บทที่ 340 - ดับสูญ! อวสานเทพอสูรโชคชะตา

บทที่ 340 - ดับสูญ! อวสานเทพอสูรโชคชะตา

แสงขวานทัณฑ์สวรรค์พุ่งแหวกอากาศมา ภายในแฝงไว้ด้วยพลังทัณฑ์สวรรค์เบิกฟ้าขั้นสูงสุด ใครโดนเข้าไปมีแต่ตายสถานเดียว

เทพอสูรวัฏสงสารและเทพอสูรทำลายล้างหน้าเปลี่ยนสีทันที สัมผัสได้ถึงพลังสังหารอันน่าสะพรึงกลัว

รู้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น

พวกนักบุญวิถีพิภพและวิถีมนุษย์พวกนั้น กำลังเลียนแบบพฤติกรรมพวกเขา ย้อนรอยกลับมาเล่นงาน!

"ทุกคนระวังตัว พวกนักบุญหงฮวงบุกมาแล้ว!"

เทพอสูรวัฏสงสารและเทพอสูรทำลายล้างพุ่งตัวออกไปเหมือนคมมีด เข้าปะทะกับพลังเบิกฟ้านั้นอย่างจัง

เหล่าเทพอสูรโกลาหลคนอื่นก็เช่นกัน ทั้งโกรธทั้งตกใจ แต่ก็สวนกลับไปเต็มแรง

ตอนนี้พวกเขามองเห็นแล้ว สามวิสุทธิเทพและพรรคพวกที่บุกมาจากภายนอก เห็นทายาทพานกู่ลึกลับผู้นั้น

พลังเบิกฟ้านี้แน่นอนว่าเป็นฝีมือของทายาทพานกู่ แต่ภายในกลับผสานพลังของสามวิสุทธิเทพและเหล่านักบุญหงฮวงเอาไว้ด้วย

เมื่อผสานกัน พลังทำลายล้างเบิกฟ้าที่ระเบิดออกมาจะรุนแรงขนาดไหน ไม่ต้องพูดถึง

ยิ่งไปกว่านั้น ในพลังเบิกฟ้านั้น ยังแฝงไว้ด้วยพลังกฎเกณฑ์ทัณฑ์สวรรค์ขั้นสูงสุด

การเบิกฟ้าผ่าพิภพ เดิมทีก็คือทัณฑ์สวรรค์ชนิดหนึ่ง!

ตอนนี้เมื่อสองสิ่งผสานกัน สิ่งที่พวกเขาต้องเผชิญไม่ใช่แค่พลังเบิกฟ้าขั้นสุดยอด แต่ยังมีอานุภาพทัณฑ์สวรรค์ที่ขยายตัวขึ้นเรื่อยๆ ในกระบวนการนั้น

เมื่อสองสิ่งซ้อนทับกัน พลังทำลายล้างที่เกิดขึ้นจึงเป็นประวัติการณ์

แม้แต่ด้วยพลังของเทพอสูรทำลายล้างและเทพอสูรวัฏสงสาร ในเวลานี้ก็ไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย

พลาดนิดเดียว ตายได้เลยนะนั่น!

ส่วนพวกเทพอสูรโชคชะตา ยิ่งไม่กล้าประมาทเข้าไปใหญ่ เพราะพวกเขาทุกคนบาดเจ็บหนัก พลังที่มีใช้ได้ไม่เต็มที่ ถ้าโดนเข้าไป อาจจะร่วงผล็อยไปเลยก็ได้

แสงขวานกวาดผ่าน ทุกอย่างรอบด้านถูกผ่าทำลายย่อยยับ ตกอยู่ในสภาวะทำลายล้างขั้นสุด

ภายใต้การร่วมมือของเหล่าเทพอสูรโกลาหล ในที่สุดแสงขวานทัณฑ์สวรรค์เบิกฟ้าของเย่ อู๋ก็ถูกต้านไว้ได้

