บทที่ 398 ผลไม้ดอกท้อหน้าคน! (อ่านฟรี)

เสียงดังมาจากประตูโลหะเป็นระยะ หูเยว่และคณะก็ไม่คิดจะเข้าไปข้างใน กลัวจะเป็นภาระให้กลุ่มของเป่ยเฟิง

"ตูม!"

เสียงระเบิดดังสนั่น ควันฝุ่นพร้อมประกายไฟพุ่งออกมา ทำให้หูเยว่และคณะที่ยืนอยู่หน้าประตูโลหะกระเด็นออกไป

"เกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงมีระเบิดรุนแรงขนาดนี้!"

กลุ่มของหูเยว่มองหน้ากัน ทุกคนเปื้อนฝุ่นและได้รับบาดเจ็บภายในเล็กน้อย

การระเบิดมาเร็วไปเร็ว พื้นที่ใต้ดินรกร้างไปทั่ว โชคดีที่ไม่ถล่มทั้งหมด

เป่ยเฟิงกางปีกออก สีหน้าเคร่งเครียด ไม่คิดว่าโมโรจะมีไม้ตายแบบนี้

"ฮึ!"

เป่ยเฟิงแค่นเสียง การระเบิดครั้งนี้กะทันหันเกินไป แม้ตนจะเคลื่อนไหวเร็ว แต่อยู่ใกล้จุดระเบิดที่สุด จึงบาดเจ็บเล็กน้อย

สิ่งที่ทำให้เป่ยเฟิงโกรธจริงๆ คือเสวียนอีและคณะสูญเสียหนัก ม้วนสัญญาวิญญาณเริ่มลุกไหม้ เหลือสมบูรณ์แค่หน้าเดียว

เป่ยเฟิงรีบออกตามหาร่องรอยของเสวียนอีและคณะในฐาน

พลังจิตของเป่ยเฟิงครอบคลุมได้กว่าร้อยเมตร จึงใช้เวลาไม่กี่นาทีก็พบเสวียนอีที่บาดเจ็บหนัก

ไป๋เซี่ยงไม่เป็นอะไรมาก ตอนเป่ยเฟิงเจอ กำลังลากราชสีห์ที่เหมือนหมาตายพลางหัวเราะโง่ๆ

"ไปกันเถอะ กลับได้แล้ว"

เป่ยเฟิงให้ไป๋เซี่ยงแบกสองคนที่บาดเจ็บสลบ ออกจากฐาน เรื่องที่เหลือจะมีคนมาจัดการเอง

เป่ยเฟิงไม่รู้สึกอะไรกับการตายของเสวียนซานและคณะ จริงๆ แล้วพวกเขาโชคดีแล้ว ที่ควรตายเมื่อหลายปีก่อน แต่เป่ยเฟิงไว้ชีวิต ยังให้พวกเขาใช้ชีวิตที่ไม่เคยคิดฝันมาก่อน ก็นับว่าคุ้มค่าแล้ว

ไม่สนใจหูเยว่และคณะที่เข้ามาทักทาย กลุ่มของเป่ยเฟิงหายตัวเข้าป่าไปอย่างรวดเร็ว

สองวันต่อมา เป่ยเฟิงกลับถึงวิลล่า เสวียนอีบาดเจ็บหนัก รอดชีวิตจากระเบิดขนาดนั้นก็นับว่าโชคดีแล้ว

ส่วนไป๋เซี่ยงก็บาดเจ็บภายในเช่นกัน ต้องพักฟื้นระยะหนึ่ง

สองวันนี้กรมตรวจสอบนักยุทธ์ออกปฏิบัติการเต็มรูปแบบ กวาดล้างองค์กรต่างชาติและตระกูลทรยศไปมากมาย

แต่ทั้งหมดนี้ไม่เกี่ยวกับเป่ยเฟิงแล้ว เขารับผิดชอบแค่ภารกิจนี้ ที่เหลือมีคนอื่นจัดการ

เวลาผ่านไปเรื่อยๆ เข้าสู่เดือนกันยายน อากาศร้อนเริ่มเย็นลง

เป่ยเฟิงนั่งเงียบๆ ข้างบ่อโบราณ เริ่มตกปลา

อีกด้านหนึ่ง

มีต้นไม้ประหลาดชั่วร้าย สิ่งที่มันต้องการไม่ใช่อย่างอื่น แต่เป็นมนุษย์!

และยิ่งใช้ผู้แข็งแกร่งปลูกผลไม้ดอกท้อหน้าคน ฤทธิ์ยาก็ยิ่งแรง!

ยิ่งใช้คนมาก ผลที่ออกมาก็ยิ่งทรงพลัง!

ต้นผลไม้ดอกท้อหน้าคนนี้แต่เดิมถูกค้นพบในโลกของเซียน แต่ระหว่างแย่งชิงต้นผลไม้ มันก็หลบหนีไป!

พวกเซียนเหล่านั้นไม่สามารถลงมายังโลกล่างได้ จึงได้แต่ส่งโองการลงมา ให้สำนักในโลกล่างช่วยตามหา

ส่วนความชั่วร้างของผลไม้ดอกท้อหน้าคน คนเหล่านั้นไม่สนใจ สำหรับผู้มีระดับพลังเช่นพวกเขา การเพิ่มพลังแต่ละขั้นต้องใช้เวลามาก แต่ถ้าเพาะผลไม้ดอกท้อหน้าคนได้หนึ่งลูก จะช่วยให้พลังเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว!

