บทที่ 121 นายท่าน! ข้าอยากจะเข้าไปในสระบำรุงวิญญาณ!

บทที่ 121 นายท่าน! ข้าอยากจะเข้าไปในสระบำรุงวิญญาณ!

เมื่อได้ยินคำพูดของกู้ซิง ชางก็พลันโกรธขึ้นมา

“มนุษย์ เจ้าคิดว่าเจ้ากำลังเผชิญหน้าอยู่กับผู้ใดกัน?!”

“กระบวนท่าที่หนึ่งแห่งเผ่าภูต·ผ่าขุนเขา!”

แทบจะในทันที ชางก็ใช้ทักษะที่สลักลึกอยู่ในสายเลือดของเผ่าภูตเช่นกัน

ทักษะเดียวกัน แต่ผู้ใช้ต่างกัน ผลลัพธ์ที่ได้ก็ย่อมแตกต่าง

ภายใต้การเสริมพลังของกระบวนท่าที่หนึ่งแห่งเผ่าภูต...

【พลัง 3900→4680】

แม้ว่าค่าสถานะของชางจะเพิ่มขึ้นอีกครั้ง แต่เมื่อเทียบกับชิงซวงแล้ว...

กลับเป็นเพียงครึ่งหนึ่งของค่าสถานะของชิงซวงเท่านั้น!

ความแตกต่างเช่นนี้สะท้อนให้เห็นอย่างชัดเจนในการต่อสู้ของทั้งสอง

“ฟุ่บ!”

ห้วงมิติเปรียบดั่งม่านอันเปราะบางที่ถูกฉีกออก ร่างของชางหายวับเข้าไปในความว่างเปล่าในทันใด

นี่คือพรสวรรค์อีกอย่างหนึ่งของเผ่าภูต!

ความว่างเปล่า!

ส่วนชิงซวงที่เห็นภาพนี้กลับไม่แปลกใจเลยแม้แต่น้อย

แม้ว่าเธอจะไม่มีพรสวรรค์นี้ แต่สิ่งที่เธอมีคือ...

พลังอันไร้ขีดจำกัด และสัญชาตญาณการต่อสู้ที่ขัดเกลาจนถึงขีดสุด!

“ตู้ม!”

หมัดขวาของเธอซัดออกไปด้านหลังโดยไม่มีสัญญาณเตือนใดๆ พร้อมกับเสียงแหวกอากาศที่แหลมแสบแก้วหู

ชางที่เพิ่งปรากฏกายออกจากความว่างเปล่า ม่านตาพลันหดเล็กลง

เขาไม่คิดว่าปฏิกิริยาของชิงซวงจะรวดเร็วถึงเพียงนี้

เขาปรากฏตัวโดยไร้ซึ่งลางบอกเหตุใดๆ ทว่าภูตตนนี้กลับสามารถโจมตีสวนกลับมาได้ในชั่วพริบตา

ด้วยระยะที่กระชั้นชิดเกินไป ชางทำได้เพียงยกแขนขึ้นมาป้องกันเป็นรูปกากบาท

แต่ค่าพลังที่ต่างกันกว่า 4000 แต้ม...

ช่องว่างมหาศาลเช่นนี้ เขาจะป้องกันได้อย่างง่ายดายได้อย่างไร?

“ปัง——!”

ในชั่วพริบตาที่ปะทะกัน ชางรู้สึกราวกับถูกภูเขาสูงหมื่นจั้งพุ่งเข้าใส่

ร่างของเขากลายเป็นกระสุนปืนใหญ่ที่มีชีวิต พุ่งทะลวงโขดหินยักษ์จนแตกกระจายไปหลายก้อนกว่าจะหยุดลงได้

ส่วนเผ่าภูตที่อยู่รอบๆ เมื่อเห็นภาพนี้ก็ถึงกับตกตะลึงจนพูดไม่ออก

“ท่าน...ท่านชาง เป็นไปได้อย่างไรถึงถูกภูตเขาเดียวตนนั้นเล่นงานได้...”

