บทที่ 374 สงครามเต็มรูปแบบงั้นรึ? เข้ามาเลย!

บทที่ 374 สงครามเต็มรูปแบบงั้นรึ? เข้ามาเลย!

หลังจากฉินเทียนขวงเล่าทุกอย่างจนจบ ดวงตาของบรรพชนรุ่นที่หกแห่งตระกูลฉินก็หรี่ลงทันที ประกายเย็นเยียบพุ่งวาบออกมาจากดวงตาคู่นั้น

"ที่เจ้าพูดมาเป็นความจริงรึ?"

ฉินเทียนขวงพยักหน้า "จริงทุกประการขอรับ ข้าไม่ได้โกหกแม้แต่คำเดียว"

"สารเลว"

ใบหน้าของบรรพชนรุ่นที่หกดำทะมึนลงทันที เต็มไปด้วยโทสะ สายฟ้าแลบแปลบปลาบพุ่งออกจากร่าง กลิ่นอายนั้นทำให้ผู้คนสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว

"ฮึ่ม" บรรพชนรุ่นที่หกแค่นเสียงเย็น แล้วหันไปสั่งองครักษ์คนหนึ่งว่า "ไปตามบรรพชนรุ่นที่เจ็ดมาให้ข้าเดี๋ยวนี้ ถ้าเขาไม่มา อย่าหาว่าข้าไร้ไมตรี ใช้ศาสตราวุธจักรพรรดิถล่มเขาซะ"

องครักษ์ผู้นั้นตัวสั่นเทา รีบตอบรับ "ขอรับ ท่านบรรพชน"

องครักษ์รีบวิ่งกลับเข้าไปในส่วนลึกของตระกูลฉินอย่างรวดเร็ว

ในขณะเดียวกัน บรรพชนรุ่นที่หกแห่งตระกูลฉินก็ก้าวมาข้างหน้าสองสามก้าวพร้อมรอยยิ้ม แล้วกล่าวว่า "ท่านผู้นำตระกูลเจียง ผู้นำตระกูลเซวียนหยวน ผู้นำตระกูลอิ๋ง เรื่องนี้ข้าได้รับรู้แล้ว เป็นความผิดของตระกูลฉินเราจริงๆ และเราจะชดใช้ให้อย่างเหมาะสม"

"ดังนั้น ตอนนี้พวกท่านส่งตัวฉินเทียนหลินให้ตาแก่อย่างข้าได้หรือยัง? ข้าสัญญา ข้าจะไม่ปล่อยให้ฉินเทียนหลินมีชีวิตรอดเด็ดขาด"

เมื่อเจียงหงได้ยินดังนั้น เขาก็รู้ทันทีว่าตาเฒ่าผู้นี้กำลังพยายามระงับเรื่องราว หากพวกเขายอมเจรจาและจบเรื่องกับบรรพชนรุ่นที่หกแห่งตระกูลฉิน เรื่องที่อัจฉริยะตระกูลฉินถูกลอบทำร้ายก็จะกลายเป็นเพียงเรื่องภายในของตระกูลฉิน

ถึงตอนนั้น ฉินเทียนหลินจะถูกประหารชีวิต แล้วบรรพชนก็จะออกมาพูดจาดีๆ สักสองสามคำ ตระกูลฉินก็จะยังคงเป็นตระกูลฉินที่สามัคคีกลมเกลียวเหมือนเดิม

อุตส่าห์ลงแรงมาขนาดนี้ เจียงหงต้องการมากกว่านั้น

เขายิ้มแล้วกล่าวว่า "ผู้อาวุโสฉิน ตามหลักเหตุผลแล้ว ข้าควรให้เกียรติท่านและส่งตัวตาแก่ฉินเทียนหลินให้ท่าน แต่ทว่าฉินเทียนหลินเป็นถึงผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลฉิน ข้าคิดว่าจำเป็นต้องแสดงหลักฐานที่ชัดเจนเสียก่อน มิเช่นนั้นเราอาจถูกกล่าวหาว่าใส่ร้ายคนของตระกูลฉินได้"

