บทที่ 5 ผู้ต่อต้านถูกกวาดล้างจนสิ้นซาก

บทที่ 5 ผู้ต่อต้านถูกกวาดล้างจนสิ้นซาก

ตายงั้นหรือ?

เมื่อได้ยินสิ่งที่ริออสกล่าว ความโอหังที่เพิ่งจะก่อตัวขึ้นในใจของใครหลายคนก็พลันมอดดับลงในทันที

หากเป็นการต่อสู้กับอสุรกายจากขุมนรก พวกเขาล้วนไม่พรั่นพรึงต่อความตาย

แต่หากต้องมาจบชีวิตลงในการประลองกับท่านเทพแห่งไฟ มันดูจะเป็นเรื่องที่... ไม่คุ้มค่าเอาเสียเลย

"ข้าจะทำเอง!"

ทันใดนั้น เด็กสาวผมขาวคนหนึ่งก็กระโดดลงมาจากอัฒจันทร์ผู้ชม

"ริออส ตอนนี้ข้าโกรธมากนะ"

มูอาลานีชี้นิ้วไปทางเขาแล้วเอ่ยว่า "ข้าจะอัดเจ้าให้ฟันร่วงไปกองกับพื้นให้ได้ แล้วหลังจากนั้นข้าถึงจะยอมฟังคำอธิบายของเจ้าว่าเหตุใดถึงต้องสั่งยกเลิกการแสวงบุญ"

ในนาตลันทั้งประเทศ คงมีเพียงมูอาลานีเท่านั้นที่กล้าใช้สำเนียงเช่นนี้พูดกับริออส

"มูอาลานี นาง... นาง... ทำไมถึงลงไปแบบนั้นล่ะ?"

คลาชิน่าเพิ่งจะทำความเข้าใจสถานการณ์ได้เพียงครู่เดียว มูอาลานีก็กระโจนลงไปพร้อมกับอาวุธคู่กายเสียแล้ว

"ข้าสัมผัสได้ ตอนนี้มูอาลานีกำลังเดือดจัดจริงๆ"

คินิชกล่าวพลางเรียกอาวุธออกมาจากความว่างเปล่าตรงหน้า

คลาชิน่าสะดุ้งโหยงเมื่อเห็นดังนั้น "คินิช เจ้าก็จะไปด้วยงั้นหรือ?"

"ใช่ ถึงมันอาจจะช่วยอะไรไม่ได้มาก แต่ข้าก็ไม่อยากนั่งรอกาลอวสานอยู่ตรงนี้เฉยๆ"

คินิชเอ่ย

"ถ้าอย่างนั้น ข้าก็จะไปด้วย..."

เมื่อเห็นเพื่อนรักทั้งสองเข้าร่วม คลาชิน่าก็ปรารถนาจะลงสู่สนามประลองเช่นกัน

"คลาชิน่า เจ้าไม่จำเป็นต้องฝืนตัวเองหรอก"

หลังจากทิ้งท้ายไว้เช่นนั้น คินิชก็กระโดดลงไปและร่อนลงสู่สนามประลองเช่นกัน

ในขณะเดียวกัน เอียนซานจากเผ่าอัคนีพิสุทธิ์ ชาสก้าจากกลุ่มปักษาผกา และนักรบคนอื่นๆ ของนาตลัน ต่างก็ทยอยกันมาถึงสนามประลอง

"ชาวนาตลันไม่เคยหวาดหวั่นต่อการต่อสู้จริงๆ"

"ต่อให้คู่ต่อสู้จะเป็นเทพเจ้า ก็ไม่ต่างกัน"

เมื่อริออสเห็นผู้คนมากมายปรารถนาจะต่อสู้กับเขา แทนที่จะรู้สึกโกรธ เขากลับรู้สึกโล่งใจลึกๆ ในใจ

นี่แหละคือชาวนาตลันที่เขาจดจำได้

ริออสตรวจสอบแต้มอารมณ์ในระบบ ตอนนี้มันพุ่งทะลุ 3,000 แต้มไปแล้ว และกำลังขยับเข้าใกล้ 3,500 แต้มเข้าไปทุกที

หากเขาสามารถเอาชนะมาวุยกะและคนอื่นๆ ได้อย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาดในการศึกครั้งนี้ แต้มอารมณ์อาจจะพุ่งสูงเกิน 4,000 แต้มเลยก็เป็นได้

"เวลาเริ่มขึ้นอยู่กับพวกเจ้า หากต้องการหารือเรื่องกลยุทธ์ ก็จงทำเสียตอนนี้"

หลังจากริออสกล่าวจบ เขาก็กอดอกและหลับตาลง

"เขาวางท่าได้นิ่งจริงๆ"

มูอาลานีเม้มปาก "ถึงแม้ริออสจะชอบทำตัวเด่นมาแต่ไหนแต่ไร แต่ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ข้าหัวเราะไม่ออกเลยจริงๆ"

"อย่างไรเสีย ตอนนี้เขาก็คือเทพแห่งไฟ การจะจัดการกับพวกเราคงไม่ยากไปกว่าการบดขยี้มดตัวหนึ่ง" คินิชกล่าว "พวกเราควรทำอย่างไรดี?"