“เป็นไปไม่ได้! พรสวรรค์ของเธอมีตำหนิมิใช่หรือ? เหตุใดถึงแข็งแกร่งเช่นนี้!”

แต่ในขณะนั้นเอง ชิงซวงก็ค่อยๆ หันกลับมา จ้องมองไปยังกลุ่มภูตที่เมื่อครู่พูดจาไม่ดีกับเฟยเยว่

คำสั่งของกู้ซิงเมื่อครู่ชัดเจนยิ่งนัก... แค่เหลือลมหายใจไว้ให้ภูตกลุ่มนี้ก็พอ!

วินาทีต่อมา ชิงซวงก็ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าภูตกลุ่มนั้นในทันใด

เธอไม่ได้ใช้พรสวรรค์ของเผ่าภูต แต่เป็น...

สมรรถภาพทางกายล้วนๆ!

และเมื่อภูตกลุ่มนั้นเห็นภาพนี้ ก็ตระหนักถึงบางอย่างได้ ภูตตนหนึ่งตะโกนขึ้นมาว่า

“รีบหลบเข้าไปในความว่างเปล่าเร็วเข้า! ภูตตนนี้จะทำอะไรพวกเราไม่ได้!”

เพียงแต่... ในตอนที่พวกมันเอ่ยประโยคนี้ออกมา ดูเหมือนจะลืมไปว่ายังมีเฟยเยว่ที่เชี่ยวชาญการควบคุมความว่างเปล่ามากกว่าพวกมันไม่รู้กี่เท่า!

“ความว่างเปล่า·ผนึก!”

เมื่อเสียงของเฟยเยว่ดังขึ้น ในวินาทีต่อมา

ภูตกลุ่มนั้นก็พบด้วยความตกตะลึงว่า ความสามารถด้านความว่างเปล่าของพวกมันกลับใช้การไม่ได้

กล่าวให้ชัดเจนยิ่งขึ้นก็คือ มิติที่พวกมันอยู่ ถูกภูตที่แข็งแกร่งกว่าพวกมันผนึกไว้โดยสมบูรณ์แล้ว!

ดังนั้น พวกมันจึงสูญเสียคุณสมบัติในการเข้าสู่ความว่างเปล่าไปโดยสิ้นเชิง

ทว่า... หลังจากนี้ไม่มีเวลาให้พวกมันได้ตกตะลึงอีกต่อไป

หมัดของชิงซวงมาถึงตรงหน้าแล้ว

เมื่อเผชิญหน้ากับภูตกลุ่มนี้ที่อ่อนแอกว่าชางหลายเท่า ชิงซวงก็ซัดหมัดเดียวร่วงไปหนึ่งตน...

ไม่นานนัก ภูตกลุ่มนั้นก็นอนกองกับพื้น สลบไปทั้งหมด

เนื่องจากร่างกายของเผ่าภูตนั้นแข็งแกร่งเป็นพิเศษ ชิงซวงจึงซ้ำหมัดใส่ภูตแต่ละตนที่สลบไปแล้วอีกคนละหนึ่งหมัดเพื่อความแน่ใจ!

อีกด้านหนึ่ง

ท่ามกลางกองซากหิน ชางพยุงตัวลุกขึ้นมาอย่างยากลำบาก พลางสลัดศีรษะที่ยังคงมึนงง

หมัดเมื่อครู่ของชิงซวงดูเหมือนจะทำให้สติของเขากลับมาแจ่มใสขึ้นเล็กน้อย

บัดนี้ สายตาที่เขามองไปยังชิงซวงไม่มีความเย่อหยิ่งเหมือนก่อนหน้านี้อีกต่อไป

ดูเหมือนว่าข้า... จะสู้เธอไม่ได้!

เพียงแต่ ชิงซวงไม่สนใจความคิดของชาง

เธอรู้เพียงว่าภูตตนนี้ทนทานกว่าภูตตนอื่นๆ

แต่ถ้าทนทานนัก ก็แค่ซัดเพิ่มอีกหลายๆ หมัด!

