันมา มันแย่แค่ไหน?"
นิค ฟิวรี่ที่เหลือตาข้างเดียว จ้องมองผู้หญิงตรงหน้าด้วยสายตาเคร่งเครียด
มาเรีย ฮิลล์ตอบว่า "เมื่อหนึ่งนาทีก่อน มีวัตถุขนาดมหึมาที่ไม่มีสัญญาณชีพปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันที่ระดับความสูงหนึ่งหมื่นเมตรเหนือมหาสมุทรแอตแลนติก และเริ่มตกลงมาด้วยความเร็วสูงมาก"
"อุกกาบาต?"
นิค ฟิวรี่ถาม
มาเรีย ฮิลล์ส่ายหน้า
"ไม่ค่ะ มันโผล่มาแบบไม่มีสัญญาณล่วงหน้า ดาวเทียมวงโคจรของเราไม่ได้ตรวจพบอุกกาบาตใดๆ เข้าใกล้โลก"
"งั้นก็เป็นเหตุการณ์เหนือธรรมชาติ?"
นิค ฟิวรี่ขมวดคิ้วแน่นขึ้น
ตั้งแต่ชิทอรี่บุกโลกในปี 2012 และอเวนเจอร์สต่อสู้กับพวกนั้นในนิวยอร์กซิตี้ก่อนจะขับไล่ไปได้ โลกก็ดูเหมือนจะควบคุมไม่ได้อีกต่อไป
สารพัดปีศาจ มนุษย์กลายพันธุ์ และตัวประหลาดต่างๆ เริ่มโผล่มาไม่หยุด
เรื่องนี้ทำให้นิค ฟิวรี่ ผู้อำนวยการชีลด์ ปวดหัวสุดๆ
ถึงแม้เขาจะมีไพ่สองใบในมือ
ชีลด์ และโครงการซอร์ด!
แต่
สถานการณ์ก็ยังทำให้เขายุ่งจนหัวหมุน
แม้แต่วันหยุดก็โดนริบไปหมด!
ไม่นานมานี้ เขาเพิ่งจัดการเรื่องวุ่นวายที่เกิดจากอาชญากรพลังพิเศษ และที่น่าหงุดหงิดที่สุดคือ เจ้าตัวปัญหานั้นดันถูกผู้มีพลังพิเศษอีกคนพาตัวไป
เรื่องนี้ทำให้นิค ฟิวรี่ตระหนักว่า บนโลกใบนี้ยังมีกลุ่มคนพลังพิเศษอีกกลุ่มหนึ่ง และพวกนั้น... ไม่ได้อยู่ในการควบคุม!
นั่นทำให้นิค ฟิวรี่หงุดหงิดมาก!
และวันนี้
ดันมี "อุกกาบาต" โผล่มากลางอากาศที่ความสูงหมื่นเมตรอีก
ทำไมแต่ละวันมันมีแต่เรื่องปวดหัวแบบนี้?
พวกมีพลังพิเศษหยุดพักกันบ้างไม่ได้หรือไง?
"ท่านครับ เป้าหมายหายไปแล้ว!"
ตอนนั้นเจ้าหน้าที่คนหนึ่งตะโกนขึ้นมา
หายไป?
นิค ฟิวรี่รีบเดินไปดูหน้าจอ
เป้าหมายบนจอหายไปจริงๆ
"ส่งคนไปตรวจสอบที่เกิดเหตุทันที ฉันต้องการรู้รายละเอียดทั้งหมด!"
นิค ฟิวรี่หันไปออกคำสั่ง
มาเรีย ฮิลล์พยักหน้า ยกมือแตะหูฟังบลูทูธแล้วสั่งการ
ไม่นาน ควินเจ็ตสองลำก็ทะยานขึ้นจากดาดฟ้า เปลวไฟสีน้ำเงินพวยพุ่งจากท้ายเครื่อง มุ่งหน้าไปยังจุดเกิดเหตุ
....