แต่ถึงอย่างนั้น พวกเทพอสูรโชคชะตาก็ยังได้รับแรงสั่นสะเทือน อาการบาดเจ็บกำเริบหนักขึ้น

โดยเฉพาะพลังทัณฑ์สวรรค์ที่แฝงอยู่ แม้จะถูกตีแตกกระจาย แต่ไม่สลายไป กลับเหมือนหนอนบ่อนไส้ แทรกซึมเข้าสู่ร่างกายพวกเขา

ด้วยระดับพลังของพวกเขา เศษเสี้ยวพลังทัณฑ์สวรรค์ที่เย่ อู๋ควบคุม แม้จะฆ่าพวกเขาไม่ได้ แต่ก็รบกวนการโคจรพลังในร่างได้

ในสถานการณ์ปกติคงไม่เท่าไหร่ แต่ในสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้ มันสร้างปัญหาใหญ่ให้พวกเขาแน่

"บังอาจนัก กล้าลอบกัดพวกเรา!"

เทพอสูรทำลายล้างโกรธจัด พุ่งเข้าใส่พวกเย่ อู๋อย่างไม่ลังเล

ดีเลย ถือโอกาสนี้แย่งจานบดโม่โลกคืนมา

อาณาเขตแห่งการทำลายล้างขยายตัวออกจากเทพอสูรทำลายล้างทันที แผ่ขยายไปแปดทิศ ภัยพิบัติแห่งการทำลายล้างนานาชนิดปรากฏขึ้นในอาณาเขตนั้น ราวกับจะทำลายล้างจักรวาลหมื่นภพให้สิ้นซากในอาณาเขตนี้

นี่คือนิมิตแห่งกฎเกณฑ์ที่เทพอสูรทำลายล้างฝึกฝนมา ถ้าโดนขังไว้ข้างใน ผลที่ตามมาคงดูไม่จืด มีโอกาสสูงที่จะโดนนิมิตแห่งการทำลายล้างกลืนกินจนกลายเป็นส่วนหนึ่งของมัน

เทพอสูรวัฏสงสารก็แสดงพลังกฎเกณฑ์วัฏสงสารไร้ที่สิ้นสุด หวังจะลากพวกเย่ อู๋ลงสู่วัฏสงสาร

ในเวลานี้ เทพอสูรวัฏสงสารงัดเอามหาโลกวัฏสงสารที่เขาสร้างขึ้นออกมา ใช้พลังของมหาโลกทั้งใบกดทับลงไป

ตอนนี้เอง เทพอสูรโชคชะตาถึงเพิ่งสังเกตเห็นว่า มหาโลกวัฏสงสารที่เทพอสูรวัฏสงสารสร้างขึ้น ไม่ใช่แค่โลกวัตถุธรรมดา แต่สร้างขึ้นโดยใช้กฎเกณฑ์วัฏสงสารของตัวเองเป็นตัวช่วย

ในแง่หนึ่ง มันก็คือส่วนหนึ่งของกฎเกณฑ์มหาเต๋า

ดังนั้น พลังกฎเกณฑ์วัฏสงสารที่เทพอสูรวัฏสงสารใช้ออกมา จึงได้รับการเสริมแกร่งอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

ไม่เพียงแค่นั้น ประตูแห่งวัฏสงสารขนาดยักษ์ก็ตั้งตระหง่านขึ้นด้านหลังเทพอสูรวัฏสงสารอย่างเงียบเชียบ

ประตูเปิดออก พ่นแม่น้ำวัฏสงสารออกมา ประสานกับท่าทีของเทพอสูรทำลายล้าง ครอบคลุมไปที่พวกเย่ อู๋ หมายจะกวาดต้อนพวกนั้นลงแม่น้ำวัฏสงสาร

เทพอสูรโชคชะตา เซียนต้าหยางเหมย และสือเฉิน ก็ไม่กล้าลังเล งัดพลังกฎเกณฑ์ของตนออกมา โชคชะตา มิติ กาลเวลา ถักทอเข้าด้วยกัน กดทับลงไปที่พวกเย่ อู๋เช่นกัน