“ปัง! ปัง! ปัง!”

หมัดหนักสามหมัดประเคนเข้าที่ศีรษะอย่างแม่นยำ ชางตาเหลือกขึ้นทันควัน ร่างกายอ่อนปวกเปียกล้มลงกับพื้นราวกับตุ๊กตาผ้าขาดวิ่น

เขาหมดสติไปในที่สุด

ณ จุดนี้ ภูตทั้งหมดในที่เกิดเหตุล้วนถูกชิงซวงจัดการจนสิ้น

ส่วนกู้ซิงนั้นหาได้แปลกใจไม่ที่ชิงซวงสามารถจัดการภูตเหล่านี้ได้ บัดนี้เขาได้เดินมาถึงขอบสระบำรุงวิญญาณแล้ว

แต่เขากลับไม่รู้สึกถึงแรงกดดันใดๆ จากสระบำรุงวิญญาณเลยแม้แต่น้อย

เขาจับคางของตัวเอง คาดเดาคร่าวๆ

อาจเป็นเพราะค่าสถานะด้านจิตของเขามาถึงขีดจำกัดแล้ว และไม่สามารถเพิ่มขึ้นได้อีก

ด้วยเหตุนี้จึงทำให้...

สระบำรุงวิญญาณไม่มีผลกับเขา?

ในทางกลับกัน อิ๋งปิงที่อยู่ด้านหลังเขาไม่กี่ก้าว ในตอนนี้ใบหน้าของเธอกลับซีดเผือดเล็กน้อย

เห็นได้ชัดว่าได้รับผลกระทบจากสระบำรุงวิญญาณ!

กู้ซิงเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง

“เจ้าไม่เป็นไรใช่หรือไม่?”

อิ๋งปิงส่ายหน้าอย่างดื้อรั้น

แม้ว่าเธอจะรู้สึกไม่สบายตัวอย่างมาก แต่เธอก็เข้าใจดีว่า การยืนหยัดต่อไปมีแต่จะส่งผลดีต่อตนเอง!

ส่วนวีร่าที่อยู่ข้างอิ๋งปิงกลับมีท่าทีสบายๆ

กู้ซิงคาดว่าอาจเป็นเพราะพลังจิตของวีร่าสูงกว่า!

แต่สระบำรุงวิญญาณสามารถเพิ่มพลังจิตได้...

【พรายธรรมชาติ (วีร่า)】

【ศักยภาพ เทพนิยาย 2 ดาว】

【ระดับ เหนือธรรมดาขั้นเก้า】

【พลัง 1510】

【กาย 1520】

【จิต 3430 (กำลังเพิ่มขึ้น)】

【ความเร็ว 1500】

【ทักษะ บทเพลงโศกแห่งพงไพร, ราชอำนาจพราย, เขตแดนพงไพร】

3430... 3431... 3432...

แม้ว่าความเร็วในการเพิ่มจะไม่เร็วมากนัก แต่ค่าสถานะด้านจิตของวีร่าก็เพิ่มขึ้นจริงๆ

แต่ในตอนนี้เอง กู้ซิงเพิ่งจะสังเกตเห็นว่า...

นอกจากค่าสถานะด้านจิตแล้ว...

ค่าสถานะด้านอื่นๆ ของวีร่า ดูเหมือนจะผิดปกติไปบ้าง!

ก่อนหน้านี้เป็นเพราะเขาไม่เข้าใจค่าสถานะโดยทั่วไปของอสูรระดับเทพนิยาย จึงรู้สึกว่าค่าสถานะด้านอื่นๆ ของวีร่าที่ค่อนข้างต่ำนั้นไม่ใช่เรื่องแปลก

แต่ตอนนี้...

