บทที่ 205 ทัณฑ์โอสถ!

"ยาเม็ดอัสนีบาต!"

ประกายตาของเย่ฮั่นวาบขึ้นขณะจ้องมองม้วนคัมภีร์

นี่คือสิ่งที่เขาค้นพบในคลังสมบัติของตำหนักน้ำพุเหลือง

ยาเม็ดนี้แตกต่างจากยาชนิดอื่นมันไม่ได้มีไว้เพื่อกลืนกินแต่มีไว้เพื่อสังหารศัตรู

พูดง่ายๆก็คือมันบรรจุพลังระเบิดอัสนีบาตที่น่าสะพรึงกลัวเอาไว้

เมื่อใช้งานมันจะปลดปล่อยพลังทำลายล้างที่น่าสยดสยองออกมา

ยาเม็ดอัสนีบาตเพียงเม็ดเดียวสามารถสังหารผู้บำเพ็ญขอบเขตจินตานทั่วไปได้อย่างง่ายดาย

หากมีจำนวนมากพอ

การสังหารยอดฝีมือขอบเขตวิญญาณทารกก็ไม่ใช่ปัญหา

ทว่าการกลั่นยานี้ทำได้ยากยิ่งและมีแรงสะท้อนกลับที่รุนแรงมากหากผิดพลาดเพียงนิดอาจก่อให้เกิดความเสียหายมหาศาล

ดังนั้นนักปรุงยาจำนวนมากจึงไม่กล้าเสี่ยงกลั่นยานี้

แต่เย่ฮั่นไม่กังวล

ด้วยโบนัสการปรุงยาเจ็ดเท่าพลังวิญญาณที่เหนือกว่าผู้อื่นในระดับเดียวกันและยังมีต้นไม้เล็กๆลึกลับนั่น

เขาสามารถกลั่นยาในช่วงเวลานี้ได้...

เขาค้นพบว่าต้นกล้าสีทองนี้มีส่วนช่วยอย่างมากในการเสริมประสิทธิภาพการกลั่นยา

แน่นอนว่า

แม้จะมีความมั่นใจแต่เย่ฮั่นยังคงระมัดระวังอย่างยิ่ง

เพราะเขามีวัตถุดิบสำหรับกลั่นยาเม็ดอัสนีบาตเพียงสามชุดเท่านั้นหากล้มเหลวคงไม่ง่ายนักที่จะหามากลั่นใหม่

หลังจากปรับสภาวะร่างกายและจิตใจจนถึงจุดสูงสุด

เย่ฮั่นจึงเริ่มการกลั่น

เขาสะบัดมือหนึ่งครั้งแก่นคริสตัลขนาดเท่ากำปั้นปรากฏขึ้นในฝ่ามือพื้นผิวของมันมีกระแสสายฟ้าที่น่าสะพรึงกลัววิ่งพล่านไปมา

มันคือแก่นคริสตัลของสัตว์ร้ายธาตุสายฟ้าระดับห้า

นี่คือวัตถุดิบที่สำคัญที่สุดในการกลั่นยาเม็ดอัสนีบาต

"เริ่มกันเลย"

เย่ฮั่นพึมพำจากนั้นเปลวเพลิงสีฟ้าก็พวยพุ่งขึ้นในมือ

เพลิงบัวแก้วครามซึ่งเป็นเพลิงสวรรค์

เปลวเพลิงทั่วไปไม่มีทางหลอมแก่นคริสตัลสีเขียวมรกตระดับห้านี้ได้

เปลวเพลิงแผ่ซ่านห่อหุ้มแก่นคริสตัลไว้ทั้งหมด

ทันใดนั้นกระแสสายฟ้าที่น่ากลัวก็ระเบิดออกมาเย่ฮั่นสัมผัสได้ถึงความผันผวนของพลังงานอันมหาศาลที่อัดแน่นอยู่ภายใน

ทว่าเขาเตรียมตัวมาดีแล้ว

เขาสะบัดมือหนึ่งครั้ง

แผ่นค่ายกลพลันปรากฏออกมา

วูบ!

แผ่นค่ายกลขยายใหญ่ขึ้นตามแรงลมสร้างม่านพลังงานเข้าห่อหุ้มตัวเขาไว้

ตูม!

เสียงระเบิดดังกึกก้องพลังงานที่น่ากลัวปะทุออกมาจากภายในแก่นคริสตัล

ห้องปรุงยาทั้งห้องสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

โชคดีที่เย่ฮั่นได้รับการปกป้องจากค่ายกลจึงไม่ได้รับผลกระทบ

"มิน่าเล่าถึงไม่มีใครกล้ากลั่นยาเม็ดอัสนีบาตโดยง่าย"เย่ฮั่นคิดในใจ

แค่การหลอมสกัดช่วงแรกยังน่ากลัวขนาดนี้

หากเป็นคนอื่นกลั่นต่อให้เป็นยอดฝีมือขอบเขตวิญญาณทารกทั่วไปก็คงไม่กล้าลองสุ่มสี่สุ่มห้า

