บทที่ 1 ระบบเลือกสรรระดับเทพ

บทที่ 1 ระบบเลือกสรรระดับเทพ

"นักผจญภัย ตื่นเถอะ..."

ท่ามกลางความสะลึมสะลือ หลี่เสวียนได้ยินเสียงที่นุ่มนวลและดูราวกับมาจากสรวงสวรรค์

เขาลืมตาขึ้นด้วยความงุนงง สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือวิหารที่โอ่อ่าตระการตา

"พระเจ้าช่วย ไอ้หนุ่มน้อย เจ้าพาฉันมาที่ไหนกันเนี่ย ที่นี่ใช่ประเทศจีนหรือเปล่า"

หลี่เสวียนเงยหน้ามองไปรอบตัวด้วยความสับสนมึนงงอย่างที่สุด

ก่อนที่จะทันได้สำรวจอะไรเพิ่มเติม ความทรงจำมหาศาลก็พุ่งพล่านเข้าสู่สมองของเขา

ความทรงจำเหล่านั้นฉายวนซ้ำในหัวราวกับโคมไฟหมุน

หลังจากใช้เวลาประมวลผลอยู่สองสามนาที ในที่สุดหลี่เสวียนก็ยืนยันความจริงได้ประการหนึ่ง

เขาได้ทะลุมิติมายังโลกคู่ขนาน และเจ้าของร่างเดิมนี้ก็ชื่อหลี่เสวียนเหมือนกัน

ทว่าที่นี่ไม่ใช่ปีสองพันยี่สิบสี่ แต่เป็นโลกคู่ขนานในปีสองพันยี่สิบเก้า

เมื่อสามวันที่แล้ว จู่ๆ ก็เกิดปรากฏการณ์ฝนดาวตกครั้งใหญ่ที่ไม่เคยมีมาก่อนในโลกใบนี้

หลังจากนั้นทันที เสียงลึกลับสายหนึ่งก็ดังสะท้อนก้องอยู่ในหูของมนุษย์ทุกคนทั่วโลก

"ข่าวดี: ในอีกสามวันข้างหน้า มหาสุดยอดเกมแห่งจักรวาล 'เทวโองการ' จะเปิดตัวอย่างเป็นทางการบนดาวเคราะห์ดวงนี้! มนุษย์ทุกคนจะได้เข้าสู่โลกแห่งเกมที่แสนวิเศษ โลกที่เต็มไปด้วยโอกาสและความท้าทาย!"

"พวกคุณสามารถเก็บระดับและแข็งแกร่งขึ้นได้อย่างต่อเนื่องในเทวโองการ และสามารถนำค่าสถานะพื้นฐานรวมถึงทักษะต่างๆ กลับสู่โลกแห่งความจริงได้!"

"…"

เสียงลึกลับนั้นยังคงพล่ามต่อไปพร้อมกับแนะนำรายละเอียดอีกมากมาย

ใจความสำคัญก็คือ จะมีเกมที่ชื่อว่าเทวโองการจุติลงมา และเมื่อถึงเวลานั้น ไม่ว่าใครจะอยู่ที่ไหนหรือกำลังทำอะไร ทุกคนจะถูกดึงเข้าสู่โลกแห่งเกมโดยบังเอิญ

หลังจากเข้าสู่เกม ผู้เล่นจะสามารถเก็บระดับขึ้นไปได้เรื่อยๆ จนกระทั่งบรรลุความเป็นอมตะในฐานะเทพเจ้า

ปรากฏว่าเสียงลึกลับนั้นไม่ได้โกหกเลย

เมื่อถึงเวลานัดหมาย เจ้าของร่างเดิมที่กำลังวุ่นอยู่กับการออกกำลังกายด้วยตัวเองแบบชักรอก ก็ถูกดึงเข้าสู่โลกแห่งเกมอย่างกะทันหัน

เขาตกใจสุดขีดจนหัวใจวายตาย และหลี่เสวียนคนปัจจุบันก็ได้ทะลุมิติเข้ามาสวมร่างแทน

หลังจากได้รับความทรงจำทั้งหมดของร่างนี้ หลี่เสวียนก็รู้สึกงงงวยเล็กน้อย

เดิมทีเขาอยู่บนรถแท็กซี่ไร้คนขับระหว่างทางไปทำงาน และเผลอหลับไปเพราะรถวิ่งช้าเกินไป

ผลก็คือเมื่อตื่นขึ้นมา ไม่เพียงแต่เขาจะไม่ได้อยู่ในประเทศจีน แต่เขายังถูกส่งมายังอีกโลกหนึ่งโดยสิ้นเชิง

"นักผจญภัย โปรดตั้งชื่อตัวละครของคุณ"