หลังจากได้สัมผัสกับอสูรระดับกึ่งเทพมามากมาย รวมถึงสองพี่น้องเผ่าภูตแล้ว

เขาก็เพิ่งจะพบว่า ค่าสถานะอื่นๆ ของวีร่าค่อนข้างต่ำเกินไป!

แต่หลังจากคิดอยู่นาน กู้ซิงก็ทำได้เพียงสรุปว่า...

อักขระเทพของเผ่าพรายถูกเผ่าปีศาจช่วงชิงไป จึงทำให้เกิดผลลัพธ์เช่นนี้

เพราะดูเหมือนจะไม่มีคำอธิบายอื่นที่สมเหตุสมผลไปกว่านี้แล้ว!

ในขณะนั้น ชิงซวงก็เดินมาอยู่ข้างกายเขา

“นายท่าน ข้าอยากจะเข้าไปในสระบำรุงวิญญาณ!”

กู้ซิงหันกลับมา สบเข้ากับดวงตาสีฟ้าที่ดื้อรั้นคู่หนึ่ง

เข้าไปในสระบำรุงวิญญาณ?

จากท่าทีของชิงซวง แค่เข้าใกล้สระบำรุงวิญญาณ จิตใจก็จะได้รับแรงกดดันมหาศาล

หากเข้าไปในสระบำรุงวิญญาณ...

กู้ซิงเงยหน้าขึ้นมองอีกครั้ง ตอนนี้ใบหน้าของชิงซวงซีดเผือดเล็กน้อย

เห็นได้ชัดว่าได้รับผลกระทบจากสระบำรุงวิญญาณแล้ว

เมื่อเห็นว่ากู้ซิงยังไม่ตอบ ชิงซวงก็พูดซ้ำอีกครั้ง

“นายท่าน ข้าอยากจะเข้าไปในสระบำรุงวิญญาณ!”

ตอนที่เผชิญหน้ากับหลิวหลีก่อนหน้านี้ เธอสัมผัสได้แล้วว่า...

ความแข็งแกร่งของทูตสวรรค์ตนนั้นได้...

เกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพขึ้นแล้ว!

ตอนที่อยู่ในนครแห่งความโกลาหล เธอยังรู้สึกได้ว่าความแข็งแกร่งของตนเองนั้นเหนือกว่าทูตสวรรค์ตนนั้นอยู่หนึ่งขั้น

แต่ตอนนี้...

แม้ว่าน้องสาวและตนเองจะได้ทำพันธสัญญาแล้ว

แต่...

การต้องตกเป็นฝ่ายตามหลังผู้อื่น เธอย่อมไม่อาจยอมรับได้!

และหากต้องการจะยกระดับจุดอ่อนด้านค่าสถานะจิตของตนเองให้ได้โดยเร็วที่สุด!

การเข้าไปในสระบำรุงวิญญาณ...

ย่อมเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด!

ในตอนนี้ กู้ซิงก็พอจะอ่านความคิดของชิงซวงออกแล้ว

“ได้! แต่ต้องระวังตัวด้วย!”

กู้ซิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก็ตกลง

แม้จะไม่รู้ว่าการเข้าไปในสระบำรุงวิญญาณจะส่งผลกระทบต่อชิงซวงหรือไม่ แต่...

ด้วยการรับประกันจากทักษะ “พระคุณสวรรค์” เขาก็เบาใจได้ อย่างน้อยที่สุดก็สามารถรับประกันได้ว่า ทันทีที่ชิงซวงประสบปัญหา เขาก็จะสามารถเข้าช่วยเหลือได้ทันท่วงที!

และวีร่าที่เห็นภาพนี้ก็เอ่ยขึ้นเช่นกัน

“นายท่าน!”

เมื่อเห็นดวงตาของพรายน้อย เขาก็เข้าใจความคิดของพรายน้อยตนนี้เช่นกัน

เพิ่มมาอีกหนึ่งตนก็ไม่เป็นไร!

เช่นนั้นก็ไปด้วยกันเลย!

“ข้าตกลง!”