อย่างไรก็ตามยิ่งเป็นเช่นนี้

สีหน้าของเย่ฮั่นก็ยิ่งแน่วแน่มากขึ้น

การกลั่นยาเม็ดอัสนีบาตไม่เพียงเพื่อการเดินทางเข้าสู่ดินแดนลับที่กำลังจะมาถึงเท่านั้นแต่ยังเพื่ออนาคตอีกด้วย

ลองจินตนาการดูว่าในอนาคต

หากเขาสามารถกลั่นยาเม็ดอัสนีบาตได้มากพอ

แล้วซัดออกไปพร้อมกันทั้งหมด

ต่อให้เป็นยอดฝีมือขอบเขตวิญญาณทารกก็อาจถูกระเบิดตายได้โดยไม่ทันตั้งตัว

ในที่สุดหลังจากผ่านไปหนึ่งชั่วโมงเต็มการหลอมสกัดแก่นคริสตัลก็ประสบความสำเร็จเย่ฮั่นจึงเริ่มกลั่นวัตถุดิบอื่นๆต่อ

เนื่องจากเป็นการกลั่นครั้งแรก

และวัตถุดิบก็มีจำกัด

เย่ฮั่นจึงเลือกวิธีที่ปลอดภัยที่สุดคือการสกัดวัตถุดิบทีละอย่าง

ผลก็คือเมื่อสกัดวัตถุดิบจนบริสุทธิ์ทั้งหมดเวลาก็ล่วงเลยไปเกือบทั้งวัน

"ขั้นตอนต่อไป!"เย่ฮั่นพ่นลมหายใจออกมาอีกครั้ง

เขาเริ่มลงมือโดยตรง

ขั้นตอนที่สองก็อันตรายไม่แพ้กัน

ในระหว่างกระบวนการห้องปรุงยาถูกระเบิดจนเป็นรูโหว่ขนาดใหญ่หลายแห่งกว่าจะเสร็จสิ้น

ขั้นตอนที่สามดูดีขึ้นเล็กน้อยแต่ก็ไม่มากนัก

ทว่าไม่ว่าอย่างไรในที่สุดมันก็เสร็จสมบูรณ์

"ออกมา!"

เย่ฮั่นตะโกนกึกก้อง

ทันใดนั้นแสงเจิดจ้าก็ส่องประกายออกมาจากเตาปรุงยา

มันคือยาเม็ดที่แผ่รังสีสายฟ้าออกมา

ยาเม็ดนั้นมีขนาดเล็กเพียงเท่าผลลำไย

ทว่ากลับบรรจุความผันผวนของพลังงานที่น่าสะพรึงกลัวอย่างถึงที่สุด

"แข็งแกร่งมาก!พลังนี้สามารถสังหารผู้บำเพ็ญขอบเขตจินตานขั้นที่เจ็ดได้อย่างง่ายดาย"เย่ฮั่นกล่าวด้วยความประหลาดใจ

"ตูม!"

ทันใดนั้นกระแสสายฟ้าเส้นหนึ่งระเบิดออกมาจากตัวยา

พริบตานั้นหลังคาของห้องปรุงยาก็ถูกระเบิดจนกระจุย

ในเวลาเดียวกัน

ท้องฟ้าที่เคยสดใสพลันมืดครึ้มลง

สายฟ้าที่น่าสยดสยองแลบพาดผ่านท้องฟ้าไปมา

ครืน

เสียงอัสนีบาตสองสายคำรามกึกก้องปกคลุมโลกทั้งใบไว้ด้วยแรงกดดันที่น่าหวาดกลัวทันที

"ทัณฑ์สายฟ้า!"

สีหน้าของเย่ฮั่นเปลี่ยนไปอย่างมาก

เขารู้ดีว่าการกลั่นยาเม็ดระดับสูงสามารถดึงดูดทัณฑ์สายฟ้าได้

ทว่ายาเหล่านั้นอย่างน้อยต้องเป็นระดับหกหรือระดับเจ็ด

ยาเม็ดอัสนีบาตนี้เป็นเพียงยาระดับห้าเหตุใดจึงดึงดูดทัณฑ์สายฟ้าได้?

ขณะเดียวกัน

ที่ภายนอกห้องปรุงยา

ทุกคนในสำนักเยว่เสวียนต่างสัมผัสได้ถึงเหตุการณ์นี้และหันมองไปในทิศทางเดียวกัน

"เกิดอะไรขึ้น?เหตุใดจู่ๆจึงมีสายฟ้าจากสวรรค์ที่น่ากลัวเช่นนี้ปรากฏขึ้น?"

"ทัณฑ์สายฟ้า!มันคือทัณฑ์สายฟ้า!พระเจ้าช่วยหรือจะเป็นทัณฑ์สายฟ้าจากการทะลวงขอบเขตของผู้อาวุโสท่านใด?"