บรรพชนรุ่นที่หกแห่งตระกูลฉินขมวดคิ้ว "เช่นนั้นก็ขอบคุณท่านผู้นำตระกูลเจียง โปรดส่งหลักฐานให้ข้าเถอะ"

เจียงหงหัวเราะเบาๆ "ผู้อาวุโสฉิน อย่าเพิ่งใจร้อน ข้าจะมอบหลักฐานให้ท่านแน่ แต่ข้าต้องตรวจสอบให้แน่ใจก่อนว่าเป็นอันที่ถูกต้อง เพื่อป้องกันความผิดพลาด"

พูดจบ เขาก็หยิบผลึกบันทึกภาพออกมาอันหนึ่ง ถ่ายเทพลังวิญญาณลงไป ภาพฉายก็ปรากฏขึ้นทันที

ภาพนั้นแสดงให้เห็นฉินเทียนหลินกำลังสั่งการให้คนไปสังหารอัจฉริยะตระกูลฉิน แม้จะเป็นช่วงสั้นๆ แต่เห็นตัวฉินเทียนหลินและได้ยินคำพูดชัดเจน

นี่เป็นส่วนที่คนของตระกูลเจียงบันทึกไว้หลังจบศึกประลองอัจฉริยะสวรรค์

ก่อนที่จะเดินทางมายังเทือกเขาเหิงต้วน พวกเขาได้เตรียมการไว้หลายอย่าง

หนึ่งในนั้นคือการทำให้ตระกูลฉินเสียชื่อเสียงและกลายเป็นตัวตลกของทั้งทวีปเทียนเสวียน

ดังนั้นพวกเขาจึงเตรียมผลึกบันทึกภาพเปล่าไว้มากมายเพื่อบันทึกเหตุการณ์ หากแตกหักกับตระกูลฉิน พวกเขาจะเผยแพร่เรื่องนี้ไปทั่วทวีป

หลังจากฉายจบ เจียงหงกระพริบตาปริบๆ แล้วกล่าวว่า "ตายจริง ขออภัยด้วย ข้าหยิบผิดอัน น่าจะเป็นอีกอันหนึ่ง"

เขาจึงหยิบอีกอันออกมาและฉายภาพอีกครั้ง คราวนี้เป็นภาพฉินเทียนหลินสั่งให้คนลอบสังหารอัจฉริยะตระกูลฉินอีกคนหนึ่ง

เมื่อเห็นภาพเหล่านี้ สีหน้าของเหล่าผู้อาวุโสสูงสุดและผู้อาวุโสต่างเคร่งเครียดถึงขีดสุด บางคนถึงกับหายใจหอบถี่ด้วยความโกรธ

บางคนที่อารมณ์ร้อนถึงกับเริ่มก่นด่าฉินเทียนหลิน

ต้องรู้ว่าคนที่ฉินเทียนหลินสั่งให้ลอบสังหาร ล้วนเป็นอัจฉริยะในสายเลือดของพวกเขาทั้งสิ้น และเป็นตัวเต็งชิงตำแหน่งผู้นำตระกูล!

เจียงหงตบหน้าผากตัวเอง "โธ่เอ๊ย ความจำข้านี่แย่จริง ขอโทษที ข้าหยิบผิดอีกแล้ว อันต่อไปนะ"

เจียงหงฉายภาพฉินเทียนหลินสั่งฆ่าอัจฉริยะตระกูลฉินติดต่อกันถึงห้าคลิป ขณะที่เขากำลังจะฉายอันต่อไป บรรพชนรุ่นที่หกแห่งตระกูลฉินก็คำรามลั่น

"พอได้แล้ว หยุดเดี๋ยวนี้"

มือของเจียงหงที่ถือผลึกบันทึกภาพชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วมองไปที่บรรพชนรุ่นที่หก "ผู้อาวุโสฉิน เมื่อกี้ข้าแค่หยิบผิด เดี๋ยวจะเปลี่ยนเป็นอันที่ถูกให้ โปรดรอสักครู่นะขอรับ"

แสงเย็นเยียบพุ่งออกจากดวงตาของบรรพชนรุ่นที่หก เขากล่าวเสียงเย็น "ข้าบอกว่าพอได้แล้ว เจ้าหนุ่ม เจ้าไม่เข้าใจหรือไง?"