ในตอนนั้นเอง เสียงที่นุ่มนวลและดูสูงส่งนั้นก็ดังขึ้นอีกครั้ง

หลี่เสวียนมองตามเสียงไป และดวงตาของเขาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที

เบื้องหน้าของเขาคือสาวงามตามแบบฉบับตะวันออกโบราณที่มีเครื่องหน้าประณีตงดงาม รูปร่างอ้อนแอ้นส่วนเว้าส่วนโค้งได้รูป

ในยามนี้ หญิงงามกำลังจ้องมองมาที่หลี่เสวียนพร้อมรอยยิ้มตามระเบียบแบบแผนบนใบหน้า

วินาทีต่อมา แผงหน้าจอก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเพื่อให้หลี่เสวียนระบุชื่อในเกม

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง หลี่เสวียนก็กรอกตัวอักษรสี่ตัวว่า "ดารารายกลางสายหมอก" ซึ่งเป็นชื่อที่เขาใช้เล่นเกมเป็นประจำ

เมื่อยืนยันชื่อเกมเรียบร้อย แผงหน้าจอก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง

ครั้งนี้หลี่เสวียนต้องเลือกอาชีพ

เขาไล่สายตามองตัวเลือกต่างๆ อย่างรวดเร็ว ซึ่งล้วนเป็นอาชีพมาตรฐานในเกมออนไลน์ทั่วไป

นักรบ อัศวิน นักเวท นักบวช นักอัญเชิญ นักธนู… หลังจากกวาดสายตาไปรอบๆ ในที่สุดสายตาของหลี่เสวียนก็หยุดอยู่ที่นักเวท

นักเวท อาชีพที่คอยหลบอยู่ข้างหลังแล้วสร้างความเสียหายอย่างรุนแรง ช่างเหมาะสมกับเขาเหลือเกิน

เมื่อคิดได้ดังนั้น หลี่เสวียนจึงตัดสินใจเลือกอาชีพนักเวททันที

หลังจากเลือกอาชีพสำเร็จ ก็ถึงเวลาเลือกสถานที่เกิด

แผนที่โลกขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าของเขา

โลกแห่งเทวโองการนั้นกว้างใหญ่ไพศาลไร้ขอบเขต โดยมีทวีปทั้งหมดรวม 99 ทวีป

ทั้งตัวละคร ภารกิจ และดันเจี้ยนในแต่ละทวีปล้วนแตกต่างกันออกไป

หลี่เสวียนมองไปรอบๆ และในที่สุดก็เลือกทวีปอัสนีอย่างไม่ใส่ใจนัก

สุดท้าย ก็ถึงเวลาเลือกหมู่บ้านเริ่มต้น

เนื่องจากจำนวนผู้เล่นที่หลั่งไหลเข้ามาในตอนนี้มีมหาศาลจนน่าตกใจ หมู่บ้านเริ่มต้นที่หลี่เสวียนถูกจัดสรรให้จึงเป็นเลขหลักแสน คือหมู่บ้านเริ่มต้นหมายเลข 9420

"เลือกสำเร็จ โปรดอย่าขยับไปจากตำแหน่งปัจจุบัน ข้าจะทำการเคลื่อนย้ายท่านไปยังหมู่บ้านเริ่มต้นเดี๋ยวนี้"

หญิงงามโบกมือของเธอ และวงแหวนเคลื่อนย้ายก็ปรากฏขึ้นใต้เท้าของหลี่เสวียนทันที

"เฮ้ เดี๋ยวก่อน ผมยังไม่ได้ปลุกพรสวรรค์เลยนะ!"

เมื่อได้ยินว่าเขากำลังจะถูกเคลื่อนย้าย หลี่เสวียนรีบก้าวออกจากวงแหวนเคลื่อนย้ายอย่างรวดเร็ว

เสียงลึกลับเมื่อสามวันก่อนเคยบอกไว้ว่า พรสวรรค์ในเกมจะถูกปลุกขึ้นที่หน้าต่างเริ่มต้นด้วย

ทำไมขั้นตอนสำคัญนี้ถึงหายไปสำหรับเขาล่ะ

"ติ๊ง! ระบบเลือกสรรระดับเทพเปิดใช้งาน!"