น่าเสียดายที่เทพอสูรกรรมและเทพอสูรน้ำพุเหลืองตายไปแล้ว ไม่งั้นถ้ามีพลังกฎเกณฑ์กรรมและน้ำพุเหลืองมาเสริม พลังกฎเกณฑ์ที่แสดงออกมาจะยิ่งแข็งแกร่ง พลังทำลายล้างจะยิ่งชัดเจน

"พวกเราไม่ใช่แค่กล้า แต่ยังจะส่งพวกเจ้าที่เป็นขยะประวัติศาสตร์ ให้ไปลงนรกซะวันนี้แหละ!"

สามวิสุทธิเทพสีหน้าเย็นชา เดินออกมาจากความโกลาหลใกล้ๆ

ก่อนหน้านี้พวกเขาซ่อนตัวอยู่ ไม่ได้ออกมาตรงๆ

พวกเขาไม่ลังเล หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวทันที ปรากฏ "ดวงจิตพานกู่" อันทรงพลังขึ้นอีกครั้ง

แผนที่ไท่จี๋ ธงปานกู่ และระฆังโกลาหล สามสมบัติเบิกฟ้า ก็หลอมรวมกัน ปรากฏขวานเบิกฟ้าของจริงขึ้นมา

"ดวงจิตพานกู่" ไม่ลังเล จามขวานเบิกฟ้าลงไปเต็มแรง

เทพอสูรทำลายล้างหน้าเปลี่ยนสี เทพอสูรวัฏสงสารตกใจจนลนลาน พวกเทพอสูรโชคชะตาก็แตกตื่น รู้สึกกดดันมหาศาล

สามวิสุทธิเทพในตอนนี้เมื่อรวมร่างเป็นดวงจิตพานกู่ ระดับพลังที่แสดงออกมาสูงกว่าครั้งแรกมาก และพลังเบิกฟ้าที่ฟันออกมาจากขวานเบิกฟ้าที่หลอมรวมใหม่ ก็ก้าวหน้าไปอีกขั้น

วิธีนี้ พวกเขาเรียนรู้มาจากเย่ อู๋

พลังการต่อสู้ถูกดึงขึ้นไปอีกระดับแบบดื้อๆ

ภายใต้ขวานเบิกฟ้านั้น อาณาเขตทำลายล้างถูกผ่าแตกกระจาย นิมิตแห่งการทำลายล้างทั้งหมดกลายเป็นธาตุทั้งห้าและหยินหยางในพริบตา ไม่สามารถแสดงพลังทำลายล้างได้อีก

ทำเอาเทพอสูรทำลายล้างสติแตก นิมิตแห่งการทำลายล้างนี่เป็นท่าไม้ตายก้นหีบของเขา ถ้าขังศัตรูได้ ต่อให้ระดับเดียวกันก็มีสิทธิ์โดนกลืนกิน

แถมถ้าฆ่าได้ในนั้น พลังของเขาก็จะเพิ่มขึ้น ได้ประโยชน์มหาศาล

แต่ตอนนี้ กลับโดนดวงจิตพานกู่ของสามวิสุทธิเทพผ่าทิ้งดื้อๆ ยังไม่ทันได้โชว์พาวก็พังไม่เป็นท่า

เสียหายยับเยิน!

พลังเบิกฟ้าของพานกู่ เป็นของแสลงของพวกเทพอสูรโกลาหล พลังสิบส่วนใช้ได้จริงแค่แปดเก้าส่วนก็หรูแล้ว

แต่เทพอสูรทำลายล้างไม่ถอย พุ่งเข้าใส่ดวงจิตพานกู่

อีกด้านหนึ่ง เย่ อู๋ก็ปะทะกับเทพอสูรวัฏสงสาร

เทพอสูรวัฏสงสารคุมกฎเกณฑ์วัฏสงสาร เย่ อู๋ก็เข้าใจพลังวัฏสงสารมามากพอ ในจุดนี้เขาไม่กลัว