ใบหน้าของเจียงหงเปลี่ยนเป็นเย็นชา เลิกแสร้งทำเป็นเกรงใจ เขามองกลับไปอย่างเย็นชาเช่นกัน "ทำไม? เรื่องของตระกูลฉินพวกท่าน กล้าทำแต่ไม่กล้ารับผิดชอบงั้นรึ?"

ดวงตาของบรรพชนรุ่นที่หกเต็มไปด้วยไฟโทสะ "ข้าบอกว่าส่งตัวฉินเทียนหลินมา แล้วข้าจะให้คำตอบที่น่าพอใจแก่เจ้า"

เจียงหงแค่นเสียงเย็น "แล้วถ้าข้าบอกว่าไม่ล่ะ?"

บรรพชนรุ่นที่หกโกรธจัดทันที "เจ้าหนุ่ม เจ้ารนหาที่ตายเองนะ"

เขาปลดปล่อยกลิ่นอายอันยิ่งใหญ่ออกมา กลิ่นอายนั้นกดทับลงบนร่างเจียงหงหนักอึ้งราวกับขุนเขา

เจียงหงแค่นเสียงเย็นแล้วกล่าว "บรรพชนรุ่นที่เก้า เชิญลงมือเถิด"

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า"

เสียงหัวเราะก้องกังวานดังมาจากเรือเหาะตระกูลเจียง จากนั้นร่างสูงใหญ่ก็เดินออกมา

นี่ก็เป็นชายชราเช่นกัน แต่ใบหน้าดูอ่อนเยาว์ ผมขาวโพลน ดวงตาเป็นประกายคมกริบ เขามองลงไปยังบรรพชนรุ่นที่หกแห่งตระกูลฉินบนพื้นแล้วกล่าวเสียงเย็น "แซ่ฉิน เจ้าต้องการอะไร?"

บรรพชนรุ่นที่หกมองบรรพชนรุ่นที่เก้าแห่งตระกูลเจียง ร่องรอยความเย็นชาปรากฏบนใบหน้า "ตาแก่หนังเหนียวอย่างเจ้าก็ออกมาด้วยรึ"

บรรพชนรุ่นที่เก้าแห่งตระกูลเจียงกล่าวเสียงเย็น "ข้าออกมาเพื่อทวงความยุติธรรมให้ลูกหลานตระกูลเจียงของข้า ไม่เหมือนตระกูลฉินของเจ้า ที่ทำร้ายลูกหลานตัวเอง"

ใบหน้าของบรรพชนรุ่นที่หกแข็งค้าง เขาระงับความโกรธแล้วกล่าวว่า "แซ่เจียง ข้าไม่มีเวลามาเล่นลิ้นกับเจ้าที่นี่ ส่งตัวฉินเทียนหลินมา แล้วบอกเงื่อนไขของเจ้ามาซะ"

บรรพชนรุ่นที่เก้าแห่งตระกูลเจียงทำหน้าขึงขัง "เจ้าคิดว่าพวกเราเหมือนตระกูลฉินของเจ้ารึ? คนของตระกูลเจียงเราทุกคนล้ำค่า ไม่เหมือนพวกเจ้า ที่รังเกียจว่ามีคนมากเกินไปจนต้องฆ่าอัจฉริยะของตัวเองทิ้ง"

บรรพชนรุ่นที่หกโกรธจนคำรามลั่น "พอได้แล้ว! อยากได้ค่าชดเชยอะไรก็ว่ามา อย่ามาพูดพล่ามเรื่องอื่นที่นี่"