ในตอนนั้นเอง เสียงจักรกลที่เย็นชาและเฉียบขาดก็ดังขึ้นในหัวของหลี่เสวียน

ก่อนที่เขาจะทันได้ตั้งตัว ตัวเลือกสามอย่างก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

"【ตัวเลือกที่หนึ่ง: กลับไปที่วงแหวนเคลื่อนย้ายแต่โดยดี รางวัลเมื่อทำสำเร็จ: ระดับ +1】"

"【ตัวเลือกที่สอง: ตวาดด่าเทพธิดาอย่างรุนแรงที่กักตุนพรสวรรค์ไว้ ด่าทอเทพธิดาว่าเป็นนังสารเลว รางวัลเมื่อทำสำเร็จ: ระดับ +10 (หมายเหตุ: มาพร้อมความเสี่ยงที่สูงมาก)】"

"【ตัวเลือกที่สาม: รับพรสวรรค์ระดับ SSS ชั่วคราว: หัตถ์พิสดาร และใช้พรสวรรค์นั้นขโมยไอเทมจากเทพธิดาหนึ่งชิ้น รางวัลเมื่อทำสำเร็จ: ได้รับพรสวรรค์ถาวร】"

ระบบเลือกสรรระดับเทพงั้นหรือ

ดวงตาของหลี่เสวียนเป็นประกายขึ้นมาทันที เขาคือบุตรแห่งโชคชะตาจริงๆ ด้วย

นี่มันคือสวัสดิการของผู้ทะลุมิติใช่ไหม

"จะเลือกข้อไหนดีนะ"

สายตาของหลี่เสวียนลังเลระหว่างตัวเลือกทั้งสาม

รางวัลจากสองข้อแรกคือระดับเลเวล แม้ข้อที่สองจะให้ถึง 10 ระดับทันที แต่มันก็มีกำกับไว้ว่า "ความเสี่ยงสูงมาก"

หลังจากไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง สายตาของเขาก็หยุดอยู่ที่ตัวเลือกที่สาม

ระดับของพรสวรรค์นั้นมีตั้งแต่ระดับ D ไปจนถึงระดับ SSS

ตัวเลือกนี้ไม่เพียงแต่จะมอบพรสวรรค์ระดับ SSS ให้เท่านั้น แต่ยังยอมให้เขาสุ่มขโมยไอเทมจากเทพธิดาได้อีกด้วย

แม้เขาจะไม่รู้ว่าเทพธิดามีอะไรติดตัวบ้าง แต่ในเมื่อเธอเป็นเทพ แม้แต่เครื่องประดับชิ้นเล็กๆ ก็ควรจะเป็นของที่วิเศษสุดยอดแน่นอน

เมื่อคิดได้เช่นนั้น หลี่เสวียนจึงเลือกตัวเลือกที่สามในที่สุด

"เลือกสำเร็จ ได้รับรางวัล: พรสวรรค์ระดับ SSS ชั่วคราว 【หัตถ์พิสดาร】!"

เสียงของระบบดังขึ้นในหัวของหลี่เสวียน

【หัตถ์พิสดาร】

คุณภาพ: ระดับ SSS

ผลลัพธ์: สามารถขโมยได้ทุกสรรพสิ่ง สุ่มได้รับไอเทมหนึ่งชิ้นจากเป้าหมาย!

"ขโมยได้ทุกสรรพสิ่งงั้นหรือ"

หลี่เสวียนมองไปที่เทพธิดาตรงหน้าและแอบเปิดใช้งานพรสวรรค์เงียบๆ

วินาทีต่อมา เขารู้สึกว่ามีสิ่งของชิ้นหนึ่งปรากฏขึ้นในมือ มันเป็นของที่นุ่มนวล เรียบลื่น และยังหลงเหลือไออุ่นจางๆ

"ติ๊ง! ท่านได้รับ ผู้พิทักษ์ความลับ (ศาสตราเทพ)!"

"ขโมยสำเร็จ พรสวรรค์เปลี่ยนเป็นสถานะถาวร!"

โดยไม่เสียเวลาตรวจสอบว่าของที่ขโมยมาได้คืออะไร หลี่เสวียนรีบเข้าไปยืนในวงแหวนเคลื่อนย้ายทันที

ในพริบตาต่อมา วงแหวนเคลื่อนย้ายก็พ่นลำแสงสีขาวออกมาห่อหุ้มร่างของหลี่เสวียนและส่งตัวเขาหายไป

ในวินาทีเดียวกับที่หลี่เสวียนถูกส่งตัวออกไป ร่างอันบอบบางของเทพธิดาก็สั่นสะท้านอย่างรุนแรง

เธอรู้สึกถึงความเย็นวูบที่พาดผ่านร่างกายท่อนล่าง ราวกับว่ามีสิ่งสำคัญบางอย่างหายไป

เธอตวัดสายตามองไปที่วงแหวนเคลื่อนย้ายอย่างรวดเร็ว

ทว่าหลี่เสวียนได้ถูกเคลื่อนย้ายออกไปแล้ว และวงแหวนเคลื่อนย้ายนั้นก็ว่างเปล่า...