"หากต้องการยืนหยัดให้ได้สองวินาทีต่อหน้าท่านเทพแห่งไฟ ข้าเสนอให้ทุกคนแยกย้ายกันวิ่งไปคนละทิศคนละทาง"

"ด้วยวิธีนี้ จะต้องมีใครบางคนที่รอดไปได้ถึงสองวินาทีแน่นอน"

"เป็นกลยุทธ์ที่ดีมาก" มาวุยกะพยักหน้าเห็นพ้อง "ทว่า สำหรับเทพแห่งไฟแล้ว ความเร็วในการเคลื่อนที่ของพวกเรายังถือว่าช้าเกินไป"

"ข้าขอเสนอให้คนหนึ่งเผชิญหน้ากับท่านเทพแห่งไฟโดยตรง ในขณะที่คนอื่นๆ วิ่งหนีไปให้ไกลที่สุด"

"ส่วนคนที่ต้องเผชิญหน้ากับท่านเทพแห่งไฟ ข้าจะเป็นคนทำเอง"

มาวุยกะกล่าวพลางตบที่หน้าอกของตน

"มันเสี่ยงเกินไป"

"ท่านเทพแห่งไฟอาจจะใช้พลังเพียงเล็กน้อย และเจ้าอาจถูกบดขยี้จนแหลกละเอียดได้"

คินิชเอ่ยเตือน

"ต่อให้มันจะเสี่ยง ข้าก็ต้องไป"

มาวุยกะกำหมัดแน่น "อีกอย่าง ข้าไม่คิดว่าริออสจะฆ่าพวกเราจริงๆ"

"ข้าสัมผัสไม่ได้ถึงจิตสังหารจากเขาเลยแม้แต่นิดเดียว"

"...ตกลง ถ้าเช่นนั้น" คินิชไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องยอมรับกลยุทธ์ของมาวุยกะ

"ข้าอยากสู้กับริออสด้วยเหมือนกัน" มูอาลานีกล่าวพลางเท้าสะเอว "คอยดูเถอะ เดี๋ยวข้าจะสั่งสอนเขาเอง"

"ถ้าอย่างนั้น ข้าก็จะสู้กับท่านเทพแห่งไฟด้วย"

เอียนซานและชาสก้าเอ่ยขึ้นพร้อมกัน

"การวิ่งหนีมันไม่ใช่สไตล์การต่อสู้ของพวกเราเลยสักนิด" เอียนซานกล่าวพลางเกาหัวและหัวเราะแห้งๆ

นางมีร่างกายเล็กจ้อย ทว่าความกล้าหาญกลับไม่ได้เล็กตามไปด้วยเลยแม้แต่น้อย

คินิชถอนหายใจออกมาแผ่วเบา "เฮ้อ คนที่วิ่งเร็วที่สุดสองคนดันเลือกที่จะอยู่สู้เสียนี่"

ชาสก้ามีอาวุธที่สามารถโบยบินบนท้องฟ้าได้ ส่วนเอียนซานจากเผ่าอัคนีพิสุทธิ์ก็เก่งเรื่องการวิ่งเป็นพิเศษ

การที่ทั้งสองคนนี้ไม่เข้าร่วมกลุ่มหนี แต่กลับเลือกเผชิญหน้าตรงๆ ทำให้คินิชรู้สึกว่าโอกาสชนะช่างริบหรี่เหลือเกิน

กลุ่มนักรบสรุปแผนการอย่างรวดเร็ว

มาวุยกะ มูอาลานี เอียนซาน และชาสก้า จะเป็นฝ่ายเผชิญหน้ากับริออสโดยตรง

ส่วนคินิชและนักรบคนอื่นๆ จะหาทุกวิถีทางเพื่อวิ่งหนีและยืนหยัดให้ได้นานที่สุด

"ท่านเทพแห่งไฟ พวกเราพร้อมเริ่มแล้ว!"