"เป็นไปไม่ได้!การจะดึงดูดทัณฑ์สายฟ้าจากสวรรค์ได้ต้องมีการบำเพ็ญถึงระดับไหนกัน?เกรงว่าในสำนักเยว่เสวียนทั้งหมดจะมีผู้อาวุโสเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่ทำได้"

เสียงอุทานด้วยความตกใจดังระงม

ทันใดนั้นร่างหลายสายก็บินมาจากที่ไกลออกไป

ในหมู่พวกเขามีหลินเยว่เสวียนและอวิ๋นเฉียนรวมอยู่ด้วย

"อาจารย์คะทำไมจู่ๆถึงมีทัณฑ์สายฟ้าปรากฏขึ้นหรือว่าผู้อาวุโสท่านใดกำลังจะทะลวงขอบเขตคะ?"อวิ๋นเฉียนถามด้วยความสงสัย

"ไม่ใช่นะ"

หลินเยว่เสวียนส่ายหัว "สายฟ้าจากสวรรค์นี้ดูเหมือนจะรุนแรงทว่าพลังของมันกลับไม่ได้แข็งแกร่งขนาดนั้นหากเป็นผู้อาวุโสเหล่านั้นจริงๆพลังคงไม่เบาบางเพียงเท่านี้"

"ถ้าอย่างนั้นมันเป็นเพราะอะไรกัน..."

"ผู้อาวุโสหลี่!"

หลินเยว่เสวียนตะโกนเรียกจากนั้นชายชราคนหนึ่งก็บินเข้ามาหาทันที

"บรรพชน!"

"เกิดอะไรขึ้น?"

"เรื่องนี้...เรื่องนี้ข้าเองก็ไม่ทราบครับ"ชายชรากล่าวด้วยสีหน้ามึนงงอย่างถึงที่สุด

"ไม่ทราบงั้นหรือ?"

ใบหน้าของหลินเยว่เสวียนเย็นชาลง "ที่นี่คือถิ่นของเจ้าแต่เจ้ากลับไม่รู้?"

"ข้า...ข้า...บรรพชนโปรดประทานอภัย!ข้าไม่ทราบจริงๆครับ!แต่เมื่อครู่เย่ฮั่นเพิ่งเข้าไปข้างในบอกว่าจะกลั่นยาแล้วเรื่องนี้ก็เกิดขึ้นครับ"

"เย่ฮั่นหรือ?"

หลินเยว่เสวียนชะงักไปเล็กน้อย

หรือว่าความวุ่นวายนี้จะเป็นฝีมือของเย่ฮั่น?

"อาจารย์คะพวกเราควรจะ..."อวิ๋นเฉียนกล่าวด้วยความกังวล

"ไม่ต้องหรอกรอดูไปก่อน"

เปรี้ยง!

ในตอนนั้นเองสายฟ้าที่หนาเท่าถังน้ำพุ่งลงมาจากท้องฟ้าตรงดิ่งไปยังตำแหน่งที่เย่ฮั่นอยู่

"ไม่ดีแล้ว!"

เย่ฮั่นอุทานในใจสายฟ้านี้น่ากลัวเกินไปยาเม็ดอัสนีบาตไม่อาจต้านทานได้เลย

หากยาเม็ดถูกทำลายความพยายามที่ผ่านมาทั้งหมดจะกลายเป็นศูนย์

โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

เย่ฮั่นสะบัดมือหนึ่งครั้งค่ายกลป้องกันหลายแห่งปรากฏขึ้น

โชคดีที่เขาซื้อค่ายกลมาจากหลินอวี่เหยียนไว้ไม่น้อยมิฉะนั้นคงลำบากแน่

ตูม!

สายฟ้าฟาดลงมาปะทะกับค่ายกลอย่างจังเกิดเสียงระเบิดกัมปนาทและทำให้ค่ายกลสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

โชคดีที่ในที่สุดมันก็ต้านทานไว้ได้

ทว่าเย่ฮั่นยังไม่ทันได้ดีใจ

สายฟ้าสายที่สองก็ฟาดลงมา

สายที่สองนี้น่ากลัวกว่าสายแรกมากนัก

เสียงเพล้งดังขึ้น

ค่ายกลป้องกันถูกระเบิดจนแตกกระจายในพริบตา

"อะไรนะ?"

สีหน้าของเย่ฮั่นเปลี่ยนไปอย่างมากสายฟ้าสายที่สองนี้น่ากลัวถึงเพียงนี้เชียวหรือ?

แต่เขาไม่มีเวลาให้ลังเล

มือทั้งสองประสานอินอย่างรวดเร็ว

ทันใดนั้นกระแสพลังดาราพลันไหลเวียนรอบกาย

วิชากายานพเคราะห์

เขาพุ่งตัวออกไปโดยไม่ลังเล

ยาเม็ดอัสนีบาตจะถูกทำลายไม่ได้เด็ดขาด

ปัง!

สายฟ้าฟาดลงมาเย่ฮั่นรู้สึกราวกับถูกรถไฟพุ่งชนเข้าอย่างจังร่างของเขาปลิวถอยหลังไปราวกับลูกกระสุนปืนใหญ่

ภายใต้สายตาที่จ้องมองของทุกคนเขาปลิวออกมาจากห้องปรุงยาและกระแทกพื้นอย่างแรง

โชคดีที่ได้รับการปกป้องจากวิชากายานพเคราะห์แม้จะรู้สึกเจ็บทว่าเขาไม่ได้รับบาดเจ็บรุนแรงแต่อย่างใด