บรรพชนรุ่นที่เก้าแห่งตระกูลเจียงกล่าว "เรื่องค่าชดเชยข้าตัดสินใจไม่ได้ ข้าแค่สงสัยว่าทำไมตระกูลฉินของเจ้าถึงได้อำมหิตนัก ถึงขนาดทำร้ายอัจฉริยะในตระกูลตัวเองได้ลงคอ"

เมื่อเห็นบรรพชนรุ่นที่เก้าแห่งตระกูลเจียงเอาแต่พูดเรื่องตระกูลฉินฆ่าอัจฉริยะในตระกูลตัวเองไม่หยุด บรรพชนรุ่นที่หกก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป ตวาดลั่นด้วยความโกรธ

"ไอ้สารเลว คิดว่าข้าไม่กล้าสู้กับพวกเจ้ารึไง?"

บรรพชนรุ่นที่เก้าแห่งตระกูลเจียงไม่สนใจแม้แต่น้อย ยังคงพูดต่อ "ตอนนี้ทำมาเป็นเก่ง? ทีตอนฆ่าอัจฉริยะในตระกูลตัวเองทำไมไม่เก่งแบบนี้บ้างล่ะ?"

บรรพชนรุ่นที่หกคำราม "ไอ้เวรเอ๊ย ข้าจะสู้กับเจ้า!"

ร่างของเขาวูบไหว หายไปจากจุดเดิม

บรรพชนรุ่นที่เก้าแห่งตระกูลเจียงแค่นเสียงเย็น ร่างของเขาก็หายไปเช่นกัน จากนั้นร่างของทั้งสองก็ปรากฏขึ้นไม่ไกลจากด้านหน้าเรือเหาะ แลกหมัดและฝ่ามือกันคนละที

ทั้งคู่ถอยหลังไปคนละก้าว บรรพชนรุ่นที่หกมองบรรพชนรุ่นที่เก้าแห่งตระกูลเจียงอย่างเย็นชา "เจ้าแน่ใจนะว่าจะขวางข้า? เจ้ารู้ใช่ไหมว่านี่คือถิ่นของตระกูลฉิน ข้าปลุกศาสตราวุธจักรพรรดิของตระกูลฉินขึ้นมาเมื่อไหร่ก็ได้"

"อ้อ? งั้นรึ?" บรรพชนรุ่นที่เก้าแห่งตระกูลเจียงไม่ยี่หระ "งั้นก็ปลุกศาสตราวุธจักรพรรดิของเจ้าขึ้นมาสิ"

ขณะที่พูด กระบี่สีเขียวอมทองเล่มยาวก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นเหนือเรือเหาะตระกูลเจียง นั่นคือศาสตราวุธจักรพรรดิของตระกูลเจียงนั่นเอง

ทันทีที่เห็นกระบี่สีเขียวอมทอง หนังตาของบรรพชนรุ่นที่หกกระตุกอย่างแรง "แซ่เจียง เจ้าถึงกับเอาศาสตราวุธจักรพรรดิมาที่ตระกูลฉินข้า เจ้าต้องการเปิดสงครามเต็มรูปแบบกับตระกูลฉินของข้ารึไง?"

บรรพชนรุ่นที่เก้าแห่งตระกูลเจียงยังไม่ทันได้พูดอะไร เสียงหนึ่งก็ดังแทรกมาจากไกลๆ

"ไม่ใช่แค่ตระกูลเจียง แต่พวกเราก็ด้วย"

ทุกคนเงยหน้าขึ้นมอง เห็นชายชราสี่คนกำลังเหาะมาอย่างรวดเร็ว เหนือศีรษะของพวกเขามีศาสตราวุธจักรพรรดิสี่ชิ้นปลดปล่อยอานุภาพสูงสุดออกมา

เห็นดังนั้น ใบหน้าของบรรพชนรุ่นที่หกแห่งตระกูลฉินก็ซีดเผือดลงทันตา