และต้นไม้มรรควิถีหมื่นลักษณ์ในเวลานี้ ไม่ได้แปลงเป็นขวานเบิกฟ้า แต่แปลงเป็นวัฏสงสารหกวิถีขนาดมหึมา หมุนวนอยู่ด้านหลังเย่ อู๋ พ่นพลังกฎเกณฑ์วัฏสงสารออกมาไม่หยุด

นี่ไม่ใช่ตัววัฏสงสารหกวิถีของจริง แต่เป็นสิ่งที่เย่ อู๋จำลองขึ้นด้วยต้นไม้มรรควิถี

เชื่อมต่อกับต้นกำเนิดกฎเกณฑ์วัฏสงสารในความว่างเปล่าโดยตรง กดดันพลังวัฏสงสารของเทพอสูรวัฏสงสารลงไปดื้อๆ

ทำเอาเทพอสูรวัฏสงสารตกใจหน้าซีดอีกครั้ง

และข้างๆ นั้น เจ้าแม่หนี่วาคอยช่วยเย่ อู๋ ฟาดแส้สร้างมนุษย์ไม่ยั้ง ทุ่มลูกบอลแดงปักษา (หงซิ่วฉิว) ใส่ประตูแห่งวัฏสงสารไม่หยุด ตีจนแม่น้ำวัฏสงสารสั่นสะเทือนแทบขาด

เป้าหมายของเจ้าแม่หนี่วามีอย่างเดียว คือแย่งประตูแห่งวัฏสงสารมาให้ได้

ประตูแห่งวัฏสงสารเป็นของดี เป็นสมบัติโกลาหลที่กำเนิดจากกฎเกณฑ์วัฏสงสาร เหมือนกับจานบดโม่โลกของเทพอสูรทำลายล้าง

ถ้าแย่งมาได้ เอาไปไว้ในยมโลก จะเพิ่มพลังวัฏสงสารหกวิถีได้อย่างมหาศาล ทำให้พลังของวิถีพิภพเพิ่มขึ้นอีก

เจ้าแม่หนี่วาไม่ใช่แค่ปฐมจารย์วิถีมนุษย์ แต่ยังเป็นนักบุญวิถีพิภพด้วย พลังวิถีพิภพเพิ่ม นางก็ได้ประโยชน์!

เจอสิ่งล่อใจขนาดนี้ เจ้าแม่หนี่วาย่อมปฏิเสธไม่ลง

ส่วนพวกเทพอสูรโชคชะตา ก็โดนเหล่านักบุญวิถีพิภพและวิถีมนุษย์จ้องเล่นงาน ตะลุมบอนกันนัวเนีย ไม่มีใครยอมใคร

ทั้งสองฝ่ายพัวพันกันอีกครั้ง

หงจวินในตำหนักจื่อเซียว ย่อมรับรู้ความเคลื่อนไหวทางนี้

ร่างแยกจื่อเวยของเย่ อู๋ก็ไม่ได้อยู่เฉย คอยขับเคลื่อนพลังกฎเกณฑ์ทัณฑ์สวรรค์ข่มขู่เทพอสูรวัฏสงสารในที่ลับ รบกวนสมาธิ ทำให้เทพอสูรปล่อยพลังได้ไม่เต็มที่

"โอกาสทอง!"

ร่างแยกจื่อเวยสังเกตสถานการณ์ตลอด จู่ๆ ก็เรียกน้ำเต้าสังหารฟ้าออกมา

"จงหมุนตัวเถิด... ของวิเศษ!"