หลังจากได้รับคำสั่งจากบรรพบุรุษที่ขึ้นสู่สวรรค์แล้ว สำนักในโลกล่างก็เริ่มเคลื่อนไหวกันทั้งหมด

แน่นอนว่าไม่ใช่ทุกคนจะทำเพื่อพวกคนแก่ที่ขึ้นสวรรค์ไปแล้ว หลายคนคิดในใจ ยาวิเศษที่แม้แต่เซียนยังแย่งชิง ต้องไม่ธรรมดา ถ้าได้มาเองจะไม่ดีกว่าหรือ ทำไมต้องให้พวกคนแก่ที่ขึ้นสวรรค์ไปแล้วด้วย

อีกอย่าง พวกนั้นก็ลงมาโลกล่างไม่ได้ นี่เป็นโอกาสดี!

แต่พื้นที่โลกล่างกว้างใหญ่เกินไป ทวีปนี้ชื่อทวีปอวิ๋นไห่ แบ่งเป็น 81 รัฐ ไม่มีใครรู้ว่าผลไม้ดอกท้อหน้าคนนี้จะปรากฏที่ไหน

ในเมืองใหญ่แห่งหนึ่งของรัฐเทียนเป่า เป็นศูนย์กลางของพื้นที่หมื่นลี้ ตระกูลหลินผู้ปกครองเมืองเป็นผู้ควบคุมเมืองใหญ่นี้

ตระกูลมีผู้ฝึกขั้นจินตันนับร้อย ผู้ฝึกขั้นจู่จี้นับหมื่น! ดำรงอยู่มาหมื่นปี!

เมืองใหญ่แบบนี้ในรัฐเทียนเป่ามีนับไม่ถ้วน เห็นได้ว่าทวีปนี้กว้างใหญ่เพียงใด!

พลังของตระกูลหลินเป็นอันดับต้นๆ ในละแวกนี้ ทุกคนอยู่ภายใต้การปกครองของตระกูลหลิน ราวกับอาณาจักรเล็กๆ

รัฐเทียนเป่าใน 81 รัฐนับว่าต่ำกว่าระดับกลางเล็กน้อย ถ้าเทียบกับรัฐอันดับท็อปเท็น พลังระดับตระกูลหลินยังจะคิดปกครองเมืองใหญ่? จะถูกทำลายในพริบตา!

"เฮ้อ ช่วงนี้เรื่องวุ่นวายจริงๆ ทางตะวันตกเฉียงเหนือมีเมืองเล็กถูกสัตว์อสูรบุกทะลวง คนและนักพรตตายเป็นแสน ทางใต้โจรสิบสามคนแห่งชีอวิ๋นก็อาละวาด ถึงกับลักพาตัวคุณชายน้อยตระกูลหลิน หลังได้ค่าไถ่ก็ฆ่าทิ้งเลย ช่างยุ่งเหยิงจริงๆ"

ในร้านสุราแห่งหนึ่ง ชายหนุ่มสามคนนั่งกินข้าวด้วยกัน

อาหารเห็นได้ชัดว่าไม่ธรรมดา มีพลังธาตุเข้มข้นลอยเป็นเมฆมงคลเหนือจาน ข้าวแต่ละเม็ดใสราวหยกเขียว

"ใช่ไหมล่ะ? ช่วงนี้ไม่รู้เป็นอะไร ได้ยินว่าในเมืองมีตระกูลเล็กถูกล้างตระกูลไปสิบกว่าตระกูลแล้ว และยังมีนักพรตอิสระหายตัวไปอีกมาก คงถูกฆ่าไปแล้ว จวนเจ้าเมืองโกรธมาก สืบมาเดือนหนึ่งก็ไม่พบอะไร แต่พอจวนเจ้าเมืองหยุดสืบ เหตุฆาตกรรมล้างตระกูลก็เริ่มอีก ตอนนี้ตระกูลใหญ่น้อยในเมืองตื่นตระหนก พากันกดดันจวนเจ้าเมือง"

ชายหนุ่มอีกคนรับคำ

ทั้งสามคนเป็นสมาชิกของสามตระกูลเล็กในเมือง สนิทกันมาตั้งแต่เด็ก มักออกมาพบปะกัน คุยกันจนดึก

ทั้งสามแยกย้าย ต่างคนต่างไป

"โครม!"

ฮวาอวิ๋นเดินตามถนน พอเลี้ยวเข้าตรอก ฝ่ามือหนึ่งฟาดลงที่คอทันที คนชุดดำปรากฏตัวหลังฮวาอวิ๋น

แม้ฮวาอวิ๋นจะอยู่ในขั้นสูงสุดของขั้นเลี่ยนชี่ แต่ก็ตอบสนองไม่ทัน เห็นได้ว่าผู้โจมตีมีพลังสูงเพียงใด!

คนชุดดำพาฮวาอวิ๋นจากไปทันที เข้าไปในตำหนักที่มีการรักษาความปลอดภัยเข้มงวด จากนั้นเข้าอุโมงค์ลับ หายตัวไป

เมื่อฮวาอวิ๋นฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง พบว่าพลังทั้งหมดถูกปิดกั้น ต้านถังว่างเปล่า พอตื่นขึ้นมา ฮวาอวิ๋นตกใจที่เห็นกลุ่มคนข้างๆ ยิ่งมองยิ่งตกตะลึง!

(จบบท)