ทันทีที่มาวุยกะกล่าวจบ นางก็ชูดาบใหญ่ขึ้นและฟันตรงไปยังริออส

ในฐานะที่เคยเป็นเทพแห่งไฟมาก่อน นางรู้ดีว่าริออสย่อมสามารถตอบโต้ได้อย่างแน่นอน

พลังธาตุไฟแผดเผาดาบใหญ่สีเขียวจนร้อนระอุ แฝงไปด้วยพลังทำลายล้างที่มหาศาล

แม้แต่ผู้ขับขานขุมนรกที่ทรงพลัง ก็ยากจะหลีกหนีชะตากรรมที่ต้องถูกฟันขาดเป็นสองท่อนเมื่อต้องเผชิญกับการโจมตีเช่นนี้

ทว่า ริออสกลับดูเหมือนจะไม่ได้ใส่ใจกับการฟันของมาวุยกะเลยแม้แต่น้อย

วินาทีที่มาวุยกะประกาศเริ่มการประลอง เขาก็ลืมตาขึ้น และโดยที่ไม่มีคันศรหรือลูกธนูจริงอยู่ในมือ เขาได้ทำท่าทางเหมือนกำลังง้างสายธนู

ในพริบตาต่อมา เปลวเพลิงก็ควบแน่นอยู่ในมือของเขา กลายเป็นรูปทรงของคันศร

มืออีกข้างหนึ่งถือลูกธนูที่ควบแน่นมาจากเปลวเพลิงเช่นกัน

"ไม่เคยพลาดเป้า" ในจังหวะที่เขาปล่อยสาย ริออสก็นึกถึงนักธนูธาตุไฟอันดับหนึ่งแห่งเมืองมอนด์สตัด และได้หยิบยืมคำพูดตอนปล่อยท่าไม้ตายของคนผู้นั้นมาใช้โดยบังเอิญ

มาวุยกะที่พุ่งเข้ามาพร้อมดาบใหญ่ มูอาลานีที่จู่โจมด้วยอาวุธคู่ใจ พร้อมด้วยเอียนซานและชาสก้าที่ตามมาติดๆ

รวมไปถึงคินิชและคนอื่นๆ ที่หันหลังเตรียมวิ่งหนี

เพียงชั่วพริบตา ร่างของพวกเขาถูกทะลวงด้วยลูกศรเพลิงที่ยิงออกมาจากริออส การเคลื่อนไหวของทุกคนชะงักงันราวกับเวลาถูกหยุดไว้

ตุ้บ

ตุ้บ

ร่างของเหล่านักรบค่อยๆ ล้มลงกับพื้นทีละคน

ในท้ายที่สุด แม้แต่มาวุยกะก็ไม่มีพละกำลังพอที่จะยืนหยัดได้อีกต่อไป

ก่อนที่นางจะล้มลง นางใช้เรี่ยวแรงเฮือกสุดท้ายปักดาบใหญ่ลงกับพื้นเพื่อพยุงร่างกายเอาไว้

"มาวุยกะ เจ้าพ่ายแพ้แล้ว"

ริออสเอ่ย

"ใช่ ข้าแพ้แล้ว"

มาวุยกะยิ้มออกมา แม้ว่าใบหน้าจะซีดเผือดราวกับคนตาย "นึกไม่ถึงเลยว่าเจ้าเพิ่งจะได้รับโนซิสมา ก็สามารถใช้พลังธาตุได้เชี่ยวชาญถึงเพียงนี้"

"ข้าอุตส่าห์สร้างเรื่องยุ่งยากไว้ตั้งมากมายในตอนนั้น..."

ก่อนที่นางจะทันได้พูดจบ เปลือกตาของมาวุยกะก็หรุบลง และนางก็ล้มลงไปกองกับพื้นพร้อมกับคนอื่นๆ

ทุกคนที่หาญกล้าท้าทายเทพแห่งไฟล้วนปราชัยสิ้น

เทพแห่งไฟใช้เพียงกระบวนท่าเดียว ก็สามารถสยบเหล่านักรบระดับสูงของนาตลันทั้งหมดลงได้ในเวลาเดียวกัน!

"พวกเราจะสู้กับสิ่งนี้ได้อย่างไรกัน?"

"ขนาดมาวุยกะและคนอื่นๆ ยังยืนหยัดได้ไม่ถึงวินาที ต่อให้พวกเราเข้าไปพร้อมกันทั้งหมดก็ไม่มีความหมาย"

ชาวนาตลันในสนามประลองต่างละทิ้งความคิดที่จะเป็นศัตรูกับเทพแห่งไฟไปจนสิ้น

การขอให้พวกเขาสู้กับเทพแห่งไฟนั้น ยังเลวร้ายยิ่งกว่าการขอให้สู้กับขุมนรกเสียอีก

"พาพวกเขาไปที่ห้องรักษา"

"ค่าใช้จ่ายในการรักษาทั้งหมด ข้าจะเป็นคนรับผิดชอบเอง"

หลังจากทิ้งท้ายไว้เช่นนั้น ริออสก็แปรเปลี่ยนร่างเป็นเปลวเพลิงอีกครั้ง และเลือนหายไปจากสายตาของทุกคน