ในเวลาเดียวกัน ไม่ใช่แค่ชีลด์ที่ตรวจพบความผิดปกติเหนือมหาสมุทรแอตแลนติก กองทัพสหรัฐ รวมถึงชาติมหาอำนาจอย่างรัสเซียและประเทศจีนก็ตรวจพบเช่นกัน
ความแตกต่างคือ จุดเกิดเหตุอยู่ไกลจากประเทศอย่างรัสเซียและประเทศจีนมาก
อย่างที่บอกว่าไกลเกินเอื้อม ก็เลยไม่เดือดร้อนอะไร
มากสุดก็แค่ติดตามสถานการณ์ต่อ
ส่วนกองทัพสหรัฐติดต่อชีลด์ผ่านทำเนียบขาวโดยตรง และได้ข้อมูลลำดับแรก
แน่นอน!
จริงๆ แล้วชีลด์เองก็ไม่ได้รู้อะไรมาก
และร็อดดี้ ผู้ก่อเหตุ ก็กลับบ้านไปเรียบร้อยแล้ว
จะให้อยู่รอให้โดนจับเหรอ?
ในห้องนอน
ร็อดดี้ถอดเสื้อคลุมโยนลงพื้น ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้น
ในฐานะคนธรรมดา เขาเคยเจอเรื่องระทึกขนาดนี้ที่ไหนกัน?
แค่คิดว่าถ้าเมื่อกี้เขาตอบสนองช้าไปนิด แล้วปล่อยให้เกาะขนาดหลายหมื่นลูกบาศก์เมตรตกจากความสูงหมื่นเมตรลงทะเล
ถ้ามันร่วงลงมาจริงๆ ล่ะก็......
ผลลัพธ์คงเกินจะจินตนาการ!
ถึงอย่างนั้น แม้จะตกจากความสูงแค่ไม่กี่สิบเมตร ตอนเกาะกระแทกทะเลก็ยังก่อคลื่นยักษ์
ทะเลต้องใช้เวลานานกว่าจะสงบ
แต่ร็อดดี้ไม่ได้อยู่ดูต่อ
เขาคาดว่าการเคลื่อนไหวใหญ่ขนาดนั้นคงดึงดูดความสนใจจากชีลด์และหลายประเทศแล้ว
ถ้าเขายังอยู่ตรงนั้นต่อ การมีอยู่ของเขาต้องถูกเปิดเผยแน่
ร็อดดี้ไม่อยากให้ตัวเองเข้าไปอยู่ในสายตาของทุกฝ่ายเร็วขนาดนั้น
แทนที่จะถูกจับตามอง สู้สะสมพลังเงียบๆ ดีกว่า ภายนอกเขาเป็นลูกเศรษฐีโคตรรวย แต่ความจริงคือมิวแทนท์เพียงหนึ่งเดียวในโลก!
คิดดูแล้วก็โคตรเท่!
"ไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะเช็กอินได้พลังมิวแทนท์แบบไหน?"
"จริงสิ อาซาเซลยังไม่กลับมาเลย?"
ร็อดดี้เดินหาดูรอบๆ แต่ไม่เจออาซาเซล
แต่เขากลับเห็น "เพื่อน" จำนวนมากที่เมาหลับไม่ได้สติอยู่ในห้องนั่งเล่นด้านนอก
"ปาร์ตี้สินะ"
ดวงตาร็อดดี้เป็นประกาย
พูดถึงแล้ว นอกจากพวกเพื่อนสนิทกลุ่มนี้ เขายังมีเพื่อนพิเศษอีกไม่กี่คน
ไม่รู้ว่าพวกนั้นตอนนี้เป็นยังไงบ้าง?
เท่าที่ร็อดดี้รู้ ชีวิตของเพื่อนพวกนั้นในอนาคตจะไม่มีวันสงบแน่นอน!
"น่าสนใจ ชีวิตยิ่งนานยิ่งสนุกขึ้นทุกที!"
ร็อดดี้ยิ้ม เต็มไปด้วยความคาดหวังต่อชีวิตในอนาคต
……….