มีดบินสังหารฟ้ากลายเป็นแสงสีโกลาหล พุ่งออกไป ล็อคเป้าเทพอสูรโชคชะตาอีกครั้งด้วยพลังเหนือธรรมชาติ

เทพอสูรโชคชะตาที่โดนพัวพันอยู่ แม้จะรู้ตัวทันที แต่ก็ป้องกันไม่ได้ ได้แต่มองตาปริบๆ ดูมีดบินสังหารฟ้าพุ่งเข้าห้วงจิตสำนึก แล้วตัดหัวตัวเองอีกรอบ

เทพอสูรทำลายล้างอยากช่วย แต่ไม่ทัน เพราะดวงจิตพานกู่จ้องอยู่ จามขวานเบิกฟ้าใส่ไม่ยั้งจนเขายุ่งจนหัวหมุน

ถ้าแค่ดวงจิตพานกู่เพียวๆ แม้จะเก่งแต่ก็ไม่ทำให้เขาลำบากขนาดนี้ แต่ดวงจิตพานกู่นี้ดันติดโปร มีพลังวิถีพิภพและวิถีมนุษย์เสริม

ในสถานการณ์นี้ พลังต่อสู้ที่ระเบิดออกมาย่อมไม่ต้องพูดถึง

ในเวลาสั้นๆ อย่าว่าแต่ฆ่าเลย แค่ตีให้แตกยังทำไม่ได้

ทางฝั่งเทพอสูรวัฏสงสารก็เหมือนกัน โดนรุมจนปลีกตัวไปช่วยไม่ได้

ส่วนสือเฉินและเซียนต้าหยางเหมย ก็สภาพเดียวกัน

ในห้วงจิตสำนึก ดวงจิตของเทพอสูรโชคชะตาที่บาดเจ็บหนักอยู่แล้ว ครั้งนี้ไม่มีโอกาสรอด ไม่มีใครมาช่วยได้อีก

แสงสีโกลาหลวาบผ่าน ดวงจิตถูกผ่าครึ่งอีกครั้ง

จากนั้น เศษเสี้ยวพลังทัณฑ์สวรรค์ที่แทรกซึมเข้าร่างไปก่อนหน้า ก็ระเบิดออกทันที ผสานเข้ากับมีดบินสังหารฟ้า

ฉัวะ!

มีดบินสังหารฟ้าฟันซ้ำอีกรอบ ครั้งนี้ความเสียหายรุนแรงกว่าครั้งไหนๆ

ดวงจิตถูกบดขยี้ไปครึ่งหนึ่ง

"อ๊าก!"

เทพอสูรโชคชะตากรีดร้องโหยหวน เขาใช้วิธีการสารพัด ขับเคลื่อนกฎเกณฑ์โชคชะตาถึงขีดสุด หวังจะหาทางรอดริบหรี่

ความคิดดี แต่ความจริงโหดร้าย

เย่ อู๋เลิกคิ้ว อาศัยมีดบินสังหารฟ้าเป็นสื่อกลาง ภาพฉายหอกสังหารเทพปรากฏขึ้นในห้วงจิตสำนึกของเทพอสูรโชคชะตาทันที แทงสวนลงไปอย่างแรง

ตรึงดวงจิตอีกครึ่งที่เหลือของเทพอสูรโชคชะตาไว้กลางอากาศ

ต้องยอมรับว่าเทพอสูรโชคชะตาหนังเหนียวจริงๆ ขนาดนี้แล้ว ดวงจิตครึ่งซีกยังดิ้นรนไม่ยอมตาย

"ตายยากตายเย็นจริงนะ สมแล้วที่เป็นเทพอสูรโกลาหล พลังชีวิตอึดถึกทนจริงๆ"

ร่างแยกจื่อเวยถอนหายใจเบาๆ ด้วยระดับพลังที่ต่างกัน การจะฆ่าเทพอสูรโกลาหลไม่ใช่เรื่องง่าย แต่โชคดีที่เขาเตรียมตัวมาดี

ค่ายกลกระบี่สังหารเซียนที่เตรียมไว้แล้ว พุ่งออกมาจากร่างแยกจื่อเวย ครอบร่างเทพอสูรโชคชะตาที่หัวขาดไว้ทันท่วงที

จิตสังหาร เบ่งบาน!

ฟ้าดินกลับสู่ความโกลาหล ธาตุทั้งสี่ถือกำเนิดใหม่

ร่างและหัวของเทพอสูรโชคชะตา ถูกหั่นเป็นชิ้นๆ ในพริบตา

